نگاه اپوزسيون و حقايق کنگره ۱۳ کومه له

 

حسن  رحمان پناه
کنگره ۱۳ کومه له در اوائل مرداد ماه امسال با حضور نمايندگان تشکيلات علنی کومه له، نمايندگان تشکيلات خارج کشور حزب کمونيست ايران و نيز رفقايی از تشکيلات محل کار و زيست در داخل کشور (تشکيلات مخفی) برگزار گرديد. اين کنگره که در کردستان و در خارج کشور و همزمان در دو سالن جداگانه که از طريق شبکه اينترنت به هم وصل شده بودند و با حضور بيش از ۲۰۰ تن از اعضای حزب برگزار گرديد طی ۵ روز کار فشرده با موفقيت به پايان رسيد. اطلاعيه پايانی اين کنگره که توسط کميته مرکزی منتخب آن منتشر شد و در برگيرنده فشرده ای از مسائل و مباحثات سياسی و تشکيلاتی مطرح شده در کنگره می باشد از کانالهای اطلاع رسانی عمومی حزب کمونيست ايران و کومه له به اطلاع  عموم رسيده است. چند هفته بعد از پايان کنگره و پخش فيلم جلسه اختتاميه و نيز متن اطلاعيه پايانی کنگره از تلويزيون کومه له، جمعی از رفقای اپوزسيون درون تشکيلاتی که اسم "فراکسيون فعاليت بنام کومه له" را برخود نهاده اند، طی اطلاعيه ای تحت عنوان "نگاه ما به کنگره ۱۳" تبيين و نگاه خود به کنگره را منتشر نموده اند.
از نظر من به بعنوان يکی از اعضای هيئت رئيسه کنگره ۱۳ کومه له "نگاه" اين رفقا به اين کنگره واقعی و منصفانه نيست و حاکی از نگرش معيين آنها به کل فعاليت سياسی و تشکيلاتی کومه له و حزب کمونيست ايران است و با توجه به اينکه بخشی از مسائل مطرح شده در کنگره، توسط اين رفقا متاسفانه  بصورت وارونه بيان شده و تاثيرات آشفتگی نظری و فکری آنها آشکارا در "نگاه" آنان به کنگره در اطلاعيه شان به وضوح مشاهده ميشود لذا خود را موظف به جواب دادن به اطلاعيه مذکور دانستم.
رفقای اپوزسيون در ابتدای اطلاعيه شان نوشته اند "مقدمتا گفته باشيم که اين کنگره همانند کنگره های پيشين بر طبق روالی آماده وتدارک ديده شده که همواره مورد نظر و انتظار رهبری بوده، کنگره ای روتين با گزارشی که تنها در ابتدای شروع کنگره در اختيار نمايندگان و شرکت کنندگان قرار گرفت بود." اين رفقا اين چند سطر را بعنوان "نقطه ضعف" رهبری بيان داشته اند که "کنگره طبق روالی آماده و تدارک ديده شده شروع به کار کرده است". کسی که اين چند سطر را مطالعه نمايد تصور می کند که اين رفقا تا بحال نه در هيچ کنگره حزبی شرکت داشته و نه اطلاعی از کنگره و نشست های ديگر احزاب چپ و راست و غيره دارند. تدارک سياسی و تشکيلاتی کنگره، برگزاری انتخابات، تهيه و معرفی گزارش چه کتبی و چه شفاهی کار و وظيفه روتين کميته مرکزی و رهبری هر تشکيلات است و اگر غير آن باشد (نه رعايت آن که از قرار معلوم رفقای ما انتظار آنرا داشتند) غير منتظره و غير معقول است. مضافا اينکه جمعی از اين رفقا سالهای متمادی در دورانهای متفاوت در رهبری حزب و کومه له قرار داشته و از مبنا و روش کار شناخته شده حزبی اطلاع دارند که تدارک و پيشبرد کنگره ۱۳ کومه له هيچ مغايرتی با ديگر کنگره های قبلی نداشته است.
ضمنا ۳ تن از شما از اعضای کميته مرکزی منتخب کنگره ۱۲ بوده و هرکدام به بهانه ای در پلنوم آخر کميته مرکزی که اساسا معطوف به برگزاری کنگره ۱۳ کومه له و بحث پيرامون گزارش سياسی و تشکيلاتی به کنگره ۱۳ بود شرکت نکرديد که به درست در کنگره مورد بيشترين انتقاد اعضای شرکت کننده قرار گرفتيد. شايد عدم شرکت شما به هر بهانه ای بمنظور محفوظ داشتن انتقاد ياده شده در اطلاعيه اخيرتان باشد که با شرکت در پلنوم و اطلاع از بحثها حق انتقاد شما کماکان محفوظ می ماند.
در بخش ديگری از اطلاعيه "نگاه ما به کنگره ۱۳" آمده است "اينبار نيز ارزيابی و بررسی سياستها، تاکتيکها، اقدامات و عملکردها، همچنين بررسی ميزان پيشرفت و يا پيشروی های اين سياست و عملکردها در فاصله بين دو کنگره در دستور قرار نگرفت تا بتوان دورنمای سياستهای آتی نيز در پرتو بازيافت و نتايج اين بحثها پايه ريزی شود. چيزی که اساسا کنگره و خاصيت وجوديش بايد بر مبنای آن قرار گيرد". اين بحث هم ادامه همان صحبت و نظر قبلی، و واقعا نه از بی اطلاعی نويسندگان اين اطلاعيه و اپوزسيون درون تشکيلات ما، بلکه در وارونه نگری حقايق کنگره و کم اهميت جلوه دادن مباحثات و دست آوردهای آن است. در کنگره يکی از رفقای اپوزسيون که بيشتر از همه حضار برای صحبت کردن وقت در اختيارش گذاشته شد، اظهار داشت که اين کنگره نسبت به کنگره ۱۲ يک گام عقب تر است، چون ما در کنگره قبلی از "سوسياليزم پيش رو صحبت کرديم اما در اين کنگره خبری از اين بحث نيست" اين اظهار نظر در کنگره جواب خود را گرفت و گفته شد که "سوسياليزم پيش رو" را بايد در حرکتهای اعتراضی کارگری، زنان، دانشجويان و جنبش انقلابی کردستان ديد که از نظر ما سير رو به پيش داشته و عدم تکرار آن جمله و يا فرمولبندی معين از گزارش و يا قرار و قطعنامه کنگره های قبلی به معنای کم اهميت دادن به وظيفه روتين و فعاليت روزانه ما نيست. اما اين فرمول اکنون در شکل ديگری و با ادبيات ديگری در اين بيانيه تکرار شده است.  اتفاقا و بر خلاف ادعای آنان تمام روح و جوهر کنگره ۱۳ و ديگر کنگره های قبلی حزب و کومه له هم نه در ارائه بحثهای کشاف نظری و تفسير جهان و يا طرح ابهامات عده ای، بلکه در تشريح واقعی وضعيت عينی و ملموس جهان مادی در حد توان ما و استنتاجات عملی جهت پراتيک آگاهانه برای تغيير آنها بوده است و اين يکی از ويژگيهای جريان ما و سنت جا افتاده در کنگره ها و مجامع عالی حزبی ما است. بر اين اساس و زاويه نگرش، چه گزارش سياسی و چه هر قرار و قطعنامه ای برای ما کاملا رو به آينده، و ترسيم راه پيشروی ما و جنبش طبقاتی سوسياليستی است که جريان ما به آن تعلق دارد. اميدواريم در آينده نه چندان دور پخش تصويری و گفتاری مباحثات کنگره و گزارش کتبی ارائه شده در اختيار انظار عمومی قرار گيرد تا کلاف سردرگم اين رفقا باز و قضاوت عمومی، صحت و درستی بحثهای دو طرف را نشان دهد.
رفقای اپوزسيون در ادامه اطلاعيه ای که  انتشار داده اند نوشته اند، "آماده سازيهای انتخاباتی برای کنگره در اين دوره نيز بر همان روال و بر اساس همان تمهيداتی به پيش برده شد که با خاطر جمعی تک صدا کردن و يکدست شدن کنگره از آن بدست آيد که اين بار نيز مقصود مورد نظر با موفقيت حاصل گردد".
از قرار معلوم و مطابق اين ادعا همه کنگره های قبلی و از جمله کنگره ۱۲ کومه له هم که ۳ نفر از اين جمع برای کميته مرکزی انتخاب شدند "بر همان روال و بر اساس همان تمهيدات به پيش برده شده و بمنظور تک صدا کردن تشکيلات صورت گرفته است" اگر اين ادعای شما صحت دارد و تک صدا شدن مدتها است که در تشکيلات ما رواج دارد، لطفا در طول اين چند سال کجا بوديد و چرا به "روال رايج و جا افتاده" اعتراض نکرديد؟ چرا آن تمهيدات را قبول کرديد؟ آيا بخاطر حفظ موقعيت در کميته مرکزی بود که سکوت کرديد؟ در طول ساليان طولانی چرا به آن روال اعتراض و نارضايتی نداشته ايد و همه چيز بر وفق مرادتان بود؟ ولی اکنون که کسی را در کميته مرکزی نداريد صدايتان عليه "تک صدايی" شدن تشکيلات بلند شده است؟ در پروسه انتخابات کنگره ۱۳، در بررسی صلاحيت کانديداها و در رسميت يافتن کنگره به چه چيز انتقاد داشتيد؟ عليه کدام بخش از اين پروسه و روال پيشرفت کنگره بوديد؟ آيا کوچکترين حرفی از شما شنيده شد، لطفا به اطلاع مردم برسانيد؟!.
 در واقع تمام اين تحريفات از نظر اين رفقا برای رسيدن به اصل موضوع و داستان "فراکسيون فعاليت به اسم کومه له" است که مورد بی توجهی ک_م قبلی و به تبع آن کنگره هم قرار گرفته است.
اين رفقا در اين باره مينويسند "نکته قابل تامل اينکه رهبری حزب از پيش طی اطلاعيه ای عدم پرداختن به "فراکسيون فعاليت به نام کومه له" را در کنگره ۱۳ اعلام و آنرا به پلنوم کميته مرکزی حزب موکول نموده و به اين ترتيب پيشاپيش عدم صلاحيت کنگره در رسيدگی به اين موضوع و مرجع دانستن پلنوم را تدارک ديد".
اين داستان هم همچون حکايات قبلی بمنظور مظلوم نمايی و جذب نيرو اساسا در بيرون از تشکيلات ما سرهم بندی شده است. هر کسی نوشته مورد بحث و اطلاعيه اعلام "فراکسيون" اين رفقا را خوانده باشد ظاهرا بسيار حزبی، اصولی و متعهد به اساسنامه و قرار و موازين درون تشکيلات عمل می کنند در صورتيکه در عمل و پراتيک روزانه کاملا بر عکس آن رفتار کرده اند. اما وقتيکه رهبری تشکيلات در مقام جوابگويی و اجرا و رعايت اساسنامه بر آيد بلافاصله فرياد "عدم صلاحيت کنگره کومه له" را سر می دهند.
اين رفقا و هر کسی که کمترين اطلاعی از سياست و کار حزبی داشته باشد و بويژه از اختلافات گذشته درون تشکيلات ما که به انشعاب سازمان زحمتکشان منجر شد مطلع باشد می داند که فرمول "فعاليت بنام کومه له" فرمول به عاريت گرفته شده از سازمان زحمتکشان و همفکران سابق آنان و دوستان کنونی اپوزسيون  درون تشکيلات ما است. حال سوال اين است اگر تشکيلات و از جمله خود رفقای اپوزسيون کنونی، حاضر به تمکين در برابر گرو کشی سازمان زحمتکشان در سرقت نام کومه له و محروم کردن ۹۰ درصد تشکيلات از اين نام و تاريخ و سياست نشدند اکنون چه دليلی وجود دارد که ۹۵ درصد تشکيلات به  اين روش ناسالم  در مبارزه درون حزبی توسط اين جمع گردن بگذارد؟
 شما با ادعای اينکه حزب کمونيست ايران يک "تابلو" است چگونه به خود اجازه می دهيد ۹۵ درصد تشکيلات را به اين "تابلو" منتصب و با اين اقليت  ناچيز خود را کومه له قلمداد کنيد و انتظار هم داشته باشيد که تشکيلات اين ادعای شما را مورد قبول قرار دهد؟ واقعيت اين است رهبری حزب و کومه له بنا به احساس مسئوليتی که در قبال تشکيلات و جامعه و توده وسيعی از مردمی که سرنوشت خود را به اين جريان گره زده و هزاران تن از عزيزانشان را در راه آرمانهای انسانی آن از دست داده، يا زندان و شکنجه و ناقص العضو شده و يا ترک ديار و خانه و کاشانه نموده اند، تاکنون بيشترين انعطاف را در مقابل انحلال طلبی شما از خود نشان داده و اتفاقا اساسنامه و موازين تشکيلاتی را نيز زير پا نهاده است . کميته مرکزی حزب با ابلاغ قرار داخلی به اعضای حزب که کيس "فراکسيون" شما را در اولين نشست پلنوم خود بررسی و کنگره ۱۳ کومه له هم با در دستور قرار دادن بحث "فراکسيون" جواب در خور و سياسی به آن داد و جواب تشکيلاتی را به نهادهای تصميم گيرنده موکول کرد، نه تنها از کنگره ۱۳ سلب مسئوليت نکرد بلکه کنگره ضمن اذعان به مسئوليت خطير خود رسيدگی به درخواست شما را با نهايت انعطاف به نهاد تصميم گيرنده مطابق اساسنامه که اگر واقعا به آن باور داريد واگذار کرد.
خودتان به خوبی آگاهيد که کنگره با تصويب قراری به سادگی می توانست فراکسيون شما را غير اساسنامه ای و غير حزبی اعلام کند که البته روح و مضمون بحثهای سياسی کنگره در اين راستا بود ؛ اما بنا به همان احساس مسئوليتی که در قبال جنبش داشت از اين تصميم خودداری و ضمن غير ضروری دانستن "فراکسيون" شما به پلنوم کميته مرکزی حزب توصيه رعايت کامل موازين اساسنامه ای را کرد.
کنگره و تعيين دستور جلسات
در نوشته اپوزسيون "نگاه ما به کنگره ۱۳" آمده است "کنگره پس از طی مقدمات معمولی وارد همان دستور جلسه ای شد که قبلا مورد نظر بود" يعنی ۱_ گزارش کميته مرکزی منتخب کنگره ۱۲، ۲_قرارها ۳_ انتخابات کميته مرکزی.
رفقای اپوزسيون که اين نوشته را تنظيم کرده اند حتما هم آيين نامه داخلی کنگره ۱۳ کومه له که توسط ک_م قبلی پيشنهاد و توسط کنگره تصويب شد را به خاطر و در دسترس دارند و هم روال کار کنگره ها و نشست های حزبی را می دانند . اگر اين دوستان لطف کنند و به تبصره۱ آيين نامه داخلی کنگره ۱۳ کومه له مراجعه کنند، در آنجا قيد شده است، تبصره ۱" کنگره پس از استماع گزارش کميته مرکزی علاوه بر دستور جلسات فوق ميتواند دستور جلسات ديگری را هم به تصويب برساند."
اين بند واضح و روشن است و بيانگر اين نکته بديهی است که کميته مرکزی بايد گزارش سياسی و تشکيلاتی در فاصله دو کنگره را به استماع کنگره برساند و آنگاه کنگره با تشخيص و رای خود اولويتهای کار خود و دستور جلسات را تعيين کند. اما رفقای اپوزسيون آنچنان بدبينانه به ک_م، کنگره و اکثريت اين تشکيلات می نگرند که آگاهانه و عامدانه به کتمان اين حقايق ساده و جا افتاده می پردازند. البته ميشود کسی با اين روال کار مخالف باشد و مخالفتش را بصورت پيشنهاد کنکرت و معيين در اختيار بالاترين مرجع حزبی يا سازمان که کنگره است رسانده باشد والا ناگفته ها و ناخواسته ها را بعنوان نقطه قوت خود و همان ذهنيت را بعنوان نقطه ضعف طرف مقابل برشمردن؛ روش پسنديده و شايسته ای در مبارزه سالم و سياسی نيست.
اگر رفقای اپوزسيون به ياد داشته باشند بعد از استماع گزارش سياسی و تشکيلاتی و بحث پيرامون آنها، چندين دستور جلسه ديگر از جمله بحث در مورد "فراکسيون" که توسط خود هيئت رئيسه و رفقای زيادی از جمله افرادی از اپوزسيون پيشنهاد شد بعنوان دستور جلسه وارد کار کنگره گرديد. اما در اطلاعيه مورد بحث رفقای اپوزسيون می نويسند "اما با حضور رفقايی از فراکسيون فعاليت بنام کومه له و طرح نظرات انتقادی توسط آنان، موضوع فراکسيون نيز بعنوان يک ماده جداگانه به دستور کار کنگره اضافه شد.
اين رفقا چند سطر قبل تر نوشتند که "کنگره جناحی، تک صدای و يک دست و مطابق روال گذشته و مطابق آماده سازی قبلی و تمهيدات تدارک ديده شده بود". اما در اينجا چنين وانمود ميشود که "حضور رفقای فراکسيون و طرح نظرات انتقادی توسط آنان دستور جلسه فوق را در دستور کار کنگره قرار داد.
اگر اين رفقا در اين بحث هم دچار فراموش کاری نشده باشند برای تصويب هر دستور جلسه يا قرار و قطعنامه ای، نصف به اضافه يک رای اعضاء قطعی شرکت کننده در کنگره لازم است. اين در حالی بود که تنها ۳ نفراز اعضاء دارای رای قطعی، بيانيه "فراکسيون" را امضاء کرده بودند. حال اين سوال پيش می آيد که در فاصله کوتاه دو روزه از برگزاری کنگره چه گذشته بود و چه اتفاقی پيش آمد که کنگره "تک صدايی و جناحی" و با زمينه سازيهای قبلی و باز به قول شما "سوسياليسمی که در حکا و کومه له از آن دفاع ميشود، تنها بدرد توجيه موقعيت ويژه برای عده ای معدود و علامت رمزی برای ابراز وفاداری افراد يک جمع نسبت به يکديگر و کسب مجوز ماندن در اين جمع است وگرنه نماينده هيچ ايده و تئوری پيشرفته تری نسبت به گذشته (خواه گذشته کومه له و خواه گذشته جنبش سوسياليستی و کمونيستی در جهان) نبوده و بر عکس همچون نيروی مقاومت در برابر سير انتقاد و پلميک تئوريک و تعميق آگاهی سوسياليستی عمل می کند" (بخشی از بيانيه اعلام موجوديت فراکسيون)، حال چه شد که شرکت کنندگان در کنگره ۱۳ که همان انسانها با تعاريف ياد شده هستند آنچنان تحت تاثير "طرح نظرات انتقادی" شما قرار گرفتند که چنين دستور جلسه مهم و فراموش شده ای را به صحن کنگره باز گردانند؟! آيا تصور نمی کنيد با اين همه وارونه نگری و جعل حقايق خود را افشاء می کنيد؟
"فراکسيون" و تقابل کنگره با آنان
رفقای اپوزسيون در نوشته "نگاه به کنگره ۱۳ " نوشته اند "در يک نگاه کوتاه، بحز بحثهای مختصری که در مورد پاره ای موضوعات مربوط به گزارش سياسی و اوضاع عمومی انجام گرفت (که البته معلوم نکرده اند اين پاره ای موضوعات مربوط به گزارش سياسی و اوضاع عمومی که بيش از يک روز و نيم در مورد آن صحبت شد چيست) بيشترين بحثهای ارائه شده از جانب شرکت کنندگان در کنگره در تقابل و واکنش به بحثهای مطرح شده از سوی رفقای فراکسيون و ديدگاههای آن انجام گرفت.
اگر درموارد قبلی رفقای اپوزسيون به تحريف روال واقعی کنگره پرداخته اند بايد اذعان کرد در اين نقل قول راستگويانه عمل کرده اند. اما اشکال کار آنها در اين بخش در عدم اشاره به دليل يا دلايل تقابل کنگره با بحثهای خود آنها است. اين تقابل فقط در بحث فعاليت تحت عنوان کومه له نبود و بلکه در بحث و تبيين اوضاع سياسی، نقطه شروع اين بحثها که تحليل ما از کردستان بايد آغاز شود و به تحليلهای جهانی برسد يا بر عکس، ويژگيهای کردستان و استنتاج عملی از آن، مسئله ملی و راه حل پايان دادن به اين معضل، وضعيت عراق و حضور آمريکا در منطقه، حل مسئله ملی در کردستان عراق و مسئله کرد در منطقه، تا آرايش تشکيلاتی از جمله فعاليت محلی يا سراسری همگی بحثهای داغ و پر حرارتی بودند که ديدگاه رفقای اپوزسيون در بسياری موارد در تقابل با ديدگاه رايج و شناخته شده تشکيلات بود. بنا بر اين نفس تقابل و واکنش به نظرات اين رفقا به خاطر اپوزسيون بودن و يا بقول آنها "فضا سازی برای کنگره نبود" که کنگره را در تقابل آنان قرار داد بلکه در واقع و در عمل تقابل نظر و ديدگاههای متفاوت بود که آنان را در مقابل کنگره قرار داده بود. از نظر اکثريت قريب به اتفاق کنگره ديدگاه و نظرات شما انحراف و گسست از ديدگاه مارکسيستی و کمونيستی تشکيلات ما و همسويی و هم خطی با جريان ليبرالی و زيانبخش بود و از اين زاويه کنگره در تقابل با ديدگاه شما قرار گرفت. اميدواريم با پخش فايل های تصويری کنگره و بحثهای صورت گرفته حقايق بيشتر روشن گردد.
در عرصه طرح نظرات و بحثهای سياسی در کنگره و "موقعيت جنبش های اجتماعی مختلف در کردستان، بويژه جنبش کارگری، جنبش دانشجويی، جنبش زنان و عطف توجه به اين جنبشها" مطابق نوشته اين رفقا بحثی صورت نگرفت و گويا اين اشکال کار کنگره بود. در اين بخش نيز رفقای اپوزسيون به عمد و آگاهانه و به قصد فضا سازی عليه کنگره بازهم بحث ها را وارونه جلو می دهند. آنها فراموش کرده اند که بحث شان را بصورتی ارائه می دادند و مسائل کردستان را به شکلی مطرح می کردند که شنونده احساس ميکرد اين اولين کنگره کومه له و کردستان جزيره ای جدا شده از ايران، منطقه و جهان است. اتفاقا در اين مورد به درست و به کرات ياد آور شديم که اين کنگره و خط فکری و سياسی ناظر بر گزارش و تحليل ما از اوضاع کردستان و ايران و منطقه و جهان در ادامه خط فکری و سياسی ما و دارای پيشينه نظری و عملی مشخص در جنبش کردستان و ايران و منطقه است که مدام آنرا تدقيق عينی و با اتکا به فاکت و داده های واقعی و بر مبنای استنتاجات علمی جهت تغيير استوار است. در مورد مسائل مشخص کردستان که گويا رفقای اپوزسيون توجه ويژه ای به اين منطقه و معضلات آن و ويژگيهای جنبش های اجتماعی اين منطقه داشته و گزارش ک_م و کنگره به آن بی توجه بوده، اين ادعا نيز واقعی و راستگويانه نيست. عطف توجه رفقايی از "فراکسيون" به مسائل کردستان از تحليل آنها به فعاليت صرف محلی به کردستان و بی وظيفه نمودن کل تشکيلات در مقابل جنبش سراسری است که با نظرات تا کنونی کومه له و مباحثات کنگره و پلنوم و نشستهای آن مغايرت دارد. پيرامون ويژگيهای جنبش کارگری، زنان، دانشجويی و ...... کنگره توجه اين رفقا را به تحليل ما در کنگره های ۱۰، ۱۱ و ۱۲ کومه له و کنگره ۹ حزب ارجاع داد که درمورد هر کدام از آن جنبشها قرار و قطعنامه و بيانيه داريم و فعاليت در آن راستا کماکان در دستور تشکيلات ما است. مضافا تشکيلات ما در عرصه شناخت از ويژگی جنبشهای مختلف در کردستان دارای گنجينه پر ارزشی است و آنچه يکی از رفقای "فراکسيون" بعنوان ويژگی و نکات تازه و شناخت از اين جنبشها مطرح کرد در واقع بديهيات کسل کننده ای بود که بسيار غنی تر و دقيق تر آن در آرشيوهای تشکيلات موجود ميباشد.
کنگره و "فراکسيون"
رفقای اپوزسيون در ادامه نگاه شان به کنگره ۱۳ نوشته اند "کنگره سيزدهم کومه له با وجود حضور شمار زيادی از اعضاء و کادرهای تشيکلات، بر طبق همان اطلاعيه پيشتر منتشر شده از خود سلب اختيار کرد و تصميم درمورد فراکسيون را که اعلام موجوديت کرده است، به جمع بسيار محدودتری واگذاشت".
همچنانکه در بحثهای قبلی نشان داديم اظهارات رفقای اپوزسيون پيرامون مباحثات کنگره نه بر اساس اسناد و داده های واقعی بلکه بر اساس ذهنيت و نگرش خاص آنها تنظيم شده است و در پاراگراف مورد اشاره هم اين نگرش و ذهنيت وارونه کاملا خود را نشان می دهد.
برخلاف ادعای اين رفقا کنگره يک روز وقت خود را به دستور جلسه بحث در مورد "فراکسيون" اختصاص داد. بيش از ۱۴۰ نفر از اعضای شرکت کننده در کنگره برای اظهار نظر پيرامون اين بحث نوبت گرفتند. ابتدا رفيق فاروق نقشی در سالن کنگره در خارج کشور بعنوان نماينده و سخنگوی "فراکسيون" معرفی شد. از نظر هيئت رئيسه و با توجه به مکتوب بودن بحث رفقای مخالف حزب و کومه له، حداکثر ۲۰ تا ۳۰ دقيقه وقت برای معرفی اين بحث کافی بود. اما رفيق نماينده "فراکسيون" بيش از يک ۱ ساعت و ۳۰ دقيقه صحبت کرد که بعدا تعدادی از رفقای "فراکسيون" درخواست نوبت اضافه کرده و به هرکدام از آنها نيز به اندازه کافی وقت جهت صحبت کردن داده شد. بنا بر اين يک دقيقه و نيم وقت که در نوشته به آن اشاره کرده ايد ابدا شامل حال شما نگرديد.
ضمنا با توجه به مکتوب بودن بحث "فراکسيون" ديدگاه اين رفقا تا آنجايی که مکتوب کرده اند برای حاضرين در کنگره آشنا و مورد نقد بود. اگر تشيکلات ما با نظرات اين رفقا مخالف است نه بخاطر "فضا سازی قبل از کنگره" آنچنانکه بيان و تبليغ می شود بلکه بخاطر بيگانه بودن اين بحث ها و روشهای  يارگيری ويژه آنها در داخل و بيرون تشکيلات عليه کومه له و حزب است.
در ضمن برای هر حزب و جريان کنگره و نشست های عالی حزبی مکانی برای ترويج و بحثهای کشاف نظری و جواب به ابهامات و ناروشنی های فکری و ايدئولوژيک عده ای نيست. بلکه کنگره مکانی برای تصميم گيری و بازبينی سياستها و تعيين سياست و خط مشی جديد در عرصه هايی است که لازم و ضروری باشد. رفقای اپوزسيون در اطلاعيه شان نوشته اند "کنگره با اتخاذ تصميم دو پهلو داير بر، هم قبول و هم رد فراکسيون، نتوانست قاطعانه عمل کند و تصميم بگيرد. در اين مورد حتی نتوانست آن حق ويژه اساسنامه ای کومه له را نيز برای تصميم گيری بکار گيرد.
در بيان اين نقل قول و بخشی از تصميمات مهم کنگره که به خود اين رفقا مربوط است بازهم بايد اذعان داشت که متاسفانه اين رفقا راوی منصف و بازگو کننده حقيقت نيستند. "کنگره تصميم دو پهلو" اتخاذ نکرد بلکه چه در بحثهای شفاهی و چه در قراری که تصويب کرد به روشنی وجود "فراکسيون فعاليت به نام کومه له" را در درون تشکيلات کومه له مردود دانست و آنرا مغاير با اصول اساسنامه ای و فعاليت حزبی ارزيابی کرد. ولی همچنانچه قبلا نيز اشاره شد تصميم نهايی دراين مورد را به مرجع صاحب صلاحيت که ک_م حزب است موکول نمود و از ک_م حزب درخواست نمود که تمام حق و حقوق اساسنامه ای اقليت درون حزبی را برای رفقای اپوزسيون مطابق آنچه در بند ۵ اساسنامه يعنی "محفوظ بودن حق اقليت هر سازمان حزبی برای آنکه اعضاء آن سازمان را از نظرات و اختلافات خود با اکثريت مطلع نمايد" به رسميت بشناسد. آيا اين تصميم ناروشن و دو پهلو است؟ آيا بند ۵ فصل دوم اساسنامه که رفقای ما اعلام موجوديت "فراکسيون"شان را بر آن اساس بنا نهاده اند و حول و حوش آن در حال جمع آوری نيرو برای انحلال حزب و اکنون انحلال کومه له هم هستند ناروشن و مبهم است؟ يا ابهام و ناروشنی در افکار، رفتار و برخورد  رفقای اپوزسيون است؟ "اتخاذ تصميم دو پهلو" بيانگر موضع کنگره نسبت به درخواست فراکسيون نيست چون موضع کنگره همچنانکه اشاره شد روشن بود.  در واقع اين دوگانگی در مواضع خود شما است که به نادرست آنرا به کنگره کومه له نسبت می دهيد. در ادامه جمله فوق الذکر رفقای اپوزسيون نوشته اند "در اين مورد حتی نتوانست آن حق ويژه اساسنامه ای را برای تصميم گيری بکارگيرد" ؛ واقعا انسان احساس ميکند که رفقای مخالف از فرط اپوزسيون بودن با اين تشکيلات و اثبات حقانيتی که ندارند به هر وسيله و امکانی متوسل ميشوند. اما هر بار بدتر از گذشته در دام خود تنيده گرفتار ميشوند. والا "حقوق ويژه  کومه له" که اساسا در ارتباط با هدايت و رهبری جنبش انقلابی کردستان توسط کومه له،  جنگ يا مذاکره با دولت مرکزی، ارتباط با احزاب و دولتها در ارتباط با نيازهای اين جنبش و غيره است ، چه ربطی به بحث و اختلاف درون سازمانی دارد و به چه شکلی ميتواند معضل  شما را بعنوان "فراکسيون فعاليت بنام کومه له" حل کند.
رفقای اپوزسيون در نوشته "نگاه ما به کنگره ۱۳" به طرح پيشنهاد دستور جلسات متفاوت پرداخته و اظهار داشته اند که کنگره هيچ کدام از آن دستور جلساتی از قبيل "امور مالی و اقتصادی تشکيلات، نمايندگی، تشکيلات علنی، امور نمايندگی در کشورهای مختلف ...  پيشنهاد و در دستور کار کنگره قرار نگرفت. در دستور قرار نگرفتن موارد ياد شده و يا دستور جلسات پيشنهادی ديگر دليلی بر اثبات حقانيت ادعا و قضاوت شما و اشکال و کمبود کار کنگره نيست. زيرا کنگره بالاترين مرجع تشکيلاتی و نه تنها حق تعيين يا رد هر دستور جلسه ای را دارد بلکه حق تغيير سياست، تاکتيک و رهبری تشکيلات را نيز دارا می باشد. بيان نپرداختن به امور مالی و اقتصادی تشکيلات با هدف خاصی در اين نوشته شما برجسته شده است. شما قصد داريد به خواننده القاء کنيد که ناروشنی بويژه در "عرصه مالی و اقتصادی" تشکيلات وجود دارد و رهبری آگاهانه آن را در دستور کار کنگره قرار نداد. اما برخلاف ادعای اين رفقا گزارش مکتوب همه عرصه های کار تشکيلاتی (بجز تشکيلات مخفی که آنهم بعلت رعايت مسائل امنيتی شفاها به اطلاع کنگره رسيد) ديگر گزارشات مکتوب و در اختيار کنگره قرار گرفته بود. گزارش امور مالی و اقتصادی تشکيلات، منابع درآمد، ميزان خرج و هزينه ماهانه با آمار و ارقام و بصورت مکتوب در اختيار کنگره قرار گرفت و اگر رفقای در هر موردی از جمله موارد ياد شده بحث، اظهار نظر و يا سوال و ناروشنی داشتند در نوبت خود به آن پرداخته و جواب لازم را از مسئولين مربوطه يا رفيق ارائه دهنده گزارش دريافت می کردند. در مورد گزارش مالی گفته شد اگر کنگره نيازی به تدقيق و جزئيات بيشتر دارد ميتواند با انتخاب کمسيونی از شرکت کنندگان در کنگره به اين موضوع بپردازد. اما بعلت شفاف بودن حساب و کتاب مالی تشکيلات، کنگره نيازی به اين امر نديد و خود شما هم بعنوان "فراکسيون" هيچ پيشنهاد خاصی در اين عرصه نداشتيد.
کنگره و انتخابات کميته مرکزی
رفقای اپوزسيون در ادامه نوشته "نگاه ما به کنگره ۱۳" به آخرين بند دستور جلسه کنگره که پيرامون انتخابات کميته مرکزی بود پرداخته و نوشته اند "ما اعضای فراکسيون که در کنگره چه بعنوان نماينده و چه بعنوان ناظر حضور داشتيم آگاهانه و بنا به فضای حاکم بر کنگره، از کانديدا شدن خودداری کرديم. کنگره نيز بدون هيچگونه اظهار نظری درباره کانديداهای کميته مرکزی تعداد ۱۹ نفر را بعنوان اعضای کميته مرکزی انتخاب کرد."
متاسفانه و با کمال تعجب بايد ياد آور شوم که در بيان مسائل مطرح در کنگره در اين قسمت نيز رفقای اپوزسيون امانت دار نيستند. آنان شعور و حضور ۲۰۰ نفر از اعضای حاضر در کنگره را دست کم گرفته اند وگرنه بسيار جرات می خواهد در حضور آن همه انسان اينچنين به تحريف حقايق پرداخت.
در کنگره ۱۳ هم مانند کنگره های قبلی ابتدا تعداد مورد نظر از سوی پيشنهاد دهنده به هيئت رئيسه ابلاغ و سپس برای اعداد پيشنهاد شده که از ۱۱ نفر تا ۳۱ نفر بود رای گيری صورت گرفت. نهايتا عدد ۱۹ از همه اعداد پيشنهادی ديگر بيشترين رای را کسب نمود و بعنوان تعداد مورد توافق کنگره تعيين شد. سپس رفقای داوطلب خود را کانديد و بعدا رفقای حاضر در کنگره رفقايی که خود کانديد نشده بودند را بعنوان کانديد معرفی کردند. در مجموع ۴۰ نفر از کادر و اعضای حزب در ليست نهايی داوطلب برای کميته مرکزی دور آتی در ليست باقی مانده و در دور اول هر ۱۹ نفر انتخاب شدند. در اين بخش از کنگره بحثهايی در مورد تعداد و بوِيژه حضور و ضرورت هرچه بيشتر رفقای زن در سطح رهبری کومه له مطرح شد که متاسفانه درصد کمی از رفقای زن خود را کانديد کردند. بنا بر اين عدد ۱۹ نه ناخود آگاه و "بعلت فضای حاکم بر کنگره" آنطور که رفقای اپوزسيون بيان کرده اند بلکه آگاهانه و با رای و نظر کنگره انتخاب شدند. در مورد کنگره و جناحی عمل کردن آن و "خود داری آگاهانه" رفقای اپوزسيون برای کانديد شدن در کميته مرکزی بايد برای چندمين بار تاکيد کرد که فضای کنگره کاملا دمکراتيک و سياسی و عليرغم بحثهای پر حرارت سياسی رو در رو اما بسيار صميمانه و رفيقانه بود. اما واقعيت اين بود که کنگره هم تمايلی به حضور آنها در رهبری نداشت. دليل  آنهم نه به خاطر جناحی عمل کردن و فضای حاکم بر کنگره، بلکه بخاطر مباحثات و ديدگاههای سياسی، روشها و عملکردهای درون تشکيلاتی و برون تشکيلاتی اين رفقا، بويژه در فاصله کنگره ۱۲ تا ۱۳ کومه له بود که عملا و آگاهانه در راستای اهداف و جهت گيری های سياسی و تشکيلاتی ديگری بر خلاف سياست و چهارچوب تشکيلاتی کومه له عمل کردند که در نوشته اعلام فراکسيونشان به وضوح مشاهده ميشود. ۳ تن از رفقای اپوزسيون در کنگره ۱۲ و افرادی از آنها از کنگره ششم کومه له که بر همگان واضح بود که حزب کمونيست را قبول ندارد ؛ هر بار بيشترين آراء را برای کميته مرکزی کومه له کسب ميکرد و کمتر کسی مخالفت ايشان با قبول حزب را مبنای رای دادن قرار نمی داد. اما اينبار ديگر بحث بر سر چهار چوب فعاليت و آرايش سازمانی نبود بلکه بحث و اختلافات بر سر مواضع سياسی و فکری و تشکيلاتی و دو جهت کاملا از هم مجزا بود. بنا بر اين دليلی وجود نداشت و ندارد که انسان آگاه با درک طبقاتی و مبارزاتی کسانی را در راس هدايت و رهبری تشکيلاتشان قرار دهند که فعالانه کمر به انحلال آن و اتخاذ سياستهايی بسته اند که با عقيده و آرمان آنها همخوانی ندارد. بر خلاف ادعا و فضا سازی اپوزسيون اين انتخابات نه انتخاباتی جناحی، بلکه انتخاباتی کاملا سياسی و آگاهانه بود که رفقای اپوزسيون هم حداقل در طول دو سال گذشته و در جريان کنگره ۱۳ همانطور عمل کردند.
اعلام فراکسيون اما حضور فردی در کنگره?!
رفقای اپوزسيون در آخر نوشته "نگاه ما به کنگره ۱۳" نوشته اند "ما در اين کنگره بعنوان فراکسيون شرکت نکرديم.  بلکه هر کدام از رفقای عضو فراکسيون که برايشان مقدور بود به مثابه عضوی از تشکيلات و بر طبق آيين نامه مربوط به برگزاری کنگره در آن حضور يافته بودند. بنا بر اين هر کدام از ما مسئوليت بحثهای ارائه شده خود را مستقيما به عهده داشته ايم. آنجا که بحثی حاوی نظرات جمعی ما ارائه شده باشد بر آن تاکيد گذاشته ايم".
ابتدا بايد اذعان داشت که ادعای اين رفقا بعنوان شرکت فردی در کنگره و نه بعنوان "فراکسيون" واقعی نيست. زيرا آنها در دو نوبت جداگانه، نوبت اول در معرفی بحث "فراکسيون" که رفيق فاروق نقشی آنرا ارائه داد و نوبت دوم درعلل خودداری رفقای "فراکسيون" بعنوان يک جمع واحد در کانديد نشدن برای عضويت ک_م که رفيق حبيب الله گويلی آن را بر عهده داشت بمثابه "فراکسيون" عمل کردند. در ضمن نقل قول ياد شده نه نقطه قوت رفقای "فراکسيون" بلکه نقطه ضعف آنان و نشانه اختشاش فکری و عدم انسجام سياسی و ايدئولوژيکی آنها است. اين ضعف را نبايد بعنوان آزاد انديشی، غير جناحی عمل کردن و "دگر انديشی" بخورد مردم بدهند، بلکه آن را بايد بعنوان سردرگمی و ناروشنی و التقاط فکری از آنان قبول کرد. اثبات بی انسجامی، التقاط و ترکيبی از نگرشهای متفاوت در صفوف شما کار شاقی نيست بلکه ساده است. جزوه مکتوب مبنای فکری شما که "فراکسيون"تان را بر اساس آن بنياد و اعلام کرده ايد بيانگر اين حقيقت است. آن جزوه جمع جبری و ناهمگون ترکيب کمونيسم، سوسيال دمکراسی، ناسيوناليزم و ليبراليزم است. واضع است که چنين نگرشهايی نمی تواند از وحدت و انسجام لازم و پايدار برخوردار باشد. مدافعين و افرادی هم که به دور نظرات اعلام فراکسيون شما جمع شدند ترکيبی از همين افراد و افکار هستند. از گروه ۸ نفر که با تعجيل اعلاميه حمايت از شما صادر کردند؛ تا ۱۰۰ نفری که از "فراکسيون"تان اعلام پشتيبانی نمودند که ۵۰ نفر آنان از اعضا، پيشمرگان و کادرهای جناحهای مختلف سازمان زحمتکشان بودند و اکثر امضاء کنندگان حمايت از جمع شما کمترين اعتقادی به کمونيسم و لغو مالکيت خصوصی و برقراری حکومت کارگری ندارند از اين حقيقت ساده ناشی ميشود. بنا بر اين واضح است نمايندگی اين رفقا و نگرشها در يک نشست سازمانی توسط يک نماينده يا نمايندگان کار آسانی نيست و بهتر است اعلام داريد که به عنوان "فراکسيون" در کنگره شرکت نکرده ايد و هر کس نماينده نظرات خودش بود. حال اين سوال پيش می آيد آيا ضرورت اعلام "فراکسيون" قبل از کنگره ۱۳ برای شما چه بود؟!
در پايان اين نوشته قسمتهايی از مطلبی را که چند روز بعد از پايان کنگره ۱۳ کومه له توسط رفيق "عرفان تارين" از امضا کنندگان حمايت از "فراکسيون" و از اعضای حزب و شرکت کننده در کنگره ۱۳ کومه له در جواب به تبليغات مسموم سازمان زحمتکشان و سايت تبليغی اين سازمان(بروسکه) که توسطی يکی از اعضای کميته مرکزی جناح مهتدی اداره ميشود؛ نوشته شد درج کنم. نوشته رفيق عرفان در جواب به سايت زحمتکشان است، اما ما و ايشان بی اطلاع بوديم که کسانی در درون تشکيلات ما تبليغات مشابهی را بعد از کنگره ۱۳ عليه آن راه می اندازند که نوشته اين رفيق جوابی به تحريفاتشان نيز ميباشد . اکنون ديگر رفقای اپوزسيون نمی توانند و کسی اين سخنان اين رفيق را به حساب مخالفين آنها که توسط رهبری تشکيلات "ترويج و سازماندهی شده باشد" نخواهد نوشت. اين نوشته توسط کسی از دايره محرم و خوديهای اپوزسيون نوشته شده است. رفيق عرفان تارين مينويسد:
"آنچه گفته ميشود که تنها دو تن از نمايندگان اجازه صحبت يافتند دروغی است شاخ دار و هيچی ديگر. رفيق فاروق نقشی بعنوان سخنگوی "فراکسيون" نزديک به ۲ ساعت صحبت کرد. بعدا ساعد وطن دوست هم بيش از يک ساعت صحبت کرد. سپس جعفر امين زاده و مينه حسابی هم نظرات خود را بيان داشتند من هم بعنوان کسی که از آن فراکسيون دفاع کرده ام نظرات خودم را بيان داشته ام. عليرغم اين چند نفر، عده ای ديگر هم که از فراکسيون دفاع نموده اند صحبت کردند. در کل و در کنگره ۱۳ کومه له يکی از مهمترين بحثها که مدت ۲ روز و زمان نسبتا خوبی برای آن تعيين شده بود تا اعضای فراکسييون بتوانند بحثهای خود را مطرح کنند بحث فراکسيون بود. آنچه که هيچکدام از اعضای فراکسيون برای کميته مرکزی انتخاب نشدند بخاطر اين نبود که رهبری مانع انتخاب آنان بود. کانديد شدن امری داوطلبانه و هرکسی ميتوانست خود را کانديد کند. اما آنها خودشان کانديد نشدند و گفتند ما نمی خواهيم عضو کميته مرکزی کومه له باشيم، اما آماده ايم تمام کار و اموراتی را که تشکيلات به ما واگذار کند انجام دهيم."
بعنوان کلام آخر بايد گفت که  سخنان اين رفيق به اندازه کافی روشن،گويا و بيان کننده حقايق درون کنگره۱۳ و افشاکننده تحريفات اپوزسيون است وديگر نيازی به جواب دادن ما نيست.
رفقای اپوزسيون در پايان نوشته "نگاه ما به کنگره ۱۳" نوشته اند "هر جا و هر زمان که ضرورتی ايجاد کند تفسير و تحليل خود را در مورد آنچه به کومه له و کنگره سيزدهم آن مربوط ميشود از ديدگاه خود ابراز و به اطلاع عموم برسانيم".
بی شک بهترين کار برای شناساندن مباحثات کنگره ۱۳ کومه له و جلوگيری از زحمات اين رفقا در وارونه نگری بحث و نتايج آن، پخش مستقيم کل مباحثات کنگره از راديو و تلويزيون کومه له است تا اين بار به جای تنها شرکت کنندگان در کنگره، ديگران نيز قضاوت کنند.
در مورد "هر آنچه به کومه له مربوط است" که اين دوستان بيان داشته اند، بايد گفت، سالها است کسانی ديگر در جلو چشمان ما و شما، آرمان، اهداف،گذشته و حيات سياسی کومه له را در جهت اهداف حقير شخصی و گروهی در بازار معاملات سياسی به فروش گذاشته اند اما شما سکوت اختيار نموده ايد. البته سکوت شما ناخوداگاه و بی دليل نيست.
آگوست ۲۰۰۸