فرهاد شعبانی :کارگران شرکت واحد در بوته آزمایش
اکنون نوبت کارگران شرکت واحد است که برای رای که داده اند ارزش و احترام قائل شوند، رهبران شما در اسارت رژيم اند، موجوديت تشکل شما که گل سر سبد يک دوره از جنبش کارگری و محصول آن است با خطربقاء روبروست. وقت آن رسيده به سيانت از آراء و دفاع از رهبران منتخب تان بپردازيد. هرگونه حمايتی از آنها، هر گونه مبارزه ائی برای آزادی آنها و حفظ سنديکا از کانال مبارزه شما و حمايت ديگران از مبارزه شما خواهد گذشت. شما در بوته آزمايش قرار گرفته ايد.
فرهاد شعبانی
با دستگيری سعيد ترابيان و رضا شهابی از اعضای هئيت مديره سنديکای کارگران شرکت واحد تهران و حومه، در حاليکه دو تن ديگر از رهبران اين سنديکا ( منصور اسالو و ابراهيم مددی) در زندان هستند، يکبار ديگر اين تشکل مستقل کارگری را در مرکز توجه رسانه های خبری و نهادهای بين المللی کارگری قرار داد.
در ضرب اول دستگيريهای جديد تشکلهای کارگری داخل، فعالين جنبش کارگری در خارج و نهادهای بين المللی کارگری و عفو بين الملل اين تعرض را محکوم و خواست آزادی دستگير شده گان يکبار ديگر محوری و در دستور کار قرارگرفت.
اما به موازات پيشبرد مبارزه و کمپين برای آزادی دستگير شده گان دو نکته اساسی بايد عميقا" بررسی و پاسخ بگيرد. چرا جمهوری اسلامی نوک حمله خود را روی سنديکای شرکت واحد متمرکز کرده ؟ و پاسخ کارگران شرکت واحد در وحله اول و کل جنبش کارگری ايران به اين تهاجم سازمانيافته و متمرکز بر سنديکای واحد چه بايد باشد؟
تشکيل سنديکای کارگران شرکت واحد و انتخاب رهبری آن توسط کارگران در انتخاباتی دموکراتيک، علی رغم تمام ضعفها، کمبودها و ملاحظات وارده بر آن، در کنار حرکتهای مستقل طبقه کارگر و فعالين جنبش کارگری، از جمله شجاعت کارگران سقز در برگزاری مراسم اول ماه مه و گسترش آن به ديگر نقاط ايران، جنبش کارگری ايران را وارد فاز ديگری از موجوديت؛ آنهم ايجاد تشکلهای مستقل و سربرآوردن رهبرانش کرد. سنديکای شرکت واحد در عصر يکه تازی تشکلهای دولتی ضد کارگری" شوراهای اسلامی کار" و "خانه کارگر" به نماد تشکلهای مستقل کارگری در محيط کار تبديل شد و الگوی ديگری از سازمانيابی در محيط کار را پيش پای کارگران قرار داد. اين تشکل در کنار ديگر تشکلهای مستقل کارگری موجوديت رژيم و تشکلهای ضد کارگری محيط کارش را به چالشی جدی طلبيد، و به موتور محرک چنين سنتی در جنبش کارگری تبديل شد، روندی که همچنان در حال گسترش است.
حرکت مستقل کارگران و فعالين کارگری نه تنها در بعد داخلی بلکه در بعد جهانی نيز توجه ها را بخود جلب کرد و طی سالهای گذشته امواجی از حمايت ها به سمت جنبش کارگری ايران و فعالين کارگری سرازير شد. از جمله در اجلاس سازمان جهانی کار مشروعيت نمايندگان رژيم زير سئوال رفت و خواست اخراج نمايندگان اين رژيم در حال گسترش است. اگر کمپين ها و مبارزات کارگران و فعالين جنبش کارگری در داخل و خارج برای اخراج نمايندگان جمهوری اسلامی به خواست شمار بيشتری از نمايندگان در اين نهاد تبديل شود، ترديدی نيست اين خواست در دستور اين اجلاس قرار خواهد گرفت. در اين صورت کرسی اشغالی کارگران توسط جمهوری اسلامی بازستانده خواهد شد و يکی از تشکلهائی که می تواند کانديد احراز چنين کرسی شود، سنديکای شرکت واحد است. مهمتر از اين موقعيت جنبش کارگری در داخل است که رژيم و سرمايه داری ايران در کليت خود را دچار کابوس کرده است.
فشارهای چند سال گذشته جمهوری اسلامی بر رهبران و فعالين سنديکای واحد، نيشکر هفت تپه و ديگر فعالين و رهبران جنبش کارگری از جمله محمود صالحی مانع گسترش حرکت مستقل کارگران برای ايجاد تشکلهای کارگری نشده و اين حرکت روندی برگشت ناپذيراست. سنديکای شرکت واحد محصول اين مبارزه ويکی از تشکلهای مستقل محيط کار است که از آغاز تشکيل خود تاکنون صحنه های پرشوری از مبارزه عليه جمهوری اسلامی را به نمايش گذاشته است. به اسارت گرفتن رهبران اين تشکل و در هم شکستن اين سنديکا سرآغازی خواهد بود برای تهاجم سازمانيافته عليه تشکلهای موجود کارگران و فعالين جنبش کارگری، از اين زاويه سرنوشت سنديکا ی واحد و رهبرانش به کل جنبش کارگری مربوط است و اين جدال؛ اگر نگويم سرنوشت ساز اما يکی از جدالهای مهم جنبش کارگری با رژيم است. اگر آنها پيروز اين صحنه شوند، گامهای بعدی را بسوی هفته تپه، اتحاديه آزاد کارگران ايران، فلز کاران کرمانشاه، خبازان سقز، شوراهای تازه تاسيس مجتمع پتروشيمی ماهشهر و اصفهان برخواهند داشت. جنبش کارگری بايد خاکريز مقاومت را اينجا بسازد، اما در مقطع کنونی بار اصلی اين مبارزه بر دوش کارگران شرکت واحد است.
نقش کارگران شرکت واحد در اين مبارزه
صحنه های پرشور ايجاد سنديکای کارگران شرکت واحد تهران و حومه را فعالين جنبش کارگری از ياد نبرده اند. اين کارگران شرکت واحد بودند که با مشتهای گره کرده منصور اسالو، مددی، ترابيان و ديگران را با آراء خود بعنوان رهبران سنديکا انتخاب کردند و با اين شجاعت موجوديت تشکلهای ضد کارگری دولتی نه تنها در شرکت واحد بلکه در سراسر ايران را به زير سئوال بردند و الگوی ايجاد تشکلهای مستقل کارگری را در جنبش روبه گسترش کارگران بدست دادند. رهبران منتخب هم با مشتهای گره کرده و با علم به تمام ناملايمات و دشواريهای پيش رو رسالت دفاع از حق و حقوق کارگران شرکت واحد را بعهده گرفته و پرچم استقلال اين تشکل را بر دوش گرفتند. آنها طی اين سالها، زندان رفتند، شکنجه شدند، محروميت اجتماعی کشيدند، خانواده و فزندانشان تحت شرايط دشوار اقتصادی قرار گرفتند اما همچنان ثابت قدم و استوار در سنگر دفاع از جنبش کارگری و سنديکای واحد برجای ماندند و هيچيک از اين فشارها سر آنها را در مقابل رژيم فرود نياورد. اکنون نوبت کارگران شرکت واحد است که برای رای که داده اند ارزش و احترام قائل شوند، رهبران شما در اسارت رژيم اند، موجوديت تشکل شما که گل سر سبد يک دوره از جنبش کارگری و محصول آن است با خطر بقاء روبروست. وقت آن رسيده به صيانت از آراء و دفاع از رهبران منتخب تان بپردازيد. هرگونه حمايتی از آنها، هر گونه مبارزه ائی برای آزادی آنها و حفظ سنديکا از کانال مبارزه شما و حمايت ديگران از مبارزه شما خواهد گذشت. شما در بوته آزمايش قرار گرفته ايد. اطرافتان را نگاه کنيد همين چند روز پيش يک عده طلبه انگل، مفت خور و شکم برآمده حوزه علميه قم که نه تنها نقشی در توليد نعمات مادی ندارد بلکه تمام امکاناتشان حاصل رنج ماست برای دفاع از رهبرانشان سينه خود را چاک و زمين و زمان را به جنگ فراخواندند. ما کارگران را چه شده که رژيم اسلامی رهبرانمان را دستگير، زندانی، شکنجه و موجوديت تشکلمان را با خطر بود و نبود روبرو می کند اما حرکتی از خود نشان نمی دهيم. مگر همين چند روز پيش نبود که با متوقف کردن اتوبوسهای تندرو خط ۱ از پارکنيک توانستيم مانع تغيير ساعت کارمان شويم و ومديريت را وادار به عقب نشينی کنيم.
از همه اينها نتيجه می گيرم که رسالت مبارزه برای آزادی رهبران زندانی سنديکای شرکت واحد در وهله اول بر دوش کارگران اين شرکت است. انتخاب يک دستگاه رهبری موقت برای جانشينی آنها، آغاز يک مبارزه برای آزادی آنها که بدون ترديد در شرايطی که نفرت از رژيم جمهوری اسلامی اجتماعی تر از هر زمانی است می تواند سنگر محکمی در مقابل اين تعرض همه جانبه به موجوديت اين تشکل باشد. نبايد فرصت مانور را به حاکميت داد. مبارزات کارگران شرکت واحد بدون شک مورد حمايت داخلی و در بعد بين المللی قرار خواهد گرفت و با استقبال گرم مردم جان به لب رسيده تهران روبرو خواهد شد. راه آزادی رهبران زندانی سنديکای شرکت واحد، حفظ سنديکا و جلوگيری از تعرض رژيم به ديگر تشکلهای کارگری از مسير چنين مبارزه ائی می گذرد و کارگران شرکت واحد با دست زدن به چنين مبارزه ائی اعتبار و وجه خود در جنبش کارگری را به اوج خواهند رساند. ترديدی نيست که بدون چنين حرکتی نيز مبارزه برای آزادی رهبران دستگير شده و دفاع از موجوديت سنديکای واحد همچنان توسط کل جنبش کارگری ادامه خواهد داشت، اما جايگاه کارگران شرکت واحد در اين حرکت ويژه و تاريخی خواهد بود.