بيانيه دانشجويان سوسياليست دانشگاه های ايران عليه اعدام، سرکوب ها و احکام بی شرمانه عليه فعالين جنبش کارگری و دانشجويی

 
جنبش اعتراضی مردم ايران عليه ديکتاتوری و فساد سياسی- اجتماعی سرمايه داری اسلامی بی وقفه به پيش می رود و در طی اين روند اشکال و شيوه های نوينی را در هر مرحله به نمايش می گذارد و ديکتاتوری را لحظه به لحظه سردرگم تر می کند.
در زمانی که مبارزات خيابانی مردم در قالب تظاهرات هايی با فواصل طولانی تر صورت می پذيرفت، جنبش دانشجويی وارد عرصه پيکار کرديد و از آغاز سال تحصيلی جديد، هر روزه شاهد اعتراضات و مبارزات پياپی دانشجويان هستيم که دانشگاه به دانشگاه، در اعلام هم بستگی با يکديگر و هم بستگی با جنبش پيشرو و توده ای مردم صورت گرفته است.
دانشجويان به درستی دريافتند که بايد شعارهای مردم در خيابان ها را در دانشگاه ها از آن خود کنند و در پی فرياد زدن و پيگيری  خواست ها و مطالبات کارگران، زنان، معلمان، و تمام آحاد مردم برای برای آزادی و برابری باشند.
جنبش کارگری نيز در طی چند ماه اخير پس از کودتای انتخاباتی يکی از بحرانی ترين و حساس ترين مقاطع را در حيات سياسی و اجتماعی خويش از سر گذرانده است. از يک سو وضعيت معيشتی و اقتصادی کارگران آنان را به سمت اعتصابات پياپی در مراکز توليدی و صنعتی کوچک و بزرگ کشانده است و از سوی ديگر، حضور کارگران در اعتراضات اخير، اگرچه غير سازمان يافته و بدون تشکل های طبقاتی شان، آنان را به مبارزات عمومی و ضد ديکتاتوری پيوند داده است  و افق مبارزاتی جديدی را به روی آنان گشوده است. به همين جهت اعتراضات و مبارزات کارگران در دوره نوينی که در آن به سر می بريم رو به افزايش، تشکل يافتگی و نضج گرفتن است.
دولت کودتا نيز از لحظه آغاز خروش ميليونی مردم دائما تلاش نموده است که سرکوب سازمان يافته خود را برای متوقف کردن سيل خروشان مردم معترض و جنبش های اجتماعی به کار ببندد.
 اکنون که دولت کودتا در اوج سردرگمی و اغتشاش بين المللی، منطقه ای و داخلی به سر می برد، پس از آن که شماری زيادی از مردم آزادی خواه را در خيابان ها آماج گلوله های خود قرار داد، بعد از کشتار، به زندان افکندن، شکنجه و مفقود نمودن عده کثيری از زنان و مردانی که تنها آزادی خود و برابری  را طلب می کردند، اکنون نوبت به جنبش های اجتماعی و به ويژه فعالين و پيشروان جنبش کارگری و دانشجويی رسيده است که در معرض احکام سنگين و بی شرمانه زندان قرار گرفته اند.
احکام سنگين زندان، ۲-۵ سال که به ويژه برای دانشجويان چپ در يک ماه اخير صادر شده است، احکام انضباطی و محروميت از تحصيل  و سرکوب شديد، در کنار ايجاد فضای فوق امنيتی در دانشگاه ها، همگی تمهيدات دولت کودتا عليه اعتراضات پيوسته و مبارزات جاری و اخير دانشجويان در دانشگاه های سراسر کشور است که دولت کودتا را به زانو درآورده است.
هم چنين دستگيری فعالين کارگری، سرکوب اعتصابات و صدور احکام زندان بی شرمانه برای فعالين کارگری نيز در ادامه پروژه سرکوب جنبش ها توسط ديکتاتوری اسلامی هدفی جز پايان دادن به اعتراضات به حق مردم را دنبال نمی کند.مجموعه اين سرکوب ها، اعم از سرکوب های سياسی و سرکوب جنبش های اجتماعی و اقدام جهت مقابله و از ميان برداشتن نهادهای اجتماعی نظير« ان .جی. او» ها که به ويژه در عرصه حقوق کودک و مبارزه عليه استثمار و آزار بی شرمانه کودکان فعالند، با تلاش دولت کودتا برای ايجاد يک فضای ارعاب عمومی دنبال می شود که اعمال مجازات اعدام، به ويژه اعدام کودکان و نوجوانان است.
مجازات اعدام، به مثابه قتل سازمان يافته يکی از شنيع ترين ابزار هايی است که در دست حکومت های ديکتاتوری، با روندی جنون آميز به پيش می رود و فاجعه بار ترين نوع آن اعدام نوجوانان می باشد، که ايران به مدد حکومت سرکوبگر سرمايه داری اسلامی، در جهان پيشگام آن بوده و رتبه نخست را  به نسبت جمعيت دارا می باشد و شاهد آن هستيم که فشارها و توصيه های نهادهای صوری بين المللی تا چه حد در ممانعت از آن نا توان و ناکارامد است.
همه اين تلاش های مذبوحانه که از سوی دولت کودتا صورت می پذيرد نشان از گرفتار شدن دولت کودتا در يک دور باطل دارد که نه بازگشت به عقب و شرايط پيش از کودتای انتخاباتی برايش ميسر است و نه پيش روی و متوقف کردن اعتراضات مردم که به سمت هرچه متشکل تر شدن و راديکال شدن حرکت می کند.
جنبش عمومی مردم ايران عليه ديکتاتوری به پيش می رود، فضای ارعاب و سرکوب های وقيحانه سرمايه داری اسلامی، نمی تواند سدی در برابر اعتلای اين جنبش باشد، جنبش های اجتماعی به ويژه جنبش کارگری هرچه متشکل تر می شوند و مبارزات به هم پيوسته نيروهای پيشرو در جنبش ها، نيرومندی اين مبارزات را تضمين می کند. جنبش کارگری نيز سرانجام همان گونه که عموم حاضرين در جنبش توده ای از آن انتظار دارند، پيشگام اين مبارزه خواهد شد و گامی بلند به سوی افق نوين مبارزات طی سی سال گذشته خواهد برداشت.
دانشجويان سوسياليست دانشگاه های ايران، ضمن محکوم کردن سرکوب و احکام بی شرمانه عليه فعالين جنبش کارگری و جنبش دانشجويی، ضمن اعلام انزجار از اعدام های افسار گسيخته و جنون آميز دولت کودتا ،  از مبارزات ضد ديکتاتوری مردم برای خواست آزادی و برابری و حقوق دموکراتيک دفاع می کنند، با جنبش مقاومت و مبارزه عليه ديکتاتوری اعلام پيوند و هم بستگی نموده   و تمام تلاشمان را برای پيشبرد خواست های عمومی جنبش های اجتماعی و مردم آزادی خواه مبذول می نماييم و در تمام حرکت هايی که رو به اين افق دارند فعالانه شرکت خواهيم جست.

زنده باد مبارزات توده ای مردم عليه ديکتاتورِی!
زنده باد آزادی و برابری!
زنده باد سوسياليسم!
http://www.socialist-students.com/
دانشجويان سوسياليست دانشگاه های ايران
آبان ۱۳۸۸