انجمن کارگری جمال چراغ ويسی: اول ماه می : کارگران جهان متحد و يکپارچه به پيش
اول می را در شرايطی برگذار ميکنيم که نظام سرمايه داری جهانی هنوز هم با گذشت مدتها از شروع بحران اقتصادی دست به گريبان اين بحران ساختاری باقی مانده است. تمامی صاحب نظران و تئوريسينهای طبقات دارا از ارائه راه حل برای برون رفت از اين بحران عاجزاند همه علنـا اعلان ميدارند، که دور نمای روشنی در پيش نيست. هر چند بعضاً تعدادی از کشورها اعلام ميکنند که بحران را پشت سر گذاشته اند، اما اين در شرايطی است که پول های هنگفتی را که از استثمار نيروی کار کارگران به دست آمده است را به بخشهايی از بنگاهها يا بانکهای ورشکسته تزريق ميکنند تا موقتاً اين نظام نکبت بار و ضد انسانی بتواند چند صباحی ديگرهم به زندگی خود ادامه دهد و از طرف ديگر ميليونها نفر از کارگران را از کار اخراج کرده اند و هيچ اميدی برای بازگشت به کار آنها وجود ندارد . وزرای دارای بيست کشور صنعتی دنيا در نشست جمعه ۲۳آوريل ۲۰۱۰ با صدور بيانيه ای اعلام کردند که رشد اقتصاد عمدتأ ناشی از کمک های دولت ها است (تزريق پول). اين شرايط عليرغم ادعاهای کاهش بحران هر از چندگاهی صنايع کليدی مهم يا سلسله شرکتهای مالی را در کام خود فرو ميبرد، اين واقعيت که وضعيت بازار فروشنده را خيل خريداران تعين ميکنند انکار ناپذير است جيب های خالی خريداران که زير سايه استثمار شديد تهی شده اند، مصبب اصلی بحران است. حال قرار است با بيکار کردن ميليونی کارگران و باز به خرج آنان بحران را پشت سر بگذارند به واقع ديواری کوتاهتر ار ديوار طبقه کارگر در اين نظام وجود ندارد اما همه اين اتفاقات به واقع در غياب يک جنبش عظيم سوسياليستی کارگری روی می دهد . . در بريتانيا نود درصد شرکتهای کوچک برای يک سال از عوارض شهرداری معاف شده اند، با اين حال خطر ورشکستگی در چند قدمی آنها است. صاحبان سرمايه طبق عادت هميشه گيشان اينبار هم تصميم دارند که برای نجات خود جامعه بشری را به تباهی بکشنانند اما عکس العمل تا به حال کارگران و خانوادهايشان همراه با وجدان بيدار بشريت به صاحبان سرمايه، نشان از آن دارد که با مقاومت همه جانبه ای روبرو خواهند شد.
ايران هم به عنوان کشوری که وارد سيستم اقتصاد جهانی شده است از اين قاعده مستثنا نيست. حاکمان سرمايه در ايران بعد از سرکوب انقلاب۱۳۵۷ توده های کارگر و زحمتکش در ايران در طی سه دهه به اشکال و شيوه های مختلف و با همکاری همکارانشان در ديگر نقاط جهان موفق به برپايی حکومتی يکدست، پايدار و متعارف سياسی نشدند و با اين بحران اخيرهم زخمهای کهنه دهان باز نمودند سران ريز و درشت جمهوری اسلامی در اوايل بروز بحران جهانی سرمايه اعلام داشتند که نظام آنها نظامی آسمانی و ماورای طبقات است بنابراين بحران سرمايه داری تاثيری روی اقتصاد ايران نخواهد گذاشت و به ديگر کشورهايی هم که دچار بحران شده بودند، اقتصاد اسلامی را توصيه ميکردند. اما اين بحران ساختاری جهان به اقتصاد ايران که در نوع خودش جز مفلوک ترين و فاسد ترينش در دنيا است نيز رسيد . چند ماه طول نکشيد که ايران خودرو يکی از بزرگتری کارخانه های توليد خودرو در خاور ميانه بعد از چهار دهه توليد با تزريق يک ميليارد دلار امکان ادمه کاری پيدا نمود . صنايع فولاد همراه چند شرکت بزرگ دريايی، خودروسازيها و شرکتهای کوچک و متوسط يکی پس از ديگری اعلام ورشکستگی کردند. شرکتهای کوچک و متوسط که از بانک مرکزی وام دريافت کرده بودند، از پس دادن بيش از چهل ميليارد دلار وامهای خود خوداری کردند. بن بست های اقتصادی همراه با بحران عميق سياسی که طی سه دهه روی هم تلنبار شده، رژيم جمهوری اسلامی را از هر طرف زير فشارگذاشته بود با انتخابات رياست جمهوری خرداد سال ۱۳۸۸ شعله کشيد و جناحهای مختلف داخل حکومت را به مصاف همديگر کشاند اما آنها قبل از اين مصاف هيچگاه نيروی توده های مترصد فرصت را پيش بينی نکرده بودند . در همان هفته های اوايل اعتراضات آن چنان وحدت، همدلی و همکاری بين تودهای مردم ايجاد کرد که تمام جناحها چه غالب و چه مغلوب را به وحشت انداخت، حتا آنهايی که به بيرون حکومت رانده شده بودند و خود زير ضرب جريان حاکم بودند در مقابل توده های معترض موضع گرفتند و مردم را به در پيش نگرفتن اعمال و شعارهای ساختار شکنانه دعوت ميکردند . اما جمهوری اسلامی در ايران برای توده های کارگر و زحمتکش از هيچ مشروعيتی ديگربرخوردار نيست بيش از سی سال حکومت اين رژيم سرمايه توده های به جان آمده را در نابود نمودن آن مصمم ساخته است.
ما اول مه امسال را در شرايطی برگذار ميکنيم که علی رغم مليتاريزه کردن شرايط در ايران از سوی رژيم ، اما جمهوری اسلامی در ضعيف ترين دوران تاريخ خودش چه از لحاظ داخلی و چه خارجی نسبت به سی سال قبلی حاکميتش قرار گرفته است . بحرانهای اقتصادی و سياسی که ميرود گلوی حکومت را تا مرز خفه کردن بفشارد، تمامی اقشار و طبقات مختلف را به فکر راه حل نهايی انداخته است و دولتهای منطقه و جهان از ترس شکل گيری يک حرکت راديکال و انقلابی به تکاپو افتاده اند و دارند الترناتيو طرح ميکنند. شخصيت های شناخته شده ای را بعنوان رهبر اعتراضات به مردم معرفی ميکنند و در رسانه های خود برايشان تبليغ ميکنند. گاها سنگ دفاع از خواست آزادی مردم ايران را به سينه ميزنند تا جای پايی برای عناصر تاێيد شده خود در بين مردم پيدا کنند.
شرايط سياسی که در ايران ايجاد شده وظايف و مسئوليت بزرگ و تاريخی را جلو پای طبقه کارگر ايران و پيش روی فعالين و رهبران اين طبقه ميگذارد که در مراسمها و تجمع های بزرگ و کوچکی که به مناسبت اول ماه می برگزار ميشود، اوضاع جديد ايجاد شده را برای هم طبقه ايهای خود و کل جامعه ترسيم کنند . بحران عميق سياسی اقتصادی که بورژوازی را زمين گير کرده و تلاش ميکند برای خلاصی خود باراصلی اين بحران را بر دوش طبقه کارگر و زحمتکشان بگذارد، اين شانس را به روی طبقه کارگر و پيشروان اين طبقه باز کرده تا برای خلاصی توده زحمتکش مزدبگير از شر نکبت بار اين زالو صفتان ، وظايف اجتماعی و تاريخی خود را با دخالت اگاهانه به انجام برساند.
زنده باد اول ماه می روز همبستگی جهانی کارگران
پرتوان باد جنبش توده ها به رهبری طبقه کارگرايران
سرنگون باد رژيم سرمايه داری جمهوری اسلامی ايران
انجمن کارگری جمال چراغ ويسی
۱۳۸۹/۲/۶