پيام به مناسبت کشتار کارگران مس خاتون آباد

 

چهارم بهمن روز بزرگداشت کارگران جانباخته است. اين روز به مناسبت چهارم بهمن ۱۳۸۲ و جان باختن کارگران مبارز معدن خاتون آباد رياحی، مهدوی، جاويدی و مومنی بدست نمايندگان مسلح سرمايه نامگزاری شده است. اين کارگران همراه همکاران و افراد خانواده‌های خود برای حفظ شغلهای خود به تجمعی اعتراضی و مسالمت آميز دست زده بودند و جناتکارانه مورد هجوم و تيراندازی پليس قرار گرفتند. من، در کنار بقيه کارگران حق خواه و معترض، ياد همه جانباختن کارگری را بزرگ ميدارم و به طبقه خود، خانواده‌های گرامی جانباختگان کارگری و از جمله خانواده محترم جانباختگان خاتون آباد تسليت ميگويم و جنايات نمايندگان بی رحم سرمايه‌داری را محکوم مينمايم.

کارگران!
صاحبان سرمايه و نمايندگانشان تنها زمانی ميتوانند ما را اينگونه به خاک و خون بکشند که بطور پراکنده و يا بخش بخش دست به اعتراض بزنيم و از پشتيبانی موثر ساير بخشهای کارگری برخوردار نشويم. اگر نظام سرمايه‌داری اينگونه راحت و بی محابا به روی همطبقه‌ئی های ما آتش ميگشايد، اگر نمايندگان کارگری را بدون هراس از عکس العمل ساير کارگران اخراچ ميکند و اگر به خود جرات ميدهد فعالين کارگری را زندانی کند به اين دليل است که ما هنوز در تشکلات کارگری خود را سازماندهی نکرده‌ايم. اگر ما تلاشهای کنونی خود برای سازمادهی توده‌ئی و کارگری را به سرانجام نرسانيم و به صورت منفرد از مطالبات برحق خود دفاع نمائيم، احتمال تکرار چنين اعمال جنايتکارانه‌ئی از جانب نمايندگان مسلح سرمايه‌داری وجود دارد. بايد به خاطر داشت که دستاوردهای تاکنونی ما کارگران حاصل مبارزه‌ئی خونين، پر رنج و مملو از قهرمانی از گذشته تا امروز است. برای حفظ اين دستاورد و استفاده از آنها در مبارزه طبقاتی خويش بايد سازمان يابيم و تشکلات طبقاتی و نيرومند کارگری را بسازيم.

بارديگر ضمن محکوم کردن کشتار همرزمان خود در خاتون آباد و عرض تسليت به خانواده‌های آن عزيزان بر اين اميدم که سازمان يابيم و با استفاده از تشکلهای خود به خواستهايمان برسيم و از اين طريق دست سرکوبگران را کوتاه نمائيم.

زنده باد اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران

محمود صالحی ۴ بهمن ۱۳۸۶

بيمارستان توحيد سنندج