اطلاعيه کميته مرکزی حزب کمونيست ايران:درارتباط با دستگيری و بازداشت موقت بيش از ۸۰ تن از فعالين جنبش کارگری
تا زمانی که رژيم جمهوری اسلامی بر سر کار است، ماشين، سرکوب و ارعاب آن يک لحظه از حرکت باز نمی ايستد. بنا به گزارش کميته هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکل های کارگری، امروز صبح روز جمعه ۲۸ فروردين ماه ۱۳۸۸ مامورين امنيتی رژيم جمهوری اسلامی در شهر سنندج منزل غالب حسينی از فعالين کارگری که هم اکنون در زندان بسر می برد را به محاصره در آورده و ده ها نفر از فعالين و اعضا کميته هماهنگی که برای عيادت و اعلام همبستگی با خانواده غالب به آنجا رفته بودند را دستگير و به مرکز نيروی انتظامی اين شهر منتقل ميکنند.
نيروهای امنيتی رژيم در حين انجام اين عمليات، و حشيانه وارد منزل نامبرده شده و فعالين و اعضای کميته هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکل های کارگری را دستگير می کنند. ماموران رژيم در حين بازجويی، با اعلام اينکه کميته هماهنگی يک تشکل غير قانونی است با فشار و تهديد از آنها می خواهند که با نوشتن تعهدنامه از همکاری با اين تشکل دست برداشته و از عضويت در آن کناره گيری کنند، که با مخالفت دسته جمعی فعالين کارگری روبرو می شوند. فعالين کميته هماهنگی اعلام می دارند که "هيچ گونه تعهدی در اين رابطه توسط ما نوشته نخواهد شد ، چرا که ما خود همگی کارگر بوده و به عنوان فعالين کارگری وظيفه خود دانسته که از منافع هم طبقه ای هايمان دفاع کنيم" .ماموران رژيم سرانجام در ساعت ۵ و ۳۰ دقيقه همگی فعالين کارگری را آزاد می کنند.
رژيم جمهوری اسلامی در شرايطی به موج فشار و بگير و ببند فعالين و پيشروان جنبش کارگری ابعاد تازه ای می بخشد که طبقه کارگر ايران در آستانه اول ماه مه قرار دارد. رژيم جمهوری اسلامی از اينکه نمايش قدرت اتحاد و همبستگی طبقه کارگر در روز اول ماه مه را پيش بينی می کند به هراس افتاده است، از اينرو پيشا پيش برای مقابله با نمايش قدرت کارگران در اين روز به مقابله برخاسته است. رژيم اسلامی زبون و درمانده از اينکه نتوانسته با دستگيری و رندانی کردن و تحت پيگرد قرار دادن فعالين و رهبران کارگری، جنبش کارگری ايران را مرعوب کند، در تلاش است که ابعاد دستگيری و به بند کشيدن فعالين کارگری را گسترش دهد. دستگيری و بازداشت موقت بيش از ۸۰ تن از اعضا و فعالين کميته هماهنگی جدا از اهداف دراز مدت آن اين هدف فوری و بلافصل را تعقيب می کند که تلاش و مبارزه فعالين و رهبران کارگری و تشکل های کارگری، برای سازماندهی نمايش قدرت کارگران در روز اول ماه مه را به شکست بکشاند.
نگاهی اجمالی به تاريخچه برگزاری مراسم اول ماه مه در سه دهه گذشته نشان می دهد که جنبش کارگری ايران و پيشروان و رهبران اين جنبش در دل اختناق جمهوری اسلامی و در جنگ و گريز با نيروهای امنيتی رژيم ، برگزاری مراسم و آکسيون های اول ماه مه را به يک سنت جاافتاده تبديل کرده اند. اين رژيم در مقابله با جنبش اول ماه مه، جمال چراغ ويسی سخنران مراسم اول ماه مه ۱۳۶۸ را به جوخه اعدام سپرد، فعالين و سازماندهندگان اول ماه مه ۱۳۸۳ در شهر سقز را دستگير و به زندان انداخت، دو سال پيش در آستانه اول ماه مه محمود صالحی از رهبران شناخته شده جنبش کارگری را روانه زندان کرد تا با زهر چشم گرفتن از فعالين کارگری مانع برگزاری آکسيونهای اوله ماه مه شود، در همان سال با صدور حکم زندان و شلاق برای ۱۱ تن از فعالين و برگزار کنندگان اول ماه مه سنندج نشان داد که برای سرکوب فعالين اول ماه مه از هيچ جنايتی دريغ نمی ورزد. اين رژيم شيوا خيرآبادی و سوسن رازانی را تنها به جرم شرکت در مراسم اول ماه مه سال گذشته به زير تازيانه شلاق برد و عبداله خانی و سيد غالب حسينی از ديگر دستگير شدگان اول ماه مه سنندج را به زندان تعزيری محکوم کرد تا ددمنشی خود در مقابله با جنبش اول ماه مه را بنمايش بگذارد. عليرغم همه اين جنايات و سرکوبگری ها مبارزه برای برگزاری مراسم اول ماه مه ادامه خواهد داشت.
اقدام رژيم مبتنی بر دستگيری و بازداشت موقت بيش از ۸۰ نفر از فعالين کارگری، و تشديد فضای فشار و ارعاب در آستانه اول ماه مه اين ضرورت را ايجاب می کند که برای مقابله با فشارهای رژيم همه فعالين کارگری، همه نهادها، سنديکاها و تشکل های کارگری دست در دست هم و در همکاری و هماهنگی کامل با هم امر سازماندهی نمايش قدرت اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران در اول ماه مه را پيش ببرند و با تلاشها و فعاليت متحدانه خود توطئه های رژيم برای مرعوب کردن و زهر چشم گرفتن از کارگران را خنثی کنند.
کميته مرکزی حزب کمونيست ايران
۲۸ فروردين ۱۳۸۸
۱۷ آپريل ۲۰۰۹