در حاشيه بخششهای حزب دمکرات کردستان ايران به طبقه کارگر!

نسان نودينيان
nasan_nodinian@yahoo.de

حزب دمکرات هم بمناسبت اول مه روز جهانی کارگر بخششهای ملی بورژوايی خود را به جنبش کارگری معرفی ميکند• روزنامه کردستان شماره ۴۶۱ در ستون اول، با ترجمه بخشی از نوشته ای از اين حزب تحت عنوان "در آستانه فصلی داغ (به بهانه روز جهانی کارگران)" وعده ميدهد که اين حزب در کنگره آتی برنامه خود را با تغييراتی به نفع "نوگرايی" بر اساس  سوسياليسم دمکراتيک از اهداف برنامه ای حزب، اصلاح ميکند و منافع زحمتکشان را بازنويسی ميکند!• سوال اين است که چه عوامل زمينی، واقعی و چه "فشار"های اجتماعی موجب شده اند که حزب دمکرات را با آن سوابق ضديت با سوسياليسم و سوسيالبستها، و جنگ عليه آنها راه انداختن، به صرافت روی آوری به "نوگرائی" بياندازد؟ چه شده است که حزب دمکرات که هميشه تاکيد کرده است و "افتخار" کرده است که "جامعه کردستان طبقاتی نيست" و حتی وجود طبقه کارگر را انکار کرده است، از لزوم سخن گفتن از کارگر و اول مه بحث کرده است؟

حزب دمکرات در چند سال گذشته دور و نزديک دچار بحرانهای عميق سياسی و حزبی شده است• اين حزب در آستانه متلاشی شدن، و با انشعابات پی در پی و سه شاخه شدن قرار گرفته• افق سياسی و طبقاتی اين حزب در ميان طبقات دارا و بورژوازی کرد، بعنوان حزب محکم سياسی بورژواها و حاميان سرمايه کمرنگ شده، در مقابل افق ناسيوناليسم و ملی گرايی اين حزب در ميان معادلات منطقه ای، رفراندوم و فدراليسم و بازی سياسی در زمين بوش و بلر در حمايت از اقدام نظامی امريکا عليه ايران و عراقيزه کردن ايران؛ به بن بست رسيده• درد نا علاج حزب دمکرات بن بست سياسی و افول ناسيوناليسم اين حزب در جامعه است• حزب دمکرات برای کارگران و توده های مردم زحمتکش کردستان ايران حزب شناخته شده و با پيشينه ده ها سال ضديت با کارگران و آرمانهای سوسياليستی و طبقاتی آنهاست•

اما، در اين ميان ادعاهای پوچ و سنگر جديد حزب دمکرات در کنگره آتی قابل توجه و لازم است، جنبش کارگری و فعالين کمونيست کارگری که در آينده سياسی کردستان سکان رهبری و قدرت سياسی جامعه را در دست دارند، بشناسند• بويژه اين مطلب آنجا اهميت بالايی پيدا ميکند که فعالين جوان تر جنبش کارگری و رهبران عملی که با پيشينه سياسی و سراسر ضد کارگری و ضد انقلابی حزب دمکرات آشنايی کمی دارند، روشن شود•

نويسنده ستون اول نشريه کردستان شماره ۴۶۱: "بيانيه ها و اسناد رسمی اين حزب، تعهد حزب در قبال ايجاد تغييرات بنيادين و چرخش به سوی نوگرايی را گواهی می دهند• کسی نيز قادر به انکار اين امر نيست که دگرگونی و نوگرايی در پرتو بازنگری و خود انتقادی شجاعانه و تشخيص نقاط ضعف سابق، و بدور از تعصب و کوته بينی و با اتخاذ مواضع و سياستگذاريها و پروژه ها و نيز مکانيسمهای امروزين و کارآمد، امکانپذير است"• بازنگری و خود انتقادی حزب دمکرات به چی؟ به آنتی کمونيسم و ضد کارگر بودن حزب دمکرات که در طول بيش از سه دهه معرفه اين حزب در جامعه بوده است• حزب دمکرات ميتواند تحت تاثير واقعيتهای طبقاتی جامعه کردستان در برنامه و تاکتيک و مطالبات خود بر منافع کارگران و زحمتکشان کردستان تاکيد کند• فشار طبقاتی و جنبش اعتراضی طبقه کارگر و موجوديت اجتماعی اين طبقه انقلابی در کردستان امروز بر احزاب سياسی و از نوع بورژوايی حزب دمکرات امر انکار ناپذيری است• حزب دمکرات  با يک واقعيت عظيم و طبقاتی، در جامعه کردستان رو در رو است• هر نوع بازبينی انتقادی و بدور از "تعصب و کوته بينی" و هر نوع "نوگرايی" و  "سوسياليسم دنکراتيک" برای اين حزب مادام که در مقابل جنبش طبقاتی کارگران قرار دارد، به معنی اين است که اين حزب بورژوايی در جامعه طبقاتی کردستان با چالش طبقاتی طرف است• بر کارگران کمونيست و جنبش طبقاتی کارگری اين واقعيت را به روشنی بيان ميکند، که آينده سياسی و تعيين تکليف سياسی و اجتماعی در کردستان بر محور يک مبارزه سياسی و طبقاتی ميچرخد که ستون اصلی، سخنگو و بازيگر اجتماعی آن طبقه کارگر و کارگران کمونيست و انقلابی هستند• راه کارهای کنگره آتی و جهتهای بورژوايی و فرينبده حزب بورژوايی، نميتواند برای طبقه کارگر و کارگران کمونيست جدی باشد• مراسمهای اول ماه مه امسال در ايران و کردستان جدال آشکار و روشن ميان جمهوری اسلامی و طبقه کارگر بود• طبقه کارگر در کردستان در جدال با گرايشات و سنتهای عقب مانده و بورژوايی و مدافعين سرمايه و کارمزدی در روز جهانی کارگر امسال قدرت اجتماعی و طبقاتی خود را به نمايش گذاشت• نمايش روز جهانی کارگران بخشی از سناريوی مبارزه طبقاتی، اين جنبش عليه حزب دمکرات و مدافعين نظام مزدی کار بود• اين آن واقعيت طبقاتی و اجتماعی است که حزب دمکرات در جامعه پولاريزه کردستان ايران با آن درگير است•

نکته قابل تامل و مهم ديگری در مطلب ستون اول "در آستانه فصلی داغ (به بهانه روز جهانی کارگران)" اين است• «"پر رنگ نمودن جنبه ی ملی اهداف حزب و تلاش در راستای باز تعريف بسياری از مقولات مرتبط با فعاليت سياسی و مبارزاتيمان و لزوم خوانشی نوين از تغييرات در کردستان، منطقه و جهان که به شکلی صحيح در "خطوط مشی ها" به روی آنها تمرکز نموده ايم همگی در جايگای شايان اهميت خويش قرار دارند اما نبايد فراموش کنيم که اکثريت اعضای هر جامعه يا ملتی در آنزمان هم که از کيان مستقل و پرچم ملی خويش و مرزهای رسمی و معين بهمراه حاکميتی ملی و مدرن بر خوردار و بهره مند باشد به زندگی و حيات سرشار از استثمار و به دور از عدالت اجتماعی رضايت نخواهند داد••••»" اما، نبايد فراموش کرد که  حزب دمکرات که عملدار "کيان مستقل و پرچم ملی خويش" را در کردستان در طول بيش از سه دهه در تاريخ  مبارزات کارگران و مردم کردستان در دست دارد، هميشه و همه جا در ضديت طبقاتی با کارگرن کردستان، در ضديت با جنبش برابری حقوق زنان، و در ضديت با آزادی و عقيده و تشکل های کارگران و زحمتکشان شهر و روستا، همواره قرار گرفته است• "خطوط مشی ها"ی حزب دمکرات که مورد مباهات نويسنده ستون نشريه کردستان شماره ۴۶۱ است، در قتل کمونيستها، دستگيری و اذيت و آزار کارگران، آنتی کمونيسم حزب دمکرات در ضديت با کومه له قديم، دامن زدن به جنگ قومی ترک و کرد، مردسالاری و حمايت از سرمايه داران کردستان و فئودالهای مرتجع "مشی ها"ی آشنا و پر از تجارب خونين در مصاف طبقاتی و اجتماعی و سياسی با اين حزب است•

بعنوان جمعنبدی:
همه ميدانند که حزب دمکرات دچار انشعاب و تکه پاره بودن است. و اين انشعاب، با انشعابات قبلی اين  تفاوت را دارد، که نفس "حزب محبوب" مردم کردستان، و همراه با آن سناريوئی که حزب دمکرات با آويزان شدن به دکترينهای وزارت دفاع و پنتاگون آمريکا برای کردستان ايران تعبيه کرده بود،  زير يک علامت سوال جدی قرار گرفته است. اين حزب داشت سرنوشت اش را به تکرار سناريو عراقيزه شدن جامعه ايران و خام انديشی در تکرار به قدرت خزيدن احزاب ناسيوناليست کرد در کردستان عراق، گره ميزد. اين سناريو و اين دالان رسيدن به قدرت با بن بست و بحران دکترينهای حکومت آمريکا در عراق، بسته شد. حزب دمکرات يکبار ديگر، در يکی از نقطه چرخشها در عالم سياست، "در گوش گاو" خوابش برد و هست و نيست اش را روی اسب بازنده اوهام تکرار سناريو آويزان کردن مدنيت در کردستان عراق، سرمايه گذاری کرد. حزب دمکرات در مواجهه با ديوار سفت واقعيت، به انشقاق دچار شد و اين بحران هنوز ادامه دارد. روی آوری به طبقه کارگر تلاشی برای دخيل کردن اين طبقه در سرنوشت و مقدرات حزبی است که به گواهی تاريخ و فاکتهای دو سه دهه اخير، همواره عليه منافع طبقه کارگر و اهداف اجتماعی آن عمل کرده است.
حزب دمکرات، خيال ميکند قادر است وزن و فشار واقعی موجوديت طبقاتی طبقه کارگر و سوسياليسم ذاتی همراه آن را به عنوان وزنه ای برای ترميم شکافها و ويرانی صفوف خود، با چنين روشهائی به خدمت بگيرد. اينها اوهام پوچ اند، نه به اين خاطر که گويا احزاب بورژوائی علی العموم و در هر کجای دنيا قادر نبوده و نيستند که نيروی مردم زحمتکش و طبقه کارگر را ضميمه قدرت و نفوذ سياسی خود کنند. حزب دمکرات، بويژه پس از انشقاق اخير، حتی از يک حزب بورژوائی که قادر است اوضاع را تشخيص بدهد، بسيار عقب تر است. حزبی که در طول تاريخ موجوديت خود، هميشه جامعه کردستان را مذهبی و ساکنين "اقليت سنی" خوانده است، حزبی که هميشه حزب ملا و آخوند و خان و مالک و شيخ و متمولين و تجار بوده است، و بويژه در طول دوران پس از انقلاب ۵۷، با ضديت با برابری بين زن و مرد، با ضديت با نفس وجود مستقل طبقه کارگر و با دشمنی مسلحانه و توطئه گرانه عليه کمونيستها شناخته شده است و بند و بست و معامله پنهانی و مذاکره پنهانی با رژيم اسلامی از شاخصهای آن بوده است، نميتواند با چشم بندی و با يک چرخش قلم، يکباره به عنوان حزبی ظاهر شود که، گويا، گوشه چشمی به مردم زحمتکش و بويژه طبقه کارگر دارد. تلاش ناشيانه حزب دمکرات برای "تظاهر" به هواداری از کارگر و اول مه، زيادی ناشيانه، بی زمينه و با ذهنيت اشرافيت فئودالی است. حق است و قابل انتظار است که سوسياليسم و سوسياليستها و کمونيستها، و طبقه کارگر و فعالين آن در کردستان به حزب دمکرات اعلام کنند، که درست است که به اندازه حزب دمکرات "سابقه" زيادی در "کردستان" ندارند، اما سابقه بيش از دو قرن مبارزات قهرمانانه کارگران در سطح بين المللی و آرمانهای انسانی اين طبقه دست کم اين قدرت را به آنها داده است که بتوانند در برابر ژست عوامانه و اشرافی سران حزب دمکرات، با صدای رسا فرياد بزنند:
 "خير! حزب محترم کردايه تی، خام نيستيم!" فاصله ما با شما، به اندازه همان شکاف طبقاتی طبقه ما با طبقه حزب شماست.
۱۸ ماه مه ۲۰۰۷