در باره ی چگونگی برگزاری مراسم روزجهانی کارگر در شهر سقز
پس ازبرگزاری روز جهانی کارگر شهر سقزدرسال ۱۳۸۳ و حمله نيروهای دولتی به اين مراسم و دستگيری تعداد زيادی از کارگران، کارگران دستگيرشده مراسم را در داخل سلولهای مخوف اداره اطلاعات سقز برگزار گرديد. اين دستگيری ها، کارگران سقز را آبديده کرد و ترس و يا توهمی که نسبت به دستگاه حاکم در ميان کارگران وجود داشت، کم رنگ تر کرد. اگر امسال در تهران، پايتخت ايران و با جمعيتی بالغ بر ۱۵ ميليون نفر، کارگران به صورت علنی به مردم فراخوان جهت شرکت در مراسم روز جهانی کارگر می دهند. اين فراخوان و دعوت از کارگران برای برگزاری روزجهانی کارگربه درست واز مظهر قدرت جنبش کارگری ايران بود ! . اما کسانی اين فراخوان را ماجراجويانه ناميدند . اين افراد نه اينکه نمی توانند با مبارزه طبقه کارگر همراهی کنند ، بلکه هيچ ربطی به طبقه کارگر ندارند. اگر امروز دوستان و هم طبقه های ما در زندان بسر می برند برای ما نگران کننده است . ولی ما به آنان افتخار می کنيم که در زندان خبر به ما می رسد و زنان دستگيرشده اعلام می کنند " ما هيچ جرمی مرتکب نشديم و برای آزادی وثيقه نمی گزاريم " . اين مبارزه در داخل زندان پويايی جنبش کارگری ايران را به اثبات می رساند.
پنج سال پيش در شهر ۱۵۰ هزار نفری سقز اين اتفاق افتاد. فعالين کارگری در آن روز بعد از آخرين مذاکره با نيروهای انتظامی، اعلام کردند که " ما کارگران سقز امروز به نشانه کفن، لباس سفيد می پوشيم و همراه با خانواده های مان با لب های خندان و با دستهای پر از گل به خيابانها می آييم. شما محافظان سرمايه می توانيد با تفنگ و گلوله به ما جواب دهيد، ما کارگران چيزی نداريم که از دست بدهيم. ما را از گلوله و زندان نترسانيد، ما آماده ايم ! کارگران می توانند دنيا را از فقر، بيکاری و خفقان نجات دهند." در نشستی که ما کارگران سقز با مسئولين نيروی انتظامی داشتيم از آنها خواستيم که به صفوف ما حمله نکنند. زيرا که ما تصميم گرفته ايم که بدون هيچ واهمه ای به خيابانها آمده و مراسم خود را برگزارکنيم. ما ازنيروی انتظامی خواستيم که در تفنگ هايشان گل بکارند، زيرا نبرد ما نه با آنها، بلکه با دنيای سرمايه داری است.
ما کارگران سقز در چنين وضعيتی و با آمادگی قبلی خود را برای برگزاری روز جهانی کارگر آماده کرديم. اين مراسم درسقز به يک مبارزه علنی و رودررو تبديل شده بود. بر اين اساس ۱۰ روز مانده به اول ماه مه، کارگران فعاليت خود را آغاز کردند تا مراسم خود را برگزار کنند.
هر چند در سالهای قبل، فعالين کارگری همراه با سايرتشکلهای کارگری که دارای شماره ثبت از وزارت کار بودند روز جهانی کارگر را برگزار می کردند. اما از سال ۱۳۸۳ به بعد کارگران وفعالين جنبش کارگری همواره با صف مستقل خويش اين روز را گرامی داشته اند.
کارگران سقزدر تاريخ ۱۲/۲/۸۳ با" شعار کارگران جهان متحد شويد"، به شکلی علنی به خيابانها آمده تا مراسم را برگزار کنند. هر چند شرکت کنندگان مورد حمله نيروهای دولتی قرار گرفته و ده ها نفر از آنها بازداشت و روانه زندان شدند و عملا" مراسمی برگزار نشد ، ولی همان دستگيرشده ها در داخل زندان مراسم برگزار کردند.
سال۱۳۸۴ فرماندار وقت به طور رسمی از کارگران و فعالين کارگری دعوت کرد تا با پلاتفرم خود در مراسمی که به مناسبت روز جهانی کارگر در" سالن کاوه " برگزار می گردد، شرکت کنند. اين پيشنهاد فرماندار وقت مورد موافقت همه ی کارگران قرار گرفت.( نوار ضبط شده آن دراختيار همگان می باشد.)
سال ۱۳۸۵ کارگران سقز بدون ترس از نيروهای امنيتی که تمام شهر را محاصره کرده بودند، در مقابل دفتر" انجمن صنفی کارگران خباز"، واقع در چهارراه آزادی مراسم را برگزار گردند. اين مراسم چندين بارتوسط نيروهای انتظامی و لباس شخصی ها مورد حمله قرار گرفت، اما هر بار با مقاومت خلل ناپذيربرگزار کنندگان مواجه شدند. اين ايستادگی کارگران و خانوده هايشان باعث شد که نيروهای انتظامی برگزاری اين مراسم را بپذيرند و با چندين دوربين، به فيلمبرداری از شرکت کنندگان بپردازند. کارگران با ديدن اين صحنه ها، به آنها می گفتند :" آقايان به خودتان زحمت ندهيد، اگر عکس و فيلم می خواهيد ما خودمان برای شما می آوريم." ايستادگی شرکت کنندگان باعث شد که مسئولين نيروی انتظامی به سخنران اجازه دهند تا صحبت هايش را ادامه داده و مراسم به خوبی برگزار شود. دراين مراسم زنان و کودکان زيادی شرکت کرده بودند . زنی که دو تا کليه خود را از دست داده بود و تازه از زير دستگاه دياليز آمده بود . به ماموران می گفت " بيايد ما را زنده به گور کنيد ما مراسم را برگزار می کنيم " زنی که يک بچه ۸ ماهه را با خود داشت اعلام کرد " ما را بکشيد ما امروز اينجا تجمع کرديم تا مراسم روز کارگر را برگزار کنيم و....
سال ۱۳۸۶و چند روز مانده به اول ماه مه، همه ی فعالين کارگری شهر سقز را تهديد و چند نفر از آنها را بازداشت کرده، تا شايد اين روز برگزارنشود. اما کارگران سقز در گوشه و کنار شهر مراسم را برگزار کردند و قطعنامه و تراکت های مربوط به روز کارگر را در ميان مردم توزيع کردند. به اين ترتيب دستگيری ها و تهديد وسيع فعالين کارگری نتوانست روحيه تعرضی آنها را در هم بشکند و کارگران را خانه نشين کند و در جمع های مختلف، روز خود را برگزار نمودند.
سال ۱۳۸۷ هر چند کارگران تهديد شده بودند که در جشن اول مه شرکت نکنند، اما طی يک فراخوان مردم را دعوت کردند تا در" ميدان هه لو" جهت برگزاری مراسم روز کارگر حضور به هم رسانند. انتشار اين اطلاعيه، جمعيت زيادی را به اين مکان کشاند. اما قبل از برگزاری مراسم، نيروی انتظامی و لباس شخصی ها، "ميدان هه لو" را مانند نوار غزه به محاصره کامل درآورده بودند. هر چند مراسم روز جهانی کارگر برگزار نشد، اما صد ها نفر از کارگران، دانشجويان و مردم زحمتکش در اين روز با حضور خود در اين مکان و با پخش شيرينی و تراکت اين روز را گرامی داشتند.
در پايان نيزشرکت کنندگان با مشاهده نيرو های امنيتی، با راه پيمايی به طرف ميدان مرکزی شهر حرکت کردند و در اين مسير به پخش شيرينی و تراکت های مربوط به روز کارگر پرداختند و مامورين نيروی انتظامی و لباس شخصی ها از مردم فيلم برداری می کردند .
سال ۱۳۸۸ فعالين کارگری شهر تصميم گرفتند که پيشاپيش مکان برگزاری مراسم را علنی اعلام نکنند و محل اجرای آن را خانه به خانه به گوش يکديگر برسانند. اين تصميم کارگران برای مسئولان شهربه يک مسئله لاينحل مبدل شده بود. آنها يقين داشتند که مراسم برگزار می شود ، اما از زمان ومکان آن بی خبر بودند. اين تاکتيک برگزارکنندگان مراسم اول ماه مه، نيروهای امنيتی، لباس شخصی ها وهمکاران دولت را سراسيمه کرده بود.
با توجه با موارد فوق امسال با چند معضل ديگر نيزروبرو بوديم و باعث شد که زمان زيادی صرف پرداختن به آنها کنيم. اين معضلات به شرح زير بود:
۱- فراخوان افراد و تشکل های غير کارگری به کارگران برای راه پيمايی عليه گرانی بر اساس شعار بی محتوای " ما هستيم ".
۲- دستگيری اعضای کميته هماهنگی در روز ۲۸/۱/۸۸ در شهر سنندج و احضارهای مکرر آنها بعد از آزادی و تعهد گرفتن از آنان که در مراسم روز کارگر شرکت نکنند.
۳- مصادف شدن اول ماه مه با روز جمعه .
۴- تعطيلی روز جمعه وبهار خرم وسرسبز کردستان و رفتن مردم همراه با خانواده هايشان به دشت ها و کوه پايه ها، باعث خلوت شدن شهر می شد.
۵- تبليغات ارگان های مخالف برگزاری مستقل اول ماه مه، به اين مضمون که به کارگران می گفتند " در مراسم مستقل شرکت نکنيد شما همه بازداشت و بدبخت می شويد " و....
آنچه برشمردم بخشی از مشکلاتی بود که ما کارگران سقز با آن روبرو بوديم. اما دست اندرکاران مراسم بدون هيچ نگرانی، هراس و يا توهمی به تدارک اول ماه مه مشغول بودند. چند روز مانده به روز جهانی کارگر يکی از مسئولين نيروی انتظامی بنام (.....) من را ( محمود) در بازار ديد و خود را معرفی کرد. بعد از احوالپرسی گفت :
آقای صالحی امسال درخواست مجوز کرده ايد ؟
ج: خير، مجوز برای چی ؟
س: برای روزجهانی کارگر.
ج: ما کارگران سقز درخواست مجوز نمی کنيم، روز کارگر روز ماست و اين روز را برگزار خواهيم کرد.
س: مگر شما ۳ سال زندان تعليق نداريد ؟
ج: چرا دارم، ولی من در مراسم شرکت نمی کنم. زيرا خوب می دانم که اين روز نه از آن من، بلکه از آن تمامی کارگران است و آنها هم اين روز را برگزار می کنند.
س: چه کسی مراسم را برگزار می کند؟
ج: کارگران سقز.
اين گفتگو بعد از نيم ساعت به پايان رسيد و مسئول نيروی انتظامی خداحافظی کرد ورفت.
علاوه بر اين روز ۱۰/۲/۸۸ بنا به دعوت اداره کار و اموراجتماعی مراسمی در سالن ارشاد اسلامی جهت هفته کار و کارگر با شرکت مسئولين شهر و ... بنام کارگر برگزار شد. کارگران در اين مراسم شرکت نکردند و" انجمن صنفی کارگران خباز سقز" آن را تحريم کرد. مراسم در سالن ارشاد با شرکت اندکی از کارگران برگزار شد و شرکت کننده به اندازه ای کم بود که همه ی آنها را جهت نهار دعوت کرده بودند.( نهار در سالن دخانيات سقزصرف شد.) از سوی ديگر
کارگران سقز در فکر روز جهانی خود بودند و به ما مراجعه می کردند و خواستار برگزاری مراسم می شدند.
ساعت۳۰ /۱۰دقيقه شب روز چهارشنبه ۹/۲/۸۸ از اداره اطلاعات با من تماس گرفتند ومرا احضار کردند. اما به دليل اينکه مهمان داشتم و شب هم بود به اداره نرفتم و قرارگذاشتيم که ساعت ۹ صبح در محل کارم با آنان ملاقات کنم .
حدود ساعت ۱۰ صبح روز پنچشنبه ۱۰/۲/۸۸ ، نماينده ای از طرف اداره اطلاعات بنام ( ..... ) به محل کارمان واقع در سه راه ملکی مراجعه کرد.
نماينده اطلاعات :
س: شما چرا مراسم دولتی را که به مناسبت روز جهانی کارگر برگزارشد،تحريم کرديد؟
ج: برای اينکه امروز روز کارگر نيست، طبق ماده ۶۳ قانون کار روز کارگر تعطيل رسمی است نه يک روز قبل از آن. اگر کارگر در اين روز دست از کار بکشد بلافاصله از کار اخراج خواهد شد ، آيا شما می توانيد تضمين کنيد که کارگران را اخراج نکنند؟
س: خير، من نمی توانم چنيين کاری انجام دهم، اما می گويم که چنين اتفاقی نمی افتد.
ج: اما آقای عزيز مراسمی که امروز برگزار شده هيچ ربطی به کارگر ندارد، اين مراسم مربوط به اداره کار، فرماندار و امام جماعت است نه کارگران. روز کارگر روزی ست که کارگران و هم طبقه ای هايشان در آن شرکت و خواسته ها و مطالبات خود را به گوش سرمايه داران و کارفرمايان برسانند.
س: خوب شما مراسم را تحريم کرديد؟
ج: بله.
س: شما خودتان مراسم برگزار می کنيد؟
ج: بله .
س: کجا؟
ج: بعدا" مشخص خواهد شد .
س: يعنی به ما نمی گويد؟
ج: خير، لازم نمی بينم که به شما بگويم، چون روز کارگر يک روز جهانی است.
س: شما در آن مراسم شرکت می کنيد؟
ج: خير، من ۳ سال زندان تعليق دارم، به اين دليل شرکت نمی کنم .
س: اما شما مراسم را رهبری می کنيد؟
ج: بله درست است، من مراسم را رهبری می کنم.
س: چطورشما مراسم را رهبری می کنيد، اما خودت شرکت نمی کنيد؟
ج: درحکمی که برای من صادر کرده اند نوشته شده که درتجمع های صنفی وغير صنفی شرکت نکنم، ننوشته اند که با مردم تماس نگيرم و با آنها حرف نزنم .
س: امسال وضع خوب نيست، اگر شما بخواهيد مراسم برگزار کنيد به شما و کسانی که می خواهند اين کار را بکنند، برخورد جدی خواهند شد. چرا می خواهيد با شما برخورد کنند؟
ج: ما می دانيم که به ما برخورد می شود. مگر ما چه چيزی داريم که از دست بدهيم و چرا شما با ما برخورد می کنيد؟
س: در کشور چند ارگان وجود دارد که امنيت کشور را محافظت می کنند، ما با شما برخورد نمی کنيم، اما شايد ارگانهای ديگر اين کار را انجام دهند.
ج: خوب ما خود را برای همه چيز آماده کرده ايم.
س: اگر امسال اين مراسم برگزار نشود چيزی پيش خواهد آمد؟
ج: من اين سئوال را ازخود شما می کنم ،اگر مراسم برگزار شود چه چيزی پيش خواهد آمد؟
س: نمی دانم.
ج: پس شما چرا ازبرگزاری مراسم روز کارگرنگرانيد. ما در طول زندگی خود برای شما نعمات توليد می کنم و برايتان کفش، ماشين، لباس، خانه، نان ،وسايل نظافت و هر چيری که برای انسان آسايش و رفاه به وجود می آورد با دستان مان می سازيم، اما ما کارگران حتی حق نصب يک پرچم را هم نداريم.
در حين اين گفتگو، جلال حسينی و حسين مرادی مشغول نصب پرچم بودند وآقای ( .....) به طرف من برگشت و گفت " ببين آقای صالحی دارند پرچم می زنند." من هم جلال را صدا کردم واز او خواستم که پرچم را داخل بياورد. آقای ( .....) پرچم را نگاه کرد و گفت :
اين پرچم سرخ رنگ، مال حزب کمونيست ايران است، اين را که نمی توانيد انکار کنيد آقای صالحی؟
جلال حسينی بلافاصله گفت :
" نه آقای عزيز اين پرچم مربوط به هيچ حزب و سازمانی نيست، بلکه از۱۲۰ سال پيش اين پرچم نماد طبقه کارگر شده." من رو به جلال گفتم " نه عزيزم اين پرچم خيلی بيشتراز ۱۲۰ سال پيش به وجود آمده " و برای آنها چنين توضيح دادم:
آقای عزيز پرچم سرخ نشانه مبارزه با سرمايه داری است. سال ۱۸۴۹ ميلادی مارکس مسئول يک نشريه کارگری بنام " راين " بود. دولت دستور توقيف نشريه را صادر می کند. مارکس هم آخرين شماره نشريه خود را با رنگ قرمزمی نويسد و اعلام می کند که انتشار اين شماره با رنگ قرمز اعلان جنگ با نظام سرمايه داری است. ازآن زمان يعنی ۱۶۰ سال پيش رنگ قرمز نماد مبارزه طبقه کارگر با نظام سرمايه داری شده است. با اين سند ما اعلام می کنيم که رنگ قرمز مربوط به يک سازمان يا يک حزب نيست، حزب کمونيست همه اش۲۶ سال است که تاسيس شده و...
س: اجازه می دهيد من چند تا عکس از اين پرچم ها بگيرم؟
ج: بله شما آزاد هستيد که از خود ما هم عکس بگيرد. و جلال يک طرف پرچم را گرفت و من طرف ديگر آن. پرچم ها را يکی يکی باز کرديم و از آنها عکس گرفت.
بعد از دوساعت مذاکره، آقای ( .....) گفت که " من می روم، اما چند دقيقه ديگر با شما تماس می گيرم." آقای نماينده اطلاعات زمانی که می خواست برود روبه من کرد و گفت : " راستی شما چرا در همين محل مراسم برگزار نمی کنيد" ؟
ج: برای ما فرق نمی کند ، ما می توانيم در همين محل مراسم را برگزار کنيم . اين هم قطعنامه سراسری که توسط ۱۰ تشکل کارگری در ايران به تصويب رسيده و ما امسال اين قطعنامه را در مراسم خودمان قرائت می کنيم .
س: اجازه می دهيد که من يک برگ کپی از اين قطعنامه بگيرم؟
ج: اين نسخه را برای شما آوردم تا آن را با خود ببريد و آن را مطالعه کنيد.
س: خيلی ممنون، آقای صالحی.
بعد از دوساعت، سرانجام اين مذاکره به پايان رسيد و آقای ( .....) قرار شد بعد از چند دقيقه با ما تماس بگيرد و نتيجه را به ما اطلاع دهد.
همه ما منتظر نتيجه مذاکره بوديم که يکباره گوشی من زنگ خورد و از پشت تلفن گفت:" آقای صالحی شما می توانيد پرچهای خود را نصب کنيد و هر کسی نزد شما آمد و مزاحم شد با ما تماس بگيريد و به ما اطلاع دهيد. راستی آقای صالحی چرا در همان محل مراسم برگزار نمی کنيد؟ "
ج: برای ما تفاوتی ندارد، هر کجا برايمان امکان داشته باشد مراسم برگزار می کنيم، اگر شما اينجا را مناسب می دانيد می توانيد به نيروهای خود بگوييد که بيايند واز ما محافظت کنند تا مراسم به خوبی وخوشی برگزار شود.
س: آقای صالحی شما نبايد خيابان را ببنديد و مزاحم مردم شويد؟
ج: آقای عزيزما که هندوانه فروش نيستيم تا برای مردم مزاحمت ايجاد کنيم، ما می خواهيم مراسم روز جهانی کارگر برگزار کنيم.
س: خيلی خوب، ولی بايد شما به من تعهد بدهيد که مزاحم مردم نمی شويد؟
ج: چشم، ما آقای محمد عبدی پوررا می فرستيم تا به شما تعهد دهد که ما مزاحم مردم نمی شويم.
س: پس آقای عبدی پوررا بفرست.
بلافاصله آقای عبدی پور را فرستاديم و بعد از چند ساعت برگشت و متن تعهد را چنين نوشته بود:
" اينجانب محمد عبدی پور متعهد می شوم که بدون هيچ مشکلی مراسم روز کارگر را برگزار کنيم و مزاحم مردم نشويم و متعهد می شوم که خيابان را نبنديم و بعد از مراسم، مردم را در دسته های ۵ نفره از محل دور کنيم."
بعد از بازگشت محمد، کار ما دشوار ترشد. از يک طرف اين توافق برای ما هيچ تضمينی نداشت و از طرف ديگر روزجهانی کارگر، جمعه بود و شهر تقريبا" خلوت می شد. اين دو مورد برای ما خيلی مهم بود. ما از يک طرف نگران آن بوديم که به تجمع کنندگان حمله کنند و آنها را بازداشت و عملا" جلو مراسم را بگيرند . به اين دليل از مردم دعوت نکرديم و کسانی که خود مطلع شده بودند که مراسم واقع در سه راه ملکی برگزار می شود، شرکت کردند .
به اين ترتيب ما اين مراسم را که قرار شد از ساعت ۱۱ الی ۱۲قبل ازظهر در سه راه ملکی برگزار شود، سازماندهی کرديم. يکی از مغازه ها را تخليه و کليه اجناس آن را خارج کرديم و يک سالن بزرگ که حدود ۱۳۰ صندلی گنجايش داشت، را آماده و تريبون و ديگر وسايل لازم را تهيه کرديم. از طرف ديگر به فکر مراسم ديگری بوديم که اگردر سه راه ملکی با مشکلی مواجه شديم، بتوانيم در يکی از نقاط شهر روز کارگر را برگزار کنيم. بنا به پيشنهاد کارگران ما از دوستانی که در روز ۲۸/۱/۸۸ در شهرستان سنندج دستگير شده بودند، دعوت نکرديم که در مراسم شرکت کنند. مگر کسانی که خود مراجعه کرده بودند. با توجه به موارد بالا و نگرانی دوستان کارگر، ما عملا" دو مراسم را سازماندهی کرده و برای هر کدام از آن، افراد خودش را تعيين کرده بوديم. برای اينکه اگردرسه راه ملکی به صفوف کارگران حمله کردند، بلافاصله شرکت کنندگان را چند ساعت بعد به يک نقطه ديگر انتقال دهيم و در آنجا اقدام به برگزاری مراسم کنيم. با بررسی وتبيين اين دو گزينه و با موفقيت روز پنچ شنبه را سپری کرديم. غروب روز پنچشنبه، سه راه ملکی به محلی تبديل شد که خود ما هم انتظار نداشتيم. چرا که چند روزی بود که از محل کار قبلی مان در چهارراه آزادی به اين نقطه نقل مکان کرده بوديم و مردم با اين محل آشنايی نداشتند. اما با توجه به اين موقعيت، مردم زيادی برای گراميداشت اين روز آمده بودند. ساعت ۶ بعدازظهر رسما" آقای جلال حسينی را جهت دعوت ازانجمن صنفی کارگران خباز به اين انجمن فرستاديم و از آنها دعوت به عمل آورديم تا در مراسم روز جهانی کارگر شرکت کنند. ( امسال انجمن صنفی کارگران خباز سقز و حومه مراسم اداره کار را تحريم کرده و درخواست مجوز کرده بودند که به آنان جواب مثبت ندادند.) ساعت۳۰ /۷ دقيقه بعدازظهر فرمانده نيروی انتظامی و چند نفر از مسئولان اين نيرو ، به محل مراسم ما آمدند و ضمن قدردانی از ما اين روز را به ما تبريک گفتند و فرمانده نيروی انتظامی اعلام کرد که " ما آماده ايم تا مراسم روز کارگر را تحت امنيت کامل خود درآوريم و اميدواريم که هيچ مشکلی پيش نيايد ."
ما هم از فرمانده نيروی انتظامی تشکر کرديم و از ايشان درخواست نموديم که نيروهای خود را به مراسم ما نزديک نکنند و اگر مشکلی پيش آمد ما خودمان با نيروهايی که در اطراف مراسم مستقر هستند تماس می گيريم. چون بودن نيروی انتظامی احساسات مردم را تحريک می کنند.
مردم دسته دسته برای ديدن پلاکارت های که بر سردرب تعاونی مسکن وتعاونی مصرف نصب شده بود به آن مکان مراجعه و از ما تشکر می کردند. ما هيچ گونه حدسی نمی زديم که به ما مجوز برگزاری مراسم بدهند آن هم به دليل اينکه ما درخواست مجوز نکرده بوديم. بايد سخنران و کسانی را برای خواندن مقاله، قطعنامه و شعر را مشخص می کرديم. چرا که کسانی را قبلا" تعيين کرده بوديم، برای مراسمی بود که بدون مجوز بود و ما نبايد به اين ترکيب دست می زديم. به اين دليل که يک درصد هم به توافق پيش آمده، خوش بين نبوديم .
شب جمعه از مجری برنامه و از کسی که بايد قطعنامه را بخواند، تست به عمل آورديم و در عرض يک ساعت همه چيز آماده و برنامه روز جهانی کارگر به شرح زير تهيه شد:
۱ - مجری برنامه، نجيبه صالح زاده.
۲ – سخنران، محمد عبدی پور.
۳ – شعر، منصور صالحی.
۴ – مقاله، اسماعيل نيازی.
۵ – مقاله، شيوا حسنی.
۶ – سرود ياردبستانی، آرينا صالحی.
۷ – قرائت قطعنامه، آرزو هجرانی
۸ – پذيرائی و پايان مراسم.
به اين ترتيب فهرست برنامه ها در اختيار مجری قرار گرفت و چند جای خالی رزيف کرديم تا شايد در زمان برگزاری مراسم کسانی شعر يا مقاله داشته باشند .
روز جمعه ۱۱ ارديبهشت سال ۱۳۸۸، برابر با اول ماه مه روز جهانی کارگر، کارگران ومردم زحمتکش دسته دسته برای ديدن پلاکارت ها و نوشته هايی که مربوط به اين روز بود به محل مراسم می آمدند و به يکد يگر اول مه را تبريک می گفتند. در واقع بايد گفت مراسم روزکارگردرشهرسقزازساعت های اول صبح روز جمعه شروع شده بود و کارگران همراه با خانواده های خود و با لبهای خندان وچهره ای شاد به مکان برگزاری مراسم می آمدند و شادمانی خود را بعد از چند سال مبارزه ابراز می کردند.
مراسم روز کارگر درساعت ۱۰ صبح با قطعه شعری از طرف نجيبه صالح زاده مجری برنامه شروع شد:
له خه و را پرن کی کريکاره
( از خواب بيدار شويد چه کسی کارگر است )
مه چنه کار ئه و رو يه کی ئه ياره
( به سرکارنرويد امروز، اول ماه مه است)
خه به ر بنيرن بو نزيک و دوور
( خبر بفرستيد برای نزديک و دور )
کو بنه وه هه ل که ن ئالايکی سوور
( جمع شويد ، برفراشته کنيد يک پرچم سرخ )
مهمانان عزيز، کارگران، خوش آمديد برای گراميداشت روز خود، يعنی روز جهانی کارگر، روز جهانی طبقه کارگر دنيا.
ما هم دراين گوشه ازجهان، اين روز را به همه کارگران تبريک می گوييم.
عزيزان توجه شما را به فهرست برنامه های امروز جلب می کنم:
۱- سخنران مراسم آقای محمد عبدی پور.
۲- يک قطعه شعر بنام اتحاد از طرف آقای منصور صالحی.
۳- يک مقاله از طرف آقای اسماعيل نيازی.
۴- پيام تبريک از طرف آقای کاوه.
۵- يک مقاله از طرف خانم شيوا حسنی.
۶- سرود يار دبستانی ازطرف خانم آرينا صالحی.
۷- قرائت قطعنامه سراسری توسط خانم آرزو هجرانی.
۸- پذيرايی با پخش شيرينی وشادی.
برای ياد و خاطره جانباختگان راه جنبش کارگری يک دقيقه سکوت، لطفا" قيام کنيد.
شرکت کنندگان همگی به پاس احترام به ياد و خاطره جانباختگان راه برابری قيام کردند.
با اين قطعه شعرسکوت از طرف مجری برنامه شکسته شد:
مال به مال ده گه رم چی مالی هه ژار
( خانه به خانه می گردم، تمام خانه محرومان )
پيروز بی يه کيه تی و چيژنه که ی ئه يار
( پيروز باد اتحاد وعيد اول ماه مه )
اکنون ازآقای محمد عبدی پورمی خواهم جهت ارائه سخنان خود به پشت تريبون بيايد.
آقای عبدی پور سخنانش را با دو قطعه شعر شروع کرد:
ئه م رو له يه کی ئه يارا
( امروز دراول ماه مه )
له روژی چينی کريکارا
( در روزطبقه کارگر )
ده نگ و ره نگم
( صدا و تصويم را )
تيکلاوی سنفونيای جيهان داه که م
( ادغام در اعتراضات جهان می کنم )
بژی يه کيه تی جيهانی چينی کريگار
( زنده باد اتحاد جهانی طبقه کارگر )
کارگران، شرکت کنندگان عزيز، با درودهای گرم و صميمانه، خيلی خوش آمديد برای مراسم اول ماه مه روز جهانی کارگر.
عزيزان من امروز به خود افتخار می کنم که در اين مراسم و درخدمت شما عزيزان هستم.
عزيزان من می خواهم امروز برسرچند موضوع حرف هايم را مختصر به حضور شما تقديم کنم.
دوستان؛
کارگران امريکا ۱۲۳ سال پيش در صبحگاهی مثل امروز در اعتراض به ساعت کار اضافه و اضافه کاری اجباری محل کار خود را ترک کردند و به خيابان های شهرشيکاگوآمدند. با کمال تاسف دولت سرمايه داری وقت امريکا کارگران را مورد حمله قرار داد وچند نفراز کارگران دراين حمله ددمنشانه کشته، زخمی وعده ای هم دستگير شدند و بعد از يک دادگاهی فرمايشی چند نفراز رهبران اين اعتراض را به اعدام محکوم کردند. بعد ازسرکوب کارگران و اعدام چند نفر از رهبران آنها، سه سال بعد ازاين واقعه درانترناسيونال دوم به ياد و خاطره کارگران شيکاگو، اولين روز ماه مه را بنام روز جهانی کارگر نام گذاری کردند.
کارگران جهان در اين روز تاريخی با درهم شکستن تمام مرزهای سرمايه داری و بدون توجه به رنگ، نژاد، زبان ومليت به خيابانها می آيند و علنا" در برابر نظام سرمايه داری اعلام جنگ می کنند.
ما کارگران ايران هم صدا با کارگران جهان به اين اعتراض جهانی می پيونديم و خودمان را در صفوف کارگران جهان می بينيم .
کارگران؛
امروز ما درشرايطی قرار داريم که نظام سرمايه داری دچاريک بحران سراسری وعظيم شده است. اين بحران کل سيستم سرمايه داری را مورد حمله قرار داده و می رود تا اين نظام سراپا گنديده را به زباله دان تاريخ بسپارد. اما وظيفه ما کارگران چيست؟ ما کارگران بايد در اين زمان به تشکيل تشکلهای خود اقدام کنيم واتحاد و يکپارچگی خود را برای مقابله با اين بحران سرمايه داری مستحکم تراز قبل کنيم. برای دستيابی به خواست ومطالبات مان بايد تشکلهای خود را بسازيم. ايجاد تشکلهای خود ساخته می تواند ما کارگران را به اهداف مان نزديک کند. برای تشکيل دادن اين تشکلها بايد قبل از هر چيز به نيروی خود اعتقاد داشته باشيم و روی نيروی خود سرمايه گذاری کنيم، نيروی ما تمام شدنی نيست. بدون ساختن تشکلهای خود، ما نمی توانيم در برابر نظامی ايستادگی کنيم که صد ها سال است، پايه هايش بر دوش ما کارگران و با استثمار ما کارگران نگه داشته شده و اکنون هم ادامه دارد.
ما کارگران می توانيم با ايجاد تشکلهای خود واتحاد اين تشکلها، ريشه اين استثمار را بخوشکانيم و دنيای بدون طبقه بسازيم، دنيايی عاری ازهرگونه استثمار. ما خواستار دنيايی هستيم که در آن خبری از نابرابری نباشد. ما کارگران می توانيم به اين دنيا برسيم، اگر اراده کنيم.
دوستان عزيز من دراينجا سخنانم را به پايان می برم، زنده و سرفراز باشيد.
مجری:
کريکارم، کريکارم په رورده ی ره نج و ئازارم
( کارگرم، کارگرم بزرگ شده رنج و دردم )
شه پولی ئه وه لی ئه يار
( امواج اول ماه مه )
ئيمه ين دريای خروشی کار
( ما هستيم ديای خروش کار )
اکنون ازآقای منصورصالحی می خواهم جهت قرائت شعر، بفرما.
قبل ازهرچيزاول ماه مه، يعنی ۱۱ ارديبهشت را به همه شرکت کنندگان عزيز وهمه محرومان و کارگران کردستان، ايران وهمه جهان تبريک عرض می کنم. يک دسته گل نثار دستهای خسته تان باد.
اين شعررا بنام متحد شويم تقديم می کنم.
متحد شويم
من چشم به جهان گشوده ام
تو ديده به هستی
او هم به زيست
کل و همه به زيستن
سئواليست و پاسخی
من و تو، کل و همه برای او شده ايم
او و آنها می گويند در زندگی
عنايت کن ، قانع باش
صرفه جوی کن ، اسراف نکن
کار کن ، کار ، کار ، کار ....
ماحصل اين همه جوهره کار چيست ؟!!
جزفقر و گرسنگی و استثار
اخراج و بيکاری !
بازداشت و زندانی و گلوله .....
صندوق گنج اين سئوال بی پاسخ !
برای لاک و مهر شکستن اين صندوق
بايد فاصله ها را از ميان برد
مهم برای من و تو، ما و همه
برای بنيان دنيای بی طبقه
دعوت فرائی به تشکل و اتحاد ماست
متحد شويم ، متحد ........
با تشکر از حضار محترم .
مجری :
سنوور نام گری له سه ر ئه م ئه رزه
( مرزها جلو من را نمی گيرند روی اين زمين )
سه رمايه داری دينمه لرزه
( سرمايه داری را به لرزه درخواهم آورد )
اکنون از آقای اسماعيل نيازی می خواهم جهت قرائت مقاله، بفرما.
با سلام مخصوص به شما کارگران عزيز.
کارو می گويد: آری، آری
زندگی زيباست، زندگی آتشگهی ديرينه پابرجاست.
گر بيفروزيش رقص شعله اش از هر کران پيداست.
ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست.
کارگران زحمتکشان انسانهای ستمديده؛
اول ماه مه روز جهانی کارگر ياد آور مبارزات صدها ساله ای است که کارگران در سراسر جهان به شيوه های گوناگون آن را به اثبات رسانده اند. هرچند هجوم سرمايه داری به معيشت مرگبار و سفره بی رونق کارگران هر روزه ابعاد وسيع ترو گسترده تری به خود می گيرد؛ از يک طرف ثروت عظيم سرمايه داران و ساختمانهای آسمان خراش که با خون کارگران انباشته و ساخته شده اند را می بينيم واز طرفی آلونک های بی سرپناهان و گسترش فقر و فلاکت و بی حقوقی استثمارشوندگان جامعه را. و نيز هم اکنون در اين برهه زمانی که بحران عميق اقتصادی بيشتر از همه اقشار جامعه بر دوش کارگران و زحمتکشان و تهيدستان سنگينی و زندگی ميليونها کارگر در سراسر جهان را به مخاطره انداخته معضلی ديگر بر زندگی اين قشر زحمتکش است. شکاف طبقاتی طبقه کارگر و سرمايه داری را به اوج خود رسانده و مبارزات کارگران را در سطح مرگ و زندگی با سرمايه داری به امر اجتناب ناپزير مبدل گشته، روزی نيست که شاهد اعتراضات، اعتصابات، تحصن و راه پيمايی هزاران کارگر که خواهان يک زندگی شايسته انسانی هستند، به مخاطره و اخراج ، بيکار سازی ها نباشيم. اما علی رغم اينکه خواست و مطالبات کارگران در همه سطوح و همه جا تقريبا" يکسان است. اما هنوز مبارزات برای کسب حق و حقوق مان در زير يک پرچم واحد گرد نيامده و يکی از علت های به نتيجه نرسيدن مبارزات مان پراکنده بودن صفوف ما کارگران، عدم تشکلها و شوراهای مستقل و منسجم کارگری است. تا که مطالبات و خواسته های خود را در يک مجمع واحد به کرسی بنشانيم و آن هم تامين رفاه، آسايش و زندگی خود و خانواده مان در مقابل زحمات طاقت فرسا و رنج های است که بر دوش می کشيم.
بله خواست کارگر، اين قشر زحمتکش جامعه از سرمايه داری طلبی نيست. مگر از بابت کار اضافی و ارزش اضافی کار که هر روزبر سود سرمايه داران اندوخته و در مقابل برای کارگران نه زندگی، بلکه مرگ تدريجی را به ارمغان می آورد. کارگر در لحظه به لحظه زندگی خود به گونه های مختلف اين مضمون ضد نظام سرمايه داری را بيان می کند که چرا ما با دستانی پينه بسته شب و روز کار کنيم، اما بهره و نفع کارمان را ديگران بخورند؟ چرا بايد تمام نعمات و ثروت جامعه را توليد کنيم، اما خود و خانواده هايمان بايد کاملا" از آن بی بهره باشيم؟ بله در يک کلام اين است خواست طبقه کارگر و انسانهای زحمتکش و ستمديده در سراسر جهان.
بار ديگر روز جهانی کارگر را به تمامی کارگران در سراسر جهان از هر نژاد، جنس و رنگ که باشند، صميمانه تبريک می گويم و به اميد آن روز که ما کارگران هم چون انسان در هر سرزمينی که باشد از رنج و زحمات و مشقاتی که بر دوش می کشيم بی بهره نباشيم و يک زندگی شايسته انسانی داشته باشيم.
به اميد رهايی مان از قيد و بند و استثمار و بردگی.
گرامی باد روز اول ماه مه روز جهانی کارگر
برفراشته باد پرچم اتحاد وهبستگی کارگران در سراسر جهان.
مجری:
اول مه آمد، اول مه آمد، اول مه آمد ما هم راه رو اين ماه خواهيم شد.
از آقای کاوه می خواهم جهت قرائت پيام خود، بفرما.
دوستان، ما امروز را در شرايطی برگزار می کنيم که رفقای ما در شرايط سختی به سر می برند. همين شرايط سخت باعث شده که ما را به اينجا بکشاند و ما را در اين جا متشکل کند. زنده باد اول ماه مه ( به دليل اينکه اصل نوشته در دست نبود به اين چند خط اکتفا کرديم، هر چند تقاضا کردم اما نوشته را در اختيارم قرار ندادند )
قه ت نا فوتين چونکه ئيمه وه ک هه ريز تو بلاوين .
( هيچ وقت از بين نخواهم رفت برای اينکه ما مثل هريز بزرهايمان پراکنده است )
ره گمان له ناو خوينی ئه م خاکه دا ، داکوتاوه .
( ريشه مان در خون اين سرزمين مستحکم کرده ايم )
از خانم شيوا حسنی می خواهيم جهت قرائت مقاله، بفرما.
کارگر رفع جفا را گر بخواهی می توانی .
قطع بيخ اغميا را گر بخواهی می توانی .
تو به پا کردی جهان را خالق هستی تويی .
بيش وکم کردن در بازار را گر بخواهی می توانی .
دوستان ضمن خوش آمد گويی، اين روز تاريخی را به شما و همه کارگران جهان تبريک می گويم.
بنگريد به دستانشان، چهره هايشان، لباسهايشان و خانه ها يشان.
بنگريد به دستان ضمخت و ترک برداشته که از اول صبح با سيمان و کلنگ نوازش پيدا می کنند و دستانی که با طلوع آفتاب طليعه بدبختی هايشان می درخشد و مجبور با هر طلوع گونی گونی آرد را در داخل نانوايی ها خمير کنند و بپزند.
بنگريد به چهره هايشان، چهره های جوان پيرنما که زير فشار زندگی پژمرده و زير تيغ آفتاب و گرمای کوره پزی ها سيا شده. چهره ای که با آتش تنور های نان و کوره های ذوب آهن سوخته و سوختگی های که اثر آن اسير کارخانه هاست.
خوب بنگريد به لباسهايشان، لباسهای که با سيگار سوخته و زير تيغ آفتاب فرسوده شده،
اما هر سال تاريخ مصرف خود را تمديد می کنند.
بنگريد به خانه های که درب آن زنگ زده و زنگ درب آن سالهاست که از آن خبری نيست.
بنگريد به سقف هايشان که با آب باران خيس و نمناک شده و خانه های که سقف، ديوارو پنجره آن فقط يک چادر است.
بنگريد نه با چشم ديده با چشم عقل بنگريد.
آری جهان بر تناقض وحشيانه ای بنا شده، بين آنهايی که کاخهای غرق در نور دارند و آنهايی که شعله هيزمی را آرزو می کنند.
بنگريد و چرا بگويد به اين فاصله و نابرابری ميان انسانهای برابر.
من زاده شدم دوباره با تو، آزاده شدم دوباره با تو.
به درود.
و اکنون از خانم آرينا صالحی دعوت می شود جهت خواندن يار دبستانی، بفرما.
يار دبستانی من / با من و همراه منی / چوب الف بر سرمن / بغض منو آه منی / حک شده اسم منو تو / روتن اين تخته سيا / ترکه ی بيداد و ستم / مونده هنوز رو تن ما / دشت بی فرهنگی ما / هرزه تمومه علفهاش / خوب اگه خوب / بد اگه بد / مرده دلهای آدمهاش / دست من و تو بايد اين پرده ها را پاره کند / کی ميتونه جز من وتو / درد ما را چاره کنه / يار دبستانی من.
مجری:
اکنون از خانم آرزو هجرانی می خواهم جهت قرائت قطعنامه، بفرما.
با درود بر کليه عزيزان؛
قطعنامه کارگران ايران به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر
اول ماه مه روز همبستگی بين المللی طبقه کارگر و روز جوش و خروش کارگران در سراسر جهان برای رهايی از مشقات نظام سرمايه داری و بيان خواسته های آنان جهت برپايی دنيايی عاری از ستم و استثمار است.
امسال ما کارگران مراسم اول ماه مه را در شرايطی برگزار می کنيم که نظام سرمايه داری در گرداب يک بحران عظيم اقتصادی ويران کننده تری فرو رفته است و در حال دست و پا زدن برای نجات خويش از آن به سر می برد.
بحران عظيم اقتصادی موجود و عجز دولتهای سرمايه داری در مهار آن و سر ريز کردن بار اين بحران بر دوش کارگران جهان ، بيش از پيش گنديدگی اين نظام را پس از فروپاشی بلوک شرق و ادعای پايان تاريخ به نمايش گذاشت و ضرورت برپايی دنيايی فارغ از مناسبات ضد انسانی نظام سرمايه داری را به مثابه يگانه راه خلاصی بشريت از مصائب موجود در برابر کارگران و بشريت متمدن قرار داد.
اين بحران و تبعات ويرانگر آن بر زندگی و معيشت کارگران در سراسر جهان تا آنجا که به ايران مربوط می شود و بر خلاف بهانه تراشی های کارفرمايان و تبليغات قلم به دستان سرمايه، هنوز سايه شوم خود را بر زندگی و معيشت روزمره کارگران در ايران نگسترانيده است و از نظر ما بيشترين مصائت و مشقاتی که امروزه ما کارگران با آنها دست به گريبانيم، بيش از هر چيز حاصل سيطره اقتصادی ، اجتماعی و عملکرد سرمايه داری حاکم بر ايران است.
دستمزد به شدت زير خط فقر، اخراج و بيکارسازی گسترده کارگران، عدم پرداخت به موقع دستمزد ميليون ها کارگر، تحميل قراردادهای موقت و سفيد امضاء و حاکم کردن شرکت های پيمانکاری بر سرنوشت کارگران و بازداشت و زندانی کردن آنان تا سرکوب تشکلها و اعتراضات کارگری و اجرای احکام قرون وسطايی شلاق عليه کارگران و رايج کردن فرم قراردادهای برده وار جديد ، مصائب و بی حقوقی هايی نيستند که با وقوع بحران در اقتصاد جهانی وارد ايران شده باشند . اين وضعيت سالهاست که ادامه دارد و هر ساله بر عمق و دامنه آن افزوده می شود.
ما کارگران در مقابل اين وضعيت بغايت ضد انسانی و گسترش عمق و دامنه آن سکوت نخواهيم کرد و اجازه نخواهيم داد بيش از اين حق حيات و هستی ما را به تباهی بکشانند. ما توليد کنندگان اصلی ثروت و نعمت در جامعه هستيم و حق مسلم خود می دانيم تا با بالاترين استانداردهای حيات بشر امروز در آسايش و رفاه زندگی کنيم.
داشتن يک زندگی انسانی حق مسلم ماست و ما برای تحقق آن تمامی موانع پيش روی خود را با برپايی تشکلهای مستقل از دولت و کارفرما و با اتکا به قدرت همبستگی مان از سر راه خويش بر خواهيم داشت.
در اين راستا ما کارگران امروز يک پارچه و متحد ، مطالبات زير را به عنوان حداقل خواسته های خود فرياد می زنيم و خواهان تحقق فوری اين مطالبات هستيم.
۱ – تامين امنيت شغلی برای همه کارگران و لغو قراردادهای موقت و سفيد امضاء و بر چيده شدن فرم های جديد قرارداد کار .
۲ – ما حداقل دستمزد تصويب شده از سوی شورای عالی کار را تحميل مرگ تدريجی بر ميليون ها خانواده کارگری می دانيم و مصرانه خواهان افزايش فوری حداقل دستمزدها بر اساس اعلام نظر خود کارگران از طريق نمايندگان واقعی و تشکلهای مستقل کارگری هستيم .
۳ – برپايی تشکلهای مستقل کارگری ، اعتصاب ، اعتراض ، تجمع و آزادی بيان حق مسلم ماست و اين خواسته ها بايد بدون قيد و شرط به عنوان حقوق خدشه ناپزير اجتماعی کارگران به رسميت شناخته شوند.
۴ – دستمزدهای معوقه کارگران بايد فورا" و بی هيچ عذر و بهانه ای پرداخت شود و عدم پرداخت آن بايستی به مثابه يک جرم قابل تعقيب قضائی تلقی گردد و خسارت ناشی از آن به کارگران پرداخت گردد.
۵ – اخراج و بيکارسازی کارگران به هر بهانه ای بايد متوقف گردد و تمامی کسانی که بيکار شده اند و يا به سن اشتغال رسيده و آماده به کار هستند بايد تا زمان اشتغال به کار از بيمه بيکاری متناسب با يک زندگی انسانی برخوردار شوند.
۶ – ما خواهان برابری حقوق زنان و مردان در تمامی شئونات زندگی اجتماعی و اقتصادی و محو کليه قوانين تبعيض آميز عليه آنان هستيم.
۷ – ما خواهان برخورداری تمامی بازنشستگان از يک زندگی مرفه و بدون دغدغه اقتصادی هستيم و هر گونه تبعيض در پرداخت مستمری بازنشستگان را قويا" محکوم می کنيم .
۸ – ما ضمن اعلام حمايت قاطعانه از مطالبات معلمان به عنوان کارگران فکری ، پرستاران و ساير اقشار زحمتکش جامعه ، خود را متحد آنها می دانيم و خواهان تحقق فوری مطالبات آنان و لغو حکم اعدام هستيم .
۹ – از آنجا که کارگران فصلی و ساختمان به طور کامل از هر گونه قوانين تامين اجتماعی محروم هستند ، ما از اعتراضات اين بخش از طبقه کارگر برای رسيدن به حقوق انسانی آنها دفاع می کنيم.
۱۰ – سيستم سرمايه داری عامل کار کودکان است و تمامی کودکان بايد جدای از موقعيت اقتصادی و اجتماعی والدين ، نوع جنسيت و وابستگی های ملی و نژادی و مذهبی از امکانات آموزشی ، رفاهی و بهداشت يکسانی برخوردار شوند.
۱۱ – ما خواهان آزادی کليه کارگران زندانی از جمله منصور اسالو و ابراهيم مددی و لغو کليه احکام صادره و توقف پيگردهای قضايی وامنيتی عليه فعالين کارگری هستيم.
۱۲ – ما بدينوسيله پشتيبانی خود را از تمامی جنبش های آزادی خواهانه و برابری طلب همچون جنبش دانشجويی و جنبش زنان اعلام می داريم و دستگيری ، محاکمه و به زندان افکندن فعالين اين جنبش ها را قويا" محکوم می کنيم.
۱۳ – ما بخشی از طبقه کارگر جهانی هستيم و اخراج و تحميل بی حقوقی مضاعف بر کارگران مهاجر افغانی و ساير مليت ها را به هر بهانه ای محکوم می کنيم.
۱۴ – ما ضمن قدردانی از تمامی حمايت های بين المللی از مبارزات کارگران در ايران و حمايت قاطعانه از اعتراضات و خواسته های کارگران در سراسر جهان خود را متحد آنان می دانيم و بيش از هر زمان ديگری بر همبستگی بين المللی طبقه کارگر برای رهايی از مشقات نظام سرمايه داری تاکيد می کنيم.
۱۵ – اول ماه مه بايد تعطيل رسمی اعلام گردد و در تقويم رسمی کشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعيت و محدوديت برگزاری مراسم اين روز ملغی گردد.
زنده باد اول ماه مه
زنده باد هبستگی بين المللی طبقه کارگر
۱مه ۲۰۰۹
۱۱ ارديبهشت ۱۳۸۸
کميته برگزاری مراسم روز جهانی کارگر
۱- سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه .
۲- سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه .
۳- اتحاد آزاد کارگران ايران .
۴- هيئت باز گشايی سنديکای کارگران نقاش و تزئينات ساختمان .
۵- کانون مدافعان حقوق کارگر .
۶- شورای همکاری تشکلهای و فعالين کارگری .
۷- کميته پيگيری ايجاد تشکلهای کارگری .
۸- کميته هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکلهای کارگری .
۹- شورای زنان .
۱۰- جمعی از فعالين کارگری .
مجری :
بورژوا کان ، بو ئاوازی کليساتان
( سرمايه داران برای آواز کليسا )
که وای تانو پو زيرين له به رده که ن
( لباس تاروپود از طلا بر تن می کنيد )
کی ئه و که وای چنی بوتان
( چه کسی اين لباس را برايتان دوخته )
منی برسی رووتی بی نان
( من گرسنه، بی لباس و بی نان )
عزيزان اين مراسم در اينجا به پايان می رسد، يک بار ديگر اين روز را به همه کارگران جهان تبريک می گويم و از دست اندکاران اين مراسم نهايت تشکر را داريم.
در خاتمه از مسئولين پذيرايی می خواهم که آرام و با حوصله اين کار را انجام دهند.
با تشکر.
به اين ترتيب روز جهانی کارگر در ميان شادی و خوشحالی کارگران و خانوده هايشان به اتمام رسيد و در مدت اين چند ساعت نيروهای انتظامی و لباس شخصی بدون مزاحمت برای کسی محل مراسم را تحت نظر داشتند و با يک عدد دوربين از شرکت کنندگان فيلم برداری می کردند.
محمود صالحی
خرداد ۱۳۸۸ - سقز