هدفمندکردن يارانه ها، تعرض به زندگی و معيشت کارگران و مزدبگيران است.

 هدفمندکردن يارانه ها، تعرض به زندگی و معيشت کارگران و مزدبگيران است.
اول آذر ۱۳۸۸
زينت ميرهاشمی
 
شعار مرگ بر چين که در رستاخيز مردمی ماههای اخير در برابر شعارهای حکومتی طنين انداز شد، بازتاب تنفر در حوزه سياست و افتصاد و از مناسبات نابرابر با چين است. چين برای حفظ منافع اقتصادی اش در ايران، تبديل به يکی از حاميان رژيم در سطح بين المللی شده است. در بخش اقتصاد، از نظر مردم، يکی از علتهای تعطيلی و رکود واحدهای توليدی، ورود بی رويه کالاهای چينی به بازار ايران و منافعی که رژيم ايران از اين نوع روابط تجاری دارد است. بازارهای ايران با انباشت کالاهای بنجل چينی، سوگواری مرگ توليد داخلی را به نمايش می گذارد.
همه سياستهای ارائه شده از طرف رژيم بنا به ساختار انگلی اقتصادی، سبب بهبود در فراسوی يک توسعه نشده و تنها در خدمت فربه شدن بخش واردات زير کنترل هزار دستان مافيای حکومتی و رانت خواران است.
بيکاری از اولين نتايج تعطيلی و يا رکود واحدهای توليدی است. يکی از شعارهای فريبکارانه احمدی نژاد در دوره اول دولتش، پايين آوردن نرخ بيکاری و رساندن آن به يک رقمی بود. بر اساس همه گفته ها در چارچوب تضادهای درونی رژيم و نيز آمارهای ارائه شده، نرخ بيکاری سير صعودی داشته است. تعدادی از کارشناسان ميزان صعود نرخ بيکاری را به عنوان يک خطر جدی اعلام کرده اند. آمار واقعی از ميزان نرخ بيکاری داده نمی شود و پايوران رژيم بر سر ارائه ميزان بيکاری به توافقی دست نيافته اند. وزير تعاون در گفتگويی تعداد بيکاران را ۴ ميليون تن اعلام کرد. خبرگزاری ايلنا بر اساس اين گفتگو و نسبت اين تعداد به جمعيت فعال در جامعه، ميزان بيکاری را تقريبی ۱۸ درصد نتيجه گرفت. بر اساس خبر روز ۲۳ دی ۱۳۷۸پايگاه اينترنتی آفتاب «در پرسشنامه های مرکز آمار به شخصی شاغل گفته می شود که در ۷ روز تنها ۲ ساعت کار کرده باشد!»
بخشی از فساد مالی در ميان سياستمداران و کارگزاران دولتی، کنش مستقيم  برای افزايش واردات است.
بر اساس آمار وزارت امور اقتصادی و دارايی رژيم، حجم واردات در شش ماه نحست سال جاری دو برابر نرخ صادرات بوده است.  اين آمار می گويد ميزان واردات ايران حدود ۲۳ ميليارد دلار و صادرات غير نفتی معادل ۶۶۹ ميليون دلار بوده است.
سازمان شفافيت بين المللی، نهادی بين المللی است که کشورها را بر اساس فسادشان در ارگانهای دولتی رتبه بندی می کند. اين سازمان در گزارش سالانه خود، ايران را در ميان ۱۸۰ کشور جهان، در رده ی ۱۶۸ قرار داد. دويچه وله مواردی که با توجه به آن فساد دولتی سنجيده می شود را؛«اختلاس، رشوه گيری، خريد و فروش پستهای دولتی، رشوه پذيری دستگاه قضايی، فساد مالی در ميان سياستمداران و مقامهای دولتی، عدم مقابله با ناکارايی در پيکار عليه مواد مخدر و غيره» اعلام کرد.
 
تصويب لايحه هدفمند کردن يارانه ها
کليات ۱۴ ماده ای لايحه هدفمند کردن يارانه ها در روز يکشنبه ۱۹ مهر در مجلس ارتجاع به تصويب رسيد. در جزئيات و چگونگی اجرای اين طرح اختلافهايی بين مجلس و دولت احمدی نژاد وجود دارد. احمدی نژاد در رفت و آمدهای سرزده اش به يهارستان و موضع گيريهای بعد از آن نشان داد که برای مجلس نشينان پشيزی ارزش قائل نيست و هرم قدرت را نه آنها، که نظاميان می گردانند. احمدی نژاد اين طرح را «مهمترين لايحه اقتصادی ۳۰ و ای بسا ۵۰ سال اخير» در ايران دانسته است. پايه اصلی اين سياست بر اساس پيشنهاد بانک جهانی است.
تضادهای حکومتی برای بخور بخور منابع ملی، آنقدر آشکار شده که حتا نقد لايحه فوق در دايره خوديها هم نوعی فتنه به حساب می آيد. آيت الله جنتی دبير شورای نگهبان، در نماز آدينه ۲۳ آبان، مخالفان اين طرح را فتنه گر خوانده  و به مجازات تهديدشان کرد. وی گفت:«در زمينه طرح هدفمند کردن يارانه ها حرکتهای شيطنت آميز سياسی می شود، زيرا عده ای آن را نمی خواهند و لذا بايد با فتنه گريها برخورد شود.»
يکی از آثار مستقيم اجرای هدفمند کردن يارانه ها افزايش فساد دولتی است. فسادی که در گزارش سازمان شفافيت بين المللی اشاره به آن شد.
يکی ديگر از اختلافهای مجلس و دولت احمدی نژاد بر سر سرنوشت منابع به دست آمده از حذف يارانه های مستقيم است. در ماده ۹ اين لايحه، «صندوقی پيشنهاد شده، که منابع حاصل از اجرای لايحه هدفمند و عوائد حاصل از اصلاح قيمتها به آن واريز شود.» (رسالت ۱۸ آبان ۸۸)
موضوع بهره برداری از حذف يارانه ها در حالی مورد مشاجره است که کارشناسان حکومتی، ميزان آن در سال اول را معادل ۲۰ هزار ميليارد تومان و در سالهای بعد بيشتر می دانند. احمدی نژاد می خواهد که مجلس نحوه هزينه کردن اين ميزان درآمد را تعين نکند و بنابرين اين منبع درآمد در ستون درآمد های بودجه مازاد نشود. نتيجه پيشبرد اين طرح و فشار احمدی نژاد به مجلس و تهديدهای او جهت تضويب آن، تمرکز هر چه بيشتر قدرت در دست دولت پاسداران است.
انبار لويی در سرمقاله روزنامه حکومتی رسالت به تاريخ ۱۸ آبان ۸۸ در رابطه با اطلاعيه دفتر احمدی نژاد در رابطه با بازکردن چنين صندوقی می نويسد:«توجيه ايجاد يک خزانه جديد در کنار خزانه داری کل کشور، به غير ممکن بودن پيوند لايحه هدفمند کردن يارانه ها، با بودجه سنواتی» است که اين امر «تاويل و توجيهی قانونمند نيست...»
وی اعتراف می کند که «چنين رويکردی» در هيچ کشور جهان يافت نمی شود و در ادامه می نويسد:«گردش مالی ۲۰ هزار ميليارد تومان در سال اول اجرای لايحه خارج از بودجه کل کشور و خارج از خزانه داری کل که فقط ۲۰ درصد منابع حاصل از اصلاح قيمتهای حاملهای انرژی است و در سال دوم به ۴۰ درصد و در سال سوم و چهارم و نهايتا پنجم به حداقل ۱۰۰ هزار ميليارد تومان خواهد رسيد به مثابه تعبيه دو بودجه، دو خزانه داری کل در سامانه ماليه عمومی کشور محسوب می شود.»
روزنامه حکومتی حيات نو در تاريخ ۱۸ آبان نوشت:«احمدی نژاد سه شنبه گذشته با حضور سرزده در مجلس، نمايندگان را تهديد کرد که اگر اختيارات مطلق در مورد ماده ۱۳ لايحه هدفمندی يارانه ها جهت تشکيل صندوق هدفمند سازی يارانه ها به وی داده نشود، کل لايحه را پس خواهد گرفت.» نگارنده مطلب حيات نو، نتيجه می گيرد که «گويی تهديد احمدی نژاد کارساز شده و اختيارات صد در صدی مورد نظر وی تامين شده است.»
با توجه به نقش سپاه پاسداران در اقتصاد و وجود اقتصاد شبه دولتی، نقش رانت خواران و کابينه نظامی امنيتی احمدی نژاد، فرآيند طرح هدفمند کردن يارانه ها فربه کردن سپاه و دست اندازی مستقيم آن بر سودی که از حذف يارانه ها به دست می آيد، است.
 
افزايش سريع قيمتها، افزايش نقدينگی، تعطيلی واحدهای توليدی به دليل عدم رقابت با قيمتهای کالاهای وارداتی، افزايش واردات، رشد بيکاری و ناامنی شغلی از آثار زيانبار هدفمند کردن يارانه هاست که همزمان به توزيع يارانه در ميان وابستگان حکومتی و گسترش فساد و رشوه خواری هر چه بيتشر منجر می شود. افزايش نابرابری و فقيرتر شدن کارگران و مزدبگيران و عدم افزايش حداقل حقوق از ديگر عوارض چنين طرحی خواهد بود.  
بر اساس اين طرح عده ای مستمری بگير دولت خواهند شد. اين که چه ميزان و به چه کسانی يارانه داده شود، با توجه به ساختار فاسد قدرت در ايران، حتا مستمری بگيران می توانند در لباس آقازاده و خويشاوندان سر برآورند. در مقابل اين طرح، حقوق پايه کارگران و مزدبگيران که به ميزان اندکی همه ساله،  افزايش می يافت، انجام نخواهد شد. هادی قوامی عضو هيات رئيسه کميسيون برنامه و بودجه مجلس در گفتگويی با ايرنا ۲۶ مهر می گويد:«در صورتی که مجلس جلوی افزايش حقوق و دستمزدها را نگيرد، با اجرای لايحه هدفمند کردن يارانه ها، با تشديد تورم روبرو خواهيم بود.» اين طرح قبل از اجرا با چالشی جدی روبروست. از طرفی تورم افزايش خواهد يافت و از طرف ديگری حقوق کارگران و مزدبگيران افزايش نخواهد يافت. سياست يارانه ها در جمهوری اسلامی، سياسيت گداپروری و فريبکارانه است. اين سياست بر ضد پرداخت دستمزد عادلانه و  واقعی کارگران و مزدبگيران است. افزايش دستمزد با توجه به ميزان تورم حق طبيعی کارگران است.
 
 
برخی از مهمترين حرکتهای اعتراضی کارگران و مزدبگيران در مهر  و آبان ۱۳۸۸
 
سرکوب، آزار، پرونده سازی، دستگيری، شکنجه و محاکمه فعالان کارگری در ايران را به شدت محکوم می کنيم.
 
*کارگران شرکت خودروسازی زاگرس بروجرد در اعتراض به عدم پرداخت حقوقشان درماههای خردا د و تير و همچنين عيدی امسال مجددا روز شنبه ۴ مهر برای سومين روز تجمع کردند. به گزارش قدرت سبز(در فيس بوک) تجمع کنندگان بازگشت به محل کار خود را منوط به پرداخت کامل حقوق ومزايای خودشان اعلام کرده اند.
مشگلات اين شرکت و مساله دستمزد کارگران آن مدتهاست که به چالشی بين کارگران و مديريت شرکت تبديل شده است. روزنامه سرمايه در شماره روز شنبه ۲۲ فروردين امسال می نويسد:«شرکت زاگرس خودرو يکی از بخش های خصوصی خودروسازی است که هم اکنون با مشکلات بسيار زيادی دست و پنجه نرم می کند؛ از جمله اينکه با کاهش توليد قابل توجهی سال گذشته را به پايان رساند. اين شرکت در حالی هنوز در خصوص پروتون ويرا تعهد دارد که نتوانسته به تمامی تعهدات خود عمل کند؛ ضمن اينکه در حالی که قرار بود نيمه دوم سال گذشته پروتونGEN-۲ در اين شرکت به مونتاژ برسد، ولی اين شرکت نتوانست موفق به انجام اين کار شود و از قرار معلوم بدنه های CKD اين خودرو هنوز وارد نشده است.»
 
*کارگران شاغل در کارخانه پارچه بافی کرپ ناز در اعتراض به عدم پرداخت ۴ ماه حقوق معوقه خود دست از کار کشيدند.
به گزارش روز چهارشنبه ۸ مهر اتحاديه آزاد کارگران ايران، در طی روزهای اعتصاب از طرف فرمانداری هرسين و اداره کار اين شهرستان و نيز از طرف استانداری نمايندگانی جهت بررسی وضعيت به کارخانه رفته اند و در پايان کارگران از بيم اخراج به بهانه ورشکستگی کارخانه و با قبول دريافت حقوق يک ماه خود در دو نوبت، بر سر کارهای خود بازگشتند.
اين کارخانه وابسته به بانک ملت و زير نظر وزارت صنايع و معادن می باشد و کارگرانش در سه شيفت مشغول کار می باشند.
 
*به دنبال پرداخت نشدن ۴ ماه مطالبات کارگران پارچه بافی کرپ‌ناز، کارگران اين کارخانه به نشانه اعتراض دست از کار کشيدند.
به گزارش روز جمعه ۱۰ مهر ايلنا، اين حرکت اعتراضی پس از گذشت چند روز با مداخله فرمانداری و اداره کار هرسين مبنی بر پرداخت بخشی از مطالبات معوقه کارگران پايان يافت.
کارخانه کرپ ناز که زير نظر بانک ملی اداره می‌شود و ۲۵۰ کارگر در آن مشغول کار هستند. کارگران در ازای انجام کار در سه شيفت کاری ماهانه مبلغ ۲۷۵ هزار تومان دريافت می‌کنند.
 
*روز شنبه ۱۱ مهر صدها تن از کارگران کارخانه کشت و صنعت هفت تپه دست به اعتصاب زدند.
به گزارش واحد کارگری مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران، کارگران معترض که خواستار پرداخت شدن حقوق معوقه دو ماهه خود و منظم شدن دستمزد دريافتی بودند با تجمع در مقابل درب دفتر مديرت اين شرکت توليدی خواستار پاسخ گويی مديران کارخانه شدند.
لازم به ذکر است در سال جاری اين دومين بار است که کارگران اين کارخانه دست به اعتصاب می زنند
 
*کارگران شرکت واگن پارس اراک در اعتراض به تاخير در دريافت حقوق خود روز چهارشنبه ۱۵ مهر در مقابل اين شرکت تجمع اعتراضی کردند.
به گزارش ايلنا نزديک به ۲ ماه است که هيچ يک از کارگران و مديران واگن پارس حقوقی دريافت نکرده اند و اين درحالی است که سال گذشته نيز اين روند ادامه داشت.
شرکت واگن پارس اراک يکی از بزرگترين واحدهای توليد ادوات ريلی است و در آن ۱۷۰۰ کارگر مشغول کار هستند.اين شرکت به محض واگذاری به بخش خصوصی دچار بحرانهای شديد مالی شده است.
به گزارش روز ۱۶ مهر سايت نوروز کارگران واگن پارس اراک در اعتراض به عدم پرداخت حقوق و سنوات معوقه و به دنبال نهمين تجمع در طول سال جاری دست به اعتصاب غذا زدند.
کارگران اين شرکت در حرکت قبلی خود جاده ورودی به اراک را مسدود کرده بودند.
 
*کارگران شهرداری بوشهر که در غالب گروه پاکبان در اين نهاد مشغول به کار هستند روز سه شنبه ۲۱ مهر به دليل عدم پرداخت ۳ ماه حقوق از کار دست کشيدند. به گزارش قدرت سبز(در فيس بوک) اين کارگران از سه ماه گذشته تاکنون نه تنها موفق به دريافت حقوق و مزايای خود نشدند بلکه اکثر اين کارگران به دليل نبود امنيت شغلی و شرايط سخت اقتصادی و ترس از اخراج شدن نتوانسته اند صدای خود را به جايی برسانند.
 
*کارگران لوله سازی خوزستان در اهواز روز شنبه و يکشنبه ۲۵ و ۲۶ مهر در مقابل استانداری و دفتر مديرعامل اين شرکت تجمع کرده‌اند.
به گزارش ايلنا کارخانه لوله‌سازی اهواز در سالهای اخير در پی خصوصی‌ ‌سازی و تغيير متعدد مديران عامل در حالی در پرداخت مطالبات کارگران خود دچار بحران است که هنوز فعاليت توليدی خود راحفظ کرده‌ است.
در ادامه اين حرکت اعتراضی روز  سه سنبه ۲۸ مهر کارگران اين کارخانه در يکی از ميدانهای شهر اهواز تجمع اعتراضی برپا کردند.
به گزارش هرانا به نقل از واحد کارگری مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران، تجمع کارگران مورد استقبال شهروندان نيز قرار گرفت و در حمايت از آنان شعارهايی عليه مسئولان دولتی سر داده شد. در اين تظاهرات مردم همراه با کارگران شعار می دادند، «زندگی در ايران حق مسلم ماست»، «دولت کودتا استعفا استعفا».
حرکت اعتراضی کارگران کارخانه‌ی لوله چدنی اهواز  طی روزهای بعد نيز ادامه يافت.
به گزارش واحد کارگری مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران، اعتراض کارگران کارخانه لوله چدنی اهواز، روز شنبه ۲ آبان، در خيابانهای نادری ، طالقانی و سی متری اين شهر با راهپيمايی و سر دادن شعارهايی همچان ادامه داشت.
روز يکشنبه ۳ آبان کارگران در چهار راه نادری، خيابانهای ۳۰ متری و طالقانی تجمع خود را ساعت ۹ صبح آغاز کردند.
لازم به ذکر است اين واحد توليدی ۳۰۰ کارگر رسمی و ۴۰۰ کارگر پيمانی دارد که بيش از ۱۰ ماه حقوق دريافت نکرده اند.
روز دوشنبه ۴ آبان حرکت اعتراضی کارگران لوله سازی اهواز وارد هفتمين روز خود شد. در اين روز کارگران با حمايت مردم در مقابل استانداری شهر اهواز دست به تجمع زدند.
 
*کارگران سد ماملو در نزديکی منطقه ی نظامی پارچين از صبح روز دوشنبه ۲۹ مهر در اعتراض به عدم پرداخت حقوق و مطالبات معوقه شان دست به اعتصاب زدند.
به گزارش سايت سلام دموکرات در حدود ۵۰۰ کارگر شاغل در کارگاه اين سد که در محدوده ی منطقه ی نظامی پارچين قرار دارد حدود ۵ ماه حقوق و متالبات خود را دريافت نکرده اند در نتيجه در اعتراض به اين مساله دست به اعتصاب زدند.
 
*به گزارش خبرگزاری هرانا صبح روز شنبه ۲ آبان کارگران چينی البرز در اعتراض به خلف وعده کارفرما و پرداخت نشدن ۴ ماه مطالبات معوقه خود برای ساعتی جاده اصلی شهر صنعتی البرز را مسدود کردند.
 
*کارگران خبازيهای سنندج صبح روز دوشنبه ۴ آبان در اعتراض به ميزان دستمزد و حقوق ماهيانه و بی توجهی مسئولان استان به وضعيت معيشتی خود به مدت چهار ساعت دست به اعتصاب زدند...
به گزارش خبرگزاری هرانا قرار است در صورت ادامه اين بی توجهی خبازيهای سنندج به طور کامل اعتصاب کرده و از پخت و عرضه نان خودداری کنن.
 
*روز دوشنبه ۴ آبان جمعی از کارکنان قسمت توزيع و پخش شرکت ارم‌نوش در اعتراض به آنچه روزمزد شدن کارکنان دانسته‌اند در محوطه وزارت کار در تهران تجمع کردند. به يکی از تجمع‌کنندگان به گزارشگر ايسنا می‌گويد:«پس از چند سال کارگران اين شرکت را به صورت روزمزد درآورده‌اند به گونه‌ای که با ۱۳ ساعت کار در حالت ايده‌آل حداکثر برای يک روز کاری ۱۷ هزار تومان پرداخت می‌شود؛ در واقع حقوق ثابت حذف شده و فقط پورسانت را در نظر گرفته‌اند.»
 
*کارگران شرکت کارخانجات مخابراتی راه دور شيراز صبح روز دوشنبه ۴ آبان در اعتراض به نحوه خصوصی سازی صنايع خواستار مطالبات صنفی خود شدند و با تجمع در مقابل استانداری فارس اعتراض کردند.
به گزارش سايت جرس اين کارگران که از نحوه خصوصی سازی شرکت خود ناراضی بودند شعار می دادند «بخش خصوصی شديم بيکار و بی پول شديم»، «زندگی و معيشت حق مسلم ماست».
 
*به گزارش روز پنجشنبه ۷ ابان سايت پيام بيش از ۲۰۰ تن از کارگران شرکت گوشت «زياران» در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود راهپيمايی اعتراضی برگزار نموده و با تجمع در مقابل فرمانداری قزوين خواستار پرداخت ۶ ماه دستمزد معوقه خود توسط کارفرما شدند.
 
*به دنبال صدور حکم اخراج کارگران پرريس در تاريخ ۲۷ مهرماه توسط کارفرما و شکايت آنان به اداره کار سنندج روز پنجشنبه ۷ آبان کارگران پرريس تجمع اعتراضی برپا کردند.
به گزارش سايت پيام در پی تجمع کارگران پرريس در مقابل استانداری کردستان ماموران لباس شخصی و انتظامی بلافاصله به نحو چشمگيری در مقابل استانداری حضور پيدا کردند اما کارگران با تاکيد بر خواستهای خود با معاون امنيتی استانداری کردستان ديدار کرده و بر رسيدگی فوری به خواستهايشان تاکيد کردند.
 
*کارگران شرکت بخش نظافت و فضای سبز شهر حاجی آباد هرمزگان در اعتراض به از دست دادن شغل خود روز يکشنبه ۱۰ آبان مقابل شهرداری و فرمانداری اين شهر تجمع کردند.
به گزارش ايرنا، کارگران شهرداری حاجی آباد در اين تجمع اظهار داشتند که از ابتدای آبان ماه به دليل اتمام قرارداد شرکت ياد شده با شهرداری کار خود را از دست داده اند.
حاجی آباد با جمعيتی حدود ۹۰هزار نفر در فاصله ۱۶۵کيلومتری شمال بندرعباس قرار گرفته است.
 
*کارگران شرکت آلومينيوم اراک روز دوشنبه ۱۱ آبان در اعتراض به عدم پرداخت برخی مزايای خود در حقوق پرداختی شهريور اعتصاب کردند.
به گزارش سايت اراک تايمز کارگران ايرالکو با تجمع در قسمت بارگيری شرکت و توقف فرآيند بارگيری محصولات ايرالکو خواستار پرداخت مزايای خود از جمله پاداش افزايش توليد به ميزان ۲۵۰ هزار تومان برای هر کارگر شدند.
اين دومين تجمع کارگری در اين شرکت طی چند ماه گذشته بوده است.
 
*کارگران کارخانه کنف‌کار رشت روز شنبه ۱۶ آبان با تجمع در مقابل استانداری گيلان خواستار دريافت حقوق پنج ساله خود شدند.
به گزارش خبرگزاری فارس از رشت، کارگران حاضر در اين تجمع از مسئولان استانداری می‌خواستند تا کارخانه کنف‌کار را بازگشايی کرده و به مشکلات فراوان اقتصادی و خانوادگی دهها کارگر بلا تکليف پايان دهند.
 
*کارگران کارخانه صنايع مخابراتی راه دور ايران در شيراز روز شنبه ۱۶ آبان در اعتراض به عدم پرداخت ۸ ماه مطالبات معوق خود و نيز توقف فعاليت کارخانه برای چندمين مرتبه در محل کارخانه تجمع کردند.
به گزارش ايلنا چندی پيش هياتی از اعضای کميسيون اجتماعی مجلس دربازديد از اين کارخانه به کارگران وعده پيگيری و رسيدگی داده بودند.
 
*کارگران شرکت سبلان پارچه اردبيل به خاطر عدم دريافت حقوق و مزايا ، چندين بار در هفته های گذشته در مقابل سازمان صنايع و استانداری ارديبل دست به تجمع زدند.
به گزارش روز پنجشنبه ۱۶ آبان سايت صدای کاوه ها  در اين شرکت حدود ۲۵۰ نفر مشغول به کاربوده که از اين تعداد ، ۱۵۰ نفر در خط توليد کارخانه مشغول به کار می باشند که به مدت ۷ ماه است حقوق و مزايای خود را دريافت نکرده اند
 
*جمعی از رانندگان سازمان اتوبوسرانی زنجان در اعتراض به حکم تعديل نيروی خود در اين سازمان و عدم پاسخگويی مسئولان مربوطه به خواسته‌های آنان تحصن کردند.
به گزارش روز ۱۸ ابان ايسنا رانندگان سازمان اتوبوسرانی زنجان در اعتراض به صدور حکم تعديل خود و واگذاری خطوط اتوبوسرانی به بخش خصوصی بدون توجه به حقوق رانندگان، با تحصن در يکی از کوچه‌های منتهی به محل ساختمان استانداری خواستار رسيدگی هر چه سريعتر به اين موضوع توسط مسئولان شدند.
 
*بيش ازهزار تن از کارگران نی برسياه شرکت نيشکرهفت تپه روز دوشنبه ۱۸ آبان دست ازکارکشيدند. به گزارش سايت ۷تپه کارگران به حرکت اعتراضی خود در روز سه شنبه ۱۹ آبان ادامه دادند. خواسته اين کارگران دريافت پاداش ساليانه بهره برداری می باشد. سرانجام روز پنجشنبه ۲۱ آبان درپی موافقت مديريت شرکت نيشکرهفت تپه باپرداخت مطالبات آنها، اعتصاب کارگران نی برپايان يافت.
نی برها ازشهرها و استان مجاور(لرستان) به صورت فصلی درشرکت نيشکرهفت تپه مشغول بکارند.
 
*بيش از ۱۰۰ تن از کارگران شرکت صنايع اراک در اعترا ض به عدم پرداخت حقوق و معوقات خود روز دوشنبه ۱۸ آبان در مقابل استانداری و سپس در حياط استانداری مرکزی تجمع کردند.
به گزارش آژانس ايران خبر در اين تجمع ۳۰ نفر از زنان کارگران نيز شرکت داشتند. آنها شعار می دادند:«دروغ می گيد دروغ می گيد». به دنبال اين اقدام، نيروهای ضد شورش مستقر در استانداری به آنها هجوم برده و ۴ نفر از زنان را مورد ضرب و شتم قرار دادند.
 
*روز  سه شنبه ۱۹ آبانماه ۸۸ حدود چهار صد و پنجاه نفر کارگر طرح توسعه پالايشگاه قديم بندر عباس به طور يکپارچه در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای خود دست به اعتصاب زدند.
بنا بر گزارش اتحاديه آزاد کارگران ايران اين کارگران در استخدام شرکت ئی سی سی پيمانکار طرح توسعه پالايشگاه قديم بندر عباس هستند و از شهريور ماه تاکنون دستمزدی دريافت نکرده اند. به دنبال اين اعتصاب که سومين اعتصاب آنان در طی سه ماه گذشته است دو نفر از مسئولان شرکت ئی سی سی ساعت ۴ بعد از ظهر در محل رستوران شرکت که کارگران در آنجا تجمع کرده بودند حاضر شدند و با اظهار اين که کارفرمای اصلی (پالايشگاه بندر عباس) پول شرکت را پرداخت نکرده است به کارگران اعلام کردند طی پنج روز آينده تمام دستمزدهای معوقه آنان را تسويه خواهند کرد.
 
*روز پنجشنبه ۲۱ آبان کارگران فصلی بخش قند کارخانه قند شيروان مقابل اداره کار و امور اجتماعی اين شهرستان تجمع  کردند.
به گزارش خبرگزاری فارس کارگران خواستار احقاق حقوق قانونی خويش و ادامه فعاليت در کارخانه قند اين شهرستان شدند.
 
*روز يکشنبه ۲۴ آبان کارگران رفتگر شهرداری خرمشهر بار ديگر اعتصاب کردند
به گزارش سايت جرس رفتگران شهرداری خرمشهر علت اعتصاب را عدم دريافت حقوق خود اعلام کردند.
 
*روز يکشنبه ۲۴ آبان برای چندمين بار کارگران شرکت کنف‌کار رشت مقابل استانداری گيلان به دليل عدم دريافت پنج سال حقوق تجمع کردند.
به گزارش خبرگزاری فارس شرکت کنف‌کار دو سال گذشته توسط عليرضا جزايری اهل اهواز خريداری شد و مدت شش ماه اين کارخانه را بازگشايی کرد و از کارگران کار کشيد اما حتی يک ريال هم به آنها حقوق پرداخت نکرد.
 
*کارگران کارخانه چينی حميد قم بار ديگر برای دستيابی به مطالبات خود در جلوی درب استانداری قم دست به تجمع اعتراض آميز زدند.
به گزارش روز دوشنبه ۲۵ آبان خبرگزاری فارس تعدادی از کارگران زن و مرد کارخانه چينی حميد بعضا با خانواده‌های خود با تجمع در خيابان ۴۵ متری رضوی (خيابان روبه‌روی استانداری قم) و بند آوردن خيابان ترافيک سنگينی را ايجاد کردند.
 
*کارگران و رانندگان شرکت جهاد نصر تحت پوشش پروژه مسکن مهر سنندج که ۲۵۰ نفر می باشند، از روز چهارشنبه ۲۰ آبان دست به اعتصاب زدند.
به گزارش خبرگزاری هرانا کارفرمايان در روزهای قبل در پی تهديد کارگران برای اعتصاب در جمع کارگران حاضر شده و تعهد دادند که مطالبات آنان پرداخت خواهد شد. اما چون کار فرما به وعده خود عمل نکرده بود، کارگران از ساعت ۷ تا ۱۰ صبح دست به اعتصاب زدند.
 
*روز شنبه ۲۳ آبان کارگران کارخانه آلومينوم سازی اراک در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق عقب افتاده و ندادن افزايش توليد که باعث قطع اضافه کاری کارگران می شود، تجمع اعتراضی برگزار کردند.
به گزارش آژانس ايران خبر کارگران خشمگين در اين حرکت اعتراضی، تابلوی بسيج کارخانه را پايين کشيدند.
 
اطلاعيه سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
روز جهارشنبه ۲۹ مهر سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با انتشار اطلاعيه ای احکام صادره برای فعالان سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه را محکوم کرد و خواستار آزادی همه فعالان کارگری در بند شد.در اين اطلاعيه که در سايت سنديکای کارگران شرکت واحد منتشر شده آمده است:«در راستای اعتراضات کارگران نيشکر هفت تپه در سال ۱٣٨۶ که به دليل عدم پرداخت حقوق و رسيدن به پايه ای ترين حقوق صنفی کارگران (ايجاد تشکل مستقل) انجام شد، تعدادی از کارگران دستگير شدند که بعد از بازجويی های مکرر با قرار وثيقه، تا روز دادگاه از زندان آزاد شدند. دادگاه در مرحله اول رسيدگی کارگران را به يکسال حبس که شش ماه آن را به حالت تعليق در می آورد محکوم کرد و در زمان معين برای اعلام اعتراض، کارگران با اميد به رسيدگی عادلانه در دادگاه تجديدنظر شکايت کردند اما متاسفانه دادگاه تجديد نظر عينا" حکم صادره توسط دادگاه بدوی را تاييد کرد.»
در پايان اطلاعيه اعلام شده که:«سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه برای آزادی و حق خواهی اين نمايندگان کارگری از هيچ کوششی دريغ نمی کند.
سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن محکوم کردن احکام صادره برای فعالين سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه، خواستار آزادی همه فعالين کارگری از جمله ابراهيم مددی و منصور اسالو، فرزاد کمانگر، مهدی فراحی شانديز و لغو احضارهای فعالين کارگری دستگير شده در روز جهانی کارگر می باشد.»
 
 
بيانيه سنديکای کارگران کشت و صنعت نيشکر هفت تپه
يکمين سال تاسيس سنديکای کارگری شرکت کشت و صنعت هفت تپه را در حالی جشن می گيريم که چندی پيش از سوی دادگاه تجديد نظر اهواز پنج تن از اعضای هيات مديره اين سنديکا،  اقايان فريدون نيکوفر ، جليل احمدی ، علی نجاتی و رمضان عليپور به مدت شش ماه  حبس تعليقی و شش ماه حبس تعزيری و آقای  محمد حيدری مهر نيز با چهار ماه حبس تعزيری و هشت ماه حبس تعليق روبرو شده و تمامی نام برده شدگان به مدت پنج سال از هر گونه فعاليت صنفی محروم شدند.
از اين رو  هيات مديره سنديکای کارگران کشت و صنعت نيشکر هفت تپه  بر خود لازم دانسته تا با انتشار بيانيه ای ضمن حمايت از نام بردگان و محکوم کردن احکام صادره در خصوص اين فعالين کارگری اعلام دارد سنديکای کارگری شرکت کشت و صنعت نيشکر هفت تپه يک تشکل کاملا صنفی بوده و بدور از هر گونه فعاليت و جهت گيری سياسی و در چهارچوب قانون، صرفا به دنبال احقاق حقوق کارگران رنج کشديه اين شرکت توليدی فعاليت دارد .
کارگران اين شرکت يک صدا اعلام می دارند ما فرزندان ايران برانيم تا چرخهای اقتصادی  اين خاک پر گهر را همه با ياری هم  بچرخانيم .
هيات مديره سنديکای کشت و صنعت نيشکر هفت تپه
اول آبان ۱۳۸۸
 
نامه علی نجاتی رئيس هيات مديره ی سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه به کارگران 
کارگران
تا به امروز چهار نفر از اعضای هيات مديره ی سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه به نامهای فريدون نيکوفرد، جليل احمدی، قربان عليپور و محمد حيدری مهر روانه ی زندان شده اند و هم اکنون در زندان دزفول محبوس می باشند.
دستگاه قضايی  در چند روز آينده، دوره ی حبس مرا نيز به من تحميل خواهد کرد.
ما برای به دست آوردن حقوق خود و دفاع از مطالبات بر حق کارگران هفت تپه و به دست آوردن کمترين امکانات معيشت و حقوق انسانی تلاش کرده ايم. اما ما محکوم و زندانی می شويم.
ما در چند روز پيش نيز نامه ای سرگشاده به سازمان جهانی کار نوشتيم و رونوشت آن را به تمام نهاد های کارگری و حقوق بشری و رسانه ها، ارسال کرديم.
ما می دانيم که آنها از بی حقوقی که بر کارگران ايران تحميل می شود با خبر هستتند. می دانيم که قرار نيست کسی جز خود کارگران به داد ِ خودشان برسد.اما ما اتمام حجت کرديم و از آنان پرسيديم که آيا بيخبريد؟ آيا اقدامی خواهيد کرد؟
می دانيم که نتيجه، اقدام موثری از سوی انان نخواهد بود.
ما می دانيم که ايجاد تشکلهای مستقل کارگری حق مسلم کارگران است .
در حالی که کارفرماها آزادانه تشکل دارند، کارگرانی که تشکلهای مستقل کارگری خود را بنا می کنند محکوم و زندانی می شوند.
ما اعتقاد داريم به جز تلاشهای خود کارگران و اتحاد و همبستگی ميان آنان، ما کارگران موفق نخواهيم شد به خواسته ها و مطالبات خود دست يابيم.
من و ديگر همکارانم در سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه، برای مدت شش ماه در زندان محبوس خواهيم بود.
در مدت هشت ماه ای که من را از کار اخراج کرده بودند کم نبودند کارگرانی که علاوه بر حمايتهای روحی خود، در حد توانشان کمکهای مادی کردند.اين کمکها اگر چه بسيار کمتر از حقوق دريافتی سابق من بود اما برای من از هزاران هزار کمک ديگر با ارزش تر بود زيرا نشان از آن داشت که کارگران به درستی می دانند که من و ديگر همکارانشان برای دفاع از حقوق آنان تلاش می کرده ايم. به همين خاطر من بنا بر اعتقادم تنها کمکی که دريافت کردم کمک از کارگران بود.مبلغ ان اگرچه کمتر از حدی بود که حتی سطح زندگی سابق مرا حفظ کند اما ،بسيار با ارزش بود.
اين کمکها به جای هر نهاد و مکان و کسان ديگری مرا مديون به همکاران کارگر من می کرد. اميدواريم که اين امر به شکل يک سنت کارگری در ميان ديگر کارگران رواج پيدا کند.
تا روزی که فقط من اخراج شده بودم، به همان کمکهای دوستان  کارگر آشنا با خود بسنده کردم. ما امروز علاوه بر من چهار کارگر ديگر نيز از دريافت حقوق خود محروم می شوند.
دوستان زيادی پرسيده اند که کارگرانی که امکان تماس چهره به چهره با خانواده های اين پنج کارگر زندانی را ندارند چگونه می توانند برای همبستگی کارگری، کمکهای مالی خود را برای رساندن به خانواده هايشان به آنان برسانند.
در ساعت ۱۱:۴۵ امروز پيش از آن که دو نفر ديگر از دوستانم به دادگاه و زندان فرستاده شوند، با آخرين تماس و توافقی که با آنان و ديگر همکارانم انجام شد، قرار بر اين شد که شماره حسابی به نام اينجانب اعلام شود تا کمکهای مالی ارسالی از سوی کارگران به آن واريز شود و از آن طريق، مبالغِ  کمک شده به خانواده های اين پنج کارگر پرداخت شود. (که اين شماره حساب متعاقبا اعلام می شود)
ما می خواهيم به جای هر کمک مالی از هر طريق، فقط و فقط از حمايتهای کارگری برخوردار شويم.
کارگران !
امروز، روز حمايت از کارگرانی است که در هفت تپه برای احقاق مطالبات کارگری، تلاش کردند و از سوی کارگران هفت تپه به نمايندگی در يک تشکل مستقل انتخاب شدند و امروز تنها به خاطر دفاع از حقوق کارگری خود به زندان محکوم شده اند.
بدون شک، فردا و فرداهای بعد که ما در زندان نباشيم، ما نيز در انجام اين وظيفه ی کارگری سهيم خواهيم بود.
پيشاپيش از حمايتها و تلاشهای کارگران هفت تپه و ديگر کارگران تشکر می کنم و اميدوارم با اتحاد و همبستگی هر چه بيشتر در راه ايجاد تشکلهای مستقل کارگری خود تلاش کنيم تا بتوانيم به حقوق و خواسته های برحق خود دست پيدا کنيم.
به اميد اتحاد روزافزون کارگران
علی نجاتی
رئيس هيات مديره ی سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه
شنبه ۱۶ ابان ماه ۸۸
 
علی نجاتی برای گذارندن دوران محکوميت، بازداشت و به زندان دزفول منتقل شد 
روز يکشنبه ۲۴ ابان علی نجاتی رئيس هيات مديره‌ی سنديکای کارگران نيشکر هفت تپه که به شش ماه حبس تعزيری و شش ماه حبس تعليقی محکوم شده بود، پس از حضور در شعبه‌ی اجرای احکام دادگاه شوش بازداشت و برای گذراندن دوران محکوميت خود به زندان فجر دزفول منتقل شد.
به گزارش مجموعه فعالان حقوق‌بشر در ايران، مهرماه سال جاری شعبه اول دادگاه انقلاب دزفول فعالان کارگری شرکت هفت تپه را به دليل فعاليتهای صنفی خود محکوم کرد، در اين احکام علی‌ نجاتی، فريدون‌ نيکوفر، قربان علی‌پور و جليل ‌احمدی به تحمل ۶ ماه حبس تعزيری و ۶ ماه حبس تعليقی و محمد حيدری‌پور به تحمل چهار ماه حبس تعزيری و هشت ماه حبس تعليقی محکوم شدند.
پيش‌تر  و در ۱۴ آبان ماه فريدون نيکوفر و جليلی احمدی جهت گذراندن دوران محکوميت خود به زندان منتقل شده بودند و هم‌اکنون در زندان دزفول هستند.
 
منصور اسانلو را به جای مداوا با ضرب و شتم به زندان رجائی شهر باز گرداندند
طبق اخبار رسيده به سنديکای کارگران شرکت واحد قرار بود روز يکشنبه ١٢ آبان ١٣٨٧ آقای منصور اسانلو  رئيس هيئت مديره سنديکای شرکت واحد را جهت معاينات چشم و قلب به بيمارستان لبافی نژاد منتقل کنند، اما مامورين به جای انتقال منصور اسانلو به بيمارستان لبافی نژاد، تلاش کردند او را به بيمارستان فارابی منتقل کنند که با مقاومت منصور اسانلو مواجه شدند.
منصور اسانلو در برابر اين عمل ماموران اظهار داشته که پرونده من و پزشکانی که زير نظر آنها مداوا می شوم در بيمارستان لبافی نژاد هستند و حاضر نشد به بيمارستان فارابی منتقل شود که با ضرب شتم از سوی ماموران مواجه شد و بدون معاينه ای مجددا به زندان رجايی شهر منتقل گرديد. اين در حالی بود که کادر پزشکی بيمارستان منتظر وی بودند.
آقای منصوراسانلو در زندان رجايی شهر در شرايط بسيار سختی بسر می برد. ايشان ازناحيه چشم، قلب و کمر رنج می برد که متاسفانه مسئولين با ايشان طبق قوانين بين الملی که بيمار زندانی را بايد مداوا  کرد عمل نمی کنند .
سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضرب و شتم آقای منصور اسانلو رئيس هيئت مديره سنديکای کارگران شرکت واحد را محکوم ميکند و خواهان آزادی بی قيد و شرط ايشان می باشد.
سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
سه شنبه ۱۴ آبان ۱۳۸۸