محمد عبدی پور و محمود صالحی:روز جهانی کارگر گرامی باد
عزيزان کارگر;
اول ماه مه، روز جهانی کارگر، روز رزم طبقه کارگر عليه سرمايه را به همه شما زنان و مردان کارگر در ايران و جهان تبريک ميگوئيم. ما اين فرصت را غنيمت شمرده و با ۵۰ ميليون کارگر بيکار در جهان که کمی کمتر از نصف آنها در نتيجه بحران اخيری که سرمايه داران به وجود آوردند ابراز همدردی ميکنيم. اينها فقط آن بخش از بيکاران دنيا هستند که نامشان در ليست سازمان جهانی کار ثبت شده است. ما در اين روز به همه کارگرانيکه در فرانسه، ايتاليا، آمريکا، انگلستان، کره و ساير کشورها با سرمايهداران مبارزه کرده و در مواردی آنها را به زانو درآورده و حق و حقوق خود را گرفتند درود فرستاده و با آنها اعلام همبستگی ميکنيم. شرايط دنيا طوری است که اگر مبارزه نکنيم سرمايهداران تمام بار بحران کنونی را روی دوش ما انداخته و مصيبتهای تحميل شده به ما را شديدتر خواهند کرد. وضعيت جهان به بهترين وجهی نشان ميدهد که بورژوازی و دولتهای آن صلاحيت اداره دنيا را ندارند. آنها دارند کرهی ما را به سوی بربريت ميبرند و فقط کارگران متشکل و متحدی که منافع طبقاتی خود را ميشناسند، ميتوانند با اتکا به تجارب و دستاوردهای جهانی خويش راه نجاتی پيش پای مردم رنج کشيدهی دنيا بگذارند.
در روز جهانی کارگر، ما کارگران، بايد بتوانيم با برگزاری مراسمهای خود سازمانده و راه پيمائيهای خيابانی دستاوردهای جهانی طبقه خود و خواستهای خويش را به حاکمان يادآوری کنيم و خواستار تحقق آنها گرديم. انسانهای شريف و مردم آزاده نيز اين روز را فرصتی به حساب ميآورند تا از کارگران، اين طبقه توليد کننده و ارائه کننده خدمات، اين خالق همه نعمتها ستايش کنند. اما سرمايهداران در اينجا ميکوشند از طريق اعمال زور و زندان از اين کار جلوگيری کنند. آنها فکر ميکنند اگر کارگران بتوانند به عنوان يک طبقه رژه بروند و مراسم خود سازمانده بگيرند سطح توقعشان بالا ميرود و خواستار شرايط بهتر کار و زندگی خواهند شد. بايد به اين اشخاص يادآوری کرد که ما کارگران ميدانيم کی هستيم و جايگاهمان کجاست. کارگران در اين روز به سرمايهداران اعلام ميکنند که آنها مضر هستند و از حاصل دسترنج ما زندگی ميکنند و به جای ترتيب دادن يک جامعه انسانی برای ما جهنم درست کردهاند. ما اعلام ميکنيم که حاصل زحمت ما کارگران و نيز وجود منابع طبيعی سرشار سبب شده تا ما کشوری ثروتمند داشته باشيم. در چنين صورتی کارگران ميپرسند که چرا حداقل دستمزد ما بايد ۳۰۳ هزار تومان در ماه، يعنی سه بار زير خط فقر، باشد. چرا بيش از چهار ميليون انسان آماده به کار را از داشتن کار محروم کرده و بيمه بيکاری مکفی به آنها نميدهيد؟ شما برای بالا بردن سطح زندگی اين انسانها چکار کردهايد؟ آيا اين ننگ نيست که ۲ ميليون کودک در خيابانها آواره و بعضا بی خانمان باشند. برای حل اين مشکل چه کردهايد؟ چرا زنان و کودکان را مجبور ميکنيد در بازار سياه و با کمترين دستمزدها و در بدترين شرايط کار کنند. قرارداد موقت و سفيد امضا جای قراردادهای رسمی را گرفته. برای حل اين مشکل چکار کردهايد؟ برای ميليونها جوان، که نور اميدی در انتهای تونل تاريک زندگی نمی بينند چه کردهايد؟ البته ما کارگران ميدانيم که شما تا مجبور نشويد کاری به نفع کارگران و مردم زحمتکش انجام نميدهيد. به همين جهت است که فعالين کارگری در تلاشند تا تشکلهای خود ساخته و کارگری را درست کنند و از طريق اعمال قدرت متحد و طبقاتيمان حقوق حقه خود را به دست آوريم. البته ممکنست شما ما را همچون منصور اسالو و علی نجاتی و بقيه فعالين کارگری، به خاطر دفاع از حقوق کارگران زندانی کنيد، اما اعمال سرکوبگرانه شما ما را نميترساند.
ما امسال در اول ماه مه و در مراسمهای خود سازمانده خواستهای خود را بيان کرده و خواهان تحقق آنها خواهيم شد. ما در اين روز همبستگی خود را با کارگران جهان اعلام ميکنيم و خواستار جامعهای آزاد، مرفه و برابرميشويم. ما خواهان آزادی بيان، تشکل، تجمع و آزادی اعتصاب خواهيم شد. هر کس در ايران زندگی ميکند بايد دارای مسکن و درآمد اوليهای باشد تا شاغل ميشود. ما برای زنان دستمزد برابر با مردان خواستاريم. ما خواهان توقف کار کودکان و تامين زندگی کامل برای آنان ، آموزش، تفريح و امنيت همه کودکان و از جمله کودکان خيابان هستيم. ما خواهان تامين شغل برای همهی کارگران بيکار و دادن بيمهی بيکاری مکفی به آنان تا پيدا کردن شغل هستيم. ما خواهان توقف قراردادهای موقت و سفيد امضا بوده و خواهان توقف هرگونه اخراج موقت به خاطر محروم کردن کارگران از حقوق قانونيشان هستيم. ما خواهيم خواست که در حداقل دستمزد تجديد نظر شود. زندانيان سياسی، آزاد شوند و در آينده از هرگونه تعقيبی مصون بمانند. ما خواهان تامين امکان کاريابی، تفريح و تحصيل در محيطی امن تا سطح عالی برای زنان و مردان جوان هستيم. ما سال گذشته خواستهای خود را در مراسمهای گوناگون از جمله مراسم تهران، سنندج، سقز و نقاط ديگر اعلام کردهايم. ما امسال نيز بر خواستهای خود پای خواهيم فشرد و ما کارگران خواستار متوقف کردن هر گونه وام بلاعوض به سرمايه داران و کارخانه داران جهت رفع بحرانی هستيم که خود سرمايه داران به وجود آوردند و دولت موظف است که اين پول را به حساب صندوق بيمه بيکاری واريز و تمام کارگران بيکار از آن بهرمند شوند.
بار ديگر اول ماه مه، روز جهانی طبقه کارگر يعنی روز رزم طبقه کارگر عليه سرمايه به همه کارگران تبريک ميگويم.
محمد عبدی پور و محمود صالحی- سقز
تاريخ ۵/۲/۸۹