حنفی روستاندی:از طرف کميته هماهنگ کننده اندونزيايی آی.تی .اف.

جاکارتا، ۲۱ دسامبر۲۰۰۷
سوسيلو بامبانگ يودهويونو
رئيس جمهوراندونزی
کاخ رياست جمهوری
مدان مردکا اوتارا، جاکارتا

عاليجناب،
به نمايندگی از طرف کميته هماهنگی اندونزيايی فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل، که اتحاديه های کارگران حمل و نقل دريايی، هوايی، راه آهن و جاده ای را نمايندگی می کند، اجازه می خواهم از اين فرصت استفاده کرده و توجه شما را به کارزار بين المللی اتحاديه کارگری که مورد حمايت همه کارگران در اندونزی است، در پشتيبانی از حقوق کارگران در ايران جلب کنم.

فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل (آی.تی.اف) در سال ۱۸۹۶ تأسيس شده است و در حال حاضر مقر آن در لندن می باشد. فدراسيون در سطح جهانی نمايندگی کارگران حمل و نقل را با عضويت ۴.۵ ميليون کارگرمتشکل در۶۸۱ اتحاديه کارگری از ۱۴۸ کشور را می کند. اين نمايندگی شامل يک تشکل ازايران می شود؛ مشخصاً سنديکای کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران و حومه ( سنديکای کارگران شرکت واحد ). اين سنديکا بعد از قبول تقاضا يشان با اکثريت مطلق از طرف هيئت مديره اجرائی فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل (آی.تی.اف)، در ماه می ۲۰۰۶ به فدراسيون پيوست.

شکايات عاجل و واقعی کارگران از قبيل درخواست برای دستمزدها ی بهتر و بهبود شرايط کار، مدتهای طولانی ازطرف شرکت اتوبوسرانی تهران بی جواب گذاشته شده است. سازمانهای کارگری مورد حمايت دولت، در نمايندگی کردن منافع کارگران، شکست خورده اند. به همين دليل تشکيل اتحاديه در سال ۲۰۰۵ مورد حمايت کامل کارگران قرارگرفت. با اين وجود، سرکوبگری از جانب دولت و مديريت بسيار شديد بوده است. رهبر اتحاديه، منصور اسانلو، در طی دو سال گذشته بيشتر در زندان بوده است تا خارج از آن. در گذشته، زمانی که کارگران سعی داشتند حرکتی را برای توقف کار به مدت يک روز سازماندهی کنند، بازداشتهای دستجمعی صورت گرفت. از آن زمان تا به حال، شرکت، در يک اقدام تلافی جويانه، بيش از ۴۰ کارگر را اخراج کرده است. دولت، اتحاديه را برسميت نمی شناسد و قرارداد دستجمعی کار وجود ندارد. فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل (آی.تی.اف) و سازمان خواهرش، کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری (آی.تی.يو.سی)، دادخواست مشترکی را در سال ۲۰۰۶، درباره اين مسائل به کميته آزادی تشکل سازمان جهانی کار (آی.ال.او) تسليم کرده اند. مصوبه های کميته، ديدگاه های ما را مورد حمايت قرار می دهد. جهت اطلاع شما گزارش کميته را پيوست ميکنم.

بنا به همين دلايل، فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل (آی.تی.اف) و کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری (آی.تی.يو.سی) کارزاری را در همبستگی با کارگران ايرانی به پيش می برند. خود من به همراه همکارم، سيوکور سارتو، در ماه اکتبر به تهران رفتيم و با اعضاء کميته اجرائی اتحاديه و خانواده های کارگران بازداشت شده ملاقات کرديم. در زمان ديدارم، منصور اسانلو، مشکل جدی در ديد چشم چپ داشت که علتش بواسطه آب مرواريد ناشی از جراحات وارده در هنگام دستگيری وی بود. و فقط بعد از اعتراضات گسترده جهانی بود که دولت ايران ترتيب جراحی فوری او را داد. هر چند درباره  دوره بهبوديابی او کمترچيزی معلوم شده است، اما همين بس که مقامات، ۴ روز بعد از عمل او را به زندان بازگردانده اند. در همان ماه، او در حالی به جرم به خطر انداختن امنيت ملی ايران به ۵ سال زندان محکوم شد که تنها به عنوان رهبر اتحاديه کارگری عمل کرده است.

متأسفانه اين تنها مورد منحصر بفرد در ايران نيست، بطوريکه ما فعالين اتحاديه کارگری ديگری را هم ديده ايم که سخت گيريهای مشابهی را بعلت فعاليتهای صرفاً اتحاديه ای تحمل می کنند. کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری (آی.تی.يو.سی) مدتهای طولانی است که روی موارد مختلفی کار می کند. بعنوان مثال، آنها از محمود صالحی  حمايت می کنند. صالحی سخنگوی کميته سازمان دهنده برای ايجاد تشکلهای کارگری در کردستان است. او در حال حاضردوران محکوميت يک ساله اش را به جرم پخش اعلاميه در مراسم اول ماه مه می گذراند. محمود صالحی بعد ازاينکه بارها در زندان از حال رفته است، روز ۱۱ دسامبردر حالت بيهوشی به بيمارستان توحيد در شهر سنندج منتقل شده است. او از بيماری شديد کليه رنج می برد بطوريکه عمل دياليز برای او الزامی است. به او همچنين گفته شده است که دچار نارسايی قلبی می باشد. بدنبال انتقال صالحی به بيمارستان، از مغزش، اسکن بعمل آمده ومشخص شده که رگ های مغزش آسيب ديده است.

ما بعنوان فعالين مسلمان اتحاديه کارگری، از مشاهده کوتاهی دولت ايران درتأمين رفتار انسانی با صالحی عميقاً نگران هستيم. اين وحشتناک است که او را با توجه به شرايط بحرانيش، تنها با کمی مراقبت های اوليه پزشکی به زندان بازگردانده اند.

همين اخيراً، در ايران ما شاهد پيشرفتهای مثبتی بمناسبت عيد که تعدادی از فعالين کارگری از زندادن آزاد شدند، بوديم. در عين حال، ما بايد تأکيد کنيم که محمود صالحی به دلايل انسانی بايد آزاد شود و تحت معالجات کامل و ضروری پزشکی قرار بگيرد و منصور اسانلو بايد فوراً از زندان آزاد شود.

ما اعتقاد راسخ داريم که هيچ کارگری نبايد بخاطر فعاليتهای اتحاديه ای زندانی شود. دولت ايران بايد از مصوبه های کميته آزادی تشکل سازمان جهانی کار پيروی کند و اين هر دو انسان بيگناه را آزاد کند. در مورد محمود صالحی، با توجه به موقعيت ذکر شده، نبايد و نمی تواند مدت باقيمانده از محکوميتش تا ماه مارس آينده را در زندادن بماند و بايد بعلت به مخاطره افتادن جدی زندگيش بخاطر شرايط سخت زندان فوراً آزاد شود.

من ازتوجه شما تشکر ميکنم و متواضعانه تقاضای ملاقات با شما را پيش از ديداربرنامه ريزی شده تان از ايران در ماه ژانويه را دارم بطوريکه مايلم شما را در جريان آخرين اطلاعات مربوط به اين موارد جدی نقض حقوق کارگران در ايران قرار بگذارم.

ارادتمند شما،
حنفی روستاندی
هماهنگ کننده اندونزيايی

رونوشت به:
 کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری (آی.تی.يو.سی)
فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل (آی.تی.اف)
آی.يو.اف.