گزارشی از نشست مطبوعاتی دبير کل WFTU در تهران* کميته هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکلهای کارگری
جورج ماريکوس نماينده پارلمان يونان و دبير کل اتحاديه های جهانی کارگری (WFTU ) - که به مانند ديگر رقيب جهانیاشITUC ،نهادی غير کارگری است - و به دعوت خانهی کارگر، به ايران دعوت شده بود در کنار ديگر برنامههايش در عصر روز سه شنبه ۱۹ مهرماه ۹۰ ، نشستی را نيز با خبرنگاران در محل روزنامهی کار و کارگر برپا داشت.
اين نشست با دو ساعت تاخير برگزار شد.چند تن از فعالين کارگری عضو در کميته هماهنگی نيز به منظور توضيح ضرورت ايجاد تشکلهای مستقل کارگری به حاضرين و نيز تشريح ماهيت واقعی تشکل های موجود در جهان در اين جلسه شرکت کردند.
از جمله درمورد خانهی کارگر و نيز نهادهای بين المللی همچون WFTU و نيز ITUC و غير کارگری بودنشان ،توضيحاتی به روزنامهنگاران حاضر در جلسه داده شد.
چند تن از حاضرين توضيحاتی دربارهی هدف تشکيل کميته هماهنگی پرسيدند و نيز اينکه شما به کجا وابسته هستيد؟ آيا قانونی هستيد ؟ آيا توسط هيچ نهاد رسمی ثبت شده ايد؟ و ...
يکی از اعضای کميته دربارهی لزوم تشکل يابی مستقل از دولت و کارفرما به سوال کنندگان پاسخ داد و توضيح داده شد ما باور به حق تشکل يابی مستقل و خود خواسته و توده ای داريم و منتظر ثبت و اجازهی هيچ نهاد قانونی نمیمانيم.از سال ۸۴ آغاز به فعاليت کرده ايم و بازهم ادامه خواهيم داد.نامهای برای ثبت در سال گذشته به وزارت کار داده ايم.هدف از اين اقدام اين بوده که به آنها بگوييم ما باور داريم حق ما ايجاد تشکل است.اکنون وظيفهی شما ميدانيم که تشکل ما را ثبت کنيد.اگر ثبت نمیکنيد مشکل ما نيست. بعد از عدم ثبت توسط آنها، مثل سالهای گذشته کماکان و پرتوان تر به فعاليتمان ادامه داده و خواهيم داد.همچنين ما باور داريم که تشکل های کارگری بايد به نيرو و ارادهی خود کارگران ايجاد شود و اصولن تشکلی که برای فعاليتش بخواهد به هر کدام از نهادهای دولتی و يا کارفرمايی وابسته باشد ديگر تشکلی کارگری نيست.
در پاسخ به يکی از خبرنگاران در مورد ساختار کميته و اينکه رئيس شما کيست و از کجا پول میگيريد و يا اينکه چگونه امرار معاش میکنيد و هزينههای فعاليت هايتان چگونه تامين میشود،توسط يکی از اعضای کميته اينگونه پاسخ داده شد:بالاترين رکن تصميم گيری ِ ما مجمع عمومی است.ما رئيس نداريم.مجمع عمومی هيات اجرايی ۹ نفرهای را انتخاب ميکند و فعاليتهای ما به صورت شورايی انجام ميگيرد.همهی ما شغل و کار خود را داريم و در محيط کار و زندگیمان و در ميان ديگر اقشار ولايه های طبقهی کارگر،در راستای اساس نامه فعاليت ميکنيم.هر فرد ماهيانه حق عضويت ميپردازد و هزينههای احتمالی فعاليتهايمان از محل همين حق عضويتها پرداخت میشود.از جايی پول نميگيريم و بدان هم باور نداريم.ما باور به استقلال فکری،عملی و مالی داريم.البته اگر موردی پيش بيايد که چنانچه کارگری دوست داشت کمک مالی کند درصورت شفاف بودن و معين و کارگری بودن منبع، کمک مالی دريافت ميکنيم و رسيد میدهيم.
يکی از خبرنگاران از شرايط بی حقوقی و استثمار کاری خود و ديگر همکارانش سخن گفت و نيز در مورد قراردادهای يک طرفه و موقتیای که با آنان بسته میشود توضيح داد.عضو کميته هماهنگی شرکت کننده در نشست توضيح داد که ما دقيقا همين مطلب را دنبال میکنيم که خود شما خبرنگاران که بخشی از طبقهی کارگر هستيد چرا به دنبال ايجاد تشکل های مستقل خود نيستيد؟ و چرا تشکلهای موجود شما بايد از فلان يا بهمان وزاتخانه يا مراجع قانونی اجازه بگيرند و زير نظر و خواست آنها فعاليت کنند؟
يکی از حاضرين پاسخ داد اين کارها فايده ندارد و هزينه دارد و نمیشود حقوق و مطالبات را با آن به دست آورد.توضيح فعال کارگری حاضر در جلسه اين بود که اتفاقن مادامی که متشکل نشويد اين بی حقوقیها ادامه خواهد يافت. وی برای حاضرين از تلاشهای تا کنونی در جنبش کارگری برای ايجاد تشکلهای مستقل از جمله سنديکای خبازان سقز،سنديکای کارگران شرکت واحد و سنديکای کارگران هفت تپه و نيز اعتصاب و اعتراضات جمعی در پتروشيمیها مثال آورد.
همچنين ايشان توضيح داد که البته ايجاد تشکل مستقل هزينه هايی چون اخراج و تهديد و زندان درپی دارد.درست به دليل مستقل بودن و عدم وابستگی اينگونه تشکل ها به دولت و کارفرمايان است که با آنان اينگونه برخورد میشود.اما اگر هر چه گسترده تر اينگونه تشکل ها ايجاد شوند و با يکديگر متحد و در ارتباط باشند قطعن بيشتر و بيشتر پيروز خواهند بود.وما که وظيفهی خودمان را کمک به ايجاد تشکل های کارگری ميدانيم از هيچ گونه هزينهی مادی و معنوی باکی نداريم.مثلا در يک سال فقط ۱۸۰ پرونده قضايی و دستگيری و زندان داشته ايم و هفتهای نيست که يکی از اعضای ما بازداشت ،محاکمه و يا زندانی نشود.
يکی از خبرنگاران تاييد کرد که برای حرکت بايد اينگونه هزينه ها را قبول کرد و چاره ای ديگر نيست.
مباحثی شبيه به موارد فوق در حدود يک ساعت درجريان بود که دبير کل WFTU به همراه يکی از اعضای خانهی کارگر و مترجمش در جلسه حاضر شد.وی در پاسخ به سوال يکی از خبرنگاران که وضعيت تشکلهای مستقل کارگری در ايران را چگونه ارزيابی میکنيد پاسخ داد: ما ارتباط خوبی با خانهی کارگر داريم و آنها عضو ما هستند! فعال کارگری و عضو کميته هماهنگی توضيح داد سوال اين نبود.سوال درباره ی تشکل های مستقل بود.وی پاسخ داد من که پاسخ دادم.فعال کارگری گفت: نه دقيقا نداديد!
دبير کل WFTU جملات کلی درباره ی باورشان به لزوم ايجاد تشکل های مستقل داد و گفت ما ضد امپرياليسم آمريکا هستيم و تشکل های ديگر هم حق دارند قبول کنند که در اين جبهه هستند يا خير.او همچنين از دفاع از فلسطينيان دربرابر اسرائيل و دفاعشان از مساله ی اتمی دولت ايران صحبت کرد.وی هرگز دربارهی تشکل های مستقل کارگری ايران پاسخ نداد و به صورتی ديپلماتيک و با جملات کلی از جمله حق تشکل و غيره از اظهار نظر درباره ی تشکلهای مستقل و جنبش کارگری ايران امتناع ورزيد و تنها به رابطهاش با خانهی کارگر اشاره ميکرد.
وی در پاسخ به سوالی درباره ی ديگر فدراسيون جهانی تشکل های کارگری يعنیITUC و نيز تشکل های وابسته اش مانند ITF و IUF و نظر خودش درباره ی آنها گفت: آنها تشکل هايی بوده اند که ابتدا با ما يکی بوده اند و از سال ۱۹۴۹ جدا شده اند.اين جدايی توسط تشکل های آمريکا و انگليس آغاز شد. ITUC که در ابتدا نامش ICFTU بوده و ديگر تشکل های وابسته به آن طرفدار سرمايه داری و خصوصی سازی و مواردی نظير حملات ناتو و يا طرفداری از اسرائيل هستند و ما طرفدار حمل و نقل عمومی و برعليه خصوصی سازی و طرفدار فلسطين و مخالف حملات ناتو هستيم.
او همچنين در پاسخ به اين سوال که آيا شما که همسوی دولت ايران هستيد هرگز از زندانی شدن فعالين کارگری خبر داشته ايد و آيا برای آزادی آنها تلاش میکنيد؟
وی پاسخی کلی با اين محتوا داد که : ما خواهان آزادی همه و حق فعاليت هستيم.و در مواردی نامه نگاری کرده ايم.
مجددا از وی سوال شد پاسختان کلی بود به طور مشخص درباره ی رضا شهابی،بهنام ابراهيم زاده،وفا قادری و يداله قطبی که فعالين کارگریای هستند که برای حقوق اوليه کارگری فعاليت ميکنند و زندانی يا محکوم شده اند و افراد ديگری نظير اصانلو و مددی و بسياری ديگر که ليستی چندين نفری را تشکيل ميدهند چيزی شنيده ايد؟ آيا در موضعی هستيد که به دولت ايران اعتراض کنيد؟
دبيرکل WFTU پاسخ مشخصی به اين مورد نداد و تنها به نشان دادن پوستری از تشکلاش بسنده کرد که در آن شعاری مبنی بر آزادی فعاليت و تشکل يابی نوشته شده بود.
وی همچنين در پاسخ به سوال يک خبرنگار که آيا وی از وضعيت کودکان کار در ايران اطلاعی دارد گفت:من اطلاع دقيقی از ايران ندارم اما میدانم در آسيا کودک کار وجود دارد.جای کودکان در خانه و مدرسه است و نبايد کار کنند.
پس از خروج دبيرکل WFTU توسط فعالين کارگری - اعضای کميته هماهنگی - حاضر در نشست دربارهی ماهيت واقعی آن تشکل صحبت شد و توضيح داده شد که نهWFTU و نه ITUC هيچکدام نهادهای مستقل کارگری نيستند و کارگران بايد به دست خود تشکل های مستقل خود را برپا دارند.
کميته هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکلهای کارگری
۱۹ مهرماه ۹۰
* توضيح: جملات نقل شده در اين گزارش غالبن نقل به مضمون گفتگوهای انجام شده هستند.اما در نقل آنها و مطابقتشان با اصل سخنان دقت کاملی صرف شده است.
