بخشهايی از مقاله روز زن- کلنتايی الکساندرا کولنتای / پرا ودا شما ره چهل ، ١٧ فوريه ١٩١٣ ، سنت پيترزبورگ

  

بعضی ها خواهند گفت : چرا » روز زن ويژه« ، چرا اعلاميه های ويژه زنان کارگر، چرا جلسات و کنفرا نس ها ی ويژه زنا ن طبقه کارگر؟ چرا بدين طريق زنان کارگر را از بقيه طبقه کارگر جدا می کنيد ؟ آ يا اين کاردر نهايت قايل شدن يک امتيا ز ويژه برای فمينيست ها و بورژواهای طرفدار حق رأی برای زنان نيست ؟ تنها آن کسا نی که تفا وت ها ی ريشه ای ما بين جنبش زنان سوسياليست و بورژاهای طرفدار حق رأی را درک نکرده با شند، چنين طرز تفکری دارند.

هد ف فمينيست ها چيست ؟ هدف آ نها کسب موقعيت مشابه ، قدرت مشابه و حقوق مشابه همانند همان موقعيت هايی می باشد که در حال حاضر همسرا نشان ، پدرانشا ن و برادرانشا ن در جا معه سرمايه داری از آ نها برخوردار هستند.

هدف زنان کارگر چيست ؟ هدف آ ن ها ا ز ميا ن بردن و لغو تمام امتيا زا تی   است که از رابطه های ارثی و يا دارائی ا فراد نشات گرفته است . برای زن کارگر فرقی نمی کند که  کارفرما، زن با شد يا مرد. به اين دليل که زن کارگر قادرخوا هد شد که به همراه تمام اعضاء طبقه خود شرايط کاری خود را بهبود بخشد.

فمينيست ها هميشه و در همه جا حقوق برابر می خواهند . زنا ن کارگر پاسخ می دهند : ما خواهان احقاق حقوق همه شهروندان هستيم، چه مرد وچه زن . اما در همان حال، اين واقعيت را هم حاضر نيستيم فراموش کنيم که ما نه تنها کارگر و شهروند هستيم ، بلکه ما در نيز هستيم ! و به عنوان مادران ، به عنوان زنانی که خالقان آ ينده اند، ما خواهان مطا لبا ت ويژه ای نسبت به شرايط خود و فرزندانمان هستيم و خواستار حما يت های ويژه از طرف دولت و جامعه می با شيم .

فمينيست ها برای به دست آوردن حقوق سياسی مبا رزه می کنند ، به هر رو ، در اينجا جهت و راه ما جدا ست .

برای زنا ن بورژوا ، حقوق سياسی به سا دگی به اين مفهوم است که خودشان را مجاز بدانند که در دنيايی که بر مبنای استثمارتوده زحمتکش پايه ريزی شده، اموراتشان را راحت تر و مصون تر به پيش برند . در حا لی که ، برا ی زنان کارگر ، حقوق سيا سی تنها يک گام در امتدا در راهی سخت و دشوار می باشد که منجر به حاکميت نيروی کار می گردد.

مسير مبارزاتی زنا ن کا رگر و بورژواهای طرفدار حق رأی، مدت ها قبل از هم جدا شده اند. در حقيقت ، جريان زندگی، ما بين اهد اف و ا فق های مبارزاتی اين دو، تفاوت بسيار بزرگی قرا ر داده است . ا ختلاف های بسيار عظيمی ما بين منا فع يک زن کارگر و منا فع خانم مالک وجود دا رد ، بين يک خدمتکار و ا رباب او تضا دهای بسيار بزرگی نهفته است ..... هيچ گونه همسوئی ؛ هيچ نقطه تلاقی و هيچ گونه امکا ن آشتی بين اين دو ، نه وجود دارد و نه می تواند وجود داشته با شد .

بنا براين، مردان کارگر نبايد از برگزار شدن روز ويژه ای به نام روز زن، يا از کنفرانس ها ی ويژه زنان کارگر ، و يا ا ز نشريا ت ويژه زنا ن کارگر وحشت داشته با شند. هر گونه شکل روشن و مشخص فعاليت در بين زنا ن طبقه کارگر، در وا قع وسيله ای است در جهت آگاهی زنان کارگر و کشاندن آ نان به سمت صفوف ا نسان هايی که برای آ ينده ای بهتر مبارزه می کنند . روز زن و هر گونه کوشش و تلاش خستگی ناپذيری که در جهت روشنگری در ميان زنا ن کارگر و خود آ گاهی آنان صورت گرفته، نه در جهت تفرقه، بلکه در خدمت به اتحاد طبقه کارگر قرار دارد.

با شد که احساس شعف خدمت به طبقه کارگر در راستای نيل به اهدا ف مشترک طبقاتی و همزمان خدمت در راه مبارزه برای رها ئی زن ا لهام بخش زنان کارگر برای شرکت درجشن روز زن گردد .

****

 برگرفته از نشريه سوسيالسيت – شماره اول