پاسخی کوتاه به آن اظهار نظر

 
فرهاد شعبانی
بدنبال درج مطلب " بحران سازی چرا ؟ ما به وحدت نياز داريم" در سايت آبيدر، چهار نفر از دوستان فعال در عرصه جنبش کارگری؛ پيرامون آن به اظهارنظر پرداختند. در ميان اين صاحب نظران، نظری کوتاه به امضای مستعار "کارگر کمونيست" ديده می شود.
با توجه به اهميت موضوع، ضروری دانستم پاسخی کوتاه به اين اظهار نظر بدهم و نکات زيرا به آگاهی علاقمندان به سرنوشت کميته هماهنگی و تشکلهای مشابه برسانم.
ايکاش دوست عزيز و گرامی "کارگر کمونيست" با نام و نشان واقعی خود به نقد موضع من در باره جدلهای درونی کميته هماهنگی می پرداخت تا بتوانيم علنی و با احساس مسئوليت در باره يکی از مهمترين دستاوردهای اين دوره مبارزه کارگران و پيشروان کارگری به تبادل نظر بپردازيم، اما باوجود اين من دين خود را ادا می کنم.
ترديدی ندارم که "کارگر کمونيست" از هر زاويه و با هر انگيزه ائی موضع من در باره تنشهای درون کميته هماهنگی را مطالعه کرده باشد، ترديدی نخواهد کرد که نيت من همانی است که در لابلای خطوط نوشته ام فرياد بر مياورد و آنهم اين است: کميته هماهنگی و تشکلهای مشابهِ دربرگيرنده پيشروان و فعالين جنبش کارگری از دستاوردهای مبارزاتی اين دوره جنبش طبقه ماست و نبايد قربانی منافع گروهی و تنشهای گرايشی شوند. اين تشکلها با همه ايراداتشان محصول مبارزه بيدريغ و جانبازی شماری از پيشروان و فعالين جنبش کارگری ايرانند و بايد بسان مردمک چشم حفظ شوند. اين تشکلها با همه کمبودها و در اين عمر کوتاهشان منشاء تحرک، روحيه، همبستگی مبارزاتی، سرزندگی و تکيه گاه اميد به آينده جنبش ما بوده اند. اين تشکلها می توانند و بايد به هسته های اوليه تشکلهای توده ائی کارگران، شوراها و اتحاديه های کارگری در آينده تکامل و پيشروی جنبش ما تبديل شوند. به اين اعتبار گرايشات درونی اين تشکلها بايد در مقابل سرنوشت آنها مسئولانه عمل کنند. اين پيام من در آن موضعگيری کوتاه پيرامون مباحثات درونی کميته هماهنگی در اين دوره است.
و بازهم تا آنجائيکه به من برمی گردد، برخلاف اظهار نظر شما دوست گرامی " کارگر کمونيست " نه تنها خود را وکيل "بهزاد سهرابی" نمی دانم، بلکه وکيل هيچ کارگر مبارز ديگری هم نيستم.  من نوشته های "بهزاد سهرابی" و "يوسف دانش" که ايشان را هم نمی شناسم مطالعه کردم و به اين نتيجه رسيدم که اين "يوسف دانش" است که تندروی کرده است و نه "بهزاد سهرابی" و اين متد برخورد و موضعگيری را به زيان تداوم اين حرکت می دانم و بر خلاف شما نه تنها موافق انتقاميگيری نيستم بلکه بر اين باورم بازی با سرنوشت کميته هماهنگی با هر توجيهی که صورت بگيرد خط قرمزی است که نبايد از آن عبور کرد. 
از طرفی ديگر در تمام برنامه هائی که برای " برنامه ما و جنبش کارگری " از تلويزيون کومه له تهيه کرده ام چند  هدف را در نظر داشته و تعقيب کرده ام. انعکاس اخبار مبارزات کارگران در سطح وسيع، جلب پشتيبانی ار مبارزات کارگران، خدمت به امر سازمانيابی کارگران و تلاش برای ايجاد وحدت در صفوف کارگران.  خوشبحتانه از اين بابت هم وجدانم راضی است.
 مصاحبه با فعالين جنبش کارگری از جمله رضا مقدم هم در اين راستا بوده است. لازم است اشاره کنم  که برخلاف نظر شما من با ارزيابی رضا مقدم از کميته هماهنگی نه تنها موافق نبوده ام و نيستم، بلکه در همان گفتگوی تلويزيونی باوجود اينکه بعنوان مصاحبه کننده و نه طرف مناظره با ايشان روبرو شده بودم، اما در متن سئوالاتی که با ايشان مطرح کردم مخالفت خود را با ارزيابی ايشان در ميان گذاشتم، همانطور هم به گوشه هائی از نقطه نظرات محسن حکيمی در باره کميته هماهنگی انتقاد دارم اما در عين حال يکی از فعالين آزادی محسن حکيمی و ديگر دستگير شده گان پارک چيتگر خواهم بود و برای آزادی آنها با تمام توانم مبارزه خواهم کرد و در اين زمينه ترديدی بخود راه نمی دهم.
 بعنوان کلام آخر بايد بگويم که، از نگاه من تمام گرايشات و فعالين صفوف کميته هماهنگی و تشکلهای مشابه وظيفه دارند با توجه به شرايطی که جنبش کارگری ايران در آن قرار دارد؛ نسبت به سرنوشت اين تشکلها با احساس مسئوليت عمل کنند. اين فرصت را نبايد از دست داد. فعالين جنبش طبقه ما با قبول دشواريهای فراوان، با جانبازی و فداکاری بی نظير و با استقبال از مرگ اين دستاورها را به دشمنان طبقاتی مان تحميل کرده اند، و با اين کار نور اميد به فردای روشن را در دل هزاران کارگر تابانيده اند، آنها را نبايد به آسانی از کف داد و  بعنوان داستانی اندوهبار از تاريخ جنبش کارگری به ارزيابی آن نشست.
علی رغم هر انتقادی من چنين خواهم کرد. به شما هم توصيه می کنم همين روش را در پيش گيريد.