گارد آزادی قدرت مردم را تکميل و پيروزی را تضمين ميکند
مصاحبه تلويزيون پرتو با مظفر محمدی
پرتو: فعاليتهای اخير گارد آزادی را در شهرهای کردستان چگونه توضيح ميدهيد؟
مظفر محمدی: گارد آزادی ميخواهد نشان دهد که مردم قدرت دارند، ميتوانند نيروی مسلح خود را داشته باشند، ميتوانند ضامن آزادی و عدالت و انسانيت باشند در شهرهای خود. در اين دوره ما شاهد فعاليتهای ديگر گارد آزادی علاوه بر حضور مسلحانه بوده ايم. در شهر های مختلف در رابطه با شوراهای اسلامی در رابطه با سفر احمدی نژاد، در رابطه با مسئله گرانی و احتکار، عليه اختناق و غيره فعاليتهای تبليغی کرده اند و الزاما مسلحانه نبوده، نشريه پخش کرده اند و اعلاميه به دست مردم رسانده اند. در ميان مردم بوده اند و در مبارزات مردم شريک بوده اند. بدون اينکه اسلحه داشته باشند و وقتی که اسلحه دارند يک شکل ديگری از قدرت مردم را نشان ميدهند و به مردم ميگويند که اينهم راه ديگری برای ابراز وجود قدرتمندشان است.
پرتو: آيا تجلی ابراز قدرت مردم را در مسلح بودنشان ميتوان ديد؟
مظفر محمدی: مسئله اساسی برای ما اينست که مردم متشکل و متحد شوند. کارگران در شوراها و سنديکاهايشان، مردم در نهادهای صنفی و نهادهای مدنی و اجتماعی شان متشکل شوند. زنان و جوانان و فرهنگيان متشکل و متحد شوند. اينها اشکال ابراز وجود قدرتمند مردم اند. منتهی در شرايطی که ما در آن زندگی ميکنيم در ايران و در سطح بين المللی و منطقه هم، مساله آمادگی مسلحانه مردم حياتی شده است. ما با يک رژيم تا دندان مسلح روبرو هستيم که تنها راه اينکه مردم را به خانه بفرستد به زور نيروی مسلح و نظامی و پليس مخفی و پاسدار و بسيج و کلاه کج و غيره اش است. اين از يک طرف. از طرف ديگر نيروهای راست جامعه منتظر حمله نظامی آمريکا هستند. باز پای مسئله نظامی و اسلحه در ميان است. همچنين ناسيوناليستهای رنگارنگ کرد و ترک و ... مسلح شده اند و يا دارند ميشوند و سهم خود را ميخواهند. در چنين شرايطی تنها ابراز وجود متحد و متشکل بصورت سنديکا و شورا و نهاد صنفی و ... جواب نميدهد و عهده دار نيست. اينها نميتوانند از خود دفاع کنند. يک شکل ديگر از اتحاد مردم و يک نوع تشکل ديگر لازم است و ان هم نيروی مسلح خودشان است. بايد جواب نيروی مسلح را با نيروی مسلح داد. نميشود با تظاهرات رفت به جنگ تانک و توپ و يا حمله نظامی آمريکا و يا حمله فاشيستهای قومی و فدراليستها. اين شکل مبارزه قدرت مردم را تکميل و پيروزی مردم را تضمين ميکند.
پرتو: شما به سفر احمدی نژاد و انتخابات شوراهای اسلامی اشاره کرديد، و فعاليتهای گارد آزادی در اين رابطه؛ اين دو چه ارتباطی به هم دارند؟ در حاليکه قبلا در رابطه با جمع آوری آنتنها و غيره پای گارد آزادی به ميان امده است.
مظفر محمدی: گارد آزادی در وهله اول يک نيروی مسلح است و بازوی مسلح مردم است. منتهی ما هميشه گفته ايم اين بازوی مسلح مردم، يک نيروی جدا از مردم، ايزوله، مريخی يا يک نيروی حرفه ای که در پادگان و يا اردوگاه نشسته، نيست. اين نيرويی است که دائما در حال جنگ با جمهوری اسلامی است. دائما در حال عکس العمل نشان دادن است عليه اختناق، عليه فلاکت و هر چيزی در اين زمينه. بنابراين اينها جوانان و فعالين سياسی و کارگران و زحمتکشان محبوب در ميان مردم اند و با مردم زندگی ميکنند. بنابراين هر اتفاقی در آن جامعه بيافتد اينها جزو پيشروان مردم هستند و به استقبالش ميروند، جوابش را ميدهند و توجه مردم را جلب ميکنند. وقتی احمدی نژاد به کردستان سفر ميکند گارد آزادی نه الزاما مسلحانه، ميرود و به مردم ميگويد که سفر اين آدم مورد استقبال ما نيست و به او خوشامد نميگوييم همانطوريکه در خيلی جاهای ديگر هم به او خوش آمد نگفتند.
پرتو: در تماسهايی که با ما گرفته ميشود توقعاتی مطرح ميشود برای مثال ميگويند چرا گارد آزادی فروشندگان مواد مخدر ويا همکاران منفور رژيم را تنبيه و مجازات نميکند؟
مظفر محمدی: حتما گارد آزادی سراغ اينها خواهد رفت. اما اجازه بدهيد باز يادآوری کنم که موضوع مبارزه گارد آزادی همان موضوعی است که حزب ما دارد عليه جمهوری اسلامی و برای آزادی و برابری. بنابراين عجين است با آنچه که مردم ميخواهند. مردم آزادی ميخواهند، حرمت انسانی مخواهند، حقوق زن و کودک و برابری زن و مرد را ميخواهند، رفاه ميخواهند، کارگر ميخواهد که حقوقش به تعويق نيافتد، افزايش دستمزد ميخواهد، لغو قراردادهای موقت را ميخواهد و خيلی چيزهای ديگر...
اينها موضوعات حزب و طبعا موضوع مبارزه گارد آزادی هم هستند. علاوه بر اين گارد آزادی در مقاطعی ممکن است برود سراغ به فرض مواد مخدر فروشی که در شهر و محله منفور است. ميرود و گوشش را ميگيرد و به مردم نشان ميدهد و ميگويد تمام کن اين جنايتکاريها را . تا وقتی که ما اينجاييم تو نميتوانی بچه های مردم را به اعتياد بکشانی...
ميرود سراغ سرمايه دار گردن کلفتی که به بهانه تحريم و محاصره اقتثادی نان سفره مردم و خوارو بار و مواد غذايی را احتکار کرده است و ميگويد درب انبارت را باز کن و به مردم ميگويد بياييد سهمتان را برداريد. پس فردا ميخواهند زندانی سياسی را مجازات کنند، زنی را ميخواهند سنگسار کنند يا کسی را شلاق بزنند، گارد ازادی در اين موارد اخطار ميکند و حتی اگر لازم باشد دخالت ميکند و تلاش ميکند جلو اين وقايع را بگيرد.
اينها روشهای مختلفی است منتهی بستگی دارد به موقعيت و شرايط معين و توازن قوای معين. زمانی که لازم بشود، واحدهای گارد اين تعرض را شروع ميکنند.
پرتو: هفته گذشته در کردستان از طرف تعدادی از نهادهای و شخصيتهای ناسيوناليست کرد روزه سياسی اعلام شد. اما انطور که آنها ميخواستند پيش نرفت و سرانجام نهادی بنام حقوق بشر کرد گفته که حزب حکمتيست با اين حرکت آنها مخالفت کرده و مدعی اند که به گارد آزادی تهديد شده اند. قضيه از چه قرار است؟
مظفر محمدی: ما قبل از اينکه اين روزها برسد و وقتی که به اصطلاح روزه سياسی اعلام کردند، گفتيم که اين نميگيرد. و اين جواب نميدهد. نه بخاطر اينکه مردم نميخواهند عليه جمهوری اسلامی اعتصاب کنند، نميخواهند مبارزه و تظاهرات کنند و به خيابانها بيايند. بلکه يه اين خاطر که اولا ناسيوناليستها حالا ديگر اعتبار چندانی ندارند. در بحرانی گير کرده اند در نتيجه سياست نادرستی که خود را به آمريکا آويزان کردند. اين مورد تنفر مردم است. يک وقتی مردم را معطل و متوهم کردند که آمريکا ميايد و دموکراسی مياورد و ما نجات پيدا ميکنيم و جمهوری اسلامی ميرود و ما خود به حکومت خواهيم رسيد. آمريکا نتوانست بيايد و اگر ميامد که ما بارها وبارها گفته ايم وضعی پيش ميامد بدتر از امروز عراق. علاوه بر آن آمريکا در عراق گير افتاده و سياستهايش شکست خورده است. اين شکست شکست ناسيوناليستهای فارس و ترک و کرد و عرب و غيره هم هست. بنابراين ناسيوناليسم کرد ديگر حرفش نميگيرد. اينها بايد بروند و فکری به حال سياست و افق شکشت خورده شان بکنند. حتی به خاطر کارهايی که کرده اند بايد از مردم معذرت خواهی کنند. حالا آمده اند و وانمود ميکنند که سخنگو و مدافع حقوق مردم اند!
ما اعلام روزه سياسی و به بهانه روزی به نام روز ملی را نپذيرفتيم. همانطوريکه مورد استقبال مردم هم قرار نگرفت. اين سنتهای مذهبی و ناسيوناليستی هستند که مردم با آن بيگانه اند. مردم اشکال و روشهای مبارزاتی خود را دارند. اعتصابات کاگری، اجتماعات زنان و کارگران و جوانان به مناسبتهای مختلف و برای آزادی و برابری، اعتصاب عمومی که سال قبل به از طرف کومله فراخوان داده شد و ما پشتيبانی کرديم و موفق شد. ... اين مبارزات دايما در جريان بوده است و ميبينيد که نه به روزه سياسی و نه روز ملی ربط دارند.
اکثريت مردم کردستان کارگر و زحمتکش اند، از زن خانه دار تا جوانان و بيکاران کنار خيابان از اينها بپرسی روز ملی شما کدام است نميدانند و برايشان هم معنی ندارد. يا ميگويند روز من روزی است که کارگر به قدرت برسد، انقلاب کارگری بشود. مسئله من ربطی به تاريخ مهاباد ندارد، مشکل من مربوطه به کارگر ذوب آهن و نفت و حتی اتحاديه های کارگری در کشورهای پيشرفته است که بايد بداد من برسند. به اين دلايل ما گفتيم فراخوان روزه سياسی نميگيرد و نگرفت. شکست اين فراخوان در نتيجه شکست سياست ناسيوناليستی در ايران، کردستان و منطقه است. اين شکست حتمی بود و ما گفتيم. ما از اول اين را ميدانستيم و به طور روشن و صريح هم اعلام کرديم. در مورد تهديد از طريق گارد هم يک ادعای از سر همين استيصال و شکست است. ما گفته ايم گارد آزادی برای چه تشکيل شده است. گفتيم و همه ميدانند که هدف گارد، تامين آزادی و حقوق انسان و حرمت انسان و حقوق کودک و تضمين پيروزيهای مبارزه مردم است.
چيزی به نام سازمان حقوق بشر کردستان به خودی خود ايرادی ندارد. مشکل ما و مخالفت ما با اين تحرکات به اين دليل است که جزيی از کل تحرکات ناسيوناليستی و قوم پرستانه است. همين سازمان حقوق بشر مدتی پيش گفته که دارند ترکيب جمعيتی و نژادی را در شهرسنندج تغيير ميدهند. اين ادعايی قومپرستانه است. اين دامن زدن به کينه قومی و فراهم کردن زمينه نسل کشی است. فردا روز و يا در رفراندوم اين آقايان بايد هر غير کردی را سر بريد يا بيرون انداخت تا جامعه کردزبانها با نژادهای ديگر آلوده نشود. اين فاشيسم است. وقتی به اينها ميگوئيم اين سياستها فاشيستی است دادشان بلند ميشود که چرا اتهام ميزنيد. خودتان قضاوت کنيد!
پرتو: همزمانی فعاليتهای گسترده و پشت سر هم گارد آزادی با اين تحولاتی که شما گفتيد بخصوص شکست افق ناسيوناليسم کرد، و يا تحريکات اخيرشان تصادفی است يا اقداماتی آگاهانه است؟
مظفر محمدی: ما هيچوقت منتظرنبوده و نيستيم که اتفاقی بيافتد يا نايسوناليستها تحرکاتی انجام بدهند و ما ابراز وجود کنيم تا از قافله عقب نمانيم.
حضور و ابراز وجود گارد آزادی در شهرها حضوری مستمر است. هر وقت آماده باشد و لازم شد برنامه ريزی ميکند و ميرود کارش را انجام ميدهد. صرفنظر از اينکه ناسيونالبيستها کاری يکنند يا نکنند. کاش آنها هيچ کاری نميکردند چون هر کاری کرده اند آبش به اسياب جمهوری اسلامی و يا آمريکا رفته و دودش به چشم مردم. فعاليتهای گارد آزادی نه تنها فعاليت و ابراز وجود مسلحانه بلکه فعاليتهای سياسی شان در ميان مردم جزو دائم و مستمر و پيگير مبارزه حزب حکمتيست نه تنها در کردستان بلکه در سرتاسر ايران است. گفتم اينها فقط نيروی مسلح نيستند بلکه دائما در ميان مردم هستند. و دائما تکثير ميشوند. اگر اينطور نباشد تکثير نميشوند. اگر يک عده آدم ايزوله در خانه و محله و خانه تيمی باشند هرگز تکثير نميشوند. اگر هر جوان و کارگر و زحمتکش عضو گارد آزادی پانزده بيست نفر دوست در ميان جوانان و همکلاسی دانشگاه و مدرسه و هم محله ای و... نداشته باشد بايد از خودش بپرسد چرا؟ حتما ايرادی در کار است. گارد آزادی بايد تکثير شود و به ارتش توده ای مردم تبديل گردد.
پرتو: با توجه اين اين صحبتها ايا به اين معناست که گارد آزادی پيشرفتهای زيادی کرده و اين الگويی است که مورد توجه قرار گرفته است؟
مظفر محمدی: قطعا پيشرفتهايی شده است اما مطلقا ما راضی نيستيم. گارد آزادی را نميشود الگويی ناميد که بايد تجربه کرد و اگر نشد کنار گذاشت. اين يک راه حل است. تنها راه حل است. تنها ضامن پيروزی و پيشرفت مردم است. بنابراين بايد سريعا توده ای شود. ما انتظار داريم گارد ازادی سريعا توده ای شود و مردم در محلات و در محل کار و زندگيشان
مسلح شودند. فعالين سياسی و اجتماعی و رهبران مردم و کسانی که محبوب هستند در ميان مردم آن را تبليغ کنند. حتی وقتی دستشان به اسلحه هم نميرسد مهم نيست. مثلا در شهرهای خارج کردستان مثلا تهران و قزوين و آبادان و غيره کسانی که واقعا به ضرورت و اهميت گارد آزادی پی برده اند و در اين مورد مثل ما فکر ميکنند ميتوانند واحدهای گارد را تشکيل دهند و آماده باشند تا وقتيکه دستشان به اسلحه ميرسد. بايد هر چه سريعتر اين شيوه مبارزه و اين شيوه قدرتمند ابراز وجود مردم تکثير شود و توده ای شود والا خطر بيخ گوش ماست. خطر حمله نظامی آمريکا و خطر سناريوی سياه و تحرکات قومپرستانه و غيره.