پيام مبارزان كمونيست بمناسبت اول ماه مه
رفقاي كارگر!
درودهای ما را بمناسبت فرا رسيدن اول ماه مه، روز جهاني كارگر، بپذيريد.
در اول ماه مه امسال، طبقه كارگر در شرايطي به استقبال روز جهاني كارگر ميرود كه بورژوازي و طبقه حاكم و نظام سياسي و سياه جمهوری اسلامي بيشترين حملات را در قالب تحميل فقر و فلاكت بي سابقه، بيكارسازی وسيع در سطح ميليوني، سركوب و دستگيری و در زندان نگه داشتن تعداد زيادي از رهبران و فعالين كارگری را به سياست دائمی خود تبديل كرده است. بار فشار روز افزون گرانی، فلاكت بي شائبه، تعطيلي يكي پس از ديگری كارخانه و مراكز توليدی، افزايش سرسام آور كرايه خانه، و آنچه تحت عنوان حفاظ امنيتي اقتصادی و مالي براي كارگران از جمله بيمه های بيكاری، تامين امنيت شغلی، و امكانات پزشكی و درمانی، همه و همه آنچه ميتواند زندگي بخور و نمير طبقه كارگر را براي اسثمار روزانه و براي باز توليد چرخ توليد بايد داشته باشد، از او سلب شده است.
در مملكت ثروتمندی كه دنيای موجود را برای طبقات حاكم، سرمايه دارن و مشتي آخوند و ملا و نماينده مجلس و روسای ادارت، سرداران سپاه پاسداران و مزدوران نظامي به بهشت واقعی، با برخورداري از تمام نعمات مادي، اقتصادي، رفاهي و زندگي مرفه در مقايسه با سرمايه داران در سطح جهان آفريده است، اكثريت عظيم جامعه، طبقه كارگر و خيل وسيع زحمتكشان، جوانان و دانشجويان و خانواده هاي كارگر و زحمتكش در بدترين شرايط اقتصادي، مادي و معنوي و كرامت و شخصيت اجتماعي قرار دارند. در اول ماه مه روز جهاني كارگر، طبقه كارگر بايد با مشكلات عديده و در يك كلام بايد براي بقا و زندگي، براي برخورداري از يك زندگي انساني دست و پنچه نرم كند، برايش مبارزه كند، و در سر لوح قطعنامه و مطالباتش زير و رو كردن اين دنياي وارونه، استثمارگر و خونخوار را قرار دهد. خلاصی از دست اين دنياي وارونه بجز با يك تحول انقلابي، با سرنگوني اين نظام حاكم و ايجاد يك جامعه سوسياليستي كه در آن ديگر استثمار و كار مزدي وجود نداشته باشد، قابل تحقق است.
اما، روز جهاني كارگر در ايران در شرايطي برگزار ميشود كه جامعه در يكسال گذشته، با اعتراضات وسيع توده اي در غليان بوده. توده وسيعي از مردم شهرهاي تهران، شيراز، اصفهان، تبريز و.......... اعتراضات توده اي عليه كل نظام سياسي جمهوري اسلامي را به خيابانها كشاندند. جمهوري اسلامي در حيات سياسي اش بعد از ١٨تير بار ديگر در مقابل موج اعتراضات توده اي و اجتماعي قرار گرفت. جنگ براي سرنگوني از طرف مردم در ابعاد ميليوني و حفظ نظام سياسي جمهوري اسلامي از طرف هر دو جناح جمهوري اسلامي و دولت به رهبري خامنه اي و احمدي نژاد با كل سيستم سركوب و در راس آن سپاه پاسداران و بسيج و جناح سبز به رهبري موسوي و خاتمي، در جريان بوده است. اين جنگ و اين نبرد سياسي براي سرنگوني و به نفع پيشروي مردم و جامعه براي خلاصي از اسلام سياسي و كل نظام حاكم و سرمايه داري هنوز ادامه دارد. جامعه در تب و تاب اعتراضات توده اي و در غياب آلترناتيو و حضور قدرتمند طبقه كارگر، در يكسال گذشته بر روند اوضاع كنوني تاثير گذار بود. ١١ ارديبهشت امسال طبقه كارگر در جشن و مراسم روز جهاني اش، ميتواند با فراخوان به كارگران و تهيدستان جامعه براي به ميدان آمدن و طرح مطالبات سياسي و صنفي گامهاي مهم و تعيين كننده اي بسوي دخالت موثر و ايفاي نقش تاريخي خود، به نفع كسب قدرت سياسي و سرنگوني جمهوري اسلامي بر دارند. اوضاع كنوني در يكسال گذشته اين مهم و واقعيت سياسي و ابژكتيو را بر همگان نشان داد كه در جامعه طبقاتي، با خيل ميليوني طبقه كارگر صنعتي و پيشرو جايگاه سترگ و تعيين كننده اش براي كوبيدن مهر شعار و مطالبات طبقاتي اش، بر همگان عیان است.
امر كارگران ايران، امر مشترك همه كارگران در سراسر جهان است.
موقعيت همگون كارگران و دردهاي مشترك جهاني آنان، هدف و آرمان مشتركي را در برابرشان قرار ميدهد: سرنگوني بورژوازي و برپايي سوسياليسم! امر كارگران ايران همبستگي با ديگر گردان هاي طبقه كارگر در سراسر جهان است.
امر كارگران ايران، امر تشكل، چگونه متشكل شدن و متشكل ماندن است.
رفقاي كارگر! طبقه ما سلاحي بجز آگاهي و تشكل ندارد. آنزمان كه صفوف ميليوني كارگران به اين سلاح مجهز شوند، هيچ قدرتي تاب مقاومت در برابر آنان نخواهد داشت. صفوف خود را حول شعار "آزادي، برابري حكومت كارگري" فشرده و يكپارچه كنيم و ناقوس مرگ بر جمهوري اسلامي و نظام سرمايه داري در ايران را بصدا در آوريم.
زنده باد اول ماه مه!
زنده باد همبستگي جهاني طبقه كارگر!
زنده باد سوسياليسم!
مبارزان كمونيست آوريل ٢٠١٠(ارديبهشت ١٣٨٩)