ما گروهی از کارگران بازنشسته در استان اصفهان ۸ مارس روز جهانی زن را گرامی می داريم

  و يک صدا حجاب اجباری و آپارتايد جنسی را محکوم ميکنيم
 ۲۸ سال از حکومت جمهوری جهل و نادانی ميگذرد. طی اين سالها زنان تحت بدترين شرايط زندگی کردند. هميشه مورد  تحقير قرار گرفتند. شکنجه شدند. سنگسار شدند. از آزادی محروم گرديدند. حتی حق تصميم گيری در مورد مسائل شخصی را هم از آنان سلب نمودند. از جمله اين دولت است که برای زنان مشخص ميکند که چه بپوشند و چه نپوشند و يا چه رنگی بپوشند و چه رنگی نپوشند.
آنها فکر ميکنند همانطور که خودشان از عبا و عمامه خرسندند٬ مردم هم از حجاب و عبا و عمامه اين سمبل‌های تحجر و ارتجاع اسلامی خوشحالند. اگر چه حداقل در طول حاکميت سياهشان بايد تاکنون به درجه نفرت مردم از عبا و عمامه و از اين حجاب اجباری پی برده باشند. آنها همه جا دم از حجاب زدند و در و ديوار را در کوچه و خيابان و در اداره و مدرسه و خلاصه در هر جا که دستشان رسيد٬ اندر فوايد حجاب نوشتند و زنان بی‌حجاب را مورد تعرض و تحقير خود قرار دادند. در جمهوری اسلامی بی‌حجاب بودن شد جرم و زنان بسياری را بخاطر آن دستگير کردند و مورد آزاد قرار دادند. حجاب شد پرچم اين رژيم و در طول ٢٨ سال حاکميتش تلاش کرد که با اين پرچم٬ حاکميت خود را بر جامعه جاری نگاهدارد و هر وقت که خواست به جامعه حمله برد و مبارزات مردم را سرکوب کند٬ تحت عنوان مبارزه با بدحجابی زنان را مورد حمله و سرکوب قرار داد. حجاب وسيله‌ای شد برای جداسازی و آپارتايد جنبسی و بردگی زن در جامعه.
در کدام يک از کشورهای دنيا  ميتوان ديد که در مقابل درب ورودی بيمارستان نوشته شده باشد٬ که کسی حق ورود به بيمارستان را دارد که حجاب داشته باشد. با حجاب اجباری زنان را از اوليه‌ترين حقوق اجتماعی خود محروم کردند. چنانکه برای عيادت بيمار نيز بايد حجاب داشت. در جمهوری اسلامی با زنان همواره همانند مجرم برخورد ميشود و هميشه  و در همه جا٬ در کوچه و در خيابان مورد تجسس قرار ميگيرند که مبادا حجابشان کنار رفته باشد. حجاب همانطور که اشاره کردم پرچم اين رژيم است و به زير کشيدن اين پرچم به معنی به زير کشيدن وجود نحس آنست. از همين رو يک عرصه مهم مبارزه جامعه با اين رژيم حجاب بوده است. 
درست پس از گذشت چند سال از حکومت رژيم بود که انواع گشت پليس برای مردم گذاشته شد٬ تا زنان و مردان را در کوچه و خيابان مورد تجسس قرار دهند از جمله اين گشتها: ۱- گشت ويژه ۲- گشت ثارالله ۳- گشت جندالله ۴-گشت امر به معروف و نهی از منکر ۵- گشت نيروی انتظامی. که در هر کدام از اين گشتها حداقل سه سرنشين صبح تا شب در خيابان پرسه ميزنند و تنها وظيفه همه اين گشتها آن است که در خيابان به زنان بگويند "خانم موی سرت را بپوشان" و يا "آقا آستين کوتاه چرا پوشيدی." اين داستان زندگی همه مردم در حاکميت اين رژيم است. زندگی‌ای پر از تحقير و توهين.
واقعيت اينست که تبعيض، نابرابری، و توهين به زنان در جمهوری اسلامی يک امر عادی است و همه اينها جزو افتخارات اين رژيم است.
اينها گوشه‌ای از ستمی است که بر زنان در اين جامعه وارد ميشود و تحقير کل جامعه است. اما عليرغم همه اين مشکلات و تنگناها و محدوديتها زنان در ايران هميشه برای بدست آوردن حقوق اجتماعی خود که همه آنها در يک جمله خلاصه ميشود و آن هم حقوق برابر با مردان است مبارزه کرده‌اند و تا رسيدن به هدف خود دست از مبارزه نخواهند کشيد. هم اکنون جنبش برای آزادی زن يک جنبش قوی در ايران است و زنان و مردان آزاديخواه بسياری در اين عرصه فعال‌اند و مبارزه برای آزادی زن يک مبارزه اجتماعی هر روزه مردم در اين جامعه است. آنچه که امروز بر زنان در جامعه ميگذرد داستان زندگی تک تک ماست. داستان زندگی ما کارگران است. داستان زندگی من کارگر و يا همسر و دختر من و تاثير فوری آن را بر زندگی خانوادگی ما ميگذارد. اين وظيفه همه اقشار جامعه است  که برای حقوق برابر زن و مرد و عليه ستم کشی زن در جامعه مبارزه کنند. سرنوشت زنان در جامعه با سرنوشت مردان به هم گره خورده است. جمهوری اسلامی با زير پا گذاشتن حقوق زنان در جامعه است که کل جامعه و ما کارگران را نيز مورد حمله قرار ميدهد و زندگی‌ای پر از فلاکت را بر ما تحميل ميکند. بايد عليه اين ستم‌کشی بايستيم. در همين راستا ما گروهی از بازنشستگان استان اصفهان ٨ مارس روز جهانی زن را گرامی ميداريم و يک صدا حجاب اجباری و آپارتايد جنسی را محکوم ميکنيم. و خواهان حقوق  اجتماعی و مدنی برابر  زنان و مردان هستيم.
زنده باد سوسياليسم
برقرار باد حکومت کارگری
گسسته باد زنجير استبداد
از جانب گروهی از بازنشستگان در اصفهان ارسالی کامبيز بهروزی