جلال حسینی:ما تنها با اتحاد میتوانيم موفق باشيم
جلال حسينی عضو” کميته هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکلهای کارگری” در گفتگو با راديو ندا در مورد حمايت از خانواده کارگران زندانی نيشکر هفت تپه گفت: ” در ايران تشکلهای کارگری اساسنامه اش از پيش تدوين شده و از سوی وزرات کار ابلاغ می شود. به همين دليل اجازه ايجاد صندوقهای کارگری را نميدهند. صندوقی که بتواند از موقعيت کارگران و از اعتصاباتشان حمايت بکند. به همين دليل ما در صدد ايجاد تشکلهای مستقل کارگری هستيم که خود تدوين کننده اساسنامه باشند و خود تصميم گيرنده باشند. ما کارگران که با دستمزد ناچيزی کار ميکنيم در اين مورد صندوقی نداريم که از کارگران زندانی يا از کارگران بيکار يا از کارگرانی که مشکل خاصی دارند حمايت بشود.” و اضافه کرد که در صدد هستند که هر کارگر با اختصاص يک روز حقوقش بدنبال حل اين مشکل باشند و اين را تداوم دهند.
وی در مورد ارائه مشاوره رايگان به کارگران اخراجی و بيکار گفت : ” در ايران قانون کاری که حاکم است با وجود اينکه نارسايی دارد و با قوانين کار بين المللی مطابقت ندارد اما خود همين قانون هم که در ايران تدوين شده متاسفانه پايمال ميشود و قدرت اجرائی ندارد. برای مثال ما اينجا هيئت های سه جانبه داريم؛ هيئت سازش، هيئت حل اختلاف. اينها هيئت هايی هستند که در مجموع يک نفر نماينده کارگر، يک نفر نماينده اداره کار و يک نفر نماينده کارفرماست. هيئت تشخيص هم به همين منوال است. هيئت حل اختلاف، سه نفر نماينده کارگر، سه نفر نماينده دولت و سه نفر نماينده کارفرما ست.[ در واقع] نماينده های دولت هم نماينده های کارفرما هستند. اينجا اگر ما فرض را بر اين بگيريم که حتی اگر نمايندگان کارگر کاملا هم راديکال باشند، دارای آرای کافی نيستند. و اکثراً حق کارگران در هيئت ها ضايع ميشود.” و اضافه کرد : ” متاسفانه ما نا آگاهی از قوانين زياد داريم. من بر اين باورم که حق کارگر بايد داده بشود. کارگر حق زندگی برابر دارد. من اين را اعلام کرده ام که حداقل بتوانيم از قوانين موجود استفاده بکنيم و کارگری که مورد ظلم قرار ميگيرد مثلاً با يک سابقه کاری ۲۰ ساله با يک امضای هيئت او را بدون هيچ سنوات و پولی اخراج ميکنند؛ از حقوق کارگران دفاع بکنم. به همين دليل من با جان و دل اين اقدام [ مشاوره] را قبول دارم و در حد توان ميکوشم.
وی خاطر نشان کرد : ” همين الان حدود ۳۰ پرونده در دست اقدام دارم که خوشبختانه تا حال خوب بوده و توانستيم کارگران را با حقوق خود آشنا بکنيم.”
اين فعال کارگری در ادامه گفت: ”متاسفانه قوانين به نوعی پابند ما شده و اجازه يک تشکل سراسری، يک تشکل واحد کارگری را به ما نميدهد. اما با اين وجود هر جا مشکلی باشد (چه جمعی و چه فردی ) ما در صدد حل آن هستيم.”
وی در مورد قراردادهای جديد کار و قرارداد سفيد امضا و انعکاس اش در بين کارگران گفت : ” انعکاس اش کاملا ً منفی بوده. اکثريت قريب به اتفاق کارگران (من نميتوانم بگويم صد در صد چون ما بر آورد نکرده ايم) همه مخالف اين نوع قراردادها هستند. و متاسفانه تا حالا اين نوع قراردادها حق کارگران را ضايع و پايمال کرده است. برای اينکه اينها قراردادی را تدوين می کنند و هنگام عقد قرارداد هم يک تسويه حساب سفيد امضا از آنها می گيرند. اين کاملاً به ضرر کارگران است و حق کارگران را پايمال ميکند. ما معتقد به پيمان دسته جمعی هستيم. ما معتقد به قراردادی هستيم که نماينده منتخب کارگران در تدوين آن دخيل باشد نه اينکه در جای ديگر برای ما تصميم بگيرند. و تلاش هم هست برای مبارزه با اين موضوع. اين قراردادها کاملا به ضرر کارگران و طبقه کارگر است. اگر بناست قراردادی تدوين بشود بايد نماينده کارگران در آن دخيل باشد.”
او در بخش ديگری از سخنان خود گفت : ”حداقل دستمزدی که تعيين می شود در سال با وجود اينکه بانک مرکزی اعلام ميکند نرخ تورم مثلا در اين حد است ولی حتی يک چهارم تورم را برای کارگران در نظر نمی گيرند. اين نشانه آن است که خود کارگران و نمايندگانش در تعيين دستمزدش هيچ نقشی ندارند؛ از بالا برايش تصميم ميگيرند. مثلاً برای نمونه ”خانه کارگر” برای ما پدرخوانده شده. خانه کارگر هيچ ربطی به طبقه کارگر ايران ندارد. اين يک واقعيت است. خانه کارگر شاخه ای از حزب کارگزاران سازندگی است.” و افزود : ” ما خواهان اين هستيم که در هر شرايطی برای تعيين دستمزد نمايندگان منتخب کارگران در آن دخيل باشند.”
اين فعال کارگری با اشاره به اعمال تبعيض جنسی، نژادی و…در بين کارگران در مورد مشکلات کنونی طبقه کارگر گفت: ” مشکلات کارگران آنقدر زياد است که با يک ساعت و با يک گفتگو نميشود توضيح داد. ولی چيزهای اساسی که می شود به آن اشاره کرد اينست: آمار زياد بيکاران و سياست دستگاه حاکمه برای بيکار سازی، ورشکستگی کارخانه ها و بيکاری هر روزه کارگران اين معضل اصلی کارگران است؛ حداقل دستمزدی که برای کارگران تعيين ميشود کفاف زندگيش را نميدهد؛ مورد بعدی که از همه مهمتر است، خود متفرق کارگران و اجازه ندادن به تشکلهای کارگری است.” و اضافه کرد :” اينها همگی دست به دست هم داده اند و باعث شده اند که حق کارگران ضايع شده و مشکلات طبقاتی کاملا حاد باشد. ”
جلال حسينی در مورد مسئله حقوقهای معوقه و وضعيت معيشت کارگران گفت: ” اين مشکل خيلی بزرگی است. اين مشکلی است که علی الخصوص در چند سال اخير کارخانه ها هر کدام به بهانه ای حقوق کارگر را پرداخت نمی کنند و متاسفانه کارفرما از طرف سيستم هم حمايت می شود که حتی حاضر نيستند جوابگوی کارگر باشند. و کارگران در نهايت بدبختی زندگی خودشان را ميگذرانند.” و در ادامه خاطر نشان کرد: ” در آينده نه چندان دوری کارگران ناچارند با اين قضيه تکليف خودشان را روشن کنند.”
اين فعال کارگری در پايان گفتگو با راديو ندا ضمن اشاره به واقعيت درناک فروپاشی خانواده ها، طلاق و خودکشی کارگران بخاطر عدم توانايی تامين معيشت شان، درخواست کمک و همبستگی از همه شنوندگان علی الخصوص کارگران کرد و خاطر نشان شد : ” ما تنها با اتحاد ميتوانيم موفق باشيم.”