به مناسبت کشتار کارگران خاتون آباد

کارگران، مردم آگاه؛

جنبش طبقه کارگر جهانی از زمان پيدايش خود تاکنون، با افت و خيزهای فراوانی روبرو بوده  است و هميشه در جهت دستيابی به مطالبات طبقاتی خود مورد سرکوب وحشيانه قرار گرفته و در واقع، تاريخ اين طبقه با آتش و خون نوشته شده است.

طبقه‌ای که در دفاع از ابتدائی‌ترين خواست خود، دفاع از امنيت شغلی، دفاع از حق کارگر، دفاع از حقوق معوقه، افزايش دستمزد ودفاع از مطالبات طبقاتی خود و ديگر همزنجرانش، به وحشيانه‌ترين وجه ممکن سرکوب شده است.  به اين ترتيب حاميان نظام سرمايه‌داری با اين نوع توحش و وقاحت در کمال بی‌رحمی که خاصه سيستم سرمايه‌داری است، به صفوف غير متشکل ما کارگران حمله‌ور ميشوند، تا بدين گونه از اتحاد و يکپارچگی طبقاتی ما جلوگيری کنند.

کشتار کارگران معدن مس خاتون‌آباد (شهر بابک) در سال ۱۳۸۲ و جان باختن چهار تن از کارگران با نامهای رياحی، مهدوی، مومنی، جاويدی و يک دانش ‌آموز به نام پور امينی، نمونه نه چندان دور اين تاريخ سراسر توحش سرمايه‌داری است که هر روزه به چنين جناياتی در جهان دست ميزنند تا حاکميت حقير خود را به هر طريق ممکن پا برجا نگه دارند. دستگيری فعالين کارگری، دانشجوئی، زنان و ديگر فعالين اجتماعی هر روزه بيشتر ميشود و به بهانه‌های مختلفی، هر گونه اعتراض را سرکوب و هر صدائی را در گلو خفه ميسازند.
جمال چراغ ويسی را به جرم برگزاری اول ماه مه روز جهانی کارگر اعدام ميکنند، کارگران خاتون ‌آباد را به گلوله ميبندند، اعتصابات کارگری را سرکوب و نمايندگان کارگری را اخراج ميکنند، محمود صالحی عليرغم وضعيت وخيم جسمانی، منصور اسانلو و ديگر فعالين کارگری را به جرم ايجاد تشکلات کارگری و دفاع از پايه‌ايی‌ترين حقوق خود و هم طبقه‌ايهايشان، زندان و دانشجويان چپ و مبارز را بازداشت وزندانی ميکنند و امروز نيز کارگران نيشکر هفت تپه و نمايندگان آنها را تحت شديدترين فشارها قرار داده و با آنها برخورد ناشايست ميشود.

کارگران؛
نظام بورژوازی و تمامی اعوان و انصار و دستگاههای سرکوبگران، نيک ميدانند که اگر طبقه کارگر با ايجاد تشکلات توده‌ای طبقاتی که به نيروی خود و با آگاهی طبقاتی حول مطالبات کارگری متشکل شوند، اجازه نخواهند داد تا بدين شيوه سرکوب شوند و با اتکاء به اين جنبش است که ميتوان به مناسبت ظالمانه پايان داد. حملات و يورشهای وحشيانه از سوی حاميان سرمايه، که نشان از ترس و هراس از متشکل شدن کارگران است را بايد در اين مهم جستجو کرد.

پس تنها با اتکاء به اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران است که ميتوان به استثمار فرد از فرد پايان داد و دنيائی فارغ از بردگی مزدی را نظاره گر باشيم.
ما ضمن محکوم کردن کشتار کارگران خاتون آباد و گراميداشت ياد و خاطره عزيزشان، خواستار شناسائی آمرين اين کشتار بوده و همچنين خواستار آنيم که به هر طريق ممکن، کارگران و ديگر مردم آزاديخواه نسبت به اين سرکوبها اعتراض کرده و ياد و خاطره اين عزيزان را همراه با ياد و خاطره ديگر جانباختگان جنبش کارگری را گرامی بداريم و اين روز را به نام روز جانباختگان جنبش کارگری در تاريخ مبارزاتی کارگران ايران به ثبت برسانيم.
يادشان گرامی و عزيز است.
۳ بهمن ۱۳۸۶