نامه به کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های آزاد کارگری در مورد بازداشت شيث امانی و تشديد فشار بر کارگران در اول ماه مه

از: اتحاديه آزاد کارگران ايران

به: کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های آزاد کارگری

موضوع: بازداشت شيث امانی و تشديد فشار بر کارگران در اول ماه مه

 
با درودهای فراوان

دوستان و همکاران گرامی امسال بنا بر سنت چند ساله ی گذشته و عليرغم فشارهای طاقت فرسايی که در اين سالها متحمل شده ايم، اتحاديه ما و معدود تشکلهای مستقل کارگری موجود، تصميم به گراميداشت پر شکوه تر اين روز گرفتيم، اما در آستانه اول ماه مه شيث امانی از بنيانگذاران اتحاديه آزاد کارگران ايران و رئيس هيئت مديره اين اتحاديه در دوره قبل را بطور غير مترقبه و با هدف ايجاد رعب و وحشت در ميان کارگران بازداشت و روانه زندان کردند. شيث امانی يکی از کارگران اخراجی نساجی کردستان و سالها نماينده کارگران اين کارخانه بود. وی پارسال در مراسم اول ماه مه بازداشت و بمدت ۴۲ روز در زندان بود. دادگاه بدوی، ايشان و صديق کريمی يکی ديگر از اعضای هيئت مديره اتحاديه ما را به دو سال و نيم زندان محکوم کرده بود و آنان با وثيقه ۵۰ ميليون تومانی آزاد شده و منتظر صدور حکم دادگاه تجديد نظر بودند. آقای شيث امانی در مورخه ۳/۲/۸۷ برای تعويض سند ملکی خود به دادگاه مراجعه کرده بود که همانجا و بدون ابلاغ قبلی حکم دادگاه تجديد نظر به ايشان و وکيلش، بازداشت و روانه زندان شد.

از نظر ما بازداشت نا گهانی شيث امانی در آستانه اول ماه مه هدفی جز ايجاد وحشت در ميان کارگران برای ممانعت از برگزاری مراسم اين روز نداشت کما اينکه اقدامات بعدی نيروهای انتظامی و امنيتی صحت اين ادعا را ثابت کرد.

۱- عليرغم پيگيرهای مکرر مسئولين اتحاديه ما در سنندج برای دريافت مجوز جهت برگزاری مراسم اول ماه مه، فرمانداری اين شهر مجوز را صادر نکرد و به دليل فشار نيروهای امنيتی، دوستان ما ناچار شدند بدون فراخوان گسترده ای اين مراسم را در بيرون از شهر سنندج برگزار نمايند.

۲- در تهران صدها نيروی امنيتی و انتظامی با به محاصره در آوردن پارک چيتگر و بستن دربهای آن و ايجاد رعب و وحشت از طريق نمايش قدرت با نيروهای موتور سوار و يگان ويژه، جلو برگزاری مراسم اول ماه مه در اين پارک را گرفتند.

۳- در سنندج شش نفر از شرکت کنندگان در مراسم اول ماه مه در مقابل سازمان تامين اجتماعی را بازداشت کردند ( اين افراد هم اکنون آزاد شده اند)

۴- در عسلويه بنا به فراخوان اتحاديه ما، کارگران هنگامی که در حال جمع شدن برای برگزاری مراسم اول ماه مه بودند با نيروهای انتظامی مواج شدند که اين نيروها با جمع آوری پلاکاردهای کارگران سه نفر از آنان به نامهای جوانمير مرادی عضو اصلی هيئت مديره و طه آزادی عضو علی البدل هيئت مديره اتحاديه ما و يک کارگر ديگر به نام سعيد حضرتی را بازداشت کردند. جوانمير مرادی و طه آزادی از لحظه بازداشت و با دستبندی که از پشت بر دستهای آنان زده اند و تا کنون آنرا باز نکرده اند همچنان در اختيار نيروهای اطلاعاتی قرار دارند و امروز خانواده اش را با وی ممنوع الملاقات کردند.

۵- در شهر اشنويه اتحاديه ما به همراه برخی ديگر از فعالين مدنی اين شهر قصد برگزاری مراسم اول ماه مه را داشتند که سه نفر از اين فعالين مدنی به نامهای نسرين محمودی آذر، حميد اطهاری و آرام ابراهيم خاص روز قبل از اول ماه مه در سرکارهايشان بازداشت شدند و تا کنون بجز نسرين که با قرار وثيقه آزاد شده است دو نفر ديگر همچنان در بازداشت بسر می برند.

۶- اتحاديه ما به دليل فشارهای موجود مراسمی را که در مقابل اداره کار شهر کرمانشاه تدارک ديده و فراخوان داده بود عملا نتوانست برگزار نمايد.

تمام اينها در شرايطی است که:

۱- سال گذشته ۶ نفر از کارگران شرکت کننده در مراسم اول ماه مه شهر سنندج را به جرم شرکت در اين مراسم شلاق زدند و عليرغم خواست ميليونها کارگر در ايران و جهان برای آزادی منصور اسالو، وی همچنان در زندان است و حدود سی نفر از کارگران عضو سنديکای کارگران شرکت واحد همچنان از کار خود معلق هستند و بطور مرتب به دادگاه احضار ميشوند.

۲- ۵ نفر از کارگران شرکت نيشکر هفت تپه را به دليل دفاع از حقوق صنفی شان اخيرا به دادگاه فراخوانده و بيش از صد نفر از کارگران شرکت نورد و پروفيل ساوه و يخچال سازی مرودشت را در اواخر سال گذشته و اوايل امسال بدليل شرکت در اعتصابی کوتاه مدت از کار خود اخراج کرده اند. همچنين ايجاد تشکلهای کارگری در مراکز توليدی و صنعتی ممنوع است و هر کارگری که اقدام به ايجاد تشکل مستقل بنمايد بلافاصله بازداشت و از کار اخراج ميشود.

۳- مسئله تعويق پرداخت دستمزدها در سال گذشته سير بسيار صعودی را طی کرد و صدها مرکز توليدی و صنعتی و خدماتی از پرداخت بموقع دستمزدهای کارگران خودداری کردند بطوريکه اين مسئله در حال حاضر به يک شيوه روتين در پرداخت دستمزدها تبديل شده است و روزی نيست که دستمزد کارگران دهها مرکز توليدی و صنعتی با تعويق های از يک ماه تا دو ساله پرداخت نشود.

۴- در اولين روزهای سال جديد حدود پنجاه هزار کارگر از کار خود بيکار و اخراج شدند. اين کارگران به دليل ممنوعيت تشکل مستقل کارگری در محيطهای کار هيچ پشتوانه ای برای دفاع از حقوق صنفی خود ندارند. اين اخراج سازيها باعث شده است تا روز بروز بر تعداد کودکان کار در ايران افزوده شود.

۵- در تعيين حداقل دستمزدها نماينده های مستقل کارگران در جلسات تعيين دستمزدها حضور ندارند و همين امر باعث شده است تا امسال نيز همچون سالهای گذشته دستمزدی زير خط فقر به مبلغ ۲۱۹۶۰۰ تومان به عنوان حداقل دستمزد کارگران تعيين شود. اين در حالی است که فقط اجاره بهای منزل مسکونی در مراکز استانها که ۹۰ درصد کارگران در آنها سکونت دارند بطور متوسط در سطح کشور ۳۰۰ هزار تومان در ماه است و از سوی ديگر بدليل عدم اجرای طبقه بندی مشاغل در بسياری از کارخانجات، اکثريت عظيم کارگران فقط همين حداقل دستمزد را دريافت کرده و از طرف ديگر بخش مهم و قابل توجهی از کارگران بويژه کارگران زن، حتی اين حداقل دستمزد را نيز دريافت نميکنند.

دوستان گرامی

اتحاديه ما ضمن قدردانی از اقدامات تا کنونی شما در مورد کارگران ايران، از شما انتظار دارد تا نسبت به تداوم بازداشت منصور اسالو، شيث امانی، جوانمير مرادی، طه آزادی، حميد اطهاری و آرام ابراهيم خاص مراتب اعتراض خود را به دولت ايران اعلام داريد و از طرف ديگر با توجه به نزديکی تاريخ برگزاری اجلاس ساليانه سازمان جهانی کار و با عنايت به اينکه دولت جمهوری اسلامی ايران عضو سازمان جهانی کار است و کارگران ايران نيز نماينده مستقلی در اين اجلاس ندارند، ما از شما می خواهيم تا به نمايندگی از اتحاديه ما مسائل مطروحه در اين نامه را به مثابه نقض شديد حقوق پايه ای کارگران ايران در اجلاس ساليانه سازمان جهانی کار مطرح نمائيد.

با احترام

اتحاديه آزاد کارگران ايران

رونوشت به گلوبال يونيون و سازمان جهانی کار جناب خوان سوامايا

۱۶/۲/۱۳۸۷

www.ettehade.net

k.ekhraji@gmail.com