|
بيانيه
فعالين اتحاد چپ کارگری ايران خطاب به نيروهای
ضدامپرياليست، ضد جنگ وفعالين جنبش کارگری همه ی
کشورهای جهان !
همانگونه که مطلع هستيد؛ کنفدراسيون بين المللی
اتحاديه های آزادکارگری وفدراسيون اتحاديه های جهان،
۱۵فوريه را روزحمايت ازکارگران ايران وشرکت واحد
تهران وحومه اعلام کردهاند، اما مصادف شدن اين
فراخوان با کوششهای اخير ايالات متحده و کشورهای
اروپای غربی پيرامون پرونده هسته ای ايران و تاريخچه
شکل گيری اين يا آن تشکل فراخوان دهنده باعث شده
فعالان جنبش ضد جنگ - جنبش ضد سرمايه داری و جنبش
کارگری با شک و ترديد به فراخوان اين روز جهانی
برخورد نمايند.
اگرچه اين شک و ترديد برای ما فعالان ضدامپريالست
وضد جنگ – مدافعان جنبش کارگری ايران قابل درک است
اما بعنوان بخشی ازنيروهای ضد نظام سرمايه داری و ضد
جنگ که با هرگونه تحريم اقتصادی يا حمله نظامی به
ايران شديدا مخالفيم- لازم ميدانيم نکاتی را درمورد
کشورمان يادآورگرديم :
سياست های اقتصادی حاکميت نظام اسلامی ايران درطول
بيش ازدودهه حکومت، همه درراستای تامين منافع سرمايه
داری جهانی بکارگرفته شده است ۰ اين سياست ها طی
دوره های ۸ ساله ، با عناوين پرطمطراقی چون " دوران
سازندگی" دوران "اصلاح طلبی" ... برنامه های سياسی -
اقتصادی مشابهی را درمسيراقتصاد نئوليبرال-
پيروبرنامه صندوق بين المللی پول، بانک جهانی
وسازمان تجارت جهانی، درچهارچوب نظامی عميقا فاسد
وچپاول گرپيش برده اند.
بعد ازپشت سرنهاده شدن دوره هشت ساله حکومت خاتمی
وشکست ادعای اصلاح طلبی، اما بحران همه جانبه تری
برحيات اقتصادی- اجتماعی – فرهنگی - سياسی سراسر
جامعه ايران، مستولی گشته است، نه تنها مشکلات
معيشتی مردم کاهش نيافته است؛ نه تنها محدود
خواستهای سياسی بشدت سرکوب شده است، بلکه بحران در
عمق جامعه هر روزعميق تر می گردد و بيکاری فزاينده،
فساد اداری، تعطيلی واحدهای کارگری، فقر،فحشا،
افزايش کودکان خيابانی کار، کارتون خواب ها،
اعتيادوخودفروشی دختران طبقات محروم جامعه، ناهنجاری
های اجتماعی را به سطح فاجعه باری کشانده است .
جمهوری اسلامی اما در مقابل حرکات اعتراضی ، راهی
جزسرکوب خشن، دستگيری، زندان ، صدوراحکام طولانی مدت
واعدام وترورنمی شناسد. درست ازاينجاست که تشنج
آفرينی درعرصه سياست خارجی ، سرپوشی برای سرکوب های
داخلی ولاپوشانی نسبت به اعتصابات واعتراضات
مطالباتی کارگران وزحمتکشان سراسرايران تلقی می گردد.
آماراعتراضات کارگران ايران درسه ماه آخرسال۲۰۰۵ به
بيش از۲۰۰۰ مورد گزارش شده است. اين اعتراضات
عمدتادربرابرعدم تامين اجتماعی کارگران، بيکارسازی
ها،قراردادهای موقت، تعطيلی کارخانه ها وعدم دريافت
حقوق ودستمزدها وغيره بوده است . به اين همه بايد
عدم برخورداری کارگران ازحق تشکل مستقل ، ممنوعيت
اعتصاب وتجمعات کارگری را هم اضافه نمود.
براساس گزارش يکی ازروزنامه های داخل کشور، بانک
جهانی پيش بينی کرده است :" ايران طی پنج سال آينده
باشديدترين فشاراشتغال زايی مواجه می شود، وباتوجه
به ترکيب جمعيتی ايران، نرخ بيکاری درآن به بالاترين
سطح خودمی رسد"( روزنامه دنيای اقتصاد، پنج شنبه ۵آبان
۸۴ برابر۲۷اکتبر۲۰۰۵) درهمين زمينه خبرگزاری رسمی
رژيم اعلام ميدارد: بانک جهانی تازه ترين برآوردخود
راازنرخ بيکاری درکشورهای خاورميانه اعلام کرده است،
وبرپايه اين گزارش آمده است :" ازآنجا که ميانگين
سنی جمعيت ايران هم اکنون زير۱۲سال است، طی پنج سال
آينده ايران باشديدترين فشاربرای اشتغال زايی مواجه
خواهدشد۰درحال حاضر، نرخ بيکاری درايران، ۸/ ۱۳
درصداست، اماپيش بينی می شودکه رقم بيکاری
تاسال۲۰۱۰به بالاترين سطح خود،
حدود۲۳درصدخواهدرسيدکه بالاترين ميزان بيکاری طی
چندين سال اخيرخواهدبود"(خبرگزاری مهر، اکتبر۲۰۰۵)
وضعيت عمومی جامعه ايران بزبان آمارغيررسمی، بمراتب
اسفبارترازاين چيزی است که درروزنامه های رسمی منعکس
است۰بعلاوه دردوره اخير با روی کارآمدن محموداحمدی
نژاد، دستگاه دولت با بحران جدی وبی اعتمادی درونی
همه جانبه روبرو است۰پاکسازی های وسيع درادارات
ونهادهای گوناگون ازجمله دانشگاهها، وزارتخانه ها،
مديران ارشدبانک ها، حتی جابجايی شماری ازسفرا،تنش
های همه جانبه ای دردرون حاکميت بوجودآورده است واين
همه بی ثباتی را درهمه ارکان نظام بنمايش می گذارد.
بربستر چنين شرايط سياسی - اقتصادی بود که روز۲۲
ژانويه قريب ۱۲۰۰ نفرازاعضا ی سنديکای شرکت واحد که
ماهها است درگير مبارزه برای ايجاد تشکل خود هستند ،
به جرم شرکت دراعتصاب دستگير شدند وبسياری ازآنها
همچنان دراوين زندانی هستند - شمارکمی ازکارگران
زندانی که بعد ازبازجوئيها وتهديد های جانی، درازای
وثيقه های سنگين موقتا آزاد گرديده اند، اجازه
بازگشت برسرکارهای خود را نيافته اند وخود وخانواده
شان بشدت درمعرض فشارمالی وتنگناهای معيشتی
قرارگرفته اند . اين وضعيت مشقت باردرحالی است که
اعتصاب کارگران واحد، دراثرتوطئه ی مشترک خانه ی
کارگر، شوراهای اسلامی کارومديريت شرکت واحد
وپشتيبانی شديد امنيتی دستگاه قضائی وسازمان امنيت
ايران با شکست مواجه گرديد؛ واکثرنمايندگان و رهبران
سنديکا بهمراه ديگرکارگران اعتصابی درزندان بسرمی
برند .
ازهمين رو مبارزه متحد وهمبسته داخلی وبين المللی
برای آزادی فوری کارگران مبارز زندانی ايران و حمايت
قاطع ازخواستهای فوری کارگران شرکت واحد ازاهميت
بسيار بالايی برخوردار است . البته که کنفدراسيون
بين المللی تنها به انتشاريک بيانيه و تعيين يک
تاريخ بسنده کرده است که در آکسيون سراسری
روز۱۵فوريه اتحاديه های عضو می توانند درآن شرکت
کنند.
اينکه اتحاديه های عضو کنفدراسيون و ديگراتحاديه های
کارگری بنا به مصالح ومنافع وگرايش خود چه نوع
ازحمايت و همبستگی را با کارگران ديگر کشورها
ابرازمی دارند ورهبران آنان تا کدام حد ومرزبه بسيج
افکارعمومی و کشاندن کارگران عضواتحاديه درروزاعلام
شده اقدام می نمايند را تجربه روز۱۵فوريه به اثبات
می رساند. اما آنچه بی ترديد روشن است امروزه
خواستها ومطالبات طبقه کارگرايران وبويژه خواستهای
کارگران شرکت واحد درسطح افکارعمومی بين المللی
بازتاب يافته ومورد حمايت معنوی بسيارقرارگرفته و
فعالين چپ کارگری را ازکشورهای مختلف دربرابراين
پرسش قرارداده است که درفضای جنجالی جنگ افروزانه
کنونی چگونه می توان هرگونه تجمع دربرابرجاسوسخانه
های رژيم يا تجمع دربرابردفاتروزارت کشورمحل زندگی
ايرانيان تبعيدی را به اعتراضی توامان عليه سياستهای
جنگ افروزان سرمايه جهانی دراروپا – آمريکا
واستراليا و دردفاع ازمبارزات کارگران وزحمتکشان
ايران تبديل کنيم.
ازهمين رو ضروری است تمامی نيروهايی که صدای کارگران
ايران را شنيده اند وخود را متحد واقعی آن می شمارند
بيش ازگذشته به آگاهی وشناخت خود ازمبارزات درون
جامعه ايران برعليه رژيم سرکوبگرو ضد کارگری جمهوری
اسلامی ايران بيافزايند ودرفعاليت های کشوری ومنطقه
ای خود صدای مبارزه کارگران وزحمتکشان ايران را بيش
ازپيش بازتاب نمايند .
ازاين روست که اعلام می داريم : اعمال سياستهای
دولتهای امپرياليستی ، ازطريق شورای امنيت،مبنی
برسياست تحريم اقتصادی رژيم اسلامی راچون دوران هشت
ساله جنگ ارتجاعی عراق وايران،دراين شرايط تقويت
نموده وبخش دولتی وخصوصی سرمايه داری ايران را، دربه
محروميت کشاندن وچپاول کارگران وهمه مزدوحقوق بگيران
کشورنه تنها هارتر می نمايد؛ بلکه به رژيم کنونی يک
بارديگرفرصت می دهد تا به بهانه ی مقابله با دشمنان
خارجی، هرصدای مخالفی را ازدرون جامعه درنطفه خفه
سازد.
ما
فعالان جنبش ضد جنگ، جنبش ضد سرمايه داری،
جنبش کارگری ايران براين نظريم که؛ دفاع ازمنافع
کارگران وزحمتکشان ايران بامنافع هم سرنوشتان وهم
طبقه ای هايشان درافغانستان وعراق وهمه کشورهای
پيرامونی گره خورده است وهرگونه پشتيبانی وهمبستگی
جهانی با کارگران ايران بدون محکوم شناختن سياستهای
امپرياليستی وسلطه طلبی سرمايه جهانی وکشورگشايی های
آنان و افشای سياستهای تشنج آميزدولت ايران که
کشورمان رابه لبه پرتگاه جنگ ونيستی کشانده ميسرنيست
-
ماضمن همکاری واستقبال ازهمبستگی وپشتيبانی های
بين المللی مجامع کارگری واتحاديه ها ازطبقه
کارگرايران، هرنوع سياست جنگ افروزی وتحريم اقتصادی
درسطح منطقه را دخالت درعرصه حيات جامعه مان شناخته
وضمن محکوم کردن امپرياليسم جنگ طلب، درروز۱۵فوريه
۲۰۰۶و هرروزديگرکه اعتراضی هست ،فريادبرخواهيم آورد:
ما ازمبارزات کارگران سنديکای شرکت واحد واستقلال
عمل آنان دفاع می کنيم وآزادی بی قيد وشرط
منصوراسانلو وهمه دستگير شده گان را خواستاريم .
ماطرفدارمبارزه طبقاتی کارگران وزحمتکشانيم ، برعليه
جنگ وبرعليه غارتگری جهانی سرمايه؛ مبارزه می کنيم و
برای ساختن جهان ديگرعضو جنبش بين المللی دگرسازی
انقلابی هستيم .
زنده باد تشکل مستقل کارگری در ايران
پيروزباد مبارزه ی کارگران زندانی در ايران
زنده باد همبستگی بين المللی کارگران
اتحاد چپ کارگری ايران ۱۲ فوريه۲۰۰۶
آدرس پستی:
Box ۲۲۳۳ - ۴۰۳۱۴ Gutenberg Sweden Gb۹ Tel ۰۰: ۴۶
۳۱۱۳۹۸۹۷
etehadchap@yahoo.co.uk
http://www.etehadchap.org
|
