نامه اتحاديه آزاد کارگران ايران به سازمانها و اتحاديه های کارگری جهان
به : کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری (آی، تی، يو، سی) فدراسيون بين المللی کارگران حمل و نقل (آی، تی، اف) سازمان آموزش جهانی (ای،آی) اتحاديه بين المللی کارگران صنايع مواد غذائی، کشاورزی و خدمات (آی، يو، اف) هم سرنوشتان!
مراسم روز جهانی کارگر ۲۰۰۹ در ايران طبق معمول هر سال مورد يورش پليس قرار گرفت و صدها نفر مورد ضرب و شتم، بی حرمتی، توهين و بازداشت واقع شدند. در تهران بيش از ۱۵۰ نفر و در سنندج نيز ۶ نفر بازداشت شدند. در تهران پليس با استفاده از باتوم، گاز اشک آور و گاز سوزان فلفل به شرکت کنندگان در مراسم روز جهانی کارگر در پارک لاله تهران هجوم برده و جمعيت زيادی را مسموم نمود و در حاليکه افراد مسموم دچار سوزش چشم و حلق و بينی شده بودند ، با چماق و باتوم، به شدت ضرب و شتم شده و برخی دچار آسيبهای جدی مانند شکستگی سر و صورت و دست شده اند. همه اين انسانهای کارگر، شريف و آزاديخواه جرمشان تنها برگزاری مراسم روز جهانی کارگر بوده که جزء پايه ای ترين حقوق انسانی شان است و اين روز در بسياری از کشورهای متمدن جهان نيز به عنوان حق مسلم کارگران شناخته شده است.
هم طبقه ايها! ما کارگران ايران در مبارزات و کشمکشهای مداوم برای احقاق حقوق خود همواره از حمايتهای بی دريغ شما در خارج از مرزهای جغرافيائی ايران برخوردار بوده و از اين نظر احساس دل گرمی و داشتن تکيه گاهی محکم کرده ايم .بنابراين به همان درجه که کارگران در ايران، امسال وسيعتر و با جسارت تر به ميدان آمده اند، ضروری است که شما نيز مجدانه تر، محکم تر و وسيعتر از کارگران ايران حمايت کنيد و تمام تلاش خود را به کار گيريد، تا دولت جمهوری اسلامی همکاران در بندمان را هر چه سريع تر بدون قيد و شرط آزاد کند. هم اکنون دهها نفر در شرايط نامناسب و بدون برخورداری از حقوق به رسميت شناخته شده زندانيان از جمله ملاقات با خانواده و دسترسی به وکيل، دسترسی به پزشک، بدون اعلام اتهام و بودن ذکر دليل بازداشت، در زندان به سر می برند. در ۲۴ ساعت اول بازداشت به آن ها غذا هم داده نشد. اسامی برخی از آنان از اين قرار است: ۱- جعفر عظيم زاده، ۲- شاپور احسانی راد، ۳- بهرام (عيسی) عابدينی، ۴- سعيد يوزی، ۵- نسرين عليزاده ۶- يونس ارژنگ ۷- مريم محسنی ۸- محمد اشرفی ۹- لاله محمدی۱۰- شريفه محمدی۱۱- افسانه عظيم زاده ۱۲- فاطمه اقدامی ۱۳- فاطمه شاه نظری۱۴- محمد لطفی۱۵- مسعود لقمان۱۶- غلامرضا خانی ۱۷- منصور حيات غيبی ۱۸- بهناز فرمانبر ۱۹- پروانه قاسميان ۲۰- ميثم جعفر نژاد ۲۱- امير يعقوب علی ۲۲- کاوه مظفری ۲۳- جلوه جواهری ۲۴- عليرضا ثقفی ۲۵- محسن ثقفی ۲۶- اسداله پور فرهاد ۲۷- علی رضا فيروزی ۲۸- پوريا پيش تازه ۲۹- طاها ولی زاده ۳۰- ۳۱- حميد خادمی ۳۲- عين اله بصيری ۳۳- اميد شفيعی ۳۴- نويد يزدی ۳۵- غلامرضا رجبی ۳۶- سجاد سبزعلی پور ۳۷- آيسان زرفام ۳۸- # خوشبخت ۳۹- احمد داوودی ۴۰- محمدی سليمی ۴۱- محمد احسانی ۴۲- صالح کياآبادی ۴۳- حميد يعقوب علی ۴۳- سيروس فتحی ۴۴- شريفه فتحی ۴۵- مريم ميربهاری ۴۶- مريم يمينی فر ۴۷- محمود حسينی و.... در واقع اينان به جرم دفاع از حق انسانی خود در بازداشت بسر می برند. در حاليکه از جانب دادگاه انقلاب اسلامی در ازای آزادی هر يک از آنان وثيقه های سنگين نيز تعيين شده است. مسئولين قضائی تعيين چنين وثقه های سنگينی را سالهاست که عامدانه به سياستی برای تبرئه و مصون نگه داشتن خود از فشار اعتراضات نسبت به اعمال فشارها و در عين حال در زندان نگه داشتن فعالين تبديل کرده اند. بايد اين سياست را به عقب راند.با احترامات فراوان - اتحاديه آزاد کارگران ايران -۲۲ /۲/۸۸