زندان يک ميدان ديگر مبارزه

بالاخره علی نجاتی، رئيس هيئت مديره‌ی سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه، و دوست و مدافع حقوق همه‌ ما کارگران و تمام انسانهائی که از حاصل دسترنج خود زندگی ميکنند، زندانی شد. خدمتگزاران سرمايه‌ او را به جرم هدايت کارگران مجتمع صنعتی نيشکر هفت تپه در ايجاد تشکل خود ساخته  و تحصيل حقوق بر حقشان به زندان انداختند. خدمتگزاران سرمايه‌ او را به زندان انداختند تا کارگران به ميدان آمده و فعالين کارگری در سراسر ايران را از پيگيری حقوق خود و همطبقه‌ئی هايشان بازدارند. آری علی در زندان به چهار دوست و همکارش، فريدون نيکوفرد، قربان عليپور ، جليل احمدی و محمد حيدری مهر پيوست تا بلکه سرمايه‌داران با درد سر کمتری به بيرون کشيدن شيره جان کارگران ادامه دهند. اما زهی خيال باطل. ما شک ندارم که علی و همکارانش در زندان نيز همچون بيرون به مبارزه عليه ستم سرمايه‌داران و افشای نقش خدمتگزاران آنها ادامه خوهند داد. آنها در زندان نيز که مملو از قربانيان نظام سرمايه‌داری است ، به مبارزه خود ادامه خواهند داد و با تجارب ارزنده‌تری دوباره در بيرون به صفوف ما خواهند پيوست و با هم به کشمکش خود عليه ستمگران ادامه خواهيم داد. ما کارگران به همراه فرزندان و همسرانمان در کنار همسر و فرزندان علی و ۴ همکار در بندش هستيم. ما ضمن محکوم کردن اين عمل ضد کارگری و غير انسانی  خواهان آزادی بی قيد و شرط آنان و بازگشت همه‌ آن عزيزان به سر کارهایشان هستيم.

علی و چهار همرزمش از تبار پرولتاريای صنعتی و از خطه‌ی مبارز خيز و صنعتی خوزستان هستند. آنها هم جنس کارگران قهرمان صنعت نفت، اين نيروی اصلی سقوط حکومت پهلوی و رهروان کسانی هستند که دهها ميليون نفر در دوره‌ انقلاب به نفعشان شعار ميدادند: "کارگر نفت ما + رهبر سرسخت ما". علی و همکارانش از روزی که تشکل خود ساخته  خود را تشکيل داده اند ، تا همين امروز زير بارانی از توطئه و فشار کارفرما و نيروهای اطلاعاتی و قضائی بوده ا ند ، تا به طبقه کارگر ايران اعتماد به نفس نبخشند و از حقوق پايمال شده کارگران هفت تپه دفاع نکنند. اما اين توطئه‌ها سر برافراشته‌شان را خم نکرد که هيچ ،  بلکه مصممتر از قبل به دفاع از حقوق روای همطبقه‌هايشان ادامه دادند. علی تا آخرين لحظه‌ حضورش در بيرون با قلم و قدم عليه سرمايه‌داران و به نفع کارگران تلاش کرد.

در دل کشمکشی که در جامعه موجود است سرمايه ‌داران برای ما کارگران و خانواده‌هايمان در حال پختن آش شوری هستند. آنها تا هم اکنون شير را از ميليونها نوباوه، قلم و کاغذ را از ميليونها کودک ، خدمات بهداشتی و درمانی را از صدها هزار مريض ما دريغ کرده‌اند. آنها حتی دستمزدهای بخور و نمير ما را نميدهند. اکنون آنها ميخواهند با حذف يارانه‌ها و جلوگيری از اضافه‌ کردن دستمزدها و عدم کار آفرينی بر محروميت ما بيافزايند. آنها ميدانند که ما پيگيرانه تلاش خواهيم کرد تا اين آش را به حلق خودشان بريزيم. آنها علی و عليها را از ما ميگيرند تا در اين مبارزه‌ پيش رو ضعيفمان کنند. اما تا عليها در داخل زندان مشغول مبارزه‌اند، ما در خارج برای پر کردن جايشان تلاشمان را بيشتر خواهيم کرد. زندانی کردن نمايندگان کارگران نيشکرهفت تپه نه اينکه نمی تواند کارگران نيشکر هفت تپه را مرعوب کنند ، بلکه کارگران نيشکر هفت تپه به پاس خدمات اين عزيزان در مدت کمی که در خدمت آنان بودند از هر نظر از آنان حمايت می کنند .

وظيفه ما کارگران حمايت از خانواده اين عزيزان است و از هر طريقی که برايمان ممکن است بايد از هر نظر آنان را ياری دهيم .

ما معتقد هستيم که کارگران در هر نقطه از جهان ، تشکل های کارگری و انسان‌های آزاديخواه، خانواده اين کارگران زندانی را تنها نخواهند گذاشت و از لحاظ مادی و معنوی آنان را مورد حمايت  های کارگری قرار خواهند داد .

(( براساس نظر خود اين عزيزان که از کارگران خواستند تا آنان را کمک کنند. ))

نجيبه صالحزاده و محمود صالحی

تاريخ ۲۶/۸/۸۸

www.komitteyehamahangi.com