شش مارس ۲۰۰۸روز اقدام جهانی همبستگی با کارگران ايرانی

 

برنامه کنگره کار کانادا در تورنتو در گفت وگو با مهدی کوهستانی
شهروند ـ فرح طاهری: آی.تی.يو.سی(کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری)وآی.تی.اف(فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل)، فراخوان"روز اقدام جهانی"در ششم مارس برای ابراز همبستگی با کارگران ايرانی داده اند.
سرکوب عليه جنبش های کارگری مستقل، دانشجويی و زنان در حال شدت گيری است. منصور اسانلو و محمود صالحی از فعالان کارگری در زندان هر دو شديداً بيمار هستند.
در دسامبر ۲۰۰٧، نه نفر از کارگران آموزش و پرورش ـ که فقط در فعاليتهای کاملاً اتحاديه ای درگير بودندـ به"تهديد عليه امنيت ملی"متهم شدند. حکم اخير و زندانی شدن آنها، جرقه اعلام محکوميت بين المللی را می زند. ۷۰۰ تن از کارگران شرکت واحد در روزهای پايانی سال ۸۶ حکم اخراج دريافت کرده اند. ۲۲ تن از کارگران اخراجی کارخانه نساجی کردستان با شکايت کارفرمای سابقشان از سوی دادگاه احضار شده اند. ۱۳ کارگر بازداشت شده در مراسم اول ماه مه در سنندج به ۲۰۰ هزار تومان جريمه نقدی و ۱۰ ضربه شلاق محکوم شدند که حکم شلاق تعدادی از آنان اجرا شده است. اعتصابات و اعتراضات کارگری و دانشجويی و زنان در ايران ادامه دارد و در کنار آن سرکوب رژيم نيز با شدت تمام اعمال می شود.
مهدی کوهستانی مسئول بخش آسيا و خاورميانه کنگره کار کانادا در رابطه با پاسخ اين کنگره به فراخوان آی.تی.يو.سی و آی.تی.اف در گفت وگو با شهروند گفت: از ۱۵ فوريه ۲۰۰۶ تا ۹ آگوست ۲۰۰۷ ـ که گردهمايی جهانی برای حمايت از کارگران ايران در سطح جهان برگزار شد ـ اين بحث بود که تا زمان بهبود شرايط کاری در ايران و تا موقعی که کارگران در ايران تحت تعقيب هستند و به زندان ميروند، ما (يعنی اتحاديه های کارگری در سطح جهان) اين اعتراض را ادامه ميدهيم و دفاع از کارگران را دنبال خواهيم کرد. در ادامه آن ۶ مارس روز جهانی کارکنان راه آهن است. آی. تی. اف. (فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل)گفت که پيشنهاد ما اين است که در اين روز کارزاری برای آزادی منصور اسانلو بگذاريم. آی. تی. يو. سی(کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری) هم از اين پيشنهاد استقبال کرد و گفت اين روز را ما روز حمايت از اسانلو و صالحی اعلام می کنيم و به تمام اعضا هم اطلاع ميدهيم تا هر طور ميتوانند اقدام کنند. اين تجمع حمايتی در ۶ مارس عملا در ادامه ۱۵ فوريه است.
کوهستانی درباره اقدامات ساير کشورها در اين خصوص گفت: تا امروز (چهارشنبه ۲۷ فوريه) مشخص شده که در ۲۲ کشور برنامه هست از استراليا تا آمريکای لاتين. ولی هنوز آمار کامل کشورها و برنامه های آنها را نداريم و تا فردا (پنج شنبه) اطلاعات تکميل ميشود.
در رابطه با کانادا، با توجه به تجربه های قبلی و اينکه ۹ آگوست تجمع در ظهر يک روز کاری برگزار شد که مانع حضور بسياری شد (به خاطر اينکه سر کارهايشان بودند)، ولی با اين وجود حدود ۱۴۰ تن در اين گردهمايی شرکت کرده بودند، بهترين پيشنهادی که شد اين بود که گردهمايی را بعد از ساعت اداری بگذاريم تا تعداد بيشتری بيايند، ضمن آنکه برنامه را از حالت سخنرانی صرف و خشک درآورده و همراه با موسيقی برگزار کنيم. در اين رابطه "فيت نولن" از هنرمندان و فعالان کارگری اين شهر پذيرفته که در آن روز با يکی از همکاران ديگرش برنامه موسيقی اجرا کنند. همچنين از فعالان کشورهای مختلف آسيايی و خاورميانه اين بار دعوت کرديم که به کوتاهی از مشکلات کارگری در آن کشورها بگويند و اين تجربه متفاوتی نسبت به دفعه قبل است.
از مهدی کوهستانی درباره حمايت جامعه ايرانی پرسيدم. می گويد: تا به حال هم گروه های ايرانی و رسانه های ايرانی بسيار علاقه مندانه کمک و حمايت کرده اند و هم فعالان کارگری ايرانی و سازمان ها و احزاب سياسی ايرانی از جمله حزب کمونيست کارگری ـ حکمتيست (تشکيلات کانادا) و حزب اتحاد کمونيسم کارگری (واحد کانادا) حمايت خود را از اين گردهمايی اعلام کرده اند و مطمئنا اين بار جمعيت بيشتری را در اين کمپين شاهد خواهيم بود.
مهدی کوهستانی که در سفر اسانلو به انگليس و بلژيک قبل از ربوده شدن و دستگيری او در تهران، او را همراهی ميکرد، درباره آخرين خبرها از وضعيت سلامتی منصور اسانلو و محمود صالحی گفت:
آخرين خبر اين که آقای اسانلو هنوز در حال رفت و آمد به بيمارستان است برای بخيه چشم هايش و هنوز تا اين تاريخ به او مرخصی استعلاجی که نياز دارد، نداده اند. ناراحتی های جسمی او يکی دو تا نيست و مقامات مسئول به تمام موارد بيماری او رسيدگی نمی کنند. هنوز کمردرد او بدون درمان مانده و پزشک ها تاکيد ميکنند که اسانلو به استراحت خارج از زندان نياز دارد، ولی قاضی پرونده آقای حداد قبول نميکند.
در مورد آقای صالحی هم طبق شواهد او تا ۲۴ مارچ بايد آزاد شود، ولی وضعيت جسمی او به دليل بد کار کردن همان يک کليه ای که دارد بسيار وخيم است و مقامات زندان و مسئول به هيچ وجه حاضر نشدند که او را برای مداوا به خارج از زندان بفرستند. رژيم اين دو را به نوعی در زندان گروگان نگه داشته تا درس عبرتی باشد برای ساير کارگران که ببينند در صورت دفاع از حقوقشان با چنين سرانجامی روبرو خواهند بود.
از مسئول بخش آسيا و خاورميانه کنگره کار کانادا در مورد شدت گرفتن موج سرکوب کارگران از جمله شلاق خوردن کارگران معترض در کردستان و بيکار کردن بيش از هفتصد تن از کارکنان شرکت واحد می پرسم. می گويد:
در رابطه با شلاق خوردن چيزی که مشخص است اين به نوعی زهرچشم از بقيه کارگران است و ترساندن آنها از اول ماه مه و اين بسيار کار زشتی است که کارگر را ميبرند دادگاه و از او جريمه ميگيرند برای اينکه در مراسم روز کارگر ـ روز خودش ـ شرکت کرده، در حالی که خود رژيم در تهران اين مراسم را برگزار ميکند (از طريق خانه کارگر و ...) ولی کارگران مستقل که ميخواهند برنامه داشته باشند به شلاق محکوم ميشوند. بايد بگويم که اين عمل رژيم ايران باعث شگفتی نهادهای کارگری جهانی شده و برايشان اين پرسش پيش آمده که چگونه در قرن بيست و يکم کارگر برای حضور در روز جهانی کارگر کتک زده ميشود، جريمه ميشود و به زندان می افتد؟
اضافه کنم که هفته آينده "پانک سول آن" نماينده آی ال او (سازمان جهانی کار) در تهران خواهد بود و اين يکی از موضوعاتی ست که کارگران تشکلات مستقل ميخواهند با او صحبت کنند و شکايات خودشان را مستقيما با نماينده بخش آسيای آی ال او مطرح کنند. آنها همچنين به طور مشخص در رابطه با محمود صالحی و منصور اسانلو با مقامات جهانی کار صحبت خواهند کرد.
در رابطه با کارگران اخراجی شرکت واحد، نزديک به ۵۰۰ نفر از اين کارگرها کسانی هستند که در اعتصاب ژانويه ۲۰۰۶ شرکت کرده اند و سنديکای شرکت واحد دنبال آن است که چه کارهايی ميشود در اين رابطه کرد، ولی تا زمانی که مدارک در رابطه با اين اخراج ها به دست ما نرسد، ما نميدانيم از لحاظ بين المللی چگونه اقدام کنيم و پس از دريافت مدارک اقداماتمان سمت مشخص پيدا خواهد کرد. در کل اين مسئله بسيار نگران کننده است و حتما در ديدار با نماينده آی ال او اين موضوع نيز مطرح خواهد شد.
در پايان اين گفت وگوی تلفنی، مهدی کوهستانی با اشاره به اينکه به ۸ مارس روز جهانی زن نزديک ميشويم و در ايران ۶۰ درصد زنان دارای تحصيلات بالا هستند ولی ۱۰ درصد آنها در بازار کار حضور دارند، از ايرانيان تورنتو خواست هم به مناسبت حمايت از کارگران ايران، و هم در حمايت از روز جهانی زن و جنبش زنان در ايران در اين گردهمايی شرکت کنند تا با صدای بلندتری به گوش جهانيان برسانيم در ايران چه ميگذرد و همدلی و حمايت جهانی را بيشتر کنيم.
کنگره کار کانادا که نهادی مستقل از دولت است، در فراخوان خود آورده است:
حقوق انسانی پايه ای، و حقوق اتحاديه صنفی، بايد در ايران برقرار شود. کنگره کار کانادا، يک "روز اقدام" را برای رساندن يک پيام قدرتمند به دولت ايران طرح ريزی کرده است. لطفاً در اين گردهمائی به ما بپيونديد!
پنجشنبه،۶مارس۲۰۰۸
محل: تورنتو در خيابان يونيورسيتی تقاطع کالج و کوئينزپارک
زمان ۵ تا هفت و نيم بعدازظهر
حضور در اين گردهمايی، حمايت از هيچ سازمان سياسی و يا ارگان دولتی نيست، تنها موضوع حمايت از مردم ايران است؛ مردم يعنی زنان، کارگران، دانشجويان، معلمان و ...