|
زنان و مردان آزادیخواه و عدالتطلب!
همچنان که اطلاع دارید، کارگران شرکت واحد
اتوبوسرانی تهران و حومه، به دلیل این که خواستار یک
زندگی انسانی برای فرزندان و همسران خود و هم طبقه
ایهایشان بودند، دهها بار برای احقاق حق خود
برای مسئولان نامه، اعتراضیه و... نوشتند اما هیچ
وقت جوابی نگرفتند.
کارگران شرکت واحد، ناچارا برای احقاق حق خود که
همانا تشکیل سندیکا و مطالبه دستمزدهای معوقه بود،
تصمیم گرفتند که اعتصاب کنند . قبل از اینکه اعتصاب
شروع شود از طرف نیروهای مسلح جمهوری اسلامی مورد
هجوم قرار گرفتند و کلیه مسئولان سندیکا را بازداشت
و روانه زندان اوین کردند. آقای منصور اسانلو، مدت
40 روز است که در زندان بسر میبرد. کارگران شرکت
واحد، برای اینکه به خواستههای خود برسند با انتشار
اطلاعیهای به تمام کارگران اعلام کردند که در روز
8/11/84 اعتصاب عمومی خواهند کرد. دولت با شنیدن این
فراخوان، از روز پنچشنبه 6/11/84 به دستگیری
کارگران پرداخت و طبق اطلاعات موثق نزدیک به 600 نفر
از کارگران را دستگیر کرد و تا به حال نیز دهها تن
از آنان هنوز در زندان اوین به سر میبرند.
این دستگیریها تنها به کارگران خاتمه نیافته، بلکه
نیروهای انتظامی و لباس شخصی به درب منازل کارگران
رفتند و کلیه کسانیکه در منازل آنان حضور داشتند را
نیز دستگیر و با خود بردند. بچههای زیر 10 سال هم
در بین این زندانیان دیده میشوند.
واقعا جای سئوال است دولتی که این روزها تمام
رسانههای دنیا از آن و قدرت آن بحث میکنند چرا
باید از کودکان دو ساله و دوازده ساله ترس و وحشت
داشته باشد؟ چرا باید آنان را دستگیر و روانه زندان
کند؟! آیا این کودکان یا زنان حامله، که چشم انتظار
همسران خود بودند تا بعد از 12 ساعت کار طاقتفرسای
روزانه در یکی از آلودهترین شهرهای جهان، با در دست
داشتن چند کیلو میوه به خانه برگردند، مجرم هستند؟
آیا زنان وکودکانی که به خاطر حمایت و پشتیبانی از
پدران وهمسران خود برمیخیزند تا فریاد انسانی و
حقطلبانه خود را به گوش مسئولان و افکار عومی
جامعه برسانند مجرمند که این چنین وحشیانه زیر
تازیانه گرفته شوند و روانه زندان گردند؟ بچههایی
که حتی بعضی شبها پدران خود را نمیبینند، وقتی پدر
از کار برمیگردد آنان در خواب کودکانه و وقتی پدر
به سر کار میرود هنوز بیدار نشده است. آیا این
کودکان مجرمند و سزاوار شکنجه و زندان هستند؟ نه
کودکان و پدر و مادرشان که برای ادامه حرکت چرخهای
تولید و ادامه حیات بشریت کار میکنند مجرم نیستند،
بلکه کسانی مجرمند که ابتداییترین حق زندگی که به
سفره خالی کارگران چشم میدوزند و مانع سازماندهی و
ابراز وجود اجتماعی کارگارن میشوند تا خود در ناز و
نعمت زندگی کنند. پس اگر واقعا این کارگران جرمی
مرتکب شدند پس چرا آنان را در میدان آزادی محا کمه
علنی نمیکنند تا همسران و فرزندان آنان و جامعه از
جرایم این بردگان مزدی اطلاع داشته باشند؟!
اگرمسئولان امنیتی مغولوار زیر شعار "امنیت مردم"
روزانه به زندگی و حریم خصوصی کارگران یورش میبرند
چه جوابی برای مردم دارند؟ مگر کارگران شرکت واحد و
دیگر همکاران کارگر آنان در بخشهای مختلف شبانه روز
سرمایهداران زالوصفت، فرزندان و محافظان آنان را به
محل کار، مدرسه، دانشگاه، دادگاه، مجلس و پشت
صندلیهای به اصلاح قضاوت برای محاکمه خودشان و...
نمیرسانند؟
در نتیجه باید گفت برای سرمایهداران و حامیان آنان
فرقی ندارد کارگر لر، کرد، فارس، ترک، عرب، بلوچ و
افغانی و... باشد، مهم این است که از قبل دسترنج
آنها هر چه بیشتر کسب سود کنند. هر کجا سخن از حق و
حقوق کارگران در میان است توسط سرمایهداران و
حامیان آنان سرکوب میشوند.
خانوده محترم کارگران شرکت واحد!
ما خانواده دستگیرشدگان اول ماه مه سقز، تا امروز
دهها بار مورد تهاجم نیروهای انتظامی و امنیتی قرار
گرفتهایم و حتی لباسهای ما را به تاراج بردهاند.
به این دلیل ما عمیقا موقعیت شما را درک میکنیم که
زندان رفتن همسرانتان چه مشکلی در زندگی خود و
فرزندانتان ایجاد کرده است. اما با توجه به موارد
فوق، ما نباید در برابر زندان، اخراج، توهین و
زورگویی سرمایهداران سکوت کنیم. ما باید سرافراز و
با قامتی استوار در مقابل آنها ایستادگی کنیم تا حق
خود را بگیریم.
کارگران دستگیرشده قهرمانان مبارزه برای مطالبات
انسانی و رفاهی همه کارگران و جامعه هستند.
همسرانتان تنها متعلق به شما نیستند، بلکه به کل
طبقه کارگرو جنبش عدالتخواهانه انسانی در ایران و
جهان تعلق دارند؛ این جنبش قدر و منزلت آنان را
میداند، حمایتهای روزانه و گسترده در داخل و خارج
ایران بیانگر این حقیقت است. اگر امروز عدهای از
کارگران شرکت واحد نمیخواهند وارد این مبارزه شوند
شما نباید نگران باشید. این کارگران هنوز منافع خود
را نمیشناسند و از کارفرما و حامیان آن وحشت دارند.
این کارگران باید فردا به فرزندان خود که هر کدام با
صدها سئوال به آغوش پدران خود میروند، جواب داشته
باشند؟! ما از آنان دعوت میکنیم تا با شما
خانوادههای دستگیرشدگان همراه و از خواستههای
کارگران دستگیرشده دفاع کنند. ما کارگران خود را در
مبارزه و مشکلات روزانه شما، شریک و همراه
میدانیم. آینده از آن طبقه کارگر و در دستان
تغییربخش آن است.
به امید پیروزیتان،موفق باشید
عایشه جهان پور، لطیفه قیطاسی، نجیبه صالح زاده
سقز: پنج شنبه ـ ۱۳ بهمن ـ ۱۳۸۴
|
