به زنان و مردان رزمنده بخش کشاورزی و تولید در شرکت نیشکر هفت تپه

 به زنان و مردان رزمنده بخش کشاورزی و توليد در  شرکت نيشکر هفت تپه
عزيزان کارگر، همطبقه‌ئی های گراميم!
در شرايط وجود يک بحران عظيم که نظام سرمايه‌داری بر مردم دنيا و مقدم بر همه بر طبقه جهانی ما تحميل کرده شما تشکل طبقاتی خود را در روز چهارشنبه اول آبان ۱۳۸۷ ايجاد کرديد. در ميان خبرهای تلخی که هر روز از مصائب تحميلی نظام سرمايه‌داری به همطبقه‌ئيهای ما ميرسد خبر تشکيل سنديکای شما چنان شيرين است که بخشی از آن تلخيها را از بين ميبرد. به خاطر کار متهورانه‌ئی که، عليرغم ميل و تلاش نيروهای امنيتی، اداره کار، مديريت کارخانه و حراست، به آن دست زديد شما شايسته بيشترين ستايشها هستيد.
دوستان گرامی ، تشکيل سنديکا يا هر تشکل ديگر با نيروی خود کارگران خواست و مطالبه روزمره ماست . اما بايد به چند نکته هم توجه کرد .
۱- با تشکيل هر تشکل خودساخته کارگران، يک خار به چشمان هميشه حريص سرمايه داران می‌رود. در اين رابطه سرمايه داران سکوت اختيار نمی کنند، بلکه هر روز به فکر آن هستند که چطور تشکلهای خود ساخته کارگران را به فساد بکشانند. اين حکم نظام سرمايه داری است.
پس نتيجه می گيرم که تنها تشکيل تشکلها نمی تواند کارگران را به مطالباتشان برساند. جزء مبارزه بی وقفه ما کارگران و نمايندگان منتخب خود کارگران،اين شما نمايندگان منتخب کارگران هستيد که بايد هميشه به فکر مطالبات کارگران باشيد و گزارش عملکرد خود را به هر شکل که برايتان ميسر است به سمع و نظر کارگران متشکل در سنديکای خود برسانيد. آن وقت است که کارگران به شما نمايندگان خود اعتماد پيدا می کنند.
۲- شما عزيزان منتخب، بايد هميشه در بين کارگران باشيد تا فاصله ای ميان منتخبان و بدنه ايجاد نشود.
۳- ما ده‌ها سنديکا و تشکل کارگری داريم که در حال حاضر در کشور ما مشغول به فعاليت هستند. اين تشکل ها بعضی وقت هم از طرف خود کارگران انتخاب می شوند، ولی چون گوش به فرمان ديگران هستند در کمتر از چند سال به  يک تشکل پاسيو و بی عمل تبديل می شوند.
دوستان گرامی :
اين يک حقيقت آشکار است که وضع طبقه جهانی ما در حال حاضر اسفبار ميباشد. گرانی، تورم بالا و بيکاری ناشی از تسلط مشتی سرمايه‌دار انگل سفت  سبب شده تا تعداد گرسنگان در جهان از ۸۴۸ ميليون نفر به  ۹۲۳ ميليون برسند. آيا مشکل است تصور کنيم که اکثريت عظيم اين گرسنگان همطبقه‌ئی ما و آفرينندگان ثروت و آسايش اين دنيا هستند؟ رسانه‌ها بطور مداوم خبر ميدهند که از بد بدتر ميرسد.  گذشته از بيکاری صدها هزار کارگر در آمريکا و اروپا بيکاريهای ديگری نيز در راه است. سازمان بين المللی کار اعلام کرده که شغل ۲۰ ميليون کارگر در خطر است. اين رسانه‌ها تلاش دارند ما را آماده کنند تا دست روی دست بگذاريم و اجازه دهيم هر بلائی که سرمايه‌داران و دولتهايشان ميخواهند سر ما بياورند. اما کارگر نميتواند ساکت بشيند. سکوت ما و عدم اعتراض ما برای خود و خانواده‌هايمان به فاجعه منتهی خواهد شد.  پس بايد بجنبيم. آنجا که تشکل رفرميستی هست بايد عليه رفرميسم و سازشکاريش مبارزه کرد و آنرا به سازمانی رزمنده و طبقاتی تبديل کرد. آنجا هم که تشکلی نيست کارگران بايد به اتکا به نيروی خود آنرا ايجاد و تحميل کنند. اين دقيقا کاری است که شما انجام داديد.
 
من اين روزها که ميخوانم، ميشنوم و ميبينم که هزاران کارگر در سنندج، تهران، گيلان و بقيه نقاط ايران در حال راهپيمائی و اعتصاب و اعتراضند تا حقوق معوقه و کار از دست رفته خود را پس بگيرند ضمن همدردی با آنها و تاييد مبارزتشان به خودم ميگويم بايد تبليغ پيرامون ايجاد تشکل خود ساخته طبقاتی را بيشتر کرد. وقتی ميشنوم و ميخوانم و ميبينم که از زبان وزير کار نقل شده است که طی شش ماه گذشته ۲۵۰ هزار کارگر  بخش کشاورزی به صف ميليونی بيکاران اضافه شده‌اند بيش از گذشته معتقد ميشوم که بايد مصممانه‌تر در راه  ايجاد تشکل و وحدت قدم برداشت. وقتی به سقوط قيمت نفت به زير ۷۰ دلار و به تداوم اين سقوط مواجه ميشوم ميتوانم پيشاپيش ببينم که وضع ما کارگران در ايران و همه کشورهای نفت خيز بدتر خواهد شد. در چنين شرايطی   بيشتر از گذشته به ضرورت ايجاد تشکلهای طبقاتی و رزمنده‌ئی فکر ميکنم که شما يک نمونه‌اش را ايجاد کرديد. من اميدوارم که کارگران در مراکز کاری ديگر عمل مبارزاتی شما را سرمشق قرار دهند و تشکلهای مبارز و خود ساخته خود را ايجاد کنند.
 
زنده و پاينده باشيد برای کارگران
 
 سقز- محمود صالحی
تاريخ: ۷/۸/۸۷