از منظر بی بی سی : آزاديخواهی و برابری طلبی در جامعه قابل دور زدن است!
فواد عبداللهی
يک مبارز پيشکسوت ضد آپارتايد را بياوريد اين صحنه را نشانش بدهيد، بگوئيد: اين بی بی سی است، آن جمهوری اسلامی است و اينها دانشجويان آزاديخواه و برابری طلب هستند که در ١٦ آذر امسال با مطالبه "دانشگاه پادگان نيست، نه به جنگ و آزادی و برابری" دانشگاه را به لرزه درآوردند. رژيم از اينها ده ها نفری را به زندان انداخته، دارد شکنجه و بازجويی می کند، در آن مملکت زن حق ندارد حرف بزند. کارگر حق ندارد متشکل شود. در آن مملکت قبر خيلی از آدمها معلوم نيست کجاست، خيليها نميدانند عزيزترين کسانشان کجا دفن شده اند. و بی بی سی هم اظهار بی اطلاعی می کند، بنظرم به ما ميخندد. خدا را شکر که ادبياتمان با خط فقير فارسی نوشته ميشود و دنيا از آن خبر ندارد و ميتوانيم در اين دنيای "سر و ته دار" زندگی کنيم. و گرنه همه به اين ميخندند.
اين مردمند که تحت خشونت جمهوری اسلامی اند، بهترين رفقای ما را زده اند، رهبران کارگری آن مملکت را کشتار کرده اند، بهترين کسان جنبش دانشجوئی را به بند کشيده و زده اند. آنوقت يکی از مسولان راديو بی بی سی در بخش "چقدر به بی بی سی اعتماد داريد" بی آنکه غباری بر شرافتش بنشيند رسما می گويد "بی بی سی جانبدار نيست، و اگر اخبار دستگيری های اخير دانشجويان در ١١ آذر را پخش نکرده از آن مطلع نبوده است". بياييد کلاه خودتان را قاضی کنيد، زشت نيست يک رسانه خبری از بی اطلاعی اش از ١٦ آذر امسال و دستگيری های گسترده دانشجويان آزاديخواه و برابری طلب سخن سر دهد؟! و از طرف ديگر ميداند که چند بار در روز منتظری عطسه کرده است و بنی صدرها، سروش ها، يزدی ها، بهزاد نبوی ها و کل طيف وسيع هيچکس هايی که به ضرب حاکميت شلاق و چوبه دار اسلام "رجال" سياسی شدند، چند بار در طول روز نشخوار می کنند؟! (فراموش نکنيد که "بی بی سی جانبدار نيست!!!!"). بحق که بايد نارضايتی مردم را دور زد و از در ديگری وارد شد. آخر قرار نبود که کاتاليزور تغيير و فشار بر رژيم با پرچم "دانشگاه پادگان نيست، نه به جنگ و آزادی و برابری" صورت گيرد!!!
بی بی سی حکومت آخوندی نميخواهد اما اسلام را جزئی از هويت فرهنگی و ملی خود ميداند و برای سهم گيری از غرب به آن نياز دارد، با اين بساط شنيع قلع و قمع زنان مخالف است، اما از زن آزادی که سازمانش را دارد و برابری اش را ميخواهد و ميگيرد بيشتر ميترسد. از انحصار طلبی ناراضی است، اما از وضعيتی که کمونيستها قانونی و علنی کارشان را بکنند و تشکلهای کارگری بتوانند به تصميم خود توليد را بخوابانند و حقشان را بگيرند مو بر اندامش راست ميشود و خشکش می زند. بی بی سی صدای جماعت زيادی از ضد کمونيست ها، ضد مدرنيست ها، ضد زن ها و شرق زده ها است.
ظاهرا کارگر و کمونيست نيرويی در مرکز صحنه سياسی نيست، ظاهرا سرنوشت آينده ايران را دعوای بوش و احمدی نژاد و مزاج خامنه ای قرار است رقم بزند، ظاهرا مباحثات آينده ساز در ايران همان نشخوار چند باره مقولات انقلاب مشروطيت و روايات آخونديزه شده است که محافل ظاهرا "دگرانديش" پيرامون خود رژيم را انباشته است.
دوست دارم بدانم وقتی بی بی سی صفت "مستقل " را جزو فضائل خودش ميشمارد، منظورش استقلال از کيست. از دولتها ؟ گمان نميکنم. پشت تفسير بی بی سی از مقوله "مستقل" می توان جوهر ابژکتيو دموکراسی طلبی آن را در تمام اشکالش ديد. دنيای دموکراسی امروز، دنيای رسانه های دستگاهی و نوکر و شهروندان منفرد و تحقير شده است. تمام تلاش شان ممانعت مردم از دخالت در سياست است و اين را آزادی اسم می گذارند. اعتماد کاخ سفيد به سليقه خبری و تشخيص سياسی و "شرافت و وجدان" حرفه ای رسانه هايی چون بی بی سی تحسين بر انگيز است. حق هم دارد. عملکرد اين رسانه ها را در مجرای پيروزی بازار و دموکراسی، عروج يلتسين ها، تاچرها، بوش ها و بلرها، عروج اسلام سياسی، خمينی ها و بن لادنهای اين دنيا ديده ايم.
شکافتن و در هم کوبيدن اين ديوار رسانه ای و تبليغاتی و بيرون کشيدن حقيقت از پس موج عظيم رياکاری و دروغ که جهان را در کام خود فرو برده است شرط اول سازماندهی يک صف مستقل، از بشريت آزاديخواه، در برابر جمهوری اسلامی و سياست جنگی امروز آمريکا است.
جدال قدرت ميان جمهوری اسلامی و آمريکا نشان ميدهد که راه واقعی رهايی، مانند هميشه، تسليم نشدن به اين وضعيت است. دانشجويان آزاديخواه و برابری طلب راه را نشان داده اند و مردم بايد آزاديخواهان را از توجيه گران اوضاع امروز همچون رسانه بی بی سی تميز دهند.
هر کس که بحال اوضاع ايران و از يک موضع واقعا آزاديخواهانه دل ميسوزاند، بايد در حمايت از دانشجويان آزاديخواه و برابری طلب که در ١١ آذر امسال به مناسبت روز ١٦ آذر دستگير شده اند فعالانه به ميدان بيايد. اين اوضاع اخير دارد نشان ميدهد کی کجا ايستاده است. بی بی سی هم از اين پديده مستثنی نيست. بالاخره الان دارد روشن ميشود چه کسانی عليه وضعيت موجود عصر ما ايستاده اند، چه کسانی جلوی ناسيوناليسم، امپرياليسم و استبداد ارتجاعی عصر ما ايستاده اند. حمايت و پشتيبانی فعال از دانشجويان در بند حمايت از زندگی در جامعه آزاد است.
وعده ما ٢٨ دسامبر!