خادمان خدا و دين جان دلارا جوان را گرفتند.
در سحرگاه اول مه جانيان و خادمان خدا، دلارا دارابی را که در سن ۱۷ سالگی حکم اعدامش داده بودند و بيش از شش سال در کابوس مرگ در سلولهای مخوف زندان در انتظار مرگ بود بدار آويختند.
قضات و مجريان قاتل دلارا از جمله جانيان رژيمی هستند که پرونده بيش از صد هزار اعدام را در سی سال حاکميت سياه جمهوری اسلامی بر پيشانی دارند. اجرای حکم و تعيين روز آن، اول مه، انتخابی سياسی و آگاهانه بود. بدينوسيله خواستند بی ثمر بودن تلاشهای وسيع و انسانی را که شش سال است برای نجات دلارا در جريان است نشان دهند. اعدام دلارا توسط اين رژيم قاتل خشم بخش زيادی از نهادهای مدافع حقوق انسانی، احزاب، جريانات سياسی و مدافع حقوق کودک را در جهان به حرکت در آورد.
جانيان اجرای اين حکم خوب می دانند که امروز در ايران تحت حاکميت آنها ميليونها انسان به انواع شيوه نفرت خود را از اجرای حکم اعدام و خصوصا اعدام کودکان نشان داده اند. اول مه را انتخاب نمودند تا به صف اعتراض گسترده و متشکل کارگران و مردم متنفر از حاکميت شان نشان دهند هنوز توان قتل و کشتار را دارند. رژيم با اين جنايتش صف مردم متنفر از اين نظام اسلامی را برای خلاصی از دست آن فشرده تر و مصمم تر خواهد کرد. تنها راه خلاصی از اين بربريت بزير کشيدن اين جانيان است.
دلارا را با تمام آرزوها و انتظاراتش از زندگی که در نقاشی هايش در مکالماتش و در خاطر هم زندانی هايش بيان نموده بود از ما گرفتند. شکی نيست که اکنون ميليون ها انسان در ايران با شنيدن چنين خبری تنفر عميقی شان از اين رژيم و عاملان و مجريان اين قتل به جوش آمده است. می دانم امروز نه تنها خانواده دلارا بلکه صدها هزار انسان خود را داغ ديده می بينند. اما تنها ابراز اين همدردی و تنفر کافی نيست. بايد تلاشی نمود بايد نشان داد که اين "عدالت الهی" در شان بشريت امروزی نيست بايد آنرا به همراه حکومتشان بزير کشيد.
بايد در فکر ۱۱۴ کودک ديگری بود که اکنون در زندانهای رژيم اسلامی در کابوس اجرای حکم اعدام شان هستند. برای لحظه ای خود را به جای اين کودکان بگذاريد. در شرايطی که هر کودکی در اين سن بايد به فکربازی و تفريح و ورزش و تحصيل و آينده زندگيش باشد، در شرايطی که ما در انتظار جشن تولد ۱۸ سالگی کودکان خود هستيم برای جشن تولدشان تدارک می بينيم اين عزيران بايد در انتظار چوبه دار باشند. بايد لحظات زندگيشان را با کابوس اعدام چوبه دار، سنگسار، قصاص بسر برند . راستی بايد در فکر باشيم که چگونه ميشود به اين بربريت پايان داد؟
بايد فوری دست بکار شد. پاسداران دين و خدا روز شماری می کنند تا در دو هفته آينده محبت محمودی ۵۰ ساله و حبيب الله لطفی دانشجوی ۲۸ ساله را همچون دلارا حلق آويز کنند. بايد دست بکار شد و کارزار بين المللی عليه اجرای حکم اعدام اين دو نفر و صدها انسان ديگری را که در سلولهای سياه جمهوری اسلامی در انتظار اعدام هستند سازماندهی کرد. نبايد لحظه ای غفلت نمود. بايد از تمام ابتکاراتی که بتواند توجه جهانيان را به اين مسئله جلب کند و فشار بر اين رژيم جنايتکار را بيشتر کند استفاده کرد.
تنفر و انزجار کنونی از قتل دلارا را بايد سازمان يافته تر نمود از هر ابتکاری در اين زمينه حمايت کرد و با صفی فشرده تر و گسترده تر در برابر اين جانيان ايستاد.
اسد نودينيان_
فعال دفاع از حقوق کودکان و زنان
۴ مه ۲۰۰۹