گزارشی از وضعیت نانوایی‌ها در اشنویه

نظام سرمایه داری جمع اضداد است یعنی همه‌ی تضادها و شکافهای موجود درجامعه را یکجا در بطن خود پرورش می دهد و این رشد سرطانی روز به روز شکاف موجود را عمیقتر می‌کند، به این ترتیب که قشر بالادست که درصد اندکی از جامعه را فرا گرفته‌اند هرروز بالاتر میروند و همه امکانات زندگی به راحتی در اختیار آنان قرار میگیرد. برعکس قشر محروم و پایین دست جامعه که اکثریت اجتماع را تشکیل می‌دهند هر روز محروم تر از دیروز می‌شوند تا جایی‌ که دارند از نان خوردن عادی هم میافتند.

در شهر 50هزار نفری اشنویه حدودا 50 واحد نانوایی وجود دارد که در هر واحد 4 الی 5 نفر کار میکنند، در این میان شاطر روزی 8 هزار تومان و بقیه 5 هزار تومان حقوق میگیرند و باید با این زندگی بسازند در حالیکه دست مزد 400 هزارتومان زیر خط فقر معرفی شده است. این کارگران که با پخت نان، اولین اولویت خوراکی جامعه را تامین میکنند اما به دلیل دستمزد پایین، زندگی را به سختی می‌گذرانند و برای زنده ماندن باید بعد از اتمام کار در نانوایی، بلافاصله سراغ کارهای دیگری از جمله دست فروشی در خیابان و غیره بروند. حالا دیگر کارفرما برای انباشت هر چه بیشتر سود، به اندازه زنده ماندن هم به کارگران حقوق نمی‌دهد.

از ساعت 3 نصف شب به بعد، جلوی هر نانوایی‌خانه مملو از تجمع مردمی هست که برای گرفتن نان صف کشيده‌اند.  قشر محروم جامعه و از جمله خانواده‌های کارگري که نان خشک خوراک اصلی آنهاست مجبور هستند که از استراحت شبانه خود بگذرند تا شاید نان خشک برای زنده ماندن فردایشان را گیر بیاورند و صبح زود بتوانند به سر کارهایشان بروند تا از دستمزد حاصله سایر نیازهای زندگی خود را تامین کنند و دوباره تکرارمکررات. این قشر محروم چند ساعتی بیشتر نمی توانند استراحت کنند زمانی که سر کار هستند باید به سختی کار کنند و شب‌ها نیز برای گرفتن نان خشک مجبور هستند از استراحت شبانه خود بگذرند.

تازه این درحالیست که اگر نان گیرشان بیاید که اکثر مواقع عکس این اتفاق می افتد و باید نان را از بازار قرصی  80 تومان تهیه کنند.

هر نانوایی روزانه 11 لنگه آرد 40 کیلویی سهمیه دارد که نصف آن را صاحبان نانوایی‌ها با همدستی مامور شورای آرد و نان مخفیانه به فروش می رسانند و نصف دیگر را پخت می کنند در این حالت نیز چانه‌های خمیر را چنان کوچک میکنند که نان بیشتر از یک  وجب نمی شود تازه حدودا نیمی از آن را می دزدند و به دست فروشها می فروشند. بلاخره مردمی که ساعتها در صفهای طولانی ایستاده‌اند باید همین نصفه نان ها را با چند برابر قیمت بخرند.

آری این مردم ایستاده مرده‌اند و نظام سرمایه داری با زرق وبرق و تجملات و تبلیغات دروغینش چیزی جز بدبختی برای انسانها ندارد و این سیستم وارونه دیگر نمی‌تواند جوابگوی نیازهای بشر باشد و روز به روز این دور باطل، زندگی را به کام انسانها تلختر خواهد کرد.

به امید رهایی همه ی انسانها از زیر یوغ سرمایه و از بین رفتن استثمار انسان به دست انسان.

گزارش ارسالي به: کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کاری

21 مهر ماه 1387