"اسكاندال گيت" جدید حضرات، در دفاع از حرمت و حقوق انسانها!

 فواد عبداللهی از اعضای کميته مرکزی حزب حکمتيست در مطلبی با تيتر:«ما احتياجی به اعلام خرد شدن اراده هيچ احد الناسی نداريم» اتهام کثيف و ضد ارزشی را به ايرج فرزاد کمونيست مشهور و از بنيانگذاران حزب کمونيست ايران و حزب کمونيست کارگری٬ وارد کرده است. خالد حاج محمدی در نشريه رسمی اين حزب، تلاش بی ثمری کرده است تا اين افتضاح را به عنوان "سياست غير رسمی" و در مقوله "آقا ما نظر افراد خود را سانسور نميکنيم" بشيوه هميشگی اين حزب تعمير و رفو کند. و باز مثل هميشه فکر کرده اند که مردم "قرار و مصوبه" های "رسمی حزب گرانقدر که دست بر قضا با مهر و امضای  اين "مقام رسمی"، حرمت سياسی انسانها را در انظار عام "تقبيح" کردند، به اين زودی فراموش کرده اند. نه دوستان محترم! فواد عبداللهی بی تقصير است و او کاری جز اينکه بخش کوچکی از مواضع رسمی تان را طرح کند کاری نکرده است. ما چاره ای نداريم جز اينکه از روش قربانی کردن فواد عبداللهی فاصله بگيريم و بار ديگر در مقابل شيوه و روشهای "مصوب"، "رسمی" و از زبان مقامات رسمی اين حزب و مشخصا حاج محمدی و کورش مدرسی و آذر مدرسی و  ضد ارزش ها، بددهنی ها و اتهام پراکنی های رهبری اين "حزب" بايستيم٬ افکار عمومی٬ مردم آزاديخواه و اپوزيسيون مسئول و احزاب کمونيستی را  با پديده جديدی در ميان اپوزيسيون آشنا وسياستهای غير انسانی را که "رسما"  از طرف اين حزب  نمايندگی ميشوند را افشا کنيم و هشدار های مسئولانه خود را اعلام کنيم.

ديگر به تدريج برای  عموم روشن شده است که مواضع "رسمی" و مقامات رسمی و نشريات رسمی حزب خالد حاج محمدی ها اتهام زنی به کمونيستها٬ به اپوزيسيون سرنگونی طلب و فعالين سياسی همان روش را بکار ميبرد که  وبلاگ «تريبون مارکسيسم» بکار گرفته است. افکار عمومی و مردم بايد بدانند که روشهای ضد ارزش و نازل رهبری حزب "حکمتيست" ديگر حد و مرزی ندارد. و اين از ويژگيهای هر سکت حاشيه ای و فاقد تاريخ و سنت است. اين حزب بيست سال بعد از مجاهد، اينبار بشيوه نازل هر کس و منتقدی را که به "سياستهای" اين حزب نقدی دارد٬ «پروکاتور پليس» ميداند. فالانژيسم ضدانتقادی، ممکن است برای مدتی کوتاه اينها را از مخمصه نوسانات سياسی و تز و تحليلهای اينها که با تغيير جو و فضای روز "به روز" ميشوند،  خلاص کند، اما قطعا روش احيا سنتهای انقلاب ايدئولوژيک وبی  نزاکتی ناشی از "قاطعيت" در شيوه های ضدانتقادی به نام کمونيسم غيرممکن است. تلاش برای فاصله گرفتن خالد حاج محمدی، اين مقام "رسمی" از "نظرات فردی و غير رسمی" فواد عبداللهی گوشه ای از اين تناقض شکننده را به جلو صحنه رانده است.

در ظرف سه سال گذشته رهبری حزب حکمتيست روش اتهام زنی٬ بد دهنی و افترا را در مقابل منتقدين خود و رفقايی که از رهبری سابق اين حزب که صفوف حزب حکمتيست را ترک کرده اند٬ بکار برده است. ماجرای مش قاسم٬ و "دنده خلاص" (بقلم يکی ديگر از اعضای رهبری حزب٬ بهرام مدرسی٬ که در سايت شخصی اش بايگانی است)٬ و مطالب پاسخ ۶۷ ٬ «که هر مخالف سياسی و هر منتقد سياستهای کورش مدرسی، را به دچار شدن به عارضه "روانی"  متهم کرده و آنان را  تا مرز "ديوانگی" کشاند بخشی از "تاريخچه" اين جريان است. قرار تقبيح در مورد ايرج فرزاد و عبدالله شريفی٬ و اينکه بقلم يکی از اعضای رهبری اين حزب آذر مدرسی اپوزيسيون مخالف جمهوری اسلامی و مشخصا کومه له به «شاخه اطلاعات» جمهوری اسلامی وصل شدند٬ و اينکه حرمت انسانی ده ها نفر که به هر درجه درست و نادرست در مقابل سياستهای اين حزب نقد داشته زير پا گذاشته شده٬ برای خواننده٬ مصاحبه خالد حاج محمدی روشن شده باشد که ادعای تفاوت و دوگانگی بين سياست رسمی و غير رسمی يک ژست نمايشی و تلاشی ناموفق برای عبور از تازه ترين افتضاح سياسی اينهاست.  و عجيب است که اينها رويشان شده است که پس از اين همه شيرين کاری و افتضاح پشت افتضاح، "دريغ از يک جو شعور" را به رخ مخالفين خود بکشند. کسی که توجيهات نازل خالد حاج محمدی را ميخواند بايد به اينها بگويد: واقعا که "دريغ از يک جو شعور"!

"بايد قاطعانه و به دور از هر گونه حسابگری، عليه اين موج که به نام کمونيسم، و بدتر از آن به نام منصور حکمت و "حکمتيسم"، روايتها و سنتهای انقلاب ايدئولوژيکی و فالانژيسم ضدانتقادی را احيا کرده است، ايستاد و سد محکم و غير قابل عبوری بنا کرد. سابقه و پيشينه دلخوريها و حتی اختلافات سياسی هر چه بوده است، و مدال و برچسپ حقانيتها و عدم حقانيتها در مباحث چند سال اخير به گردن و سينه هر کس آويزان و زده شود، در برابر اين شارلاتانيسم و هوچيگری که به نام چپ و کمونيسم براه انداخته شده است، بايد ايستاد. اين را جامعه از ما ميخواهد، طبقه کارگر و جنبش انقلاب سوسياليستی از ما ميخواهد و وفاداری به آرمانهای والا و انسانی کمونيسم به ما ديکته ميکند". 

نسان نودينيان آپريل ۲۰۰۹