مقالات: روز جهانی کلمات



	به سايت کارگران ايران خوش آمديد



	مقالات: روز جهانی کلمات روز جهانی کلمات اينجا حالا اوج شعر است کلمات شورش کرده اند و خيابان بسته شده است فرياد ، هجوم کاغذ، بيانيه سربازان کلمات را از حلقوم پلاکارد پايين می کشند " تشکل حق کارگر ... " و نفر به نفر حلق آويز می کنند تشکل : اعدام! اعدام می کنند: حق ، کارگر نفر به نفر نوبت به نوبت بدون نوبت! چندين کلمه ی بی تاب از دهان آدمی بی قرار بال می گيرد و در فضا می چرخد و به ضرب گلوله توی دامان جمعيت سقوط می کند. رئيس پليس با بلندگو کلمات آرام کننده ای را به سمت جمعيت شليک می کند : " قول می دهم ... مذاکره خواهيم ... درست می شود ... با مسولين امر صحبت ... " و کسی برای ظهور امام زمان دعای فرج می خواند. آدم بی قرار ِ چند سطر ِ پيش اکنون فرياد می کشد : " دارن منو می برن کمک ! کمک ! " و مثل قوانين بين المللی حقوق کارگر دراز می شود درست کف خيابان و کشيده می شود روی آسفالت از اين طرف خيابان به آن طرف و توی ماشين نيروی ويژه بسته بندی می شود و امام زمان ظهور نمی کند حالا سطر آخر روز است ماشين ها رد می شوند از روی کلماتِ تير خورده و همان لحظه توی بازداشت گاه زير نور شديد يک لامپ و سايه ی ميز و صندلی که هی می رود و هی بر می گردد جنس ديگری از کلمات ظهور می کنند : اسم شهرت سابقه ی خرابکاری ودر ميان سرفه و دود شديد سيگار پای بوم کلمات يک امضا و اثر انگشت نقاشی می شود . آخرين کلمه را چشم بند می زنند درها يکی يکی بسته می شود آخرين در روی تاريکی باز می شود و کلمه ی دست آدم را هل می دهد به گوشه ای تاريک ... و هيچ کس ظهور نمی کند! عليرضا عسگری اول ماه می ٢٠٠٦- ۱۱ ارديبهشت ۸۵ تهران – محل تجمع کارگران شرکت واحد


» مطالب ديگرى از همين نويسنده

	Copyright © 2005 - 2006 kargaran-iran.com