نامه ی سرگشاده به هوگو چاوز رئيس جمهور ونزوئلا،

از طرف فعالين جنبش های کارگری و دانشجويی ی ايران

آقای هوگو رافائل چاوز فرياس،

رئيس رئيس جمهوری بوليواری ونزوئلا

 

آقای رئيس جمهور ،

ما اخبار آزادی ی دو گروگان «فارک» [نيروهای مسلح انقلابی ی کلمبيا] را با خوشحالی دنبال کردیم. آزادی ی «کلارا روخاس» و «کونسوئلا گونزالز» نه فقط خبری سرور آور برای خانوادگان آنان می باشد، بلکه می تواند تحولات بزرگی برای جامعه ی کلمبيا همراه داشته باشد.

 

حتی راست ترين خبرگزاری های جهان نقش شما را در مذاکرات برای آزادی ی اين دو زندانی تقدیر کردند. مذاکراتی که شما انجام دادید پروسه ی دشواری بوده است - که خواهان صبر و حوصله ویژه از سوی شما بود. ما صميمانه اميدواريم که از طريق مداخله ی مثبت شما در برقراری ی ايجاد پل مکالماتی بين «فارک» و حکومت آقای «اوريبه»، تعداد افراد بسيار بيشتری به آغوش خانواده ها و دوستان خود باز خواهند گشت.

آقای رئیس جمهور، ما اعتقاد داريم که هنر مذاکراتی و متقاعد کننده شما می توانند برای آزادی ی اسيرها در ديگر نقاط جهان بکار گرفته شوند. به خصوص، از آنجايی که شما روابط بسيار نزديکی با  رئيس جمهور های ايران داشته ايد، اميدواريم که شما از نفوذ خود برای آزاد کردن فعالين اتحاديه های صنفی، دموکرات ها ودانشجویان  سوسياليست های راستين دربند در ايران، استفاده کنيد.

امروز تعداد بسياری کارگر، دانشجو، زن و خبرنگار در زندان های ايران بسر می برند. در دسامبر 2007 حدود چهل دانشجو به خاطر اينکه خواهان آزادی و برابری  و خواندن سرود انترناسيونال بودند، دستگير شدند. هنوز بيش از سی نفر از آنان در زندان هستند - و شايعاتی در مورد خودکشی ی یکی از آنان، سعيد حبيبی، رايج شده است. زندان های ايران همچنين پـُر از فعالين کارگری ای است که سعی داشته اند که اتحاديه های صنفی بر پا کنند و کارگران را در مبارزاتشان برای بهبود دستمزد و وضعيت کارشان سازماندهی کنند. محمود صالحی و منصور اسالو دو نفر از اين سازمانده ها می باشند. صالحی، که فقط يک کليه دارد، در وضعيتی بحرانی بسر می برد. او در سال 2004 به خاطر اينکه سعی داشت که مراسمی برای يادبود اول ماه مه سازمان دهد، بازداشت شد. اسالو رهبر اتحاديه ی صنفی ی «شرکت اتوبوسرانی ی واحد» می باشد. او سعی داشت که اتحاديه را احياء کند و حقوق ناچيز کارگران را بالا ببرد. او از سوی حاميان رژيم ایران مورد ضرب و شتم قرار گرفت و زندانی شد.

آقای رئیس جمهور، ما بر اين باوريم که روابط بسيار نزديک شما با رهبران جمهوری اسلامی، همراه با هنر متقاعد کننده شما، می توانند به آزادی ی اين زندانيان کمک کنند. اين افراد جنايتکار نمی باشند: آنان افرادی می باشند که صرفاً برای حقوق بهتر برای کارگران، دانشجويان، زنان، خبرنگاران و ديگر بخش های جامعه تظاهرات کرده اند. ما اطمينان داريم که با مداخله ی شما در اين مورد،  با دولتی که  روابط بسيار دوستانه تری را با شما دارد تا کلمبيا، می تواند پيامد مثبتی را به همراه آورد.

با احترام،

شبکه همبستگی کارگری

کميته اقدام کارگری (ايران)

نشریه «ميليتانت»

13 ژانويه 2008 (23 دی 1386) 

 

ترجمه از متن انگليسی.