در ازای «يارانه» های نسيه، کارگران و مزدبگيران حقوق واقعيشان را می خواهند

زينت ميرهاشمی
 Zinat_mirhashemi@yahoo.fr
آخرين نماگر بانک مرکزی در مرداد ماه ۱۳۸۷، در بررسی شاخصهای عمده اقتصادی ايران، نتيجه افزايش چشمگير درآمد نفتی را، گشايشی در پايين آوردن «گرايشهای منفی اقتصادی» ندانسته است.
داده های اماری بانک مرکزی به نقل از برنامه روز ۳۰ مرداد راديو فردا، دال بر اين است که «در فاصله سالهای ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۶، سهم سرمايه گذاری در توليد ناخالص داخلی ايران کمتر شده است و از ۲۸.۶ درصد به ۲۵.۶ درصد تنزل يافته است.»
درآمد ايران از نفت خام افزايش چشمگير داشته است. اين درآمد  بين سالهای ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۶، از ۳۶ ميليارد دلار به حدود ۸۲ ميليارد رسيده است. اين افزايش برابر با فقر بيشتر مردم شده است.
افزايش درآمد به بخش توليد و صنعت تزريق نشده و هيچ گونه بهبودی در بخش توليدی کشور صورت نگرفته است. اگر به سياستهای دولت پاسداران و طرحهای اقتصادی که ارائه می دهد نگاهی اندازيم می بينيم که رهيافت اين سياستها از نظر اقتصادی خدمت به نئوليبراليسم و جهانی سازی سرمايه است و از نظر سياسی تامين امنيت نظام دينی. اين رژيم در همين قد و قامتش بيشترين همکنشی را با تجارت جهانی نموده است. مافيای واردات که در پنجه های آقازاده ها و وابستگان حکومتی می چرخد، بازارهای ايران را مملو از کالاهای بنجل کشورهای ديگر کرده است.  نهاده داده های آماری اخير بانک مرکزی، (اگر همين ميزان هم واقعيت داشته باشد) پرده  از فاجعه نرخ رشد بيکاری و تاثير آن در سالهای بعد را نشان می دهد.. بر اساس آمار دولتی، نرخ رشد بخش صعتی در سال ۱۳۸۶، نسبت به سال قبل، ۱.۲ درصد کاهش داشته است. اين کاهش نرخ رشد در بخش توليدی و پيامد آن رشد نقدينگی، اقتصاد ايران را بحرانی تر کرده است. نسخه های پيچيده شده از طرف دولت پاسداران تاثيری در بهبود شرايط زندگی مردم نمی گذارد. ساختار اقتصادی و سياسی موجود آن چنان فاسد و گنديده است که دست به هر گوشه ای از آن بزنند گندش در می آيد.
احمدی نژاد سال ۱۳۸۷ را سال تحول اقتصادی ناميد. وی در ادامه شعار عوام فريبانه خود مبنی بر آوردن پول نفت بر سر سفره مردم ، از جراحيهای بزرگ اقتصادی صحبت کرد. اما جراحی در ميان چه کسانی صورت خواهد گرفت؟ اگر به ليست اسامی عباس پاليزدار از مفتخواران و رانت خوران نگاهی کنيم اسامی نورچشميهای ولی فقيه و وابستگان نزديک سيستم را در آن می بينيم. پس مهمترين جراحی، بريدن شاهرگهای هزار فاميل حکومتی و نوپيوستگان به آن است. جراحی اقتصادی که دست نشانده ولايت فقيه از آن حرف می زند حرفی پوچ است و تنها جراحی که می تواند اتفاق بيفتد و اقتصاد بيمار ايران به سمت توسعه پيش ببرد، همانا جراحی ساختاری اين نظام است. بايد اين نظم  در يک تحول مردمی تغير کند تا ساختاری سياسی هم وزن با مشارکت مردمی بتواند بخش توليد را راه اندازی کند.
احمدی نژاد در طرح «تحولات بزرگ اقتصادی» که در اوايل تير ماه سال جاری مطرح کرد، ۷ مورد را محور قرار داد. اين هفت محور شامل، نظام بهره وری، نظام ماليات، نظام گمرکی، نظام بانکی و پولی، نظام توزيع کالا، نظام توزيع اعتبارات بانکی و نظام يارانه ها بود. طی همين چند ماه، بهای مايحتاج مردم آن چنان بالا رفته است که فرم سنجشی را برای آن نمی توان تصور کرد.
يکی از محورهايی که رژيم روی آن سر و صدا راه انداخت و خيلی سريع در جهت آن گام برداشت،حذف سوبسيدها و طرح يارانه ها بود. آزاد سازی قيمت بنزين در راستای همين طرح بود. دولت پرسشنامه هايی به خانه های مردم فرستاد که ميزان درآمد و تعداد خانوار در آن سوال شده بود. بر اساس گزارش رسانه های حکومتی و منجمله روزنامه اعتماد در پايان مهلت سه ماهه اجرای طرح آمارگيری اقتصادی «حدود ۴۰ درصد» مردم به فراخوان دولت پاسخ ندادند. و استقبالی از آن نکردند. به همين دليل رژيم اين آمارگيری را از اول شهريور ماه دوباره آغاز خواهد کرد. در بسياری از واحدهای توليدی، حقوق کارگران پرداخت نشده است و موضوع عدم پرداخت حقوق يکی از مشکلهای کارگران و مزدبگيران است. از طرفی ديگر حقوق کارگران در برابر نرخ رشد تورم  هيج خوانايی ندارد. به اعتراف برخی پايوران رژيم، اين حقوق يک سوم ميزان تعيين شده برای خط فقر است. وعده دادن يارانه که در شکل «صدقه دادن» است در حقيقت مقابله با اعتراضهای کارگری برای گرفتن حقشان است. اقليتی مفتخوار، ثروت کشور را بر جيب می زنند و به جای پرداختن حق طبيعی مردم، وعده يارانه يا صدقه می دهند. هنوز که هيچ يارانه ای در بين نيست افزايش قيمتها سير صعودی به خود گرفته است.
رفسنجانی در آدينه اول شهريور اعلام کرد که موضوع «يارانه» ها در مجلس خبرگان به بحث خواهد گذاشت.
در ماهی که گذشت حرکتهای اعتراضی کارگری جريان داشت. کارگران ايران تاير (لاستيک البرز) بيشتر از يک ماه است که دست به اعتراض می زنند و خواهان دريافت حقوق عقب افتاده خود هستند. در مرداد ماه بيش از ۱۰۰۰ نفر از کارگران صنايع مخابرات راه دور در شيراز با خانواده های خود دست به گردهمايی اعتراضی زدند. خودکشی در ميان کارگران در برابر فقر ، همچنان جريان دارد. يکی از کارگران با سابقه صنايع مخابرات راه دور در شيراز دست به خودکشی زد. اين کارگر روز ۲۲ مرداد خود را از منبع آب کارخانه حلق آويز کرد. علت خودکشی، فقر و عدم پرداخت حقوق وی بوده است که منجر به گرسنگی کودکانش شده است. 
 کارگران نيشکر هفت تپه بار ديگر در اعتراض به عدم پرداخت حقوقشان و نيز عدم تحقق وعده های داده شد دست به اعتصاب زدند. فشار روی فعالان جنبش کارگری ميزان وحشت رژيم را از همبستگی و پيوستگی حرکتهای اعتراضی کارگران نشان می دهد. بيهوده نيست که دولت پاسداران شعارهای توخالی و پوچ شليک می کند و در عمل اعتراض کارگران و مزدبگيران را سرکوب می کند.
 

برخی از مهمترين حرکتهای اعتراضی کارگران در  مرداد ۱۳۸۷
*به دنبال اعتصاب کارگران نيرورخش، سرانجام مديريت کارخانه حاضر شد تا بخشی از دستمزد اين کار گران را به صورت علی‌‏الحساب پرداخت کند.
به گزارش روز ۴ مرداد اتحاديه آزاد کارگران ايران کارگران نيرورخش يک برج دستمزد معوقه خود را به صورت علی‌‏الحساب دريافت کرده‌‏اند.
 
*کارگران کارخانه اشکان چينی روز شنبه ۵ مرداد از رفتن به سر کار امتناع کرده و دست به اعصاب زدند. به گزارش آژانس ايران کارگران اين کارخانه اعم از زن و مرد در روز شنبه در دو طرف خيابان نشسته و اعتصاب کردند.
 
*در پی اعتصاب چند ساعته کارگران کارخانه نساجی پرريس سنندج، کارفرما حاضر شد تا در ازای پايان اعتصاب با تمام درخواسته های کارگران موافقت کند. به گزارش  اتحاديه آزاد کارگران ايران اين اعتصاب در روز سه شنبه ۸ مرداد با موفقيت پايان يافت.
 
*روز ۱۳ مرداد کارگران مجتمع توليدی نازنخ و فرنخ قزوين در اعتراض به عدم دريافت ۳ ماه حقوق در مقابل کارخانه دست به تجمع اعتراض آميز زدند.
به گزارش ايلنا به نقل از يک فعال کارگری، کارگران فرنخ و نازنخ طی سه ماه گذشته تاکنون با انجام تحصن و اعتصاب حقوق معوقه خود را دريافت داشتند و اين بار با بستن جاده بين المللی قزوين و اجتماع در کنار شرکت خواهان دريافت کليه مطالبات حقوقی و برقراری نظام قانونمند حقوقی خود شدند.
 
*کارگران شرکت لامپ الوند قزوين روز ۷ مرداد در اعتراض به تضييع حقوق شغلی و بلاتکليفی پس از اتمام بيمه بيکاری، در مقابل فرمانداری البرز دست به تجمع زدند.
به گزارش ايلنا، کارگران معترض طی اين تجمع خواستار بازگشت به کار مجدد خود به کارخانه و رسيدگی به چگونگی تغيير ساختار کارخانه که به تعطيلی دو سالانه آن منجر شده است، شدند.
شايان ذکر است که شرکت لامپ الوند جزء شرکتهای دولتی قزوين بود که با واگذاری به بخش خصوصی دچار بحران شد.
روز يکشنبه ۲۰ مرداد نيز کارگران اين کارخانه در اعتراض به ممانعت از حضور کارگران در داخل کارخانه، دست به تجمع اعتراض آميز زدند.
يکی از کارگران لامپ الوند به خبرنگار ايلنا گفت:‌‏ ۱۹ روز است که درب ورودی شرکت به روی کارگران بسته است و کارگران طی اين مدت در بلاتکليفی به سر می‌‏برند.
او افزود:‌‏ مديريت قصد دارد کارگران را به شرکت معجزه در شهرک صنعتی ليان انتقال داده تا آنها را از اين طريق بازخريد کند.
 
*کارگران سد استور(شهريار) ميانه ، دست از کار کشيدند. به گزارش روز پنج شنبه ۱۷ مرداد سايت سلام دمکرات به نقل از مييانا خبر ، در پی اعتراضهای کارگران اين سد به عدم پرداخت حقوق معوقه از سوی کارفرمايان، از روز ۱۷ مرداد کليه فعاليتهای اين سد متوقف شده است .
 
*کارگران يک کارخانه شير در تربت حيدريه نسبت به تعطيلی اين کارخانه اعتراض کردند. به گزارش روز شنبه ۱۹ مرداد ايسنا به نقل از يک فعال کارگری، ۸۰ درصد کارگران کمتر از سه ماه بيمه دارند و از نظر تامين اجتماعی مشمول بيمه بيکاری نمی شوند.
 
*کارگران شرکت نساجی کردستان برای چندمين بار در مقابل اين شرکت تجمع کرده و خواستار رسيدگی به وضعيت خود شدند.
صبح روز شنبه ۱۹ مرداد برای سومين بار طی ۱۰ روز ۱۸۰ کارگر کارخانه نساجی کردستان در مقابل اين کارخانه دست به تجمع زدند.
به گزارش صدای کاوه ها کارگران کارخانه نساجی کردستان که ۴ ماه حقوق معوقه خود را دريافت نکرده اند، ۱۰ نفر را به عنوان نمايندگان خود جهت پيگيری خواستهايشان به اداره کار معرفی کرده اند.
روز دو شنبه ۲۱ مرداد بيش از ۲۰۰ تن از کارگران کارخانه نساجی زربافت کردستان در مقابل اداره کار در سنندج در اعتراض به عدم پرداخت حقوق معوقه شان دست به تجمع اعتراضی زدند. به گزارش دبيرخانه شورای ملی مقاومت نيروی سرکوبگر انتظامی کارگران را در مقابل اين اداره محاصره کرده اند.
به گزارش سايت سلام دمکرات به نقل از کميته هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکلهای کارگری (منطقه غرب) صبح روز دوشنبه ۲۱ مرداد کارگران با تجمع خود در مقابل شرکت نساجی و سپس در جلوی ساختمان اداره کار سنندج اعتراض خود را ادامه دادند.
در اين ميان نيروهای امنيتی با حضور در جمع کارگران سعی در ايجاد دو دستگی ميان کارگران نمودند. نيروهای انتظامی کارگران را تهديد می‌کرد که پلاکاردهای خود را بيرون نياوردند وگرنه به آنها حمله خواهد شد.
کارگران اين واحد توليدی بيش از ۱۵ سال سابقه کار دارند و تنها خواست کارگران بازگشت به سر کار اعلام شده است.
 
*روز شنبه ۲۰ مرداد، جمع زيادی از کارگران نيشکر هفت تپه در اعتراض به عدم تحقق وعده‌های مسئولان شرکت در مورد پرداخت باقيمانده‌ی مطالبات اين کارگران اعتصاب کردند و  در ادامه جلوی دفتر مدير عامل تجمع کردند.
به گزارش دسترنج در دور گذشته اعتصاب، کارگران موفق شدند دستمزد سه ماه از حقوق عقب افتاده خود را دريافت کنند و با وعده مديران مبنی بر مهلت چند روزه برای پرداخت مابقی مطالبات کارگران به سر کار برگشتند.
مجموعه فعالان حقوق بشر به نقل از فعالان کارگری در اين شرکت اعلام کرد که:طی روزهای گذشته با توجه به اعلام واگذاری شرکت به سازمان صنايع و معادن مديران شرکت سعی در تحريک کارگران برای برهم زدن نظم کارخانه را داشتند تا بدين وسيله با متشنج نشان دادن جو هفت تپه از تغييرات مديريتی جلوگيری کنند. کارگران ضمن ادامه فعاليتهای اعتراضی خود با هشياری با اين توطئه ها مقابله کردند.
 
*تعدادی از پرستاران بيمارستان کامکار قم با اعتصاب و عدم حضور در محل کار خود به وضعيت ساعت کاری خود اعتراض کردند.
به گزارش روز پنج شنبه ۳۱ مرداد خبرگزاری فارس يکی از مزدوران رژيم به نام رضا شيروانی در مورد اين حرکت اعتراضی گفت: اين پرستاران به دليل توقعات غيرقانونی خود دست به چنين اقدامی زدند که با تمامی آنها برخورد می‌شود.

 
*بيش از ۱۰۰۰کارگر قطار شهری اهواز از ۲۵ مرداد در اعتراض به عدم پرداخت حقوق      ۵ ماه گذشته خود دست به اعتصاب زدند. به گزارش دبيرخانه شورای ملی مقاومت کارگران درکارگاه جنوبی و شمالی قطار شهری اهواز در بلاتکليفی به سر می برند. کارگزاران رژيم از پرداخت حقوق معوقه کارگران اعتصابی خود داری می کنند.
 
اعتصاب کارگران لاستيک البرز
روز سه شنبه ۱ مرداد، اعتصاب کارکنان و کارگران شرکت لاستيک البرز با توجه به عدم توجه مسئولان به خواسته های کارگران مبنی بر دريافت ۴ ماه حقوق و مزايای معوقه وارد هفته ی دوم شد.
کارگران لاستيک البرز که از روز شنبه ۲۲ تير  دست به اعتصاب زدند.
به گزارش انجمن همبستگی با کارگران تا کنون از سوی مسئولان منطقه هيچگونه اقدامی غير از توجيه اقدامات مسئولان شرکت صورت نگرفته است.
در خبری ديگر اتحاديه آزاد کارگران ايران در روز اول مرداد اعلام کرد که کارگران لاستيک البرز در يازدهمين روز اعتصاب و در اعتراض به عدم توجه کارفرما و نهادهای دولتی به خواسته هايشان، اقدام به آتش زدن لاستيک در محل کارخانه نموده و در مقابل درب دژبانی در درون کارخانه تجمع کرده اند.
کارگران اين کارخانه مصمم هستند برای رسيدن به خواسته هايشان ضمن ادامه اعتصاب به اين شکل از اعتراض خود (آتش زدن لاستيک) ادامه دهند.
در دور اول اعتصاب کارگران لاستيک البرز در اوايل سال، نيروهای امنيتی و انتظامی ضمن يورش به کارگران لاستيک البرز و سرکوب آنان از رفتن اين کارگران به مقابل مجلس شورای اسلامی نيز جلوگيری کرده بودند.
به گزارش آژانس ايران خبر کارگران خشمگين و معترض کيان تاير(لاستيک سازی البرز) روز سه شنبه ۸ مرداد، در اعتراض به برآورده نشدن خواسته هايشان در کارخانه لاستيک البرز دست به تجمع اعتراضی زده و در يک ابتکار جالب با نصب يک طومار هشت در دو متری در جاده ساوه که روی آن نوشته شده بود: مسئولان به داد ما کارگران کيان تاير برسيد، تمام عابران را در جريان اعتراض خود قرار دادند.
کارگران با آتش زدن لاستيک اعتراضهای خود را نشان می دادند. حجم آتشی که کارگران درست کرده بودند, به قدری زياد بود که به گفته شاهدان عينی تمام منطقه را دود فرا گرفته بود.
کارگران معترض شعار می دادند: مرگ بر مزودر، مرگ برشرفی( بخشدار منطقه ۴ دانگه)، وزير بی لياقت استعفا استعفا
روز سه شنبه ۲۲ مرداد بيش از ۵۰۰ کارگر خشمگين کيان تاير در جاده ساوه مستقر شدند و صدای اعتراض خود با کوبيدن بر بشکه هايی که از قبل آماده کرده بودند به گوش مردم رساندند.
به گزارش آژانس ايران خبر در اين روز نيروی انتظامی وارد صحنه شد وسعی در کنترل کارگران معترض داشت و همزمان يک هليکوپتر در بالای کارخانه پرواز می کرد.
حرکت اعتراضی کارگران لاستيک سازی البرز همچنان ادامه دارد. کارگران روز چهار شنبه ۳۰ نيز با تجمع و آتش زدن لاستيک صدای اعتراض خود را به گوش همگان رساندند.
 
نامه هيات بازگشايی سنديکای کارگران شرکت کشت و صنعت نيشکر هفت تپه به دبير کل آی يو اف
۲۳ مرداد ۱۳۸۷
برادر گرامی ران اوزوالد دبير کل آی يو اف
با درود وسپاس فراوان و عرض معذرت به دليل تاخير در جواب نامه شما
نامه شما به دست ما رسيد .اعلام حمايت اتحاديه جهانی شما باعث دلگرمی ما شد وگام های ما را در راه تلاش برای رسيدن به خواسته ها و مطالباتمان استوار تر می سازد .همانگونه که اطلاع داريد چند سالی است ما برای تشکيل سنديکای مستقل کارگری خود برای بهبود زندگی اقتصادی کارگران و همينطور برای ايجاد همبستگی بين کارگران هستيم. ولی متاسفانه تا زمان نگارش اين نامه با مشکلات زيادی برای ايجاد اين نهاد صنفی روبرو هستيم که بر اساس تمامی پيمانهای جهانی از جمله قطعنامه های۸۷ و ۹۸ آی ال او که جمهوری اسلامی نيز آنرا پذيرفته وحق طبيعی ما بوده و هست ،نشديم.
لازم است ياد آوری کنيم در اين مدت و طی روزهای گذشته ما بارها اعتصاب کرديم ولی پاسخی جز وعده و برخورد های فيزيکی به ما داده نشد
در اينجا ضمن فرستادن صميمانه ترين سپاس ها از سوی کارگران شرکت کشت وصنعت نيشکر هفت تپه و با اشاره به گوشه ای از متن دريافتی نامه شما در خصوص حمايت همه اعضای اتحاديه های کارگری آن فدراسيون درخواست داريم تا با استفاده از ابزار ،امکانات وارتباطات جهانی خود ما رادر راه رسيدن به اهداف قانونی ومشروع خويش که مهمترين آنها تشکيل سنديکای مستقل کارگری است ياری فرماييد
هيات بازگشايی سنديکای کارگران شرکت کشت و صنعت نيشکر هفت تپه
رو نوشت : کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های کارگری (ITUC)
 
خسرو جهانشاهی، از موسسان سنديکای نقاشان درگذشت
زنده ياد خسرو جهانشاهی از موسسان سنديکای نقاشان در روز ۱۵ مرداد ۱۳۸۷ در سن ۷۱ سالگی در منزل خود به دليل ايست قلبی در گذشت.
به گزارش آژانس ايران خبر خسرو چهانشاهی متولد ۱۳۱۶ بود که فعاليتهای اجتماعی خود را از سن ۱۴ سالگی شروع کرد و در همين سن اولين بازداشت خود را توسط مامورين امنيتی تجربه کرد.
وی تا سال ۱۳۵۷ به دليل فعاليتهای کارگری بازداشت شد و بعد از انقلاب يعنی در سال ۱۳۵۸با همکاری کارگران نقاش سنديکای مستقل نقاشان را راه اندازی کرد و تا سال ۱۳۶۰ از هيچ کوششی دريغ نکرد. در سال ۱۳۸۴ به همراه تعدادی از کارگران نقاش قعاليت خود را برای بازگشايی سنديکای نقاشان آغاز کرد و تا لحظه مرگ از هيچ خدمتی برای جامعه کارگری دريغ نورزيد.
 
منبع: ماهنامه نبردخلق شماره ۲۷۸ اول شهريور ۱۳۸۷