هزينه دنباله روی از جهانی سازی سرمايه بر دوش کارگران ايران

 
زينت ميرهاشمی

Zinat_mirhashemi@yahoo:fr
 
اعتصاب کارگران نيشکر هفت تپه و حمايت مردمی از آن در ماهی که گذشت همچنان تداوم داشت. شرايط کاری هزاران کارگر نيشکر هفت تپه، عدم دريافت ماهها مزد، ناامنی، بيکاری و بلاتکليفی نماد چپاولگری دولت به عنوان کارفرمای بزرگ و نيز سرمايه داران دلال صفت و شرکای رانت خور آنان است. رانت خواران نفتی که در اثر افزايش بهای نفت اين روزها فربه تر شده اند چشم انداز خراب تر شدن اوضاع اقتصادی را نويد می دهند. در حالی که کارگران و مزدبگيران در ايران شعار می دهند «ما گرسنه ايم، مزد و  کار حق مسلم ماست» رژيم حاکم در راستای اهداف خود ميلياردها دلار هزينه تسليحاتی حزب الله لبنان، حماس و گروههای وابسته به خود در عراق را می پردازد.
روز يکشنبه ۱۲ خرداد همزمان با سفر نوری المالکی به ايران، سخنگوی وزارت خارجه رژيم کمکهای چند ميليارد دلاری رژيم  به دولت مالکی را مورد تاييد قرار داد. البته اين گونه کمکها که رقم ناچيزی از آن برملا می شود علنی بوده و بخش اصلی ان پنهانی انجام می شود. همان بخشی که مردم ايران هزينه آن را پرداخت می کنند.
 
موج گرانی فزاينده در ايران همزمان با افزايش قيمت نفت خام، فقر و نابرابری را بيشتر کرده است.  در مقابله با شرايط اسفبار اقتصادی، سياستهای رژيم در جهت تخفيف بحران و کاهش تورم نيست.
بنا به آمار  نهادهای حکومتی نرخ تورم روز به روز افزايش می يابد. حقوق کارگران و مزدبگيران با ميزان رشد نرخ تورم هيچ خوانايی نداشته و اندک اضافه مزد در روياويی با نرخ تورم وضع معاشی کارگران را وخيم تر کرده است.
 
اين روزها قطع آب، برق و گاز به مشکل مردم اضافه شده است. رژيمی که توانايی رساندن آب و برق به مردم را ندارد خود را بر شانه های مردمی فقير سوار کرده تا با دستيابی به سلاح اتمی امنيت نظام را تامين کند. پايوران رژيم در برابر نارضايتی مردم مساله خشکسالی را مطرح کرده اند. اما در برابر اين بحران راه حلی که ارائه می کنند هيچ مشکلی را حل نخواهد کرد بلکه جيبهای گشاد رانت خواران را پر خواهد کرد.
دولت نظامی امنيتی احمدی نژاد در روز ۲۱ خرداد لايحه ای برای برداشت ۴۵۰۰ ميليارد تومان از حساب ذخيره ارزی به مجلس ارائه کرد. اين برداشت ظاهرا برای کمک به واردات کالا جهت مقابله با خشکسالی به قيد دو فوريت به مجلس ارائه شد. اين راه حل به مافيای واردات که در دست وابستگان حکومتی است خدمت می کند و به توليد داخلی هيچ کمکی نمی کند. در حقيقت سياست وارادات بی رويه و کاهش تعرفه های گمرکی، با وجود آن که ايران عضو سازمان جهانی تجارت نيست، به جهانی سازی لجام گسيخته ليبراليسم جديد خدمت می کند. اين خدمت به ميزانی است که هيچ انگيزه ای برای رقابت در توليدات داخلی بر جای نمی گذارد.
واردات کالا بيشتر از همه آثار زيانبار خود را روی محصولات کشاورزی گذاشته است. يک نمونه اين خسارت چنين است. در پايان سال ۸۴ واردات کشاورزی ۳ ميليارد و ۷۲۰ ميليون دلار بوده است در حالی که در سال ۸۷ اين رقم به ۱۰ ميليارد دلار رسيده است. (سرمايه پنجشنبه  ۲۳ خرداد) يعنی طی دو سال واردات کشاورزی افزايش ۶۸ درصدی داشته است.
کارشناسان اقتصادی پيش بينی کرده اند که اين افزايش واردات به بالارفتن هر چه بيشتر قيمت مواد غذايی در ماههای آينده خواهد انجاميد. از طرف ديگر تعرفه روی کالاهای وارداتی از ۱۳.۵ به ۱۰ درصد کاهش پيدا کرده است. آثار زيانبار رشد تورم زندگی کارگران و مزدبگيران را به تباهی کشبده است.
بر اساس گزارشهای منابع بين المللی ايران با نرخ تورم بالای ۲۰ درصد رتبه اول در خاورميانه و رتبه پنجم را در جهان داراست. از ميان ۲۰۰ کشوری که تورم آنها سنجيده شده است ، ۱۷۵ کشور از ايران تورم کمتر دارند.
بنا بر داده های  آماری بانک مرکزی ايران «شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در مناطق شهری ايران در ارديبهشت ماه سال ۱۳۸۷ نسبت به فروردين ماه ۱.۷ درصد افزايش داشته است.»  همين گزارش می افزايد نرخ تورم در ارديبهشت ۸۷، نسبه به ارديبهشت ۸۶، نيز ۲۵.۳ درصد افزايش داشته است.» (همشهری ۲۰ خرداد ۸۷)
در پايان سال ۲۰۰۷ ايران در رديف ۱۷۶ در بين ۱۸۰ کشور قرار گرفته و تنها ۴ کشور اريتره، ميانمار و زيمبابوه از ايران تورم بيتشری دارند.» (اعتماد ۲ خرداد)
بر اساس گزارش روزنامه حکومتی جمهوری اسلامی ۲۰ خرداد ۸۷ «در رتبه بندی جهانی سهولت کسب و کار که همه ساله توسط بانک جهانی تهيه می شود اقتصاد کشورها بر حسب ۱۰ شاخص رتبه بندی می شود که امسال ايران با پسرفت ۱۶ پله ای به رتبه ۱۳۵ تنزل يافته است.»
بر اساس گزارش سازمان بين المللی شفافيت که يک موسسه غير دولتی آلمانی است دولت ايران را در رديف کشورهای دارای فساد اقتصادی بالا شمارد۰ است. (منبع روزنامه اعتماد ۱۱ خرداد)
 
روز سه شنبه ۱۴ خرداد کنفرانس جهانی مبارزه با گرسنگی از طرف سازمان خوار و بار و کشاورزی سازمان ملل متحد (فائو) در رم بازگشايی شد. موضوع محوری اين کنفرانس که سه روز به طول انجاميد، بررسی و راهيافتها در برابر بحران کنونی مواد غذايی بود. در اين کنفرانس نمايندگان ۱۹۱ کشور عضو (فائو) شرکت داشتند. احمدی نژآد در اين کنفرانس شرکت کرد. عدم استقبال از وی و برخوردهای توهين آميزی که با وی طی اين کنفرانس شد، آنقدر برجسته بود که رسانه های حکومتی نتوانستند بر آن چشم ببندند و به موضوعی در جنگ جناحی تبديل شد. همزمان تظاهرات بزرگی عليه احمدی نژآد در رم برگزار شد.
دبير کل سازمان ملل متحد بان کی مون، در رابطه با اين بحران گفت: «گرسنگی، خشم، فروپاشی اجتماعی، بيماری و بحران اقتصادی به ارمغان می آورد.»
احمدی نژآد تصميم داشت با حرفهای عوامفريبانه خود رهنمود به ديگران دهد و خود را مجری تغيير در جهان بداند، اما پذيرايی از او آنقدر توهين آميز بود که وی مجبور شد سفرش را کوتاه کند و باز گردد.
در حالی که افزايش فقر و بيخانمانی از دستاوردهای سياستهای رزيم است رئيس دولت پاسداران در رابطه با اين موضوع اعلام کرد که:«جمهوری اسلامی ايران برای توزيع عادلانه و مناسب مواد عذايی در جهان راهکارها، پيشنهادها و برنامه های روشنی دارد.» يکی از راه حلهای چشمگير او در برابر فقر در ايران به آن در بالا اشاره شد. برداشت از ذخيره ارزی آنهم نه در جهت کمک به توليد داخلی بلکه برای واردات کالا.
يکی از اين راه حلها هم کمک مالی بی دريغ جمهوری اسلامی برای لابی سازی در کشورهای فقير است.
سياست خصوصی سازی که همانا سپردن مالکيت به وابستگان حکومتی، آقازاده ها و زانت خواران است باعث ورشکستگی، رکود و بحران در صنايع داخلی شده است. يک نمونه آشکار آن تاثير  مخرب اين گونه خصوصی سازی بر روی نيشکر هفت تپه و زندگی هزاران کارگر آن است.
رئيس سازمان خصوصی سازی رژيم در دعواهای جناحی می گويد: «تبانی برای ارزان خريدن شرکتهای دولتی در بورس» وجود دارد. (روزنامه ايران، ارگان رسمی دولت، يکشنبه ۵ خرداد) اين روزنامه از قول غلامرضا حيدری رئيس سازمان خصوصی سازی می نويسد:«برخی از کارگزاران بورس با تبانی يکديگر به دنبال ارزان خری هستند».
 
رسانه های دولتی درآمد ايران از صادرات گار و نفت را  حدود ۱۴۵ ميليارد دلار ارزيابی می کنند. اما اين درآمد چگونه هزينه می شود و به جيب چه کسانی می رود؟ در حالی که در امد ارزی از بهای نفت به بشکه ای ۱۳۵ دلار بی سابقه است اما وضعيت معيشتی مردم هر بيشتر خراب شده است.
روزنامه سرمايه در ۲ خرداد به رقم درآمد ارزی اشاره کرده و می نويسد:«درآمد ارزی حاصل از صدور نفت خام و فراورده های پتروشيمی تنها در ارديبهشت ماه جاری بيش از ۱۰ ميليارد دلار محاسبه شده. که اين درآمد فراتر از کل درآمد ارزی ايران در ۱۲ ماه سال ۱۳۷۷ خورشيدی است. همين روزنامه می نويسد که اين درآمد ارزی «نه شادمانی مردم را بر می انگيزد و نه واکنش مثبت محافل کارشناسی را.»
اين درآمد به فساد اقتصادی بيشتر کمک کرده است.  در رابطه با گرانی برنج روزنامه همشهری اول خرداد نوشته است:«هنوز بهای برنج ايرانی قله های گرانی را فتح نکرده بود، که برخی محافل آگاه از لابيهای پنهانی خبر داده و گفته بودند «يکی از مسئولان وزارت بازرگانی از طريق تاسيس شرکتی خصوصی اقدام به واردات برنج خواهد کرد.» به نوشته همشهری دبير کل خانه کشاورز گفته است:«رانتخوارانی در دستگاههای دولتی از اطلاعاتی بهره مند می شوند که ديگران از آن محرومند.» 
وضعيت وخامتبار کارگران و تعرضی که به سطح زندگی و معيشت آنان صورت می گيرد، بدون واکنش نيست. در زير به برخی از مهمترين حرکتهای کارگران ايران پرداخته می شود.
 
مهمترين حرکتهای اعتراضی کارگران در خرداد ۱۳۸۷
روز  چهارشنبه ۱ خرداد ۱۳۸۷ کارگران لاستيک البرز در اعتراض به احتمال پرداخت نشدن مطالبات معوقه خود، دست از کار کشيدند و در محوطه کارخانه به صورت آرام اعتصاب کردند.
به گزارش دسترنج، يک ساعت پس از اعتصاب مطالبات کارگران پرداخت شد و کارگران مشغول به کار شدند.
 
روز پنج شنبه ۲ خرداد ۱۳۸۷دسترنج گزارش کرد که با تعطيلی کارخانه روغن نباتی گلناز کرمان و اخراج کارگران آن، ۱۲۰ کارگر باسابقه و قديمی اين شرکت هر روز در داخل محوطه کارخانه حاضر می شوند اما از کار خبری نيست.
 
به گزارش دسترنج ۴۰ کارگر خدماتی شرکت مخابرات کردستان صبح روز پنج شنبه ۲ خرداد ۱۳۸۷در اعتراض به اخراج ۱۷راننده خدماتی اين شرکت و از بين رفتن امنيت شغلی خود، دست به تجمع و تحصن در داخل محوطه محل کار خود زدند.
 
به گزارش روز ۵ خرداد همبستگی ملی، کارگران شرکت بيتاوالا لير ايران کيش که شرکتی هندی در منطقة عسلويه است و زير مجموعه شرکت پتروپارس می باشد، دراعتراض به اخراج کارگران و پرداخت نشدن چهار ماه حقوق خود دست به اعتصاب زدند
۲۰۰ تن از کارگران شرکت پتروشيمی اوره و آمونياک کرمانشاه روزشنبه۴ خرداد۸۷ در حمايت از نمايندگان خود مقابل اين شرکت تجمع کردند. کارگران گفتند ۱۹ نفر را به عنوان نماينده برای پيگيری حقوق عقب افتاده خود انتخاب کرده بوديم اما آنان را به بهانه اغتشاش و آشوب اخراج کرده اند.
 
به گزارش خبرنگار دسترنج ۱۸۰ تن از کارگران صنايع اراک صبح روز ۷ خرداد با راهپيمائی در مسير ۱۳ کيلومتری کارخانه تا اداره کل کار اراک، با اعتراض به خصوصی سازی اين واحد توليدی و رکود توليد و کار در کارخانه، خواستار رسيدگی مسئولان شدند.
 
روز چهارشنبه ۸ خرداد انجمن صدای کاوه ها گزارش نمود که ۱۵۰ تن از کارگران کارخانه قند بردسير در استان کرمان در اعتراض به پرداخت نشدن هشت ماه حقوق در محوطه اين کارخانه تجمع کردند.
 
بيش از ۸۰۰ کارگر شاغل در ۳۰ کوره آجرپزی قرچک در اعتراض به کمی دستمزد دريافتی از دو هفته گذشته تاکنون دست از کار کشيده و در محل واحد خود اعتصاب کرده‌اند.به گزارش روز چهارشنبه ۸ خرداد دسترنج اعتصاب صدها کارگر شاغل در ۳۰ کوره آجرپزی قرچک با گذشت ۱۵ روز همچنان ادامه دارد.
 
حدود سه هزار نفر از کارگران کارخانه های آجر پزی اروميه در اعتراض به سطح پايين دستمزدها از صبح روز ششم خرداد ماه دست به اعتصاب زده و خواهان افزايش دستمزدهای خود شده اند.
بنا بر گزارش روز ۸ خرداد  اتحاديه آزاد کارگران ايران، در حال حاضر از ۹۰ کوره آجرپزی در اروميه کارگران ۶۰ کوره در اين اعتصاب شرکت کرده اند.
تعدادی از کارگران کوره های آجرپزی نازلو که حدود سی کوره می باشد در مقابل دفتر کارفرما دست به تجمع زده اند که پليس ۱۱۰ در محل حاضر شده و کارگران را تهديد به بازداشت کرده است.
 
کارگران کارخانه صنايع چوب طالقاتی به همراه اعضای خانواده‌های خود صبح روز يکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۸۷ در اعتراض به ۱۷ ماه بی‌حقوقی در محوطه ساختمان وزارت کار و امور اجتماعی متحصن شدند. به گزارش دسترنج، در اين تحصن، نزديک به ۲۰۰ مرد و زن و کودک در آن شرکت داشتند و تحصن کنندگان از وزير کار خواستند تا برای پاسخگويی درجمع آنها حاضر شود.
چندی پيش نيز اين کارگران در مقابل ساختمان مرکزی اين کارخانه و در مقابل استانداری تهران تجمع کردند که در هر بار برخی از کارگران از روی نااميدی قصد خودسوزی و خودکشی داشتند.
کارخانه صنايع چوب طالقانی که با ۵۳ کارگر در منطقه احمدآباد واقع شده است و يکی از واحدهای سازنده مبلمان و در و پنجره‌های چوبی محسوب می‌شود، در ۱۷ ماه گذشته تعطيل بوده است و مطالبات کارکنان آن پرداخت نشده است.
 
بيش از ۳ هزار کارگر شاغل در کوره‌پزخانه‌های قرچک با کشاندن دامنه اعتصابات خود به ۲۶ روز، به انتظار رسيدگی مسئولان دولت و متوليان کار، فقر و گرسنگی را به جان خريده‌اند اما هيچ مسئولی توجهی نمی‌کند.
به گزارش روز يکشنبه ۱۲ خرداد سايت دسترنج؛ با اعتصابات گسترده بيش از ۳ هزار کارگر شاغل در ۴۰ کوره آجرپزی قرچک، ۴ هفته است که کليه کوره‌ها به حالت تعطيل درآمده و کارگران با تحمل فقر و گرسنگی خواستار افزايش قانونی حقوق برای امکان ادامه زندگی خود هستند.
بنا براين گزارش؛ هزاران زن، مرد و کودک شاغل در کوره‌های آجرپزی قرچک، طی اين اعتصاب خواستار افزايش دستمزد توليد هزار خشت از ۱۲۵۰۰ تومان به ۱۵۰۰۰ هزار تومان هستند.
 
به گزارش خبرگزاری ديده بان حقوق بشر کردستان کارکنان شرکت صنايع پتروشيمی کرمانشاه در اعتراض به شرايط سخت و ساعات طولانی کار، کاهش حقوق و عدم پرداخت کامل عيدی امسال و معوقات سال گذشته‌‌‌‌‌ی خود و نيز کيفيت نامطلوب خدمات و سرويس ‌دهی نامناسب از ساعت ۸ تا ۱۰ صبح روز سه‌شنبه ۷ خردادماه ۸۷ دست به اعتصاب زدند.
 
روز چهارشنبه ۱۵ خرداد  با توافق ۳ نماينده کارگری کوره های آجرپزی قرچک و ۳۸ مالک کارخانه، قيمت هزار خشت خام از ۱۲۵۰۰ تومان به ۱۴ هزار تومان رسيده و مورد تاييد طرفين قرار گرفت.
بنا بر اين گزارش بيش از ۳ هزار کارگر معترض، با اين توافق و با پايان اعتصاب ۳۰ روزه ‎‏بر سر کار خود بازگشتند.
گفتنی است کارگران شاغل در کوره پزخانه ها روزانه بيش از ۱۷ ساعت کار کرده و در نهايت طی اين مدت ۱۴ هزار تومان دستمزد می گيرند.
 
اعتراض هزار معدنچی ذغال سنگ طبس به نحوه پرداخت حقوق و تاخير يک ماه در آن در آخرين ماه فصل بهار شدت بيشتری به خود گرفته است. به گزارش روز دوشنبه ۲۰ خرداد دسترنج از ابتدای سال ۸۷ تاکنون حقوق کارگران ذغال سنگ با تاخير دراز مدت پرداخت شده که اين امر کارگران را نسبت به عملکرد مديريت شرکت تهيه و توليد بشدت معترض کرده است.
 
بيش از ۴۰۰ کارگر شرکت فرنخ و مه نخ قزوين با تجمع اعتراض آميز در محوطه کارخانه خواهان دريافت حقوق معوقه و ديگر خواسته های به حق خود هستند.
به گزارش روز دوشنبه ۲۰ خرداد دسترنج چرخه توليد در مجتمع توليدی فرنخ و مه نخ با اعتصاب ۶ روزه کارگران متوقف شده و کارگران با ادامه اين تحرکات اعتراضی سعی در دريافت حقوق و مزايای شغلی خود دارند.
 
اعتصاب کارگران کارخانه ها و کوره های آجرپزی اروميه در حالی ادامه دارد که کارگران کوره های آجرپزی شبستر و مياندواب نيز اعتصاب خود را با خواست افزايش دستمزدها شروع کرده اند و هم اکنون در اعتصاب بسر می برند.
به گزارش روز ۱۶ خرداد اتحاديه آزاد کارگران ايران حدود سی نفر از نمايندگان کارگران کارخانه های مختلف آجرپزی اروميه جهت پيگيری خواست خود مبنی بر افزايش دستمزدها به اداره کار اين شهر مراجعه کردند اما با برخورد تحقير آميز قربانی زاده رئيس روابط کار اين اداره مواجه شدند. وی با تحقير کارگران و داد و فرياد به آنان اعلام کرد بايد سرکارتان برگرديد و اگر کار را شروع نکنيد ميدهم نيروی انتظامی همه شما را از سر کارهايتان بيرون بريزد.
 
به دنبال اعتصاب گسترده کارگران کوره پزخانه های اورميه، سرانجام کارفرمايان به مذاکره با اعتصاب کنندگان تن دادند.
به گزارش روز دوشنبه ۲۰ خرداد دسترنج، فعالان کارگری در استان آذربايجان غربی از آمادگی کارفرمايان و صاحبان کوره های آجرپزی برای مذاکره و گفتگو با کارگران اعتصاب کننده خبر می دهند.
 
کارگران لاستيک البرز (کيان تاير) به دليل پرداخت نشدن سه ماه حقوق و عيدی دست از کار کشيدند و اعلام کردند تا نرسيدن به خواستهای خود تحصن را ادامه ميدهند. به گزارش روز دوشنبه ۲۰ خرداد انجمن همبستگی با کارگران يکی از کارگران کارخانه گفت: در طول سه ماه اخير وعده وعيدهای زيادی داده اند, اما عمل نکرده اند.
 
بنا بر گزارشهای دريافتی توسط اتحاديه آزاد کارگران ايران، کارگران کارخانه لاستيک البرز که از روز ۲۰ خرداد در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهايشان دست به اعتصاب زده بودند روز ۲۱ خرداد به اعتصاب خود پايان دادند.
 
روز چهار شنبه ۲۲ خرداد بيش از ۱۰۰ کارگر شرکت توليدی پونل پاکدشت در اعتراض به عدم دريافت ۳ ماه حقوق و مطالبات شغلی در مقابل دفتر مديريت کارخانه تجمع اعتراض آميز کردند. به گزارش دسترنج به نقل از يک فعال کارگری، بيش از يک سال است که حقوق کارگران اين شرکت با وجود توليد و فروش محصولات شرکت با تاخير چندين ماهه پرداخت شده که اين امر اعتراض گسترده کارگران را به همراه داشته است.
 
روز شنبه ۱۸ خرداد  سايت آزادی و برابری گزارش داد که کارگران خشت مال (کوره آجر پزی) مشهد واقع در محله شترک انتهای علی تيمور به دليل پائين بودن دستمزد دست به اعتصاب گسترده ای زدند و اين در حالی است که قيمت آجر در داخل کوره پزخانه به تنی ۳۵۰۰۰ تومان است و کارفرمايان به هيچ وجه نظر به بالا بردن دستمزدها ندارند.
 
درپی عدم دريافت حقوق يکساله کارگران شرکت ريسندگی خاور رشت، تعدادی ازاين کارگران از  روز شنبه ۱۸ خرداد دست به تحصن وحرکات اعتراض آميز زدند.
به گزارش روز ۲۰ خرداد شمال نيوز برخی ازتجمع کنندگان با بستن جاده فومن به رشت اقدام به آتش زدن لاستيک دراين مسير نمودند.
 
روز يکشنبه ۲۶ خرداد، کارگران کوره پزخانه های شبستر توانستند پس از ۱۹ روز اعتصاب کارفرمايان خود را به افزايش دستمزدهای خود وادارند.
بنا به گزارش اتحاديه آزاد کارگران ايران از روز جمعه ۲۴ خرداد نيرهای انتظامی و ماموران لباس شخصی نسبت به روزهای قبل بر حضور خود در کوره پزخاه های اروميه افزودند و به طور مرتب به گشت زنی در اين کوره ها پرداختند.
اين نيروها پنجشنبه شب ۲۳ خرداد  با هدف شکستن اعتصاب در برخی کوره ها نگهبانان مسلحی را در محيطهای کار و زيست کارگران مستقر کردند تا کارگران کوره های مختلف نتوانند با همديگر در ارتباط و تماس باشند.
در ادامه اين اقدامات سرکوبگرانه برای در هم شکستن اعتصاب کارگران کوره پزخانه های اروميه، روز جمعه نيروهای يگان ويژه و باتوم بدست وارد کوره پزخانه ها شده و ۲۴ نفر از کارگران را بازداشت کردند و کارگران برخی کوره پزخانه ها را با زور وادار به کار کردند
 
اعتصاب ۱۰ روزه ۷۶۰ کارگر مجتمع توليدی فرنخ و مه نخ  قزوين روز شنبه ۲۵ خرداد با پرداخت بخشی از مطالبات کارگران شکسته شد.
به گزارش دسترنج، با پرداخت حقوق فروردين ماه بيش از نيمی از کارگران شرکت، اعتصاب و تجمع اعتراض اميز کارگران پايان يافت.
 
بيش از ۱۰۰ کارگر شرکت توليدی پونل پاکدشت در اعتراض به عدم دريافت ۳ ماه حقوق و مطالبات شغلی در مقابل دفتر مديريت کارخانه تجمع اعتراض آميز کردند.
به گزارش روز چهار شنبه ۲۲ خرداد دسترنج بيش از يک سال است که حقوق کارگران اين شرکت با وجود توليد و فروش محصولات شرکت با تاخير چندين ماهه پرداخت شده که اين امر اعتراض گسترده کارگران را به همراه داشته است.
 
برداشت غيرمجاز سنگ آهن از سوی يک شرکت خصوصی و عدم پرداخت حقوق کارگران توسط اين شرکت منجر به اعتراض کارگران منطقه شده است.
به گزارش دسترنج صبح روز دوشنبه ۲۷ خرداد تعدادی از مردم شهر سنگان که کار برداشت سنگ از معادن را انجام می دهند، در اعتراض به جمع آوری سنگ‌های معادن بدون داشتن مجوز توسط يک شرکت خصوصی و همچنين عدم پرداخت حقوق شان توسط اين شرکت تجمع کردند.
 
بيش از ۱۲۰۰ کارگر کارخانه صنايع مخابراتی راه دور ايران صبح روز دوشنبه ۲۷ خرداد با تجمع ناگهانی خود مسئولان استان فارس را غافلگير کردند.
به گزارش دسترنج، اين کارگران در اعتراض به پرداخت نشدن مطالبات معوقه خود و وضعيت نامعلوم کارخانه مقابل استانداری تجمع کرده بودند.
 
اعتصاب و اعتراض بلندمدت کارگران صنايع اراک که تعطيلی و توقف خط توليد کارخانه را با خود به همراه داشت، روز پنجشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۸۷ با تشکيل کميسيون کارگری در استانداری و تعهدات کارفرما پايان يافت.
به گزارش دسترنج به نقل از يک کارگر اين کارخانه، طی اين جلسه کارفرما متهد شد کليه تعهدات اوليه را در واگذاری کارخانه رعايت کرده و حق شيفت، طرح طبقه بندی مشاغل و مزايای کاری کارگران را پرداخت نمايد.
 
کارگران هفت تپه به مبارزه خود ادامه می دهند
اعتصاب کارگران هفت تپه که از تاريخ ۱۶ ارديبهشت ۱۳۸۷ شروع شده، همچنان ادامه دارد. کارگران و خانواده های آنها خواهان پرداخت دستمزدهای معوقه، حفظ و راه اندازی کارخانه، احيای سنديکای کارگران، جلوگيری از فروش زمينهای کشاورزی و مقابله با واردات شکر هستند.
روز چهارشنبه اول خرداد ۱۳۸۷ فعالان حقوق بشر و دمکراسی در ايران طی يک گزارش خبری اعلام کرد که، از شب گذشته دستور سرکوب کارگران نيشکر هفت تپه صادر گرديده و در حال حاضر در شهر يک حکومت نظامی اعلام نشده برقرار و نيروهای اطلاعاتی و امنيتی از صبح روز اول خرداد شروع به دستگيری گسترده کارگران در سطح شهر نموده و دهها کارگر را دستگير کردند.
روز پنج شنبه ۲ خرداد هفدهمين روز اعتصاب و اعتراضهای کارگران نيشکر هفت تپه
بود. هر ۳ شيفت شرکت در اين اعتصاب و اعتراض شرکت دارند و تمامی بخشهای شرکت به طور کامل متوقف گرديده اند. کارگرانی که روز چهارشنبه دستگير شده
بودند، روز نجشنبه ۲ خرداد آزاد شدند.
روز دوم خرداد کارگران شرکت نيشکر هفت تپه از تمامی کارگران شرکتهايی که از آنها حمايت نمودند تشکر کردند و از کارگران شرکت ملی نفت و ساير کارگران ايران خواهان حمايت گسترده تری شدند.
روز شنبه ۴ خرداد ۱۳۸۷ در بيستمين روز اعتصاب کارگران نيشکر هفت تپه، کارگران بخشهای مختلف در مقابل دفتر مديريت شرکت تجمع کردند. آنها با سر دادن شعارهائی مانند: کارگر می ميرد ذلت نمی پذيرد/ معيشت و زندگی حق مسلم ماست/ حقوق ماهيانه حق مسلم ماست/ شفيعی، زيودار استعفا استعفا/ ساعدی حيا کن شهر ما رها کن و شعارهای متعدد ديگر پرداختند.
به گزارش فعالان حقوق بشر و دمکراسی در ايران در روز دوشنبه ۶ خرداد نيروهای امنيتی و گارد ويژه به کارگران معترض در مقابل فرمانداری شوش يورش بردند و حدود ۱۲ کارگر را دستگير و به نقطه نامعلومی منتقل کردند.
کارگران در بيست و پنجمين روز اعتصاب و اعتراضات خود بار ديگر در محوطه صنعتی شرکت تجمع نمودند. آنان درحالی که شعارهای روزهای گذشته تکرار را می کردند به سمت دفتر مديريت شرکت حرکت کردند.
به گزارش وبلاگ «سنديکای کارگران شرکت طرح نيشکر هفت تپه»* در بيست و هشتمين روز اعتصاب و اعتراضهای  کارگران نيشکر هفت تپه، فرماندار و مدير عامل شرکت از طريق تلفن که به بلندگوهای شرکت وصل شده بود از کارگران خواست که نمايندگان خود را جهت مذاکره با نمايندگان استانداری به فرمانداری شهر اعزام کنند. کارگران برای پيشگيری از پرونده سازی جديد عليه نمايندگان خود اين پيشنهاد را رد کردند و به آنها اعلام کردند که مذاکرات در محوطه شرکت و در حضور کارگران بايد انجام گيرد و ثانيا خواسته ها اعلام شده است. نهايتا قرار بر اين شد که نمايندگان استانداری به محوطه شرکت بروند و با کارگران صحبت کنند.
بر اساس همين گزارش  مامورين وزارت اطلاعات يکی از کارگران بنام داريوش روزه داری را در شهر شوش ربودند و تاشب شنبه در سلولهای انفرادی زندان مخفی وزارت بازداشت کردند. آقای روزه دار از اسيران و معلولين جنگی است. ايشان در طی بازداشت مورد ضرب و شتم و اهانت قرار داشتند. مامورين وزارت اطلاعات همسر او را مورد تهديد قرار دادن وبه او گفتند در صورت شرکت همسرش در اعتصاب او بيوه خواهد شد.
به گزارش ابوالفضل عابدينی دبير واحد کارگری فعالان حقوق بشر در ايران، صبح روز سه شنبه ۲۱ خرداد ماه ۸۷ کارگران شرکت کشت و نيشکر هفت تپه در ادامه ی اعتصاب  و اعتراضهای خود بار ديگر به خيابانهای شوش آمده و نسبت به عدم توجه مسئولان در خصوص پرداخت مطالباتشان اعتراض کردند که با يورش مامورين نيروی انتظامی خيابانهای شهرستان شوش به درگيری کشيده شد و ماموران با باتون و ابزار امنيتی شديدا با کارگرانی که در حال راهپيمايی در خيابانها بودند برخورد کردند.تعداد زيادی از کارگران مجروح و بسياری ديگر نيز بازداشت شدند.
روز سه شنبه ۲۸ خرداد ۱۳۸۷ کارگران همراه با خانواده اقدام به بستن جاده ترانزيتی اهواز – انديشمک در نقطه سه راه خوانساری شوش نمودند.
نيروی های امنيتی و اطلاعاتی با آوردن ماشينهای آب پاش آتش نشانی کارگران و خانواده های آنها را در محاصره خود قرار دادند. روز بعد نيز کارگران همراه با خانواده های خود و مردم هفت تپه طی يک تجمع اعتراضی چند هزار نفری به سمت سه راهی خوانساری حرکت کردند و در اين نقطه اتوبان ترانزيت اهواز انديمشک را برای دومين روز متوالی بستند.
روز پنجشنبه ۳۰ خرداد کارگران همرا با تعداد از خانواده های خود در محوطه صنعتی شرکت تجمع نمودند و با سر دادن شعارهای خود به سمت دفتر حراست شرکت حرکت کردند. به گزارش فعالان حقوق بشر و دمکراسی در ايران کارگران دفتر حراست را در محاصره خود در آورده اند و اقدام به اجرا در آوردن يکی ديگر از خواسته های خود که اخراج زيودار از شرکت بود شدند. زيودار رئيس حراست از عوامل وزارت اطلاعات در شرکت نيشکر هفت تپه می باشد. او در دستگيری، جاسوسی، پرونده سازی عليه فعالان کارگری دروزارت اطلاعات نقش اساسی بازی کرده و می کند.
اعتصاب و اعتراضهای کارگران نيشکر هفت تپه همچنان ادامه دارد و اين حرکت دليرانه مورد حمايت گسترده قرار گرفته است. روز سه‌شنبه  ۲٨ خرداد در چهل و چهارمين روز حرکت کارگران هفت تپه، سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه طی اطلاعيه ای ضمن استقبال از تشکيل هيات موسس سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه اعلام نمودند که:«سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه همواره خود را در کنار شما می داند و اتحاد و همبستگی کارگران را که با شعار سنديکا و زندگی شايسته حق مسلم ماست پا به ميدان گذاشته و با گذر از فراز و نشيبهای فراوان توانسته اند با انتخاب اعضای هيات موسس سنديکای کارگری خودشان پيروز از اين ميدان بيرون بيايند به کارگران نيشکر هفت تپه، منتخبان مورد اعتماد اين کارگران و تمامی کارگران حق طلب ايران و جهان شادباش می گويد.»
همچنين تعدادی از زندانيان سياسی با انتشار يک اطلاعيه از خواسته های کارگران نيشکر هفت تپه حمايت کردند.
روز ۸ خرداد اتحاديه آزاد کارگران ايران، انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه، کارگران کارخانه شاهو و جمعی از کارگران کارخانه های نساجی کردستان، پالايشگاه گاز فازهای ۹ و۱۰ عسلويه، نيرو رخش، پرريس، پتروشيمی پلی اتيلن سنگين کرمانشاه، آجر پزی سنندج،  سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه و  شهر صنعتی قم با صدور يک بيانيه از مبارزه کارگران هفت تپه حمايت نمودند.
امضا کنندگان اين بيانيه با قاطعيت اعلام کردند که:« متحد و همدوش کارگران نيشکر هفت تپه می باشيم و مصرانه خواهان رسيدگی فوری به خواستهای آنان و محاکمه تمامی کسانی هستيم که امروزه اين وضعيت فاجعه بار را بر هزاران کارگر و خانواده های آنان در نيشکر هفت تپه رقم زده اند.»
 
*آدرس وبلاگ سنديکای کارگران شرکت طرح نيشکر هفت تپه
http://۷tapeh.blogfa.com

منبع: ماهنامه نبردخلق شماره ۲۷۶ اول خرداد ۱۳۸۷