روز کارگر در کانادا

کشورهای آمريکای شمالی اولين دوشنبه ماه سپتامبر را بعنوان روز کارگر ( Labour Day) به جای اول ماه مه به کارگران قالب وتعطيل اعلام کرده اند. بهمين مناسبت کارگران هر ساله در اين روز با رژه و راهپيمائی در خيابانها همبستگی طبقاتی خود را با ديگرکارگران جهان اعلام ميدارند. رژه و راپيمائيهای که شباهتی با روز جهانی کارگر ندارد. انواع واقسام اتحاديه های کارگری راست قد علم کرده اند ودارند با نام کارگر روز کارگر را گرامی ميدارند. پرچمهای رنگا رنگ، دسته های چند ده نفر که جد از هم دارند رژه می روند. از مشتهای گره کرده ،شعارها ومطالبات کارگری خبری نيست.اتحاديه ها که عموما راست وسنديکاليست هستند ماشين وبلند گو برای کارگران اماده کرده اند، چند نفر هم برای هر دسته از کارگران اواز ميخوانند ومی رقصند گوئی کارگران کمبودی ندارند به غير از اين رقص و اواز آنهم در این روز مهم که اتحادیه ها برايشان مهيا کرده اند. اين به اصطلاح اتحاديه های کارگری کاری ندارند بجز پرورش کارگر ملايم، سر به زير وبی خطر برای سرمایه داری .
حدود پنجاه هزار کارگر دارند در خیابانها راهپيمائی میکنند کيلومترها راه را طی ميکنند اما به غير از ۲۰تا ۳۰نفر پليس در خیابانها ديده نمی شوند. درظاهر پليسها به کارگران کاری ندارند. کارگران هر کاری که ميخواهند انجام دهند کسی جلودارشان نيست. اما اگر وقتش برسد این پلیسها همان پولیسهای هستند که در دیگر کشورها کارگران را به گلوله می بندند.
تعدادی زيادی از کارگران با ديدن عکس مارکس مشتهايشان را کره ميکنند وبه ما سلام ميکنند. نشريات انگلیسی ما را دريافت وبه راه خود ادامه می دهند. تنها چيزی که در اين راه پيمائی برای من خيلی مهم وخوشحال کننده بود اين مسئله بود که هزاران کارگر چينی، ايرانی، پاکستانی، بنگلادشی، عراقی، افغانی، ترک، وازکشورهای مختلف عربی واز دها کشور ديگر با رنگ وزبان مختلف پشت سر هم رژه می رفتند و روز کارگر را گرامی ميداشتند.

  گرامی باد اول ماه مه روز جهانی طبقه کارگر!