نگاهی به روز جهانی کارگر در ايران!

بهرام رحمانی
bamdadpress@ownit.nu 

يازدهم ارديبهشت ۱۳۸۶، روز جهانی کارگر، در شرايطی برگزار شد که مامورين امنيتی حکومت اسلامی، محمود صالحی، اين چهره سرشناس جنبش کارگری ايران را ربودند و از شهر سقز به زندان سنندج انتقال دادند. محمود و شش تن ديگر از دوستانش به دليل برگزاری اول ماه مستقل و غيردولتی در سال ۱۳۸۳ در شهر سقز دستگير و پس از تحمل ۱۲ روز زندان آزاد شده بودند، امسال در مقطع اول ماه مه، دستگير و زندانی شد نشان دهنده اين واقعيت است که هدف حکومت اسلامی از دستگيری محمود، جلوگيری از اول ماه مه و آفريدن رعب و وحشت در ميان فعالنی جنبش کارگری بود.
حکومت اسلامی، با بهانه «مبارزه با بدحجابی»، ان هم در مقطع اول ماه مه، حکومت نظامی اعلام نشده ای را در خيابان های شهرهای سراسر کشور برقرار کرد. تاکنون حکومت اسلامی، اين طرح غيرانسانی را فقط در ايام مذهبی و تابستان به مرحله اجرا می گذاشت که امسال برای اولين بار در مفطع اول ماه مه به مرحله اجرا گذاشت تا با آفريدن رعب و وحشت در جامعه مانع برگزاری مراسم های روز جهانی کارگر شود.
کارگران ايران، در حالی به استقبال ۱۱ ارديبهشت امسال رفتند که سرکوب های سياسی از يک سو و فقر و فلاکت اقتصادی از سوی ديگر، زندگی را بر آن ها هر چه بيش تر غيرقابل تحمل کرده است.
بيش از  ۲۰۰ کارگر اخراجی شرکت «کاغذ سازی کارون» شوشتر از روز دوشنبه ۳ ارديبهشت ماه در مقابل دفتر احمدی نژاد، رييس جمهوری اسلامی تحصن کرده و خواستار بازگشت به کار خود هستند.
روز شنبه ۸ ارديبهشت ماه و زمانی که کارگران درخواست ملاقات با يکی از مسئولين دفتر احمدی نژاد را داشته اند از سوی ماموران محافط دفتر وی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.
کارگران اخراجی شرکت «کاغذ سازی کارون» شوشتر، اعلام کرده اند تا پايان هفته جاری به تحصن خود ادامه خواهند داد و در صورت رسيدگی نشدن به مشکلاتشان، اعتراض خود را با شيوه های ديگر ادامه خواهند داد.
روز يک شنبه ۹ ارديبهشت ماه معلمان در بسياری از شهرهای ايران و در پاسخ به فراخوان کانون صنفی معلمان از حضور در کلاس های درس خودداری کردند.
بر اساس خبرهای از شهرهای مختلف ايران معلمان در اصفهان، شهرستان های شهريار،  ورامين، پاکدشت، هشتگرد، ساوجبلاغ، شهر ری، کهريزک، اسلامشهر، کرج، زرين شهر، فلاورجان، فولاد شهر، ۱۱ منطقه از مناطق تهران، شهر ساری و شهرستان های تابعه، تبريز، فريدون شهر و چندين شهر ديگر دست به اعتصاب زده و از رفتن بر سر کلاس های درس خودداری کردند.
اول ماه امسال، در حالی برگزار شد که صبح روز يک شنبه ۹ ارديبهشت ماه «غلامرضا غلام‌‏حسينی»، از اعضای سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی در شعبه ششم دادگاه جمهوری اسلامی در تهران محاکمه شد.
صبح همين روز، همچنين «مريم ضيا»، از فعالان جنبش زنان و يکی از دستگير شدگان تجمع ۲۲ خرداد سال گذشته در ميدان ۷ تير تهران، در شعبه ۱۳ دادگاه حکومت اسلامی در تهران حاضر شد تا پاسخگوی اتهامات انتسابی باشد، اما به دليل عدم حضور قاضی جسله دادگاه به زمان ديگری موکول گرديد.
عوامل اطلاعاتی حکومت اسلامی، به دانشجويان معترض و آزادی خواه دانشگاه مازندران حمله کردند و حدود پانزده نفر از دانشجويان را ربودند که اعتراض سراسری دانشجويان سراسر کشور را به دنبال داشت.
از جنبه اقتصادی نيز فقر و فلاکت بيش تری بر زيست و زندگی کارگران و همه مزدبگيران و مردم محروم حاکم است. سايت اينترنتی دولتی مهر، در مقطع روز جهانی کارگر، درباره خط فقر در ايران، نوشت: «درحالی که وزير رفاه مدعی شده که جمعيت زير خط فقر مطلق در کشور وجود ندارد عضو کميسيون اجتماعی مجلس شورای اسلامی از افزايش ۱۳ درصدی افراد زير خط فقر خبر داده است. موسی الرضا ثروتی، در گفتگو با خبرنگار مهر، در خصوص تعداد افراد زير خط فقر در جامعه افزود؛ براساس برآوردهای انجام شده در حال حاضر ۱۲ ميليون نفر در جامعه زير خط فقر زندگی می کنند و ۲ ميليون نفر نيز زير خط فقر خشن هستند. وی خاطرنشان کرد: وزارت رفاه خط فقر را درآمد کم تر از ۴۰۰ هزار تومان اعلام کرده است. ثروتی، گفت؛ هر ساله مجلس در قانون بودجه به طور متوسط ۷۰۰ ميليارد تومان برای کمک به اقشار آسيب پذير به وزارت رفاه اختصاص می دهد در صورتی که تاکنون نه تنها مشکلات اين قشر از مردم جامعه برطرف نشده بلکه مشخص شده که ثروتمندان ۲۷ برابر فقرا از يارانه استفاده می کنند. وی، با اشاره به اين که در سال جاری مستمری مددجويان تحت پوشش نهادهای حمايتی از افزايش برخوردار نبوده است، افزود: در حال حاضر يک خانواده ۵ نفری تحت پوشش کميته امداد ماهانه فقط ۵۴ هزار تومان دريافت می کنند در حالی که اين مبلغ کفاف نان شب آنان را نيز نمی کند. بنا به اقرار عضو کميسيون اجتماعی مجلس، در حال حاضر تعداد زيادی از کارمندان دولت کم تر از ۳۰۰ هزار تومان حقوق دريافت می کنند به همين دليل می توان گفت تعداد زيادی از اين اقشار نيز زير خط فقر هستند. البته ناگفته نماند که دستمزد کارگران ۱۸۳ هزار تومان در ماه است.
شايان ذکر است، عبدالرضا مصری، وزير رفاه و تامين اجتماعی در همايش سراسری مديران استانی سازمان تامين اجتماعی که در تاريخ ۲۱ اسفند ماه سال گذشته برگزار شد در جمع خبرنگاران اعلام کرده بود براساس تعاريف جهانی، افرادی که روزانه کم تر از يک دلار درآمد داشته باشند جزء جمعيت فقر مطلق هستند، بنابراين در ايران مصداق اين امر وجود ندارد و کسی زير خط فقر مطلق نيست.
از سوی ديگر نايب رييس اتحاديه کارکنان بيمارستان ها و مراکز درمانی، به خبرنگار ايلنا، گفت‌‏: «رونق و شکوفايی اقتصاد تنها مربوط به قانون کار ثبت شده در وزارت کار و رفع موانع قانونی نمی شود. وی افزود: در حال حاضر وزارت کار با مجوز عنان گسيخته دولت، چوب حراج به هزاران ميليارد تومان بودجه بيت المال زده و با دميدن در شيپور اشتغال، سال گذشته بيش از ۱۰ هزار ميليارد تومان اعتبار را بين بنگاه های کوچک و کارفرمايان توزيع کرده است، اما هيچگونه تحولی را در بازار اشتغال و کاهش بيکاری شاهد نيستيم. وی با بيان اين که وزارت کار ادعا دارد در اين بنگاه های کوچک حدود يک ميليون شغل ايجاد شده است، تصريح کرد‌‏: سالانه بيش از۴۰۰ هزار پرونده در هيات های تشخيص و ادارات کار مطرح می ‏شود که به معنای اخراج قانونی سالانه ۴۰۰ هزار نفر با همکاری وزارت کار است...»
در سال گذشته، بسياری از ارقام مورد نياز مردم در بازار به حدی گران شد که حتی رسانه ها دولتی و برخی از مقامات حکومتی نيز به اين گرانی سرسام آور اقرار می کردند، دولت به خصوص احمدی نژاد بی شرمانه آن را تبليغات رسانه ای می دانست.
در چنين شرايطی، در ميان فقر و فلاکت کمرشکن و با وجود اين همه سرکوب و وحشی گری سران و نيروهای سرکوبگر حکومت اسلامی، فعالين جنبش کارگری و تشکل های مستقل کارگری مرعوب اين فضای رعب و وحشت سرمايه داران و حکومت آن ها نشدند و با قدرت به برگزاری مراسم های مستقل و غيردولتی خود تاکيد کردند.

برگزاری مراسم های مستقل اول ماه مه در برخی از شهرهای ايران
يازده ارديبهشت امسال، جامعه ايران در اکثر شهرها به ويژه شهرهای کردستان، شاهد برگزاری مراسم های با شکوه اول ماه مه از يک سو و هجوم وحشيانه نيروهای امنيتی حکومت اسلامی از سوی ديگر بود.
روز جهانی کارگر، ده ها هزار کارگر از تهران و کرج تا سنندج و مريوان، همراه با خانواده های خود به استقبال اين روز جهانی شتافتند.
هزاران نفر از کارگران و خانواده هايشان از تهران و کرج، برای گرامی داشت روز جهانی خود، در تفريحگاه آبشارخور تجمع کردند. روز جمعه هفتم ارديبهشت ماه، مراسم گرامی داشت اول ماه مه روز جهانی کارگر با حضور بيش از هزاران نفر از کارگران کارخانه های سايپا، ايران خودرو، صنايع آموزشی، پارس خودرو، کميته هماهنگی کارگری، کميته تشکل های مستقل کارگری، سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، جمع هايی از فعالين کارگری، اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار و کارگرانی از ساير مراکز توليدی و صنعتی، جمعی از کارگران و کودکان مهاجر افغانی، اتحاديه کارگران بيکار و اخراجی، صنف کارگران تاسيسات و ساختمان تهران، کارگران برق تهران، کارگران نقاش و تزئينات، تعدای از کارگران فعال سايپا ديزل و ايران خودرو، فعالين انجمن های صنفی معلمان، جمعی از فعالين و اعضای نهادهای مدافع حقوق کودک، کانون دفاع از حقوق کودکان و زنان، کودکان کار و خيابان نعمت آباد، انجمن کودکان شهر ری جمعی از دانشجويان آزادی خواه دانشگاه های تهران و ... برگزار شد.
ماموران انتظامی حکومت اسلامی، راه های منتهی به آبشار خور را مسدود کرده بودند  و از ساعت ۹ صبح نيز محل برگزاری مراسم را زير نظر داشتند. ماموران، به جمع آوری پلاکاردهای نصب شده در اين محل پرداختند که با اعتراض و مقاومت کارگران روبرو شدند.
ماموران همچنين صديق کريمی، جميل محمدی، حسين قادری، جعفر عظيم زاده، خالد سواری، محمد نعمتی و محمد فرجی از اعضای هيئت مديره اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار را برای مدت کوتاهی بازداشت کردند، اما با اعتراض بازداشت شدگان و کارگران آزاد شدند. کارگران در محل تجمع علاوه بر برنامه های تفريحی و جشن و سرور به بحث و گفتگو در مورد مسايل کارگری پرداختند.
در تهران، هزاران کارگر راديکال مراسم دولتی و ضدکارگری خانه کارگر حکومت اسلامی را که در استاديوم شيرودی برگزار شده بود، با سر دادن شعارهای پيشرو بر عليه برگزارکنندگان و گردانندگان آن تبديل کردند. کارگران با شعارهای طنين انداز خود، سخنرانی محجوب، دبير کل خانه کارگر و نماينده مجلس ارتجاع را قطع کردند.
کارگران در حين سخنرانی وی در يک حرکت نمادين به وی پشت کردند. در اين ميان فرياد های «کارگر زندانی آزاد بايد گردد» و «محمود صالحی آزاد بايد گردد»، مانع از رسيدن سخنرانی دبيرکل خانه شدند.
هزاران کارگر پس از بر هم زدن مراسم دولتی، در حدود ساعت ۱۰:۳۰ با شعارهای کارگر دانشجو٬ اتحاد اتحاد و کارگر معلم٬ اتحاد اتحاد و ...، از ورزشگاه خارج شدند و به سمت ميدان هفت تير راهپيمايی کردند. حضور پليس در خيابان ها بسيار زياد بود. جمعيت کارگران در حدی بود که خيابان مفتح را مسدود کرده بود.
کارگران در صفی متحد و مستقل يبه سوی ميدان ٧ تير راهپيمايی کردند. آنان در مسير راهپيمايی خود از جمله شعار می دادند: محمود صالحی آزاد بايد گردد؛ کارگر زندانی آزاد بايد گردد؛ زندگی شايسته انسان حق ماست؛ مرگ بر حامی سرمايه دار؛ کارگر می ميرد ذلت نمی پذيرد؛ کارگر معلم اتحاد اتحاد؛ جهرمی جهرمی استعفا استعفا؛ وزير بی لياقت استعفا استعفا؛ اعتصاب تشکل حق ماست؛ کارگر، دانشجو معلم اتحاد اتحاد؛ قرارداد موقت ملغا بايد گردد؛ افزايش دستمزدها اعلام بايد گردد؛ افزايش دستمزدها ده درصد تورم صد درصد؛ نيروی انتظامی، خجالت، خجالت ...
راهپيمايی مستقل کارگران در چندين نقطه با مانع و هجوم نيروهای سرکوبگر مواجه شد، اما کارگران با قدرت در برابر آن ها دست به مقاومت زدند. نيرو های انتظامی و امنيتی همچنين در ايستگاه متروی هفت تير قصد بازداشت منصور اسانلو را داشتند که با مقاومت وی و همراهانش مواجه شد و نتوانستند اسانلو را بازداشت کنند.
سرانجام کارگران مدتی بعد از حضور در ميدان ۷ تير و با سر دادن شعار هايی کم کم پراکنده شدند. مراسم اول ماه مه امسال تهران، از شبکه های خبری خارجی نيز گزارش شده است.
در حالی که حکومت اسلامی، با دستگيری محمود صالحی، اين فعال سرشناس جنبش کارگری ايران قصد داشت مانع برگزاری مراسم روز جهانی کارگر به ويژه در شهر سقز شود؛ حکومت اسلامی، از چند روز قبل ماموران خود را از ديگر مناطق ايران به سقز انتقال داده و حالت فوق العاده نظامی اعلام نشده ای در اين شهر حاکم کرده بودند؛ اما کارگران و مردم مبارز  و برابری طلب اين شهر با ابتکارات خود مراسم هايی را در سطح اين شهر برگزار کردند.
پخش شيرنی و پلاکاردهايی که بر روی آن ها نوشته شده بود «محمود صالحی بی قيد و شرط آزاد بايد گردد و گرامی باد اول ماه مه روز همبستگی کارگران جهان»، در مناطق ميدان يادبود،  ميدان کارگران، ميدان سرپوشيده غرفه ميوه فروشان، پارکينگ و خط واحد اتوبوس رانی، ميدان بزرگ ميوه و تربار، چهار راه آزادی، ميدان جمهوری «هه لو»، بازار تاجوانچی، بخشی از محله کريم آباد  و بخشی ديگر از خيابان های سقز، جلوه های با شکوهی رل از همبستگی طبقاتی و قدردانی از محمود صالحی، به نمايش گذاشتند.
نيروهای انتظامی در شهر سنندج، هجوم وحشيانه ای به مراسم روز جهانی کارگر آوردند. ماموران حکومت، يکی از دختران دستگير شده را در کلانتری ۱۲ به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند.
صديق کريمی، اقبال لطيفی، يدالله مرادی، نجمه الدين رجبی، فاروق گويلی،  انور مفاخری، صديق امجدی و حبيب الله کلکانی يکی از کارگران بازنشسته شرکت شاهو که به شدت زخمی شده است از جمله بازداشت شدگان تجمع روز جهانی کارگر در شهر سنندج بودند.
گفته می شود که ماموران رژيم از گاز فلفل برای متفرق کردن مردم و مخصوصا دستگيری فعالين کارگری استفاده کردند.
خانواده دستگير شدگان و جمعی از شرکت کنندگان در مراسم روز جهانی کارگر شهر سنندج، در مقابل ستاد خبری اين شهر تجمع کردند و خواستار آزادی دستگير شدگان شدند.
در جريان درگيری شديد ميان مردم و مامورين در خيابان صفری، يک جوان به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و زخمی شد.
نيروهای سرکوبگر حکومت اسلامی، روز سه شنبه ۱۱ ارديبهشت، کارگران مريوان را ضمن محاصره مراسم روز جهانی کارگر محاصره و مورد ضرب و شتم قرار دادند و سلام قادری، کاميل همتی و کاروان درسيد در جريان هجوم ماموران بازداشت شدند.
صبح روز سه شنبه ۱۱ ارديبهشت ماه، روز جهانی کارگر، گروهی از کارگران و فعالين کارگری شهر بوکان جهت شرکت در مراسم روز جهانی کارگر در «ميدان کارگر» يا «دروازه قبران»، در جاده سقز حضور يافتند.
قبل از حضور کارگران در محل مراسم، فرماندار بوکان همراه با شماری از ماموران و لباس شخصی ها در محل حاضر شده بودند.
در ادامه اين تجمع يک نفر از کارگران قطعنامه های اول ماه مه شامل قطعنامه اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار، قطعنامه کميته هماهنگی برای ايجاد تشکل کارگری و قطعنامه فعالين کارگری شهر بوکان که شامل ۱۷ بند بود را به مقامات دولتی تسليم کردند.
در حالی که نيروهای لباس شخصی همچنان در محل مراسم حضور داشتند، فعالين کارگری به دو دسته تقسيم شده و در مسير حرکت به سوی ميدان فرمانداری و منطقه علی آباد اقدام به پخش قطعنامه اول ماه مه در مسير حرکت خود نموده و روز جهانی کارگر را به کارگران اين شهر تبريک گفتند.
روز سه شنبه ۱۱ ارديبهشت ماه، برابر با اول ماه مه انجمن زنان شهر مريوان، مراسمی را به مناسبت روز جهانی کارگر برگزار کرد.
در جريان اين مراسم که در ميدان «شبرنگ» که محل تجمع اکثريت کارگران شهر مريوان است برگزار شد، شرکت کنندگان ضمن تبريک روز جهانی کارگر به کارگران حاضر در محل، اين روز را گرامی داشتند.
در ادامه مراسم يکی از شرکت کنندگان سخنانی را در رابطه با اول ماه مه و همچنين درخواست برای آزادی بی قيد و شرط «محمود صالحی» و ضرورت همبستگی کارگران ايراد کرد که به تائيد شرکت کنندگان رسيد.
اعضای انجمن زنان مريوان، پس از اين مراسم که در ميان شور و شوق حاضرين به پايان رسيد، به چندين محل کارگری ديگر فته و روز جهانی کارگر را به کارگران مريوان تبريک گفتند.
بر اساس خبر ديگری از مريوان بازداشت شدگان روز جهانی کارگر اين شهر با قرار وثيقه ۳ ميلون تومانی آزاد شده اند.
روز سه شنبه اول ماه مه، روز همبستگی جهانی طبقه کارگر، جمعی از کارگران و فعالين کارگری شهر نقده، مراسمی را برگزار کردند.
در جريان اين مراسم که با يک دقيقه سکوت در گرامی داشت ياد جانباختگان راه آزادی و برابری آغاز شد، شرکت گنندگان حمايت خود را از محمود صالحی، فعالين جنبش زنان، معلمان و دانشجويان آزادی خواه و برابری طلب اعلام کردند.
در ادامه اين مراسم قطعنامه ای در ۱۷ بند قرائت گرديده و يک نفر از شرکت کنندگان نيز به مناسبت اين روز سخنانی را ايراد کرد و با يک قطعه شعر مراسم پرشور تر گرديد.
مراسم روز جهانی کارگر در شهر نقده در ميان شور و شوق حاضرين و تاکيد به مبارزه در راه رسيدن به يک زندگی شايسته تر پايان يافت.
بنا به فراخوان انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه و جمعی از کارگران پتروشيمی های اوره و آمونياک و پلی اتيلن سنگين کرمانشاه، مراسم روز جهانی کارگر در اين شهر برگزار شد. مراسم از ساعت ۹ صبح روز سه شنبه ۱۱ ارديبهشت، در مقابل اداره کار و امور اجتماعی و سخنرانی «جوانمير مرادی»، رئيس انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه، در رابطه با مسائل و مشکلات معيشتی و صنفی کارگران آغاز شد، اما بعد از دقايقی يکی از مسئولين اطلاعات به ميان کارگران رفته و از جوانمير می خواهد سخنرانيش را قطع کند.
اقدام اين مامور اطلاعاتی، با اعتراض کارگران روبرو شده و بعد از آن نيروهای اطلاعاتی که در داخل اداره کار حضور داشتند به سوی جوانمير مرادی يورش بردند تا وی را بازداشت کنند، اما با مقاومت کارگران روبرو شدند. سرانجام نيروهای اطلاعاتی مانع از ادامه برگزاری مراسم شده و کارگران نيز به تجمع خود پايان دادند. در اين حرکت شجاعانه کارگران، بار ديگر قدرت متحدانه آن ها به نمايش گذاشته شد.

پيام محمود صالحی به مناسبت روز جهانی کارگر  از زندان سنندج
پيام تبريک به کارگران به مناسبت اول ماه مه
۱۱ ارديبهشت ۱۳۸۶ مصادف است با اول ماه مه روز جهانی کارگر.
کارگران، اول ماه مه تداعی ۱۲۱ سال مبارزه کارگران عليه نظام سرمايه داری است. در اين روز کارگران سراسر جهان در صف های منسجم و منظم به خيابان ها می آيند تا صدای اعتراض خودشان را عليه نابرابری جامعه سرمايه داری سر دهند. اعتراض کارگران در اول ماه مه پايه های نظام سرمايه داری را به لرزه در خواهد آورد و کارگران در اين روز خواستار دنيائی عاری از هر گونه نابرابری هستند. اين روز فرخنده بر همه کارگران جهان گرامی باد. کارگران پيروزی از آن ماست.
پيام به کارگران سقز
من دوست داشتم در روز جهانی کارگر در ميان شما عزيزان باشم و مثل سال های گذشته اين روز  تاريخی را جشن بگيرم  اما حاکمان و محافظان سرمايه به بهانه های واهی من را به زندان ناعادلانه محکوم و در حال سپری کردن  اين احکام نا عادلانه هستم. دوستان، من امروز با شما عزيزان تجديد پيمان می بندم که تا آخرين قطره خونم از حقوق انسانی کارگران و  مردم  زحمتکش دفاع کنم و هيچ فشاری نمی تواند من را از اين مبارزه به حق باز دارد. عزيزان من و ياران طبقه کارگر در زندان برای تجديد پيمان با کارگران جهان در اين شرايط سخت و دشوار که در آن قرار داريم از ساعت هفت بعد از ظهر روز دوشنبه لغايت ساعت هفت بعد از ظهر روز سه شنبه به مدت بيست و چهار ساعت دست به اعتصاب غذا می زنيم تا با اين عمل همبستگی خودمان را اعلام کنيم. زندانی، محمود صالحی - زندان مرکزی سنندج - بند ۷ اتاق ۳

دستگيری های پس از اول ماه مه در کردستان
اسامی دستگير شدگان به شرح زيراست: شيث امانی رئيس هيئت مديره اتحاديه کارگران اخراجی و بيکار ايران، صديق کريمی عضو هيئت مديره اتحاديه کارگران اخراجی و بيکار ايران، اقبال لطيفی، يدالله مرادی، نجمه الدين رجبی، فاروق گويلی، انور مفاخری، صديق امجدی، حبيب الله کلکانی، محی الدين رجبی، صديق صبحانی، اعضای اتحاديه کارگران اخراجی و بيکار ايران، خالد سواری، نايب رئيس هيئت مديره اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار، طيب چتانی، يکی از فعالين کارگری مستقل در شهر سنندج و  کارگر کارخانه پرريس. سرانجام  اين دستگيرشدگان، بيستم ارديبهشت آزاد شدند.

آنچه که در بالا اشاره کرديم جلوه هايی از همبستگی طبقاتی کارگران ايران در روز جهانی کارگران را به نمايش نشان می گذارد.
ما، برگزاری گسترده و با شکوه مراسم مستقل اول ماه مه در سراسر کشور را به همه کارگران و مردم آزادی خواه و برابری طلب تبريک گفته و تاکيدمان بر اين است که در راستای تحقق شعارها و قطعنامه های اول ماه مه، به ويژه کمپين آزادی محمود صالحی و ديگر دستگيرشدگان جنبش کارگری، آموزگاران، زنان و دانشجويان و همچنين ديگر مطالبات بر حق آنان را در داخل و خارج کشور هر چه  گسترده تر و جدی تر دنبال نماييم.
مسلم است که صف بندی طبقاتی در ايران روزبروز عميق تر می گردد. از اين رو، پيوند جنبش های اجتماعی حق طلب و برابری طلب با جنبش کارگری و به وجود آوردن يک صف طبقاتی قدرتمند ضدسرمايه داری در مقابل سرمايه داران و حکومت حامی آن ها، يک نياز عاجل جنبش ماست. زيرا پيش شرط رهايی طبقه کارگر و کل جامعه، در مبارزه متشکل و اتحاد و همبستگی طبقاتی و هدايت و رهبری آن با گرايش سوسياليستی است.

* برگرفته از جهان امروز شماره ۱۸۹، نيمه  دوم ارديبهشت  ۱۳۸۶ -  نيمه  دوم مه ۲۰۰۷

ضميمه اول
قطعنامه اول ماه مه ۲۰۰۷ سنندج: اول ماه مه، روز جهانی کارگر، روز اتحاد و  همبستگی طبقاتی است، روز «نه بزرگ» ما به اين دنيای وارونه است که زندگی ما را نسل به نسل به تباهی و فلاکت کشانده است. در اين روز، کارگران عليه همه مناسبات استثمارگرانه دست به اعتراض می زنند و برای ايجاد دنيايی فارغ از فقر، بيکاری، تن فروشی، اعتياد، تبعيض، ناامنی شغلی، تجارت انسان و نبود آزادی بيان مبارزه می کنند.
ما دستمزد های زير خط فقر، قراردادهای موقت و سفيد امضای رسميت داده شده، نابرابری های معيشتی در سايه نظام سود و سرمايه و نيز تبعيض های جنسيتی و قوميتی و تعرض و دستگيری فعالين کارگری، معلمان، زنان٬ دانشجويان و پرستاران که محمود صالحی نمونه بارز دستگير شدگان است را به شدت محکوم می کنيم.
ما کارگران٬ در ابن راستا و عليه اين مناسبات نابرابر٬ رئوس مطالبات فوری خود را به شرح ذيل اعلام می داريم:
۱- محمود صالحی و تمام فعالين جنبش های اجتماعی و کسانی که برای اعتراض به نابرابری و تبعيض در زندان هستند فوری و بدون قيد و شرط آزاد و کليه احکام صادره لغو گردد.
۲- آزادی بيان، ايجاد تشکل های مستقل کارگری، اعتراض، اعتصاب و تجمع حق پايه ايی کارگران است و بايد به رسميت شناخته شوند.
۳- حداقل دستمزد ۱۸۳ هزار تومان، تحميل فقر مطلق بر ما کارگران و خانواده هايمان است بنابراين دستمزدها بايد فورا افزايش يابد و حداقل دستمزدها مناسب با سطح تورم و جوابگوی نيازهای معيشتی کارگران باشد و تنها مرجع صلاحيت دار برای تعيين حداقل دستمزدها نمايندگان واقعی کارگرانند.
۴- داشتن شغل در جامعه حق هر انسانی است٬ اخراج و بيکار سازی کارگران به هر بهانه ای جرم محسوب شده و تمام اخراجی ها و بيکاران بايد فورا به سر کار برگردند.
۵- ما ضمن اعلام حمايت قاطعانه از مطالبات معلمان به عنوان بخشی از طبقه کارگر٬ خود را متحد با آنان دانسته و از همه هم سرنوشتان می خواهيم که فعالانه اعتراضات معلمان را مورد پشتيبانی و حمايت قرار دهند.
۶- جنبش های اعتراضی - اجتماعی موجود بخشی از مبارزات طبقاتی کارگران هستند. ما پشتيبانی خود را از تمامی جنبش های دانشجويی٬ معلمان و زنان اعلام و دستگيری و محاکمه فعالين آنها را به شدت محکوم می نماييم.
۷- بهداشت و آموزش برای همگان رايگان بايد باشد و بيمه بيکاری مکفی و بيمه تامين اجتماعی برای تمامی افراد آماده به کار و زنان خانه دار پرداخت بايد گردد.
۸- کار کودکان پديده ای غير انسانی و از تبعات نظام سرمايه است و بايد ممنوع اعلام شود. کودکان بايد از محيطی امن و سرشار از نشاط و شادی و امنيت و امکانات آموزشی - رفاهی و بهداشتی برخوردار باشند.
۹- آپارتايد جنسی محکوم است و هر گونه جداسازی جنسی و کليه قوانين تبعيض آميز بايد لغو گردد و برابری حقوق انسانی زن و مرد در تمامی عرصه ها در جامعه بايد به رسميت شناخته شود.
۱۰- هر گونه اعدام و سنگسار به هر بهانه ای محکوم است چون ريشه تمام جرايم و ناهنجاری ها در مناسبات غلط سرمايه داری است.
۱۱- قراردادهای موقت کار٬ تعرض به پايه ای ترين حقوق کارگران است. انعقاد قرارداد موقت از جانب کارفرمايان و دولت بايد ممنوع اعلام شود و کليه قراردادهای موقت بايد به استخدام رسمی تبديل شوند.
۱۲- دستمزدهای معوقه بايد فورا پرداخت شده و عدم پرداخت به موقع دستمزدها جرم است و بايد طرح طبقه بندی مشاغل در همه کارگاها و کارخانجات به اجرا درآيد.
۱۳- داشتن مسکن مناسب حق اوليه هر انسانی است٬ دولت بايد مسکن مناسب و رايگان را برای همگان تامين کند.
۱۴- اول ما مه بايد به عناون تعطيل رسمی شناخته شده و در تقويم رسمی کشور قيد گردد و هر گونه ممنوعيت و محدوديت برگزاری مراسم های اول مه برچيده شود.
۱۵- ما بخشی از طبقه جهانی کارگر هستيم و اخراج کارگران مهاجر را به بهانه نژاد٬ قوميت٬ مذهب٬ جنسيت و مرز جغرافيايی متفاوت محکوم می کنيم.
۱۶- ما ضمن قدردانی از همه حمايت های بين المللی از مبارزات کارگران در ايران٬ خواهان ادامه اين حمايت ها بوده و بيش از هر زمان ديگری بر همبستگی بين المللی کارگران برای رهايی از مشقات نظام سرمايه داری تاکيد می کنيم.
۱۷- ما کارگران جنگ افروزی٬ مسابقه تصليحاتی و تحريم اقتصادی را ناشی از بحران نظام سرمايه داری دانسته و آن را محکوم می کنيم و قربانيان اصلی جنگ٬ کارگران٬ زحمتکشان و سربازان هستند. ما خواهان شادی و رفاه و آزادی و برابری هستيم.
برگزار کنندگان اول ماه مه ۲۰۰۷ در سنندج: اتحاديه سراسری کارگران اخراجی و بيکار؛ کميته هماهنگی برای ايجاد تشکل های کارگری غرب کشور؛ جمعی از کارگران و فعالين کارگری سنندج.

ضميمه دوم
قطعنامه شورای همکاری تشکل ها و فعالين کارگری
به مناسبت اول ماه مه سال ۱۳۸۶
اول ماه مه ، روز جهانی کارگر را در شرايطی برگزار می کنيم که نظام سرمايه داری در همه جای دنيا با بحران های فزاينده ای دست به گريبان است.اين نظام از يک سو برای تقليل بحران های دامنگيرش، فشار مضاعفی را به کارگران و نيروی کار آن ها در جريان توليد وارد می کند و از سويی ديگر تهاجم به دستاوردهای اجتماعی اين طبقه را که حاصل نزديک به دو قرن مبارزه و جان فشانی کارگران در ابعادی جهانی ست، به منظور بازپس گيری آن ها در دستور کار خود قرار می دهد. سرمايه داری در ايران نيز اوضاع و شرايط متفاوتی را طی نمی کند.اين بخش از سرمايه در هماهنگی با سرمايه جهانی و در جهت تامين شرايط مطلوب برای انباشت روز افزون سرمايه، کسب سودهای نجومی، کارگران را به شديدترين شکل ممکن مورد بهره کشی و استثمار قرار می دهد و به معنای واقعی کلمه از هستی ساقط می نمايد.
سرمايه داری در ايران با اتکا به ارگان های متعدد قدرت و سوءاستفاده از تفرقه و پراکندگی کارگران در غياب تشکل های سراسری و مستقل آنان، شرايط بسيار سخت و طاقت فرسايی را به کارگران تحميل می کند.
دستمزدهای بسيار نازل و بی مقدار، بيکارسازی و اخراج های فردی و دسته جمعی و تحميل شرايط به غايت ناعادلانه «قراردادهای کار»به کارگران تحت عنوان «قراردادهای موقت سفيد امضا» و کار تحت شرايط و ضابطه شرکت های پيمانکاری، عدم پرداخت به موقع دستمزدها و تعويق آن ها گاه برای ماه های متمادی و تعرض به ابتدايی ترين و پايه ای ترين حقوق و مطالبات کارگران از قبيل آزادی تشکل و اعتصاب، حق آزادی بيان و تجمع و ... و در همين ارتباط تهديد و ارعاب و دستگيری و زندان در پاسخ به اعتراض کارگران به بی حقوقی مطلق خويش و ناامنی شغلی و اقتصادی اين طبقه، تماما رهاوردی ست که که سرمايه داری در قبال انباشت بيش تر و افزون تر سرمايه و ارزش اضافی بر کارگران تحميل می نمايد. حمله به تجمعات کاگران از جمله هجوم به اجتماع کارگران جويای کار معدن مس خاتون آباد و تير اندازی و کشتار آن ها، حمله به کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و معلمان سراسر کشور و دستگيری و بازداشت تعدادی از آن ها، تنها به حاطر طرح خواست ها و مطالبات معيشتی شان و اخيرا نيز دستگيری و بازداشت محمود صالحی، يکی از فعالين سرشناس جنبش کارگری که تنها به جرم گرامی داشت روز جهانی کارگر و برگزاری مراسم در اين روز بازداشت و روانه زندان شده است ، خود تنها نمونه هايی از اين برخوردها و تعرضات سرکوبگرانه و ضد کارگری در ايران است.
با اين همه کاگران هيچ گاه در يراير اين تهاجمات ساکت ننشسته اند و همواره صدای اعتراض خويش را در مقابل تعرض سرمايه و حاميان آن به سطح معيشت و حقوق پايه ای خويش بلند کردند و به اشکال مختلف دست به مقاومت و پايداری زدند. تا آن جا که در شرايط حاضر می توان صدای اعتراض اين طبقه را در بسياری از مناطق و شهرها به ويژه در مراکز کار و توليد کارگران شنيد و نشانه های آن را همه جا مشاهده نمود..
متاسفانه در اکثريت قريب به اتفاق موارد، اين اعتراضات و اين مقاومت ها هماهنگ و متشکل نيستند و از انسجام و به هم پيوستگی لازم جهت پيگيری و به کرسی نشاندن آن خواسته ها و مطالبات برخوردار نمی باشند و حال آن که پيگيری حقوق و مطالبات کارگران و مقاومت و پايداری در قبال تهاجمات سرمايه، تنها با سازماندهی متحدانه و ايجاد تشکل های گسترده و سراسری کارگران امکان پذير خواهد بود. همين جا يادآوری می کنيم که به باور ما رهايی کامل از منجلاب و فلاکتی را که نظام سرمايه داری برای کارگران مهيا نموده و به آنان تحميل می کند، تنها و تنها با الغای کامل و همه جانبه اين نظام نابرابر و استثماری متحقق خواهد شد و لا غير. ليکن تا آن زمان و همراه برای تحقق اين امر خطير ما کارگران برای پيگيری خواست ها و مطالبات زير و به کرسی نشاندن آن ها تلاش و مبارزه خواهيم کرد:
۱- بازنگری در ميزان حداقل دستمزد کارگران برای سال ۱۳۸۶(۱۸۳ هزار تومان) و افزايش آن متناسب با حداقل های يک زندگی انسانی.
۲- تامين امنيت شغلی برای همه کارگران و مزدبگيران از طريق لغو فوری قراردادهای موقت کار و استخدام رسمی همه کارگران در سراسر کشور، ممنوعيت اخراج و بيکارسازی کارگران به اشکال و بهانه های مختلف، از جمله به بهانه خصوصی سازی و نوسازی صنايع.
۳- پرداخت فوری کليه حقوق و مزايای معوقه کارگران همراه با خسارت های وارده به آن ها در طول اين مدت.
۴- پرداخت بيمه بيکاری مکفی به کليه کارگران آماده به کار، بيکار شده و اخراجی تا زمان بازگشت به کار و اشتغال مجدد آنان.
۵.- حق ايجاد تشکل های آزاد و مستقل کارگری(مستقل ازدولت و کارفرمايان) و ساير حقوق اجتماعی از جمله حق آزادی اعتصاب، تجمع، راهپيمايی، قلم، انديشه، بيان و ...
۶- به رسميت شناختن اول ماه مه (روز جهانی کارگر) به عنوان روز تعطيل رسمی در تقويم کشوری و حق برگزاری آزادانه مراسم گرامی داشت اين روز برای تمامی کارگران در همه نقاط کشور.
۷- توقف فوری کار کودکان و تامين زندگی شايسته و انسانی برای آنان فارغ از تعلقات خانوادگی و کشوری.
۸- حمايت جدی و همه جانبه از حقوق و مطالبات حق طلبانه معلمان، کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی، پرستاران و ساير بخش های درگير در جنبش های اجتماعی طبقه کارگر و در همين رابطه حمايت از مبارزات جاری و مستمر آنان.
۹- حمايت از خواست ها و مطالبات آزادی خواهانه و عدالت طلبانه زنان، دانشجويان و همه قشرهای تحت ستم جامعه و رفع تبعيض و فشار نسبت به آنان در سطوح مختلف جامعه.
۱۰- آزادی فوری و بدون قيد و شرط محمود صالحی از فعالان جنبش کارگری از زندان و آزادی همه کارگران و معلمان دربند و کليه زندانيان سياسی.

«شورای همکاری تشکل ها و فعالين کارگری»: ۱-  اتحاد کميته های کارگری؛ ۲-  انجمن فرهنگی و حمايتی کارگران؛ ۳-  کميته هماهنگی برای ايجاد تشکل کارگری؛ ۴-  کميته پيگيری ايجاد تشکل های آزاد کارگری؛ ۵- گروهی از فعالين کارگری؛ ۶- جمعی از دانشجويان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های ايران.