سيروان پرتونوری: ضرورت اتحاد عمل جريانات چپ و سوسياليست،يکی از درسهای اعتصاب عمومی ۲۳ ارديبهشت ماه بود

سيروان پرتونوری

سحرگاه ۱۹ ارديبهشت ماه، فرزاد کمانگر همراه با چهار زندانی سياسی ديگر در زندان اوين توسط جنايتکاران جمهوری اسلامی به دار آويخته شدند.
اعدام اين پنج فعال سياسی، موجی از خشم و نفرت را در ميان مردم ايران، به خصوص مردم کردستان به وجودآورد. به طوری که سران جمهوری اسلامی از خشم توده های مردم به هراس افتاده بودند و يک روز بعد از پخش خبر اعدام اين پنج فعال سياسی، شهرهای سنندج، کامياران و سقز با حضور  گسترده نيروهای سرکوب گر رژيم، اشغال و حکومت نظامی اعلام نشده ای در اين شهر ها برقرار شد.
به دنبال اين حرکت ضد انسانی و وحشيانه جمهوری اسلامی،کميته مرکزی کومه له سازمان کردستان حزب کمونيست ايران، در مقابل و در اعتراض به اين عمل جنايتکارانه از سوی جمهوری اسلامی فراخوان اعتصاب عمومی داد و از مردم کردستان خواست تا در روز پنج شنبه ۲۳ ارديبهشت ماه در خانه های خود بمانند و در اعتراض به اعدام اين فعالان سياسی بر سرکار خود نروند و سراسر کردستان را به تعطيلی بکشانند.
به دنبال فراخوان کميته مرکزی کومه له برای اعتصاب عمومی در سراسر کردستان، تعداد زيادی از جريانات چپ و سوسياليست، تشکل های مستقل در داخل و خارج و برخی منفردين کمونيست از آن پشتيبانی کردند و هر کدام به سهم خود از مردم مبارز کردستان خواستند تا در اين روز بر سر کارهايشان نروند و در خانه های خود بمانند.
حمايت و پشتيبانی جريانات چپ از اين اعتصاب عمومی، حرکتی بی نظير در طول چند دهه حاکميت سياه رژيم اسلامی بود. اين اولين باری بود که جريانات چپ و سوسياليست در يک اتحاد عمل کاملا آگاهانه و راديکال در يک صف قرار گرفتند و برای به پيروزی رساندن اين اعتصاب  عمومی سراسری سهيم و دخالت کردند.
خوشبختانه روز پنج شنبه ۲۳ ارديبهشت ماه،کارگران، دانش اموزان، دانشجويان، معلمين، بازاريان،کارمندان ادارات دولتی و کسبه ها در يک حرکت بی نظير و با ارزش، از رفتن به محل کارهايشان خود داری کردند و سراسر کردستان را به تعطيلی کشاندند.
۲۳ ارديبهشت ماه، برگ زرين ديگری را در صفحات مبارزات جنبش انقلابی کردستان رقم زد و يک بار ديگر  متحدانه و يکپارچه صدای آزادی خواهی و انقلاب را به سراسر دنيا رساند و اعلام نمود که جنبش انقلابی کردستان هيچ وقت زير بار جنايات جمهوری اسلامی نخواهد رفت و در مقابل آن سکوت نخواهد کرد.
مردم کردستان با اين اعتصاب عمومی يکپارچه و متحدانه، به رژيم اسلامی نشان دادند که به راحتی نمی تواند فرزندان آنان را پای جوخه های دار بکشاند و آنان را به زندان بياندازد. مردم کردستان در اين روز علاوه بر اعتراض به اعدام پنج فعال سياسی، خواهان آزادی همه زندانيان سياسی و لغو حکم اعدام، شکنجه و شلاق و زندان شدند.
مردم مبارز کردستان با اين حرکت قاطعانه و آگاهانه خود، جنبش انقلابی کردستان را وارد فاز جديدی از مبارزات بر حق خود نمودند و با اين حرکت اعلام نمودند که برای تحقق خواست و مطالبات بر حق خود بايد تنها به نيرو و اراده متحدانه خود متکی باشند و از ظرفيت ها و توانايی های خود برای رسيدن به اهدافشان و رويارويی با رژيم هار و جنايتکار اسلامی استفاده کنند.
مردم انقلابی کردستان با رهبری مسئولانه تشکيلات کومه له و با تکيه بر تجارب سه دهه مبارزه قاطعانه خود بر عليه رژيم اسلامی، سياست ايجاد رعب و وحشت رژيم اسلامی را در هم شکستند و پاسخ دندان شکنی به سران رژيم جنايتکار اسلامی دادند. مردم مبارز و انقلابی کردستان با اين حرکت پيروزمندانه خود نشان دادند که نه اعدام، نه زندان، نه شلاق و نه سرکوب، هيچ کدام نمی تواند مردم انقلابی کردستان را مرعوب کند، بلکه با چنين سياست هايی بيش از گذشته نفرت و بيزاری را در دل مردم کردستان تقويت می کند و توازن قوا را به نفع تداوم مبارزات اين جنبش برهم می زند.
اعتصاب عمومی ۲۳ ارديبهشت ماه از سوی ديگر، فضا را در کردستان به نفع گرايش چپ و سوسياليست جامعه تغيير داد. حمايت و پشتيبانی جريانات چپ ايران از فراخوان کومه له و از اعتصاب سراسری مردم کردستان، يک بار ديگر اين را نشان داد که کماکان نفوذ چپ در جامعه کردستان يک واقعيت انکار ناپذير است. اين اعتصاب به جريانات چپ و سوسياليست درس داد که جدا از هر اختلاف سياسی و استراتژی که با يکديگر دارند، بايد در مقابل وحشی گری های رژيم اسلامی و افشای ماهيت ضد انسانی اين ديکتاتوری  بايستند و می توانند اتحاد عملی آگاهانه و راديکال داشته باشند و می توانند به عنوان گرايش چپ در هر شرايطی حضور خود را نشان دهند و زمينه های گسترده تر اين اتحاد عمل را فراهم آورند.
هم چنين اتحاد عمل جريانات چپ و پشتيبانی آن ها از اعتصاب عمومی مردم کردستان، يک بار ديگر ماهيت سازشکارانه و معامله گرايانه جريانات ناسيوناليسم کرد را افشا نمود. توازن قوايی که چپ در اين اعتصاب از آن برخور دار بود، نگذاشت جريانات ناسيوناليست کُرد که سياست و استراتژی شان بر اساس حفظ وضع موجود و به اصلاح و بقای رژيم گره خورده است، با احساسات مردم بازی کنند و با سياست های غير مسئولانه خود مبارزات آگاهانه و راديکال مردم را به بيراهه ببرند.
هر چند برخی از جريانات ناسيوناليستی کُرد بعد از فراخوان کميته مرکزی کومه له، فراخوان اعتصاب دادند، اما اين فراخوان نيز از اپورتونيسم سياسی شان سرچشمه می گيرد. حتی برخی از جريانات ناسيوناليستی کُرد تا قبل از برگزاری اعتصاب عمومی سکوت پيشه کردند و اين فراخوان را زود رس و غير عملی می دانستند و جالب اين که برخی از آنان بيان می کردند که چرا روز جمعه را برای فراخوان اعتصاب عمومی تعيين نکنيم!
اعتصاب عمومی مردم کردستان و اتحاد عمل بی نظير جريانات چپ و سوسياليست، ناسيوناليسم کُرد را بيش از هر زمان ديگری منزوی ساخت. دست بالا داشتن گرايش سوسياليستی در اين اعتصاب، به مردم نشان داد که تنها با در پيش گرفتن يک استراتژی سوسياليستی و راديکال است که جنبش انقلابی کردستان می تواند به پيروزی نهايی خود برسد. حرکت آگاهانه مردم کردستان در اين اعتصاب با شکوه، هر گونه گرايش مخرب و ناسيوناليستی را از ميان توده های مردم کنار زد و مردم کردستان با اين حرکت پرشور، پيوند خود را با مبارزات سراسری جنبش های کارگری، زنان، دانشجويی، معلمان و همه مردم آزادی خواه ايران محکم تر نمودند و با اين حرکت ثابت کردند که پيروزی جنبش انقلابی کردستان و رسيدن به خواست و مطالبات برحق اين جنبش، در گرو همبستگی و اتحاد و هم سرنوشتی با ديگر مبارزات توده های مردم در سراسر ايران است.
هژمونی راديکاليسم سوسياليستی بر اين اعتصاب عمومی بی نظير، به روند شکل گيری يک رهبری راديکال و انقلابی بر جنبش آزادی خواهانه يک سال اخير ياری رساند و اين را تثبيت نمود که مبارزه يک سال اخير توده های به جان آمده مردم ايران، به همبستگی و اتحاد با جنبش انقلابی کردستان نياز مبرم و ضروری دارد.
مهم ترين درس اعتصاب سراسری مردم کردستان همانا ضرورت اتحاد عمل جريانات چپ و سوسياليست بود، اما اين اعتصاب دستاورد ديگری هم داشت، و آن برگزاری ده ها اکسيون اعتراضی و متحدانه در برابر سفارتخانه های جمهوری اسلامی در خارج کشور در روز ۲۳ ارديبهشت ماه بود. اين اعتصاب عمومی، شکافی که در ميان فعالين خارج و داخل به وجود آمده بود را از ميان برداشت و رابطه اين دو  را تنگاتنگ کرد. فعالين خارج کشور و جريانات سياسی با برگزاری اکسيون های متعدد در اين روز، نقش مهمی را در انعکاس و افشا ماهيت ضد انسانی و جنايتکارانه جمهوری اسلامی در حق توده های مردم به جان آمده ايران ايفا نمودند و ۲۳ ارديبهشت ماه به تاريخ پر افتخار جنبش انقلابی کردستان پيوست. اين اعتصاب پيروز برای ما و کل جريانات چپ و سوسياليست، برای مبارزات آزادی خواهانه مردم ايران سرشار از درس و آزمون بود، ضرورت اتحاد عمل جريانات چپ به عنوان تنها آلترناتيو راديکالِ پيشاروی مردم، برای رسيدن به خواست و مطالباتشان يکی از اين درس ها بود که بايدجريانات چپ و سوسياليست از اين به بعد آن را در دستور کار سياسی و تشکيلاتی خود قرار دهند.
اگر می خواهيم از گذشته درس بگيريم، اگر می خواهيم گرايش سوسياليستی را در ايران تقويت نماييم، اگر می خواهيم استراتژی راديکال و سوسياليستی را به مردم نشان دهيم و رمز پيروزی مبارزاتشان را در گرو متشکل شدن دور اين استراتژی مشخص سازيم، بايد اتحاد عمل آگاهانه و يکپارچه ای مثل اتحاد عمل اعتصاب عمومی ۲۳ ارديبهشت را در پيش روی فعاليت آتی خود قرار دهيم.
جريانات چپ و سوسياليست با هر اختلاف سياسی و استراتژی که با هم داريم،می توانيم متحدانه و در يک صف در مقابل جمهوری اسلامی بياستيم و می توانيم رهبری راديکال و سوسياليستی مبارزات جاری را در دست بگيريم. منزوی کردن و افشای هر گونه گرايش ناسيوناليستی و مخرب در اين جنبش،که می خواهند خاک به چشم مردم بريزند، در گرو اتحاد عمل جريانات چپ و سوسياليست است. پس همه با هم  درس های اعتصاب عمومی با شکوه مردم کردستان در ۲۳ ارديبهشت ماه را سر مشق فعاليت و سياست های خود بدل سازيم