زينت ميرهاشمی: افزايش بيکاری نسبت به سال گذشته
مرکز امار ايران رشد بيکاری در بهار امسال را نسبت به بهار سال گذشته ۳.۵ درصد اعلام کرده و نتيجه گرفته که درصد بيکاران در بهار امسال ۶ / ۱۴ درصد بوده است.
ولیالله صالحی، عضو شورای عالی کار در يک پاسخ احمدی نژادی به سوال خبرگزاری دولتی مهر گفت:«در حال حاضر ما فرد بيکاری در کشور نداريم و بايد تکليف خودمان را با تعريف بيکاری روشن کنيم.»
بر اساس داده های آماری، هر سال يک ميليون نيروی کار وارد بازار کار ايران می شوند. با توجه به بحران و رکود در واحدهای توليدی و عدم قدرت رقابت آن با واردات کالاهای خارجی و نيز تعطيلی واحدهای توليدی، می توان حدس زد که به چه ميزانی آمار بيکاری افزايش پيدا می کند و آمار واقعی، آن آماری نيست که مرکز آمار ايران ارائه می دهد و بسيار بيشتر از آن است. تا کنون طرحهايی که برای اشتغال و کاهش نرخ بيکاری داده شده است موفق نبوده است. مثال آن طرح ايجاد بنگاههای زودبازده است که عليرغم هياهوی فراوان بر اساس گفته های کارشناسان رژيم با شکست رويرو شده است. راديو آلمان در گزارشی به اين مساله پرداخته و اعلام کرد که «دولت احمدینژاد، با صرف دست کم ۲۰ ميليارد دلار از درآمدهای نفتی، طرح ايجاد واحدهای اقتصادی زودبازده را اجرا کرد. اما سه سال بعد، بانک مرکزی ايران اعلام کرد که مطالبات غيرقابل وصول بانکها به حدود ۱۷ ميليارد دلار رسيده است. بخش اعظم اعتبارات پرداخت شده برای اجرای طرحهای زودبازده که قرار بود ايجاد اشتغال فوری کنند، به کسانی پرداخت شد که اندکی بعد يا اعلام ورشکستگی کردند و يا از ايران گريختند. در حال حاضر، بانکها به دليل عدم بازپرداخت اين اعتبارها و همچنين عدم پرداخت نزديک به ۵۰ ميليارد دلار بدهی دولت، توانايی تامين اعتبار برای واحدهای اشتغالزا را ندارند.»
ترکشهای حذف يارانه ها
هدفمند کردن يارانه ها که بدون شک يک مدل غيرعادلانه است، ترکشهای خود را گام به گام بر اقتصاد و وضعيت معيشتی مردم به جا گذاشته و خواهد گذاشت. افزايش سرسام آور قيمت آب و برق و گاز، بالارفتن قيمت بنزين و افزايش بهای مايحتاج مردم مانند نان و برنج، روزهای دشواری را برای مردم ايران نويد می دهد.
اين طرح که بر اساس سياست رانت خواری و چپاولگری هرم قدرت و وابستگان آن و نيز منافع تعدادی مواجب بگير مديريت می شود، در فقدان دموکراسی و وجود اقتصاد ناپايدار و وابسته به نفت، راهکاری در برابر کنشهای ناشی از آسيبهای حذف يارانه ها جايگزين نخواهد کرد. بر اساس همه گفته های يک سال گذشته در مورد اين طرح، فقر افزايش خواهد يافت و به ويژه اقشار متوسط و مزدبگيران و کارگران فقيرتر خواهند شد. اگرچه هنوز چارچوب گيرندگان کمک نقدی در ازای حذف يارانه ها مشخص نشده است، حتا اگر مبلغ ناچيز ادعا شده، بر اساس وعده احمدی نژاد به حساب دو دهک جامعه ريخته شود، هيچ دردی از مشکل همان بخشهای مورد نظر حل نخواهد شد. اين مبلغ در برابر افزايش قيمتها و رشد تورم آن قدر ناجيز است که نمی تواند حذف يارانه ها برای اقشار کم درآمد جامعه را جبران کند.
احمدی نژاد که با سخن پراکنيهای غير واقعی اش در زمينه سياست و جهان، تبديل به مضحکه ميان مردم شده، در زمينه اقتصاد با حرفهای بی سر و ته و دادن آمارهای دروغ و ناشيگرانه، مورد غضب بخشهايی از طرفدران ولايت فقيه به نام «اصولگرايان» سنتی هم قرار می گيرد. وی در آخرين سخن پراکنی اش، در همدان ادعا کرد که با پخش يارانه ها، «حتا يک فقيری هم در کشور پيدا نخواهد شد.»
در کشوری با تنومند شدن مافيای واردات، فربه شدن بخش اقتصادی شبه دولتی به برکت دولت در مقام سرمايه دار بزرگ و افزايش بيکاری، نه خبری از عدالت خواهد بود و نه از توسعه پايدار. بنابراين چنين طرحهايی بی عدالتی را افزايش خواهد داد.
روز پنجشنبه ۱۴ مرداد، يکی از اعضای مجلس ولايت، از عدم تناسب واردات و صادرات و عدم بهبود وضعيت اقتصادی صحبت کرده است. بر اساس گزارش خبرگزاری دولتی ايلنا، حجت الاسلام حسين اسلامی گقت:«ژاپن، ۸۰ درصد صادرات و ۱۰ درصد واردات دارد، اما جمهوری اسلامی ۷۰ درصد واردات و ۲۰ درصد صادرات دارد.» البته ايشان مقداری به حال تجار لطف کرده و گرنه ميزان واردات بر اساس خود آمارهای کارشناسان رژيم بيش از ۷۰ درصد است. اين عضو مجلس اقرار می کند که «بالا بودن واردات، ريشه در رانتهای سياسی، ضوابط غير قانونی و تعرفه گذاريهای نامناسب دارد. اين وضعيت موجب هدايت کشور به بن بستها در همه زمينه ها شده است.»
طرح موسوم به آتيه
يکی از طرحهای فريبنده ديگر طرح موسوم به آتيه است که دولت احمدی نژاد طراح آن است. دولت پاسدار احمدی نژاد که خود را پايبند به استانداردهای بين المللی مربوط به حقوق بشر و حقوق کودکان نمی داند، برای افزايش جمعيت و در مخالفت با کنترل جمعيت طرح آتيه يا به عبارتی طرح تشويق کودکان بيشتر و گرفتن کمک از دولت را مطرح کرده است. روزی خمينی برای افزايش لشکر اسلام و شعله ور کردن آتش جنگ به نيروی انسانی احتياج داشت و طرح کنترل جمعيت را ملغی اعلام کرد که عوارض ويرانگری داشت. امروز ولی فقيه که در ايزوله ترين شرايط است طرحهای افزايش جمعيت را تاييد می کند تا لشکر فقيران که نان خور دولت باشند به وجود آورد.
در حالی که هيچ آمار واقعی از کودکان کار داده نمی شود، هر روز بر تعداد کودکان فقير اضافه می شود و بسياری از کودکان به جای نشستن پشت نيمکت مدرسه در خيابانها پرسه می زنند.
در خيابانهای شهرهای بزرگ، در قالی بافيها، در کوره پزخانه ها و توليدات محلی، اين دستهای کوچک کودکان کار است که بخشی از چرخه توليد سرمايه داری انگل صفت ايران را می چرخاند. امروز در خيابانهای شهرهای بزرگ شاهد انبوه کودکان فقر که در خيابانها شب را به روز می رسانند تا سکه ای دستان کوچکشان را پر کند و آنها را راهی کلبه حقيرانه شان کند هستيم. وجود کودکان در سياهچالهای رژيم گوشه ای از آسيبهای اجتماعی ناشی از فقر را به برکت رژيم ولايت فقيه نشان می دهد.
روز دوشنبه ۲۵ مرداد، رئيس سازمان ثبت احوال گفت که کودکانی که در سال ۸۹ متولد شده اند، يک ميليون تومان به آنها يارانه داده می شود. در اوايل سال جاری هنگامی که احمدی نژاد اين طرح را مطرح کرد گفته بود که «دو فرزند برای يک خانواده کافی نيست و روزی آنها را خدا می دهد». صحبتهای وی مورد تمسخر بسياری از مردم و حتا کارشناسان رژيم قرار گرفت. کودکان کار و فقر که هيچ سهمی از دوران کودکی خود نداشته اند و هيچ نهاد قانونی از آنها حمايت نمی کند پوچی طرح آتيه را نشان می دهد. آموزش رايگان حق طبيعی همه کودکان است که به دليل فقر بسياری از آنها از آن محرومند. سهم پايين آموزش و پرورش در تعيين بودچه سال ۸۹ نسبت به بودجه نظامی و بودجه بسيج و سپاه پاسداران و نهادهای آموزشی وابسته به آنها نشان دهنده هدف غير انسانی طرحهای احمدی نژاد در رابطه با مردم و به ويژه افزايش جمعيت است.
سايت پزشکان بدون مرز از عضو کميسيون بهداشت و درمان مجلس نقل می کند که؛ بر اساس آخرين اعلام سازمان بهداشت جهانی رتبه ايران از نظر شاخص مشارکت عادلانه مردم در هزينه های سلامت در حدود ۱۰ سال پيش رتبه ۱۱۲ بوده که با توجه به روند نامناسب دهه اخير اکنون افت کرده و بايد از اين نظر در رده ۱۱۸ تا ۱۲۰ در بين ۱۹۱ کشور دنيا باشد.
در فراسوی داده های آماری نهادهای وابسته به حکومت که بخش کوچکی از وضعيت ناهنجار زندگی معيشتی مزدبگيران و کارگران را منعکس می کند، زندگی واقعی مردم و فقر روزافزون آنها به شعار فريبنده احمدی نژاد زهرخند می زند.
در ماهی که گذشت، فشار بر فعالان کارگری در زندان و نيز خانواده های آنان افزايش يافته است. عليرغم حمايت های بين المللی از طرف نهادهای کارگری و سنديکاهای کارگری بين المللی و نيز نهادهای حقوق بشری، کارگران زندانی در سياهچالهای قرون وسطايی زير فشار و سرکوب هستند. منصور اسالو فعال سنديکای شرکت واحد اتوبوسرانی عليرغم سالها حبس با عنوان اتهامهای جديد زير فشار و سرکوب قرار دارد.
در ماهی که گذشت اعتراضهای کارگران و مزدبگيران جريان داشت و در چندين مورد ماموران سرکوبگر با کارگران معترض درگير شده اند. و حتا به بازداشت آنها منجر شده است.
برخی از مهمترين حرکتهای اعتراضی کارگران و مزدبگيران در مرداد ۱۳۸۹
سرکوب، آزار، پرونده سازی، دستگيری، شکنجه و محاکمه فعالان کارگری در ايران را به شدت محکوم می کنيم.
*روز شنبه ۲ مرداد بيش از ۳۵۰ تن از کارگران کارخانه فرنخ در مقابل اين کارخانه در شهرک صنعتی البرز قزوين تجمع کردند .
به گزارش آسمان ديلی نيوز اين کارگران ۵ ماه حقوق معوقه و دو ماه حقوق عيدی و پاداش خود را طلب دارند. يکی ازکارگران در مورد تجمع اعتراضی کارگران گفت:«تجمعات ما به اسم شورشی و اخلالگر هميشه سرکوب می شود. درحالی که به جزگرفتن حق و حقوق مان چيز ديگری نمی خواهيم.»
در ادامه حرکتهای اعتراضی کارگران کارخانه نازنخ قزوين روز شنبه ۹ مرداد کارگران اين کارخانه برای پيگيری حقوقهای ۷ ماه گذشته خود در مقابل وزارت صنايع قزوين تجمع کردند و به سياستها و سردواندن کا رگران توسط مقامات اعتراض کردند
همچنين روز شنبه ۱۶ مرداد کارگران کارخانه نازنخ قزوين و کارگران فرنخ و بيش از ۱۰۰ نفر از کارگران چينی البرز به همراه برخی از کارگران ديگر از کارخانه های بحرانی در مقابل اداره صنايع قزوين تجمع کردندو خواهان دريافت مطالبات خود شدند.
کارگران کارخانه نازنخ قزوين روز چهارشنبه ۲۰ مرداد مجددا برای چندمين بار در مقابل اين شرکت تجمع کرده و خواهان ۷ ماه حقوق معوقه خود شدند .
به آژانس ايران خبـــــــــــر يکی از کارگران در مورد برخورد نيروهای سرکوبگر با کارگران گفت:«ما جلوی وزارت صنايع فقط گفتيم که مزدمان را که کارکرده ايم می خواهيم اما ما را تحت عنوان اخلالگر پراکنده کردند، البته با باتوم! ما فقط نان برای خوردن می خواهيم نمی دانم اين کجايش اخلالگری محسوب ميشود؟»
*کارگران، رانندگان و کارکنان اداری يک شرکت راه سازی به نام «نام آوران» در اعتراض به پرداخت نشدن ۹ ماه حقوق و دستمزدشان روز يک شنبه ۳ مرداد دست از کار کشيدند.
به گزارش آتی نيوز کارکنان اين شرکت چهار روز پيش از اين حرکت اعتراضی هم در مقابل دفتر اين شرکت تجمع کرده بودند که پس از دو ساعت تجمع با وساطت ماموران انتظامی مبنی بر اين که طی چهار روز آينده حقوق خود را دريافت خواهند کرد به تجمع خود پايان داده بودند.
شرکت راه سازی نام آوران ساخت ۱۳۰ کيلومتر از جاده دو بانده شاهرود به سبزوار را بر عهده دارد.
*انترنهای دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شاهد در اعتراض به کم بودن حقوق دريافتی خود اعتصاب کردند. به گزارش خبرگزاری دولتی فارس، تعدادی از انترنهای دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شاهد در اعتراض به اختلاف حقوق خود با حقوق انترنهای ساير دانشگاههای علوم پزشکی کشور اعتصاب کردند.
اين اعتصاب از صبح روز شنبه ۹مرداد و به صورت عدم حضور در بخشهای مختلف بيمارستان دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شاهد انجام شد.
*کارگران کارخانه قند بردسير صبح روز روزچهارشنبه ۱۳ مرداد در مقابل اين کارخانه تجمع کردند. به گزارش آسمان ديلی نيوز، يکی از کارگران معترض گفته است که:«ما بارها به استانداری کرمان به فرمانداری، دفتر امام جمعه، نماينده مجلس و حتی مقابل دفتر احمدی نژاد رفته ايم ولی کسی به خواسته ما توجه نمی کند. ما چيز زيادی نمی خواهيم ما فقط حق وحقوق خودمان را می خواهيم.
*روز چهارشنبه ۱۳ مرداد بيش از ۱۸۰ تن از کارگران کارخانه چينی البرز در مقابل اين شرکت در شهرک صنعتی قزوين دست به تجمع زدند. به گزارش آسمان ديلی نيوز اين کارگران در اعتراض روی زمين تحصن کردند . کارگران متحصن همگی بين ۱۹ تا ۲۴ سال سابقه کار در اين شرکت را داشتند اما مدت ۱۰ ماه است که حقوق نگرفته اند.
*روز دوشنبه ۱۸ مرداد بيش از ۵۰ تن از کارگران کارخانه چينی البرز قزوين مقابل اين شرکت تجمع کردند. به گزارش آژانس ايران خبر اين کارگران به بی توجهی مقامات به مشکلات کارگران و همچنين نسبت به عدم دريافت حقوق شان اعتراض داشتند.
*سه شنبه ۱۹مرداد کارگران شرکت مواد شيميايی ترومر در مقابل اين شرکت در کيلومتر ۵ جاده قديم قروين-کرج تجمع اعتراضی برگزار کردند. به گزارش آژانس ايران خبر کارگران خواستار مطالبات عقب افتاده خود شدند . اين کارخانه قرار دارد.
*کارگران شرکت بن رو در اعتراض به عدم پرداخت ۴ ماه از دستمزدهايشان از روز شنبه ۲۳ مرداد ماه دست به اعتصاب زدند.
بنا بر گزارش اتحاديه آزاد کارگران ايران از چهارمين روز اين اعتصاب، از زمان شروع اعتصاب کارگران هر روزه به کارخانه می آيند و کارت ورود خود را می زنند. اين کارگران اعلام کرده اند تا زمانی که به خواستهايشان رسيدگی نشود به اعتصاب خود ادامه خواهند داد.
شرکت بن رو مونتاژ کننده ماشينهای خارجی(بنزهای کوپه) است با حدود ۸۰۰ نفر کارگر در جاده سلفچگان قرار دارد.
*کارگران کارخانه کيان تاير از صبح روز پنج شنبه ۲۸ مرداد در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای خود دست به اعتصاب زدند و با بستن درب انبارها مانع خروج لاستيک از کارخانه شدند. به گزارش اتحاديه آزاد کارگران ايران، به دنبال اين اعتصاب و تجمع کارگران کيان تاير در محوطه کارخانه، روز شنبه ۳۰ مرداد ماه جلسه ای در بخشداری چهاردانگه با شرکت نماينده های کارفرما و کارگران تشکيل شد. نماينده کارفرما در اين جلسه اعلام کرد که پول برای پرداخت دستمزد کارگران ندارند و قولی نيز در اين زمينه نمی تواند بدهند. نماينده های کارگران نيز متقابلا بر در يافت دستمزد خود و حل ساير مشکلات در کارخانه تاکيد کردند.
در ادامه اين جلسه نماينده کارفرما با تهديد کارگران اعلام کرد چنانچه فردا درب انبارها را برای خروج لاستيک باز نکنند با آوردن مامور به کارخانه اقدام به باز کردن درب انبارها خواهد کرد.
*روز شنبه ۳۰ مرداد ۲۵۰ نفر ازکارگران اخراجی سازمايه درمحل کارخانه واقع پاکدشت برای گرفتن حقوق خود تجمع اعتراضی برپا کردند. اين کارگران به مدت يک ساعت و نيم جاده خاوران را بسته بودند و ترافيک سنگينی ايجاد شده بود .
به گزارش آسمان ديلی نيوز، سپاه و وزارت اطلاعات به محل گسيل شده بودند و اقدام به متفرق کردن کارگران کردند .مديريت اين کارخانه ۱۰ روزاست که فرار کرده و به کارخانه نمی آيد وبه کارگران گفته شده که کارخانه به فروش گذاشته خواهد شد. اين کارخانه روز ۳۰ مرداد توسط ماموران حکومتی پلمپ شد.
*روز يکشنبه ۳۱ مرداد جمعی از معلمان و آموزشياران شاغل در آموزش و پرورش در اعتراض به عدم استخدام خود، در مقابل مجلس رژيم تجمع کردند.
به گزارش ايلنا تجمع کنندگان مدعی بودند که پس از پايان قراردادشان با آموزش و پرورش به آنها اعلام شده که ديگر نيازی به آنها ندارند. اين درحالی است که آنها سابقه ۲ تا ۳ سال خريد خدمت دارند.
*در شرايطی که تنها راه باقی مانده برای رانندگان و کارکنان فنی شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، که موضوع بازنشستگی آنها نزديک به ۱۴ ماه بلاتکليف مانده است، اعتصاب و دست از کار کشيدن در روز ۳۱ مرداد ماه بود و همة کارکنان بر انجام اعتصاب مصر بودند، عناصر دولتی در سازمان تآمين اجتماعی در مقابل تصميم به اعتصاب کارکنان شرکت واحد عقب نشينی کرده و اعلام کردند که به خواسته های کارکنان و رانندگان شرکت واحد برای بازنشستگی پاسخ مثبت می دهند و به خواسته های آنها رسيدگی می کنند. به گزارش آژانس ايران خبــــــــر بعد از اعلام اين موضوع رانندگان و کارکنان شرکت واحد اعلام کردند که فعلا از اعتصاب خودداری می کنند و منتظر می مانند که نتيجه وعده های سازمان تآمين اجتماعی معلوم شود.
گزارشهايی از فعالان ضدسرمايه داری گيلان
منبع: کميته هماهنگی برای ايجاد تشکل کارگری
ادامه اعتصاب در ريسندگی خاور
۱۶ مرداد ۱۳۸۹
کارخانه ريسندگی خاور در جاده رشت – فومن در منطقه آتشگاه قرار دارد. سالهاست که اين کارخانه با بحران کارگری روبه روست. در سال گذشته (۱۳۸۸) فردی به نام دکتر لامع مالک کارخانه های حوله برق لامع با استفاده از قانون خصوصی سازی بخش عمده سهام کارخانه را خريد. او دستگاههای مدرن و جديدی را وارد کارخانه کرد. اما در زمينه پرداخت مطالبات کارگران، که بيش از يک سال حقوق و مزايا طلب دارند، کوچک ترين اقدامی نکرد. در گذشته، کارخانه خاور روزانه ۹ تن نخ توليد می کرد. در حال حاضر در اين کارخانه ۲۷۰ کارگر مشغول به کار هستند که ۲۰۰ نفر آنها قراردادی و ۷۰ نفرشان استخدامی دائم هستند. کارگران از ابتدای سال ۱۳۸۹ و بعد از عيد، توليد را خواباندند و به عنوان اعتراض تعدادی از کارگران همراه اعضای شورای اسلامی کارخانه برای حل مشکل خود به دفتر رياست جمهوری در تهران رفتند که توسط ماموران نيروی انتظامی و اطلاعات مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. تعدادی از کارگران و اعضای شورای اسلامی کارخانه نيز دستگير شدند که پس از اعتراضات کارگران، اعضای شورای اسلامی و کارگران دستگير شده آزاد شدند و کارگران دست از پا درازتر به رشت بازگشتند .
کارگران در تاريخ ۹ مرداد، که مصادف با سومين روز درگذشت يکی از کارگران فعال کارخانه به نام نعمت پورابراهيمی بود، همگی در مراسم سوگواری او شرکت کردند. لازم به ذکر است کارگران خاور در طول سالها مبارزه بارها جاده رشت – فومن را بستند. اما به آنها وعده های سر خرمن داده شد و عملاً قدمی در جهت برآوردن مطالبات معوقه شان برداشته نشد. با اين همه، کارگران خاور همچنان جهت گرفتن مطالبات خود پافشاری می کنند. لازم به ذکر است بيشتر کارگران در محل زندگی شان به بقال و نانوا و … بدهکارند و در شرايط فوق العاده سخت معيشتی به سر می برند. لذا از تمامی فعالان و رسانه های واقعی کارگری می خواهند که تا رسيدن به مطالبات شان از مبارزات بر حق آنها حمايت کنند. لازم به ذکر است هم اکنون ۳ تن نخ در انبار موجود است و عليرغم اصرار و پافشاری دکتر لامع کارگران حاضر به توليد نيستند و همچنان در اعتصاب به سر می برند.
کاله، پخش مواد لبنی و فرآورده های غذايی
۲۲ مرداد ۱۳۸۹
شرکت توزيع و پخش مواد لبنی کاله در کيلومتر ۳ جاده رشت – لاهيجان قرار دارد. اين شرکت وابسته به بخش خصوصی و کارفرمای آن فردی به نام سليمانی است که سمت مديرعاملی نيز دارد. وی نمايندگی کارخانه کاله واقع در مازندران (آمل) را دارد. اين فرد اکثر اوقات در امريکا و انگليس به سر می برد. قبلاً مديريت سوسيس و کالباس و مواد غذايی را در رشت برعهده داشت . وی با حمايت و سرمايه گذاری شرکت توليد کاله توانست اين مرکز پخش را راه اندازی کند. در اين شرکت، حدود ۲۰۰ کارگر فعال هستند. ۳۰ نفر در بخش اداری و مالی ، ۴ نفر در بخش ويزيتوری و بقيه ۲۰۰ نفر در دو شيفت دوازده ساعت در بخش تخليه و بارگيری در سرتاسر شهر رشت و ساير شهرهای استان در مقابل مغازه های اغذيه فروشی مشغول فروش تبليغاتی – مقابل هر مغازه ۲نفر- هستند. روزانه ۲ تريلر محصولات لبنی از آمل به رشت وارد می شود . دستمزدهای کارگران طبق مصوبه اداره کار است که با اضافه کاری حدود ۴۰۰ الی ۵۰۰ هزار تومان می شود . اين شرکت فاقد هرگونه تشکل کارگری است. در ضمن در حدود ۴۰ کاميون و کاميونت به شکل پخش و دريافت پورسانت در خدمت شرکت است و حدود ۱۰ کاميونت نيز به شرکت تعلق دارد. اين شرکت در واقع رقيب کارخانه توليدی پگاه است و توانسته بخش زيادی از بازار پگاه را به علت فروش نسيه با مهلت ۱۰ روزه در دست بگيرد.
نساجی پارس ايران و مطالبات معوقه کارگران
۲۲ مرداد ۱۳۸۹
از اين کارخانه بحران زده که به جواد افراشته و خانواده اش تعلق دارد از سال ۸۳ به بعد گزارشات مختلفی از جانب کارگران به خبرنامه و سپس نامه کميته هماهنگی ارسال و منتشر شده است. بيش از ۲ سال بود که کارگران بازنشسته اين کارخانه، که تعداد آنها به ۵۳ نفر می رسد، هر يک به طور متوسط از ۳ الی ۶ ميليون تومان بابت مفاصاحساب بازنشستگی از جواد افراشته ضدکارگر طلبکار بودند. پس از ماهها وعده سرخرمن و مبارزات کارگران، بالاخره کارگران توانستند در روز چهارشنبه ۱۳ مرداد مطالباتشان را به صورت چک از کارفرما دريافت کنند. در حال حاضر کارخانه مشغول فعاليت با ۱۲ کارگر است که از اين کارگران ۴ نفر نزديک به ۲۳ الی ۲۵ سال سابقه کار دارند و منتظر برخورداری از شرايط سختی کار و اعلام بازنشستگی هستند و هريک حدود يک ميليون ۸۵۰ هزار تومان طلبکارند و ۸ نفر بقيه که به صورت قراردادی کار می کنند هريک در حدود ۲ الی ۶ ميليون تومان دستمزد و حقوق معوقه طلب دارند. قابل ذکر است که هنوز دستمزد تيرماه ۸۹ کارگران پرداخت نشده است.
اول شهريور ۱۳۸۹
منبع» ماهنامه نبردخلق شماره ۳۰۲
