آزادی محمود صالحی اين چهره مبارز جنبش کارگری رابه نجيبه صالحزاده عزيز وفرزندانش تبريک میگوئيم
آزادی محمود صالحی شور فراوانی در دل کمونيست ها، فعالين جنبش کارگری، انسان های آزاده و رسانه های خبری مردمی و مترقی که در پيوند گسست ناپذيری با اين مبارزه کوشا بودند به ارمغان آورد.
بی ترديد سبب اين شور و شعف، خشم و کينی ست که عليه نظم سرمايه و مناسبات حاکم در جمهوری اسلامی به عنوان حکومتی بحران زا، ستمگر، بهره کش، توليد کننده فقر و فلاکت وجود دارد و انگيزه ديگرآن، مبارزه ای ست که طبقه کارگربرای لغو مالکيت خصوصی و الغای نظام کارمزدی، و برقراری جامعه¬ای عاری از ستم و سلطه به پيش می برد.
از اين چشم انداز، محمود صالحی فقط نماينده نانوايان شهر سقز و سخنگوی کميته هماهنگی نيست؛ بلکه نمونه¬ای از اراده و وفاداری کارگری به آرمان سوسياليسم و پايداری در راه اهداف مبارزات طبقاتی است که در آن، خِرد و روحيه کار جمعی در جريان پراتيک اجتماعی عينيت يافته است.
نگاهی به شرايط زيستی و مبارزاتی پيکارگران عرصه کار، نشان می¬دهد که رنج و آزاری که در ميدان مبارزه نصيب آنان می¬شود؛ تنها به خودشان محدود نمی¬ماند و بی درنگ به درون خانواده و نزديکان¬شان نفوذ می¬کند. کم نيستند همسران کارگرانی که مانند شوهر و يا زن مبارز و زندانی خود شکنجه می¬بينند، خود را در بند و زندان احساس می¬کنند و محروميت و درد می¬کشند. به ويژه رنج فرزندان و درغالب موارد، کمبود مالی و روحی بر آنان فشاری دوچندان وارد می¬سازد و ناچارند خود به تنهائی همۀ باراين ستم را به¬دوش بردارند.
برای نمونه، آيا می توان در عرصه اين کارزار شگرف، به رنج و محروميت نجيبه صالح¬زاده، همسر محمود صالحی توجه نکرد؟ آيا ميتوان نقش او را در ايجاد شرايط تداوم مبارزۀ همسرش که عيناً مبارزه خود او نيز هست، با اهميت به شمار نياورد؟
افشاگری، روی¬کرد به مراجع کارگری و آزادی¬خواه و مردمی، جلب توجه به وضعيت مبارزان دربند، تآثيرگذاری، تلاش و پيگيریِ کسانی مانند نجيبه صالح¬زاده، درمقاومت و پايداری کسانی مانند محمود صالحی و دادن روحيه به آنان و ايجاد حس پشتيبانی و تکيه¬گاه مبارزاتی برای¬شان، نتيجه بی¬درنگی ست که مبارزان کارگری، در وجود يار و همسر مبارزاتی خود می¬بينند و بدان دل¬گرم می¬شوند.
چهره دلاورانه نجيبه صالح¬زاده با استقامت و شکيبائی¬اش درهر دور مبارزاتی بعنوان يک فعال کارگری زن، تلاشگر و پيکارگر پيگير و ايستاده برپاهای استوار، برای هر فعال کارگری آموختنی است.
رفقای گرامی، نجيبه ومحمود
تلاش و کوشش و همت بلند شما درراه اهداف بزرگ مبارزه کارگری و در راه برپائی جهانی فارغ ازاستثمارو ستم ستودنی ست.
دست¬های گرم¬تان را می¬فشاريم.
چهارم ماه می ۲۰۰۸ – ۱۵ ارديبهشت ماه ۱۳۸۷
تعدادی ازفعالين کانون¬ها ونهادهای همبستگی با جنبش کارگری ايران:
مجيد ارژنگ، بهزاد بارخدايی، احمد بخردطبع، پروانه بکاه، عزيزبی¬کس، نصرت تيمورزاده، حسن حسام، ، يدالله خسروشاهی، محسن خوشبين، علی خدری، فرهاد دانشور، علی رسولی، محمد تقی سيداحمدی، شمسی، بهروز فراهانی، حميد قربانی، اروند صفايی، وحيد صمدی، سيامک نويدزاده،علی مبارکی، سياوش محمودی، حسين مقدم، بهرام مهين، هنريک، عليرضا ياوريان.